Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 2 października 2014 r. w sprawie sposobu przeprowadzania i dokumentowania przez Policję czynności operacyjno-rozpoznawczych polegających na dokonaniu w sposób niejawny nabycia, zbycia lub przejęcia przedmiotów pochodzących z przestępstwa, ulegających przepadkowi albo których wytwarzanie, posiadanie, przewożenie lub którymi obrót są zabronione, a także na przyjęciu lub wręczeniu korzyści majątkowej, oraz sposobu przekazywania, przetwarzania i niszczenia materiałów uzyskanych podczas stosowania tych czynności

Rozporządzenie określa sposób przeprowadzania i dokumentowania przez Policję czynności operacyjno-rozpoznawczych polegających na złożeniu propozycji albo na dokonaniu w sposób niejawny nabycia, zbycia lub przejęcia przedmiotów pochodzących z przestępstwa, ulegających przepadkowi albo których wytwarzanie, posiadanie, przewożenie lub którymi obrót są zabronione, a także na przyjęciu lub wręczeniu korzyści majątkowej, zwanych dalej „czynnościami”, przy czym przyjęcie lub wręczenie korzyści majątkowej w postaci środków płatniczych, praw majątkowych albo rzeczy ruchomych lub nieruchomości, może być poprzedzone, w razie potrzeby, stosowną do okoliczności propozycją, obietnicą lub negocjacjami.

Podczas stosowania czynności podejmuje się przedsięwzięcia i stosuje środki konieczne do zapewnienia bezpieczeństwa osobistego policjantów i osób udzielających pomocy Policji.

Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: tekst jednolity Dz.U. 2023 poz. 2315 ↗ podaje je inaczej niż nasze zestawienie. Sprawdź tekst jednolity lub Dziennik Ustaw.

Zaprzestanie czynności z powodu trwałego braku możliwości ich wykonywania wymaga akceptacji organu Policji, który zarządził czynności.

Dokumentację czynności stanowią:

Dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7 i 10-12, sporządza się według wzorów stanowiących załączniki do rozporządzenia:

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 8, zawiera:

Dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7, 11 i 12, sporządza się w dwóch egzemplarzach, a dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 8-10, w jednym egzemplarzu.

Kopie dokumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 2-4 i 6, w odniesieniu do spraw realizowanych przez Biuro Spraw Wewnętrznych Policji, Komendant Biura Spraw Wewnętrznych Policji przekazuje Inspektorowi Nadzoru Wewnętrznego w terminie 7 dni od dnia wydania zarządzenia o stosowaniu lub przedłużeniu stosowania czynności lub otrzymania zarządzenia prokuratora o zaniechaniu czynności.

Uzupełnieniem dokumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7 i 11, są także materiały uzyskane podczas ich stosowania, a w szczególności nośniki danych zawierające zapisy z rejestracji obrazu lub dźwięku oraz kopie tych nośników, a także dokumenty sporządzone na podstawie informacji utrwalonych na nośnikach.

Przedmioty i korzyści majątkowe zbywane lub wręczane podczas stosowania czynności opisuje się lub oznacza w sposób umożliwiający ich identyfikację i dokumentuje się opis oraz oznaczenie.

Przedmioty przejęte podczas czynności, włącznie z korzyściami majątkowymi, można w razie potrzeby poddać badaniom identyfikującym ich właściwości fizykochemiczne lub inne cechy, istotne z uwagi na cel czynności albo rodzaj przejętych przedmiotów, a także w celu ujawnienia i utrwalenia śladów znajdujących się na tych przedmiotach. Zakres i rodzaj badań ustala policjant wyznaczony jako odpowiedzialny za przeprowadzenie czynności.

Komendant Główny Policji, Komendant Centralnego Biura Śledczego Policji, Komendant Biura Spraw Wewnętrznych Policji, Komendant Centralnego Biura Zwalczania Cyberprzestępczości, komendanci wojewódzcy Policji i prokuratorzy okręgowi prowadzą rejestry czynności.

Rejestry, o których mowa w ust. 1, mogą być prowadzone w postaci księgi albo w systemie informatycznym.

Wzory rejestrów, o których mowa w ust. 1, stanowią załączniki do rozporządzenia:

Zapisy informacji zawarte we wszystkich materiałach niezawierających dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub dowodów mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego, utrwalone na nośnikach, o których mowa w § 4 ust. 5, usuwa się w sposób uniemożliwiający odtworzenie tych zapisów z chwilą zniszczenia uzyskanych materiałów.

W przypadku gdy usunięcie z nośników utrwalonych na nich zapisów nie jest możliwe, uszkadza się je w sposób uniemożliwiający ich odczytanie albo dokonuje się ich fizycznego zniszczenia.