Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 8 sierpnia 2014 r. w sprawie opłat lotniskowych²⁾

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego może ustalić w taryfie opłat lotniskowych następujące opłaty lotniskowe za usługi standardowe związane z udostępnieniem i utrzymaniem:

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego może, zgodnie z art. 75 ust. 4 ustawy, poza opłatami, o których mowa w ust. 1, ustalić w taryfie opłat lotniskowych dopłaty do opłat lotniskowych, o których mowa w ust. 1 pkt 1, albo wyodrębnić opłatę hałasową.

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego może, poza opłatami, o których mowa w ust. 1, ustalić w taryfie opłat lotniskowych odrębną opłatę lotniskową za zapewnienie ochrony i kontrolę bezpieczeństwa pasażerów i ich bagażu oraz ładunków (towarów i poczty) oraz odrębną opłatę lotniskową za ochronę statku powietrznego na płycie postojowej.

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego może ustalić w taryfie opłat lotniskowych opłaty lotniskowe za usługi dodatkowe (opłaty dodatkowe), których zakres wykracza poza opłaty określone w ust. 1-3.

Opłaty lotniskowe na lotniskach użytku publicznego ustala się w sposób:

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego, z zachowaniem zasad niedyskryminacji użytkowników statków powietrznych lub innych eksploatujących statki powietrzne, jawności i dostępności oraz wymagań, o których mowa w ust. 1, może udzielać zniżek od ustalonych opłat lotniskowych, w szczególności w celu utrzymania lub zwiększenia wielkości ruchu lotniczego, zwiększenia liczby obsługiwanych pasażerów lub ładunków (towarów i poczty), zwiększenia liczby połączeń lotniczych lub częstotliwości połączeń istniejących, pod warunkiem, że nie spowoduje to podwyższenia opłat lotniskowych ponoszonych przez podmioty niekorzystające z tych zniżek.

Jeżeli celem udzielanych zniżek, o których mowa w ust. 2, jest utrzymanie lub zwiększenie wielkości ruchu lotniczego, w szczególności uruchomienie połączeń na nowych trasach lub zwiększenie częstotliwości połączeń na trasach istniejących, stosowanie tych zniżek jest ograniczone w czasie i nie może trwać dłużej niż 5 lat.

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego, z zachowaniem wymagań, o których mowa w ust. 1, może modulować wysokość opłat lotniskowych ze względu na interes publiczny lub społeczny, w szczególności ochronę środowiska przed nadmiernym hałasem lub zróżnicowane natężenie ruchu lotniczego. Kryteria stosowane w przypadku takiego modulowania muszą być obiektywne, przejrzyste i adekwatne do celu, któremu modulowanie ma służyć.

Koszty będące podstawą ustalania przez zarządzającego lotniskiem użytku publicznego jednego rodzaju opłat lotniskowych nie mogą równocześnie stanowić podstawy ustalania innego rodzaju opłat lotniskowych lub dopłat, ani opłat za inne usługi związane z działalnością lotniska.

Opłaty lotniskowe na lotniskach użytku publicznego ustala się na podstawie planowanej wartości kosztów, odpowiadających kategoriom kosztów księgowych, określonych w planie gospodarczym na rok, w którym te opłaty mają wejść w życie, z uwzględnieniem § 6 ust. 2, 3 i 8 oraz z zastrzeżeniem § 6 ust. 7.

W przypadku gdy zarządzający lotniskiem użytku publicznego nie posiada planu gospodarczego, podstawę ustalania wysokości opłat lotniskowych stanowią koszty poniesione w roku sprawozdawczym poprzedzającym rok, w którym opłaty lotniskowe są wprowadzane. Dla nowo powstałych lotnisk użytku publicznego lub lotnisk użytku publicznego przekształconych z dotychczasowych lotnisk użytku wyłącznego podstawę ustalania wysokości opłat lotniskowych stanowią koszty prognozowane przez zarządzającego lotniskiem.

Koszty prognozowane albo poniesione przez zarządzającego lotniskiem użytku publicznego, które odpowiednio będą pokryte albo zostały pokryte z bezzwrotnych środków publicznych, nie mogą stanowić podstawy ustalania opłat lotniskowych.

Jeżeli opłaty lotniskowe zostały skalkulowane zgodnie z ust. 2 i uwzględniały otrzymanie bezzwrotnych środków publicznych pomniejszających podstawę kalkulacji opłat, zgodnie z ust. 4, a zarządzający lotniskiem użytku publicznego nie uzyskał tych środków, dopuszcza się zastosowanie mechanizmu wyrównawczego, polegającego na zmianie podstawy kalkulacji opłat o wysokość nieotrzymanych środków nie później niż w drugim roku następującym po roku, w którym powstała ta różnica.

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego uwzględnia w opłatach lotniskowych ponoszone przez siebie koszty świadczenia usług, za które są pobierane opłaty lotniskowe, w szczególności:

Przy ustalaniu wysokości opłat lotniskowych zarządzający lotniskiem użytku publicznego może uwzględnić koszt kapitału własnego albo uzasadnioną marżę zysku, z zastrzeżeniem ust. 3. Koszt kapitału własnego ustala się z uwzględnieniem składnika wolnego od ryzyka, skalkulowanego w oparciu o oprocentowanie nie wyższe niż oprocentowanie 10-letnich obligacji emitowanych przez Skarb Państwa występujące na koniec każdego miesiąca w okresie 12 miesięcy przed rozpoczęciem konsultacji projektu opłat oraz odpowiadającej ryzyku prowadzonej działalności premii za ryzyko.

W przypadku opłat lotniskowych, o których mowa w § 2 ust. 2 i 3, zarządzający lotniskiem użytku publicznego może uwzględnić koszt kapitału własnego, skalkulowanego z wyłączeniem premii za ryzyko. Przy ustalaniu tych opłat nie uwzględnia się uzasadnionej marży zysku.

Przepisy ust. 3 stosuje się do dopłaty, o której mowa w § 2 ust. 2, oraz do części podstawy kosztowej opłat lotniskowych, o których mowa w § 2 ust. 1, związanej z zapewnieniem ochrony i kontroli bezpieczeństwa pasażerów i ich bagażu oraz ładunków (towarów i poczty) oraz z ochroną statku powietrznego na płycie postojowej, jeżeli koszty związane z zapewnieniem tej ochrony są wliczane w podstawę kosztową opłat lotniskowych, o których mowa w § 2 ust. 1, oraz nie stanowi ona podstawy kosztowej odrębnych opłat lotniskowych określonych w § 2 ust. 3.

Koszt kapitału własnego, o którym mowa w ust. 2 i 3, dla danego roku kalkuluje się w odniesieniu do średniej księgowej wartości netto składników majątkowych, z początku i końca tego roku, wykorzystywanych przez zarządzającego lotniskiem użytku publicznego do świadczenia usług, za które jest pobierana opłata.

Opłaty lotniskowe ustala się na podstawie ewidencji księgowej lub pozaksięgowej kosztów, o których mowa w ust. 1, i ich podziału na poszczególne rodzaje usług, za które są pobierane opłaty lotniskowe, oraz na pozostałą działalność. Podział kosztów pośrednich jest dokonywany przy wykorzystaniu jasno określonych współczynników, tak aby uniknąć nadmiernego obciążania tymi kosztami działalności, z tytułu której są pobierane opłaty lotniskowe.

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego, mając na uwadze zapewnienie konkurencyjności lotniska, może ustalić opłatę lotniskową poniżej kosztów, o których mowa w § 5 ust. 2 albo 3.

Przy ustalaniu wysokości opłat lotniskowych zarządzający lotniskiem użytku publicznego może uwzględnić konieczność zgromadzenia środków własnych na finansowanie długoterminowych przedsięwzięć inwestycyjnych o dużej skali, po uwzględnieniu możliwych przychodów z działalności pozalotniczej.

Opłatę startową lub za lądowanie na lotniskach użytku publicznego ustala się w odniesieniu do maksymalnej masy startowej (MTOM) statku powietrznego, podanej w świadectwie zdatności statku powietrznego w zakresie hałasu lub w innym dokumencie uznanym przez zarządzającego lotniskiem użytku publicznego.

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego może ustalić w taryfie opłat lotniskowych stałą opłatę startową lub za lądowanie, niezależnie od maksymalnej masy startowej (MTOM) statku powietrznego.

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego może ustalić w taryfie opłat lotniskowych:

Przy określaniu kosztów bezpośrednich stanowiących podstawę ustalania opłaty startowej lub za lądowanie uwzględnia się uzasadnione koszty utrzymania części lotniczej lotniska ponoszone przez zarządzającego lotniskiem użytku publicznego, z wyłączeniem kosztów utrzymania budynku dworca lotniczego oraz kosztów stanowiących podstawy do ustalenia opłat, o których mowa w art. 130 ustawy, a w szczególności koszty:

Opłatę postojową na lotniskach użytku publicznego ustala się w odniesieniu do maksymalnej masy startowej (MTOM) statku powietrznego lub zajmowanej przez statek powietrzny powierzchni płyty postojowej oraz czasu postoju tego statku na płycie postojowej.

Czasem postoju statku powietrznego jest czas od momentu zatrzymania się statku powietrznego na płycie postojowej po kołowaniu po lądowaniu lub po holowaniu, do rozpoczęcia kołowania lub odholowania do startu lub poza płytę postojową.

Przy określaniu kosztów bezpośrednich stanowiących podstawę do ustalania opłaty postojowej uwzględnia się uzasadnione koszty utrzymania płyty postojowej lotniska, a w szczególności koszty:

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego może określić w taryfie opłat lotniskowych czas, za który nie pobiera się opłaty postojowej. W przypadku określenia długości czasu, za który nie pobiera się opłaty postojowej na danym lotnisku, długość tego czasu jest określona w taryfie opłat lotniskowych ustalonej zgodnie z art. 77b ustawy albo zatwierdzonej zgodnie z art. 77d ustawy. Koszty utrzymania płyty postojowej ponoszone przez zarządzającego lotniskiem użytku publicznego w związku z postojem statku powietrznego w czasie, za który nie pobiera się opłaty postojowej, nie mogą stanowić podstawy ustalenia innych opłat lotniskowych lub prowadzić do podwyższenia opłaty postojowej za czas, w którym jest ona pobierana.

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego może uwzględnić koszt postoju statku powietrznego w hangarze w opłacie postojowej albo wyodrębnić opłatę hangarową za postój statku powietrznego w hangarze.

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego może ustalić w taryfie opłat lotniskowych specjalną, podwyższoną opłatę postojową w przypadku uzasadnionego zatrzymania statku powietrznego na lotnisku zgodnie z art. 78 ust. 1 ustawy.

Opłatę pasażerską na lotniskach użytku publicznego ustala się z uwzględnieniem ponoszonych przez zarządzającego lotniskiem użytku publicznego uzasadnionych kosztów utrzymania infrastruktury udostępnianej pasażerom oraz świadczonych na ich rzecz usług, a w szczególności kosztów związanych z:

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego może ustalić w taryfie opłat lotniskowych opłatę pasażerską pobieraną z tytułu obsługi pasażera:

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego może w ramach jednej opłaty pasażerskiej łączyć pobieranie tej opłaty z tytułów, o których mowa w ust. 2.

Opłatę hałasową albo dopłatę, o których mowa w § 2 ust. 2, ustala się w oparciu o koszty, o których mowa w § 7 ust. 4 pkt 8, z uwzględnieniem § 6 ust. 3. Koszty te ustala się na podstawie prowadzonej przez zarządzającego lotniskiem użytku publicznego ewidencji księgowej lub pozaksięgowej pozwalającej na określenie wysokości kosztów związanych z zapewnieniem ochrony środowiska przed nadmiernym hałasem.

Wysokość opłaty hałasowej albo dopłaty, o których mowa w § 2 ust. 2, ustala się w zależności od poziomu hałasu wytwarzanego przez statek powietrzny. Opłata ta powinna być w miarę możliwości powiązana z opłatą za lądowanie i nie powinna być ustanowiona na poziomie zaporowym dla operacji niektórych typów statków powietrznych.

Opłaty lotniskowe, o których mowa w § 2 ust. 3, na lotniskach użytku publicznego ustala się wyłącznie w oparciu o koszty zapewnienia ochrony i kontroli bezpieczeństwa pasażerów i ich bagażu lub ładunków (towarów i poczty) lub koszty ochrony parkujących statków powietrznych, w tym koszty infrastruktury i systemów służących kontroli bezpieczeństwa, personelu zapewniającego ochronę w tym zakresie, w tym także koszty szkolenia tego personelu.

Opłaty lotniskowe, o których mowa w § 2 ust. 3, nie mogą, z uwzględnieniem § 6 ust. 3, przewyższać kosztów, o których mowa w ust. 1.

Koszty, o których mowa w ust. 1, ustala się na podstawie prowadzonej przez zarządzającego lotniskiem użytku publicznego ewidencji księgowej lub pozaksięgowej, pozwalającej na określenie wysokości kosztów związanych z zapewnieniem ochrony przed aktami bezprawnej ingerencji w lotnictwie cywilnym.

W przypadku wystąpienia różnicy między przychodami z tytułu opłat lotniskowych, o których mowa w § 2 ust. 3, a kosztami rzeczywiście poniesionymi w związku z zapewnianiem ochrony, o której mowa w ust. 1, jest stosowany mechanizm wyrównawczy polegający na odpowiedniej zmianie tych opłat o wysokość różnicy, nie później niż w drugim roku następującym po roku, w którym powstała ta różnica.

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego w przypadku pobierania opłat lotniskowych, o których mowa w § 2 ust. 3, dokonuje weryfikacji kosztów będących podstawą do ustalenia tych opłat nie później niż w terminie 7 miesięcy od dnia zakończenia roku obrotowego, w którym poniesione zostały te koszty, i w przypadku wystąpienia różnicy, o której mowa w ust. 4, rozpoczyna proces konsultacji zmiany wysokości opłat lotniskowych.

Przewoźnicy lotniczy, o których mowa w art. 77 ust. 1 ustawy, na żądanie zarządzającego lotniskiem użytku publicznego, o którym mowa w art. 77c ust. 1 ustawy, przekazane przed przeprowadzeniem konsultacji, o których mowa w art. 77 ust. 1 ustawy (konsultacje) oraz o których mowa w art. 77c ust. 1 ustawy (coroczne konsultacje), przekazują informacje:

Wraz z informacjami, o których mowa w ust. 1, przewoźnik lotniczy, którego w ramach konsultacji lub corocznych konsultacji reprezentuje inny podmiot, przekazuje informację o reprezentującym go podmiocie.

Informacje, o których mowa w ust. 1, przekazuje się w terminie określonym przez zarządzającego lotniskiem użytku publicznego, nie krótszym niż 14 dni od dnia otrzymania żądania.

Konsultacje rozpoczyna się nie później niż na miesiąc przed przewidywanym dniem przedstawienia taryfy opłat lotniskowych:

Przewoźnicy lotniczy stale korzystający z lotniska lub podmioty ich reprezentujące, w szczególności działający na danym lotnisku komitet przewoźników lotniczych lub stowarzyszenia przewoźników lotniczych i inne podmioty, o których mowa w art. 77 ust. 1 ustawy, zwani dalej „użytkownikami lotniska”, przekazują opinie, o których mowa w art. 77 ust. 3 ustawy, w terminie określonym przez zarządzającego lotniskiem użytku publicznego, nie krótszym niż 14 dni od dnia otrzymania wniosku o opinię. Nieprzedstawienie opinii do konsultowanej taryfy opłat lotniskowych w terminie określonym przez zarządzającego jest równoznaczne z akceptacją konsultowanej taryfy.

Konsultacje oraz coroczne konsultacje prowadzone są w formie pisemnej.

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego, w ramach konsultacji oraz corocznych konsultacji, może zorganizować spotkanie z użytkownikami lotniska.

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego, w ramach konsultacji oraz corocznych konsultacji, organizuje spotkanie z użytkownikami lotniska, na ich wniosek złożony w terminie 14 dni od otrzymania informacji, o których mowa w § 15. Zarządzający lotniskiem użytku publicznego może zorganizować cykl spotkań z użytkownikami lotniska.

Do udziału w spotkaniach, o których mowa w ust. 4 i 5, zarządzający lotniskiem użytku publicznego zaprasza wszystkich użytkowników lotniska.

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego sporządza sprawozdanie ze spotkania, o którym mowa w ust. 4 lub 5, zawierające w szczególności zgłoszone w trakcie spotkania uwagi wraz z odniesieniem się zarządzającego lotniskiem do tych uwag. W sprawozdaniu nie umieszcza się informacji, które stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503, z późn. zm.³⁾). Kopia sprawozdania jest przekazywana użytkownikom lotniska uczestniczącym w spotkaniu, o którym mowa w ust. 4 lub 5, oraz użytkownikom lotniska, którzy nie brali udziału w tym spotkaniu.

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego, o którym mowa w art. 77c ust. 1 ustawy, w ramach konsultacji oraz corocznych konsultacji przedstawia informacje na temat podstaw przyjętych do określenia systemu i wysokości wszystkich opłat lotniskowych na danym lotnisku. Informacje te obejmują w szczególności:

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego, o którym mowa w art. 77b ustawy, w ramach konsultacji przedstawia informacje na temat podstaw przyjętych do określenia systemu i wysokości wszystkich opłat lotniskowych, w szczególności informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1-5 oraz 10, a w przypadku zmiany taryfy opłat lotniskowych - dodatkowo uzasadnienie poszczególnych zmienianych postanowień taryfy.

W przypadku zamiaru skorzystania z możliwości, o której mowa w § 6 ust. 8, zarządzający lotniskiem użytku publicznego konsultuje także podjęcie decyzji o uwzględnieniu w wysokości opłat lotniskowych konieczności zgromadzenia środków własnych na finansowanie długoterminowych przedsięwzięć inwestycyjnych o dużej skali.

Informacje, o których mowa w ust. 1 i 2, są przedstawiane nie później niż wraz z wnioskiem o opinię, o której mowa w art. 77 ust. 3 ustawy.

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego, o którym mowa w art. 77c ust. 1 ustawy, przedstawia Prezesowi Urzędu do zatwierdzenia taryfę opłat lotniskowych albo zmianę taryfy opłat lotniskowych, wraz z uzasadnieniem zawierającym w szczególności:

Prezes Urzędu może żądać od zarządzającego lotniskiem użytku publicznego, o którym mowa w art. 77c ust. 1 ustawy, przedstawienia dodatkowych informacji dotyczących wprowadzanych albo zmienianych opłat lotniskowych, potwierdzających spełnienie wymagań rozporządzenia, w szczególności:

W przypadku zmiany taryfy opłat lotniskowych uzasadnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy poszczególnych zmienianych postanowień taryfy.

Przepisów ust. 1 pkt 6 oraz ust. 2 pkt 2, 4 i 5 nie stosuje się do zarządzającego lotniskiem użytku publicznego, o którym mowa w art. 54 ust. 2a ustawy.

Opłaty lotniskowe na lotniskach użytku wyłącznego mogą być zróżnicowane wyłącznie w sposób niepowodujący dyskryminacji użytkowników i zapewniający zachowanie zasad uczciwej konkurencji, w szczególności ze względu na rodzaje i charakterystyki statków powietrznych oraz charakter wykonywanych operacji lotniczych.

Zarządzający lotniskiem użytku wyłącznego, z zachowaniem zasady niedyskryminacji oraz na warunkach jednakowych dla poszczególnych użytkowników może udzielać zniżek od ustalonych opłat lotniskowych, jeżeli nie powoduje to wzrostu opłat lotniskowych pobieranych od podmiotów niekorzystających z tych zniżek.

Zarządzający lotniskiem użytku wyłącznego podaje w sposób zwyczajowo przyjęty na danym lotnisku do wiadomości użytkowników taryfę opłat lotniskowych, wraz z warunkami stosowania zniżek, przynajmniej na miesiąc przed ich wejściem w życie.

Do opłat lotniskowych na lotniskach użytku wyłącznego stosuje się przepis § 3.

Prezes Urzędu publikuje taryfę opłat lotniskowych w Dzienniku Urzędowym Urzędu Lotnictwa Cywilnego niezwłocznie po wydaniu decyzji o jej zatwierdzeniu lub upływie terminu, o którym mowa w art. 77b ust. 2 lub 7 ustawy.

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego przekazuje instytucji zapewniającej służby ruchu lotniczego kopię decyzji Prezesa Urzędu o zatwierdzeniu taryfy opłat lotniskowych albo taryfę opłat lotniskowych, w odniesieniu do której Prezes Urzędu nie nakazał zmiany, celem ich publikacji w Zbiorze Informacji Lotniczych (AIP Polska) wchodzącym w skład Zintegrowanego Pakietu Informacji Lotniczych niezwłocznie po jej otrzymaniu lub po upływie terminu, o którym mowa w art. 77b ust. 2 lub 7 ustawy, wraz z innymi informacjami niewymagającymi zatwierdzenia przez Prezesa Urzędu, a istotnymi z punktu widzenia publikacji w AIP Polska.

Zarządzający lotniskiem użytku publicznego przekazuje użytkownikom lotniska taryfę opłat lotniskowych niezwłocznie po otrzymaniu decyzji Prezesa Urzędu o jej zatwierdzeniu lub upływie terminu, o którym mowa w art. 77b ust. 2 lub 7 ustawy.

Taryfa opłat lotniskowych wraz z zakresem i warunkami jej stosowania oraz świadczenia usług związanych z tą taryfą jest podawana do publicznej wiadomości zgodnie z art. 77h ust. 3 ustawy, niezwłocznie po otrzymaniu decyzji Prezesa Urzędu o jej zatwierdzeniu lub upływie terminu, o którym mowa w art. 77b ust. 2 lub 7 ustawy.