Dz.U. 2014 poz. 1651 · Rozporządzenie · obowiązujący

Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 listopada 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie terminów składania wniosków o dokonanie oceny polowej materiału siewnego poszczególnych grup roślin lub gatunków roślin rolniczych i warzywnych oraz szczegółowych wymagań w zakresie wytwarzania i jakości materiału siewnego tych roślin²⁾

Na podstawie art. 40 ustawy z dnia 9 listopada 2012 r. o nasiennictwie (Dz. U. poz. 1512 oraz z 2013 r. poz. 865) zarządza się, co następuje:

PDF ↗

§ 1. PDF ↗

W rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 kwietnia 2013 r. w sprawie terminów składania wniosków o dokonanie oceny polowej materiału siewnego poszczególnych grup roślin lub gatunków roślin rolniczych i warzywnych oraz szczegółowych wymagań w zakresie wytwarzania i jakości materiału siewnego tych roślin (Dz. U. poz. 517 oraz z 2014 r. poz. 441) wprowadza się następujące zmiany:

w § 17 w ust. 1:

w pkt 1 lit. a otrzymuje brzmienie:

„a)

ostatniej cyfry roku zbioru albo łączenia - jeżeli jest to partia utworzona przez połączenie kilku partii,”,

w pkt 2:

-
lit. c oraz d otrzymują brzmienie:
„c)
numeru świadectwa oceny weryfikacyjnej, po którym dopisuje się ukośnik,

d)
litery alfabetu odpowiadającej kolejnej partii z danej plantacji nasiennej.”,
-
uchyla się lit. e;

w załączniku nr 1:

w objaśnieniu po tabeli 1 „Kategorie i stopnie kwalifikacji materiału siewnego roślin rolniczych i warzywnych, z wyłączeniem sadzeniaków ziemniaka” ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie:

„W przypadku gdy we wnioskach, w protokołach, świadectwach i informacjach dotyczących materiału siewnego przy symbolu stopnia po ukośniku nie będzie podane oznaczenie kolejności rozmnożenia, przyjmuje się zawsze stopień najniższy określony dla gatunku (odpowiednio: PB /II, C /2 lub, jeśli dotyczy, C /3).”,

tabela 2 „Kategorie i stopnie kwalifikacji sadzeniaków ziemniaka” otrzymuje brzmienie określone w załączniku nr 1 do niniejszego rozporządzenia;

w załączniku nr 2:

w części I „Wymagania dotyczące wytwarzania materiału siewnego roślin zbożowych” w ust. 5 „Izolacja przestrzenna” w lp. 2 kolumna 2 otrzymuje brzmienie:

„- dla odmian samopylnych pszenżyta odległość od innych zasiewów pszenżyta”,

w części II „Wymagania dotyczące wytwarzania materiału siewnego roślin pastewnych” w ust. 2 „Wymagania dotyczące oceny stanu plantacji przedplonu i izolacji przestrzennej” w pkt 3 „izolacja przestrzenna” w kolumnie „Bobowate grubonasienne” wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

„Od innych upraw tego samego gatunku:”;

załącznik nr 3 otrzymuje brzmienie określone w załączniku nr 2 do niniejszego rozporządzenia.

§ 2. PDF ↗

Wytworzone zgodnie z przepisami rozporządzenia, o którym mowa w § 1, w brzmieniu dotychczasowym, sadzeniaki ziemniaka kategorii:

przedbazowe mogą być rozmnażane w 2015 r. na sadzeniaki ziemniaka kategorii przedbazowe, kategorii bazowe lub kategorii kwalifikowane;

bazowe mogą być rozmnażane w 2015 r. na sadzeniaki ziemniaka kategorii bazowe lub kategorii kwalifikowane;

kwalifikowane mogą być rozmnażane w 2015 r. na sadzeniaki ziemniaka kategorii kwalifikowane unijnej klasy B.

§ 3. PDF ↗

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.

Przepisy niniejszego rozporządzenia wdrażają postanowienia: 1) dyrektywy wykonawczej Komisji 2013/63/UE z dnia 17 grudnia 2013 r. zmieniającej załączniki I i II do dyrektywy Rady 2002/56/WE w odniesieniu do minimalnych warunków, które muszą spełniać sadzeniaki i partie sadzeniaków (Dz. Urz. UE L 341 z 18.12.2013, str. 52); 2) dyrektywy wykonawczej Komisji 2014/20/UE z dnia 6 lutego 2014 r. określającej unijne klasy sadzeniaków elitarnych i kwalifikowanych oraz warunki i oznaczenia stosowane dla tych klas (Dz. Urz. UE L 38 z 07.02.2014, str. 32); 3) dyrektywy wykonawczej Komisji 2014/21/UE z dnia 6 lutego 2014 r. określającej minimalne warunki i unijne klasy sadzeniaków przedbazowych (Dz. Urz. UE L 38 z 07.02.2014, str. 39).

Załącznik nr 1 - Kategorie i stopnie kwalifikacji sadzeniaków ziemniaka PDF ↗

Tabela 2.


Kategoria		Oznaczenie	Stopień kwalifikacji (klasa)
Kategoria		Oznaczenie	Opis
Elitarne	przedbazowe	unijna klasa PBTC	Sadzeniaki ziemniaka, które:
			1) zostały wytworzone w procesie mikrorozmnażania;
			2) zostały uznane w urzędowej ocenie jako spełniające wymagania dotyczące wytwarzania, jakości i zdrowotności, określone dla unijnej klasy PBTC;
			3) są przeznaczone do jednorazowego rozmnożenia.
		unijna klasa PB	Sadzeniaki ziemniaka, które:
			1) zostały wytworzone w procesie mikrorozmnażania albo z materiału matecznego otrzymanego zgodnie z działaniami zapewniającymi określone wymagania w zakresie jakości i zdrowotności;
			2) zostały uznane w urzędowej ocenie jako spełniające wymagania dotyczące wytwarzania, jakości i zdrowotności, określone dla unijnej klasy PB;
			3) są przeznaczone do wytwarzania sadzeniaków kategorii elitarne bazowe albo kategorii kwalifikowane.
		unijna klasa S	Sadzeniaki ziemniaka, które:
			1) zostały wytworzone z sadzeniaków kategorii elitarne zgodnie z działaniami zapewniającymi określone wymagania w zakresie jakości i zdrowotności;
			2) zostały uznane w urzędowej ocenie jako spełniające wymagania dotyczące wytwarzania, jakości i zdrowotności, określone dla unijnej klasy S;
			3) są przeznaczone do wytwarzania sadzeniaków kategorii elitarne albo kategorii kwalifikowane.
Kwalifikowane	bazowe	unijna klasa SE	Sadzeniaki ziemniaka, które:
			1) zostały wytworzone z sadzeniaków kategorii elitarne zgodnie z działaniami zapewniającymi określone wymagania w zakresie jakości i zdrowotności;
			2) zostały uznane w urzędowej ocenie jako spełniające wymagania dotyczące wytwarzania, jakości i zdrowotności, określone dla unijnej klasy SE;
			3) są przeznaczone do wytwarzania sadzeniaków kategorii elitarne albo kategorii kwalifikowane.
		unijna klasa E	Sadzeniaki ziemniaka, które:
			1) zostały wytworzone z sadzeniaków kategorii elitarne zgodnie z działaniami zapewniającymi określone wymagania w zakresie jakości i zdrowotności;
			2) zostały uznane w urzędowej ocenie jako spełniające wymagania dotyczące wytwarzania, jakości i zdrowotności, określone dla unijnej klasy E;
			3) są przeznaczone do wytwarzania sadzeniaków kategorii kwalifikowane.
		unijna klasa A	Sadzeniaki ziemniaka, które:
			1) zostały wytworzone z sadzeniaków kategorii elitarne;
			2) zostały uznane w urzędowej ocenie jako spełniające wymagania dotyczące wytwarzania, jakości i zdrowotności, określone dla unijnej klasy A;
			3) są przeznaczone do wytworzenia sadzeniaków kategorii kwalifikowane lub do celów innych niż produkcja sadzeniaków.
		unijna klasa B	Sadzeniaki ziemniaka, które:
			1) zostały wytworzone bezpośrednio z sadzeniaków kategorii kwalifikowane unijnej klasy A albo kategorii elitarne;
			2) zostały uznane w urzędowej ocenie jako spełniające wymagania w zakresie wytwarzania, jakości i zdrowotności, określone dla unijnej klasy B;
			3) są przeznaczone wyłącznie na cele inne niż produkcja sadzeniaków ziemniaka.

Załącznik nr 2 - Szczegółowe wymagania dotyczące wytwarzania i jakości sadzeniaków ziemniaka oraz dopuszczalna wielkość partii w obrocie PDF ↗

Sadzeniaki ziemniaka mogą być wytwarzane według dwóch systemów kwalifikacji:

krajowego albo

EKG/ONZ (Europejskiego Komitetu Gospodarczego Organizacji Narodów Zjednoczonych).

Wyboru systemu kwalifikacji dokonuje składający wniosek o dokonanie oceny materiału siewnego ziemniaka.

Oceny polowej, pobierania prób do oceny weryfikacyjnej, oceny weryfikacyjnej oraz oceny cech zewnętrznych dokonuje się zgodnie z metodami określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 51 ustawy z dnia 9 listopada 2012 r. o nasiennictwie (Dz. U. poz. 1512 oraz z 2013 r. poz. 865).

W ocenie polowej, jak i ocenie weryfikacyjnej wyróżnia się następujące porażenia wirusami (wirusem liściozwoju ziemniaka (PLRV), wirusem A ziemniaka (PVA), wirusem M ziemniaka (PVM), wirusem S ziemniaka (PVS), wirusem X ziemniaka (PVX), wirusem Y ziemniaka (PVY)):

łagodne, objawiające się różnego rodzaju zmianami na liściach, takimi jak lekkie mozaiki, plamistości czy deformacje;

ostre, charakteryzujące się:

smugowatymi lub plamistymi nekrozami na liściach,

wyraźnymi mozaikami i przebarwieniami liści,

deformacjami i zwijaniem liści,

kruchością i łamliwością liści,

karłowatością roślin.

Porażenie w stopniu ostrym stwierdza się, jeżeli objawy, o których mowa w ust. 4, wywołane są przez:

wirusy:

wirus liściozwoju ziemniaka (PLRV) lub

wirus Y ziemniaka (PVY), lub

wirus A ziemniaka (PVA), lub

wirus M ziemniaka (PVM);

kombinacje wirusów:

wirus Y ziemniaka (PVY) łącznie z wirusem X ziemniaka (PVX) lub

wirus A ziemniaka (PVA) łącznie z wirusem X ziemniaka (PVX), lub

wirus X ziemniaka (PVX) łącznie z wirusem S ziemniaka (PVS).

Na plantacji nasiennej ziemniaka jest wymagane prowadzenie systematycznej selekcji negatywnej polegającej na bieżącym usuwaniu roślin porażonych wirusami lub innymi chorobami, a także roślin nietypowych dla uprawianej odmiany.

Na plantacji nasiennej ziemniaka przeprowadza się zabieg chemicznego, mechanicznego lub łączonego (mieszanego) niszczenia naci, w terminie uzgodnionym z wojewódzkim inspektorem ochrony roślin i nasiennictwa właściwym terytorialnie dla położenia plantacji, uwzględniając w szczególności:

wczesność odmiany;

stan rozwoju fizjologicznego roślin;

warunki pogodowe.

Ocena polowa:

ocena stanu plantacji:

dla plantacji, na których są wytwarzane sadzeniaki ziemniaka, przeprowadza się dwie oceny stanu plantacji:

-
pierwszą - kiedy rośliny osiągną wysokość do 20 cm,
-
drugą - w okresie od pełni kwitnienia plantacji do dwóch tygodni po kwitnieniu, jednak nie później niż przed początkiem żółknięcia i zasychania liści lub bezpośrednio przed zabiegiem niszczenia naci,

trzecia ocena stanu plantacji sadzeniaka ziemniaka jest przeprowadzana w przypadku zakwalifikowania plantacji nasiennej, po przeprowadzeniu oceny weryfikacyjnej metodą uproszczoną określoną w przepisach wydanych na podstawie art. 51 ustawy z dnia 9 listopada 2012 r. o nasiennictwie;

plantacja nasienna ziemniaka jest oddzielona od innych plantacji nasiennych ziemniaka lub upraw ziemniaka pasem technologicznym o szerokości co najmniej dwóch redlin;

podczas każdej oceny stanu plantacji prowadzi się obserwację występowania organizmów kwarantannowych, w szczególności Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus ; stwierdzenie obecności występowania organizmów kwarantannowych stanowi podstawę do dyskwalifikacji plantacji;

czystość gatunkowa i zachwaszczenie:

plantacje, na których wytwarzane są sadzeniaki ziemniaka, powinny być praktycznie wolne od roślin innych gatunków uprawnych,

występowanie chwastów na plantacji, szczególnie z rodziny psiankowatych, w ilościach mogących pogorszyć jakość wytwarzanych sadzeniaków lub stan ich zdrowotności, a także utrudniających właściwe wykonanie oceny stanowi podstawę do dyskwalifikacji plantacji;

występowanie chorób i szkodników:

porażenie roślin przez choroby lub szkodniki w stopniu utrudniającym prawidłowy rozwój roślin lub uniemożliwiającym właściwe wykonanie oceny stanowi podstawę do dyskwalifikacji plantacji nasiennej,

plantacja nasienna ziemniaka powinna być wolna od organizmów kwarantannowych;

plantację nasienną ziemniaka dyskwalifikuje się, jeżeli:

wyrównanie roślin uniemożliwia prawidłowe wykonanie oceny,

występują puste miejsca w ilości większej niż 30% powierzchni plantacji,

stan wegetacji roślin jest wyraźnie opóźniony w stosunku do przeciętnego stanu innych upraw ziemniaka tej samej odmiany w danym rejonie.

Ocena weryfikacyjna sadzeniaków ziemniaka jest dokonywana w przypadku zakwalifikowania plantacji nasiennej po ocenie polowej, w celu weryfikacji wyników oceny polowej w zakresie stopnia porażenia chorobami wirusowymi, w szczególności:

wirusem liściozwoju ziemniaka (PLRV);

wirusem A ziemniaka (PVA);

wirusem M ziemniaka (PVM);

wirusem S ziemniaka (PVS);

wirusa X ziemniaka (PVX);

wirusem Y ziemniaka (PVY).

10.

Ocena cech zewnętrznych:

wymagania dotyczące jakości sadzeniaków ziemniaka:

sadzeniaki ziemniaka powinny być wolne od organizmów kwarantannowych,

dopuszczalną wielkość partii stanowi zbiór sadzeniaków ziemniaka netto z jednej plantacji, nie więcej jednak niż 50 ton; wielkość partii może być przekroczona nie więcej niż o 5%,

partia sadzeniaków ziemniaka przygotowana do oceny cech zewnętrznych powinna być jednolita pod względem cech jakościowych,

sadzeniaki ziemniaka w partii powinny:

-
być dojrzałe, czyste i suche, - nie wykazywać objawów nadmarznięcia, zaparzenia lub porośnięcia,
-
mieć kształt i zabarwienie miąższu typowe dla odmiany;

sadzeniaki ziemniaka w partii przygotowanej do oceny cech zewnętrznych, z wyłączeniem odmian regionalnych, powinny być posortowane tak, aby:

nie występowały bulwy, które przechodzą przez kwadratowe oczko sortownika o boku 25 mm,

bulwy, które nie przechodzą przez kwadratowe oczko sortownika o boku 35 mm, zostały podzielone na frakcje o wymiarach stanowiących krotność 5 mm,

w partii mogą znajdować się bulwy kilku frakcji o różnych wymiarach (kalibraż), posortowane w sposób określony w lit. b;

różnica między najmniejszym i największym wymiarem bulw w jednej partii nie może być większa niż 25 mm;

do sadzeniaków ziemniaka nie stosuje się środka chemicznego hamującego rozwój kiełków, który jest stosowany podczas przechowywania bulw ziemniaka innych niż sadzeniaki.

11.

Liczba rozmnożeń sadzeniaków ziemniaka kategorii:

bazowe - wynosi maksymalnie cztery;

przedbazowe i bazowe - na plantacji nasiennej ziemniaka wynosi łącznie maksymalnie siedem;

kwalifikowane - wynosi maksymalnie dwa.

12.

Sadzeniaki ziemniaka uznaje się jako należące do maksymalnego rozmnożenia, które jest dopuszczone w obrębie danej kategorii, jeżeli na etykiecie sadzeniaków ziemniaka nie została umieszczona informacja o liczbie rozmnożeń.

13.

Sadzeniaki ziemniaka kategorii przedbazowe mogą pochodzić:

ze zidentyfikowanej rośliny, z której pobiera się materiał przeznaczony do rozmnażania (roślina mateczna), lub

z mikrorozmnażania (sposób szybkiego rozmnażania materiału roślinnego w celu wytworzenia dużej liczby roślin, z wykorzystaniem kultury in vitro zróżnicowanych pąków liściowych lub merystemów pobranych z danej rośliny).

14.1.

Partia sadzeniaków ziemniaka kategorii przedbazowe powinna spełniać następujące minimalne wymagania:

w ocenie polowej i ocenie weryfikacyjnej:

sadzeniaki ziemniaka powinny pochodzić od roślin matecznych wolnych od następujących organizmów szkodliwych: Pectobacterium spp., Dickeya spp., wirusa liściozwoju, wirusa A ziemniaka, wirusa M ziemniaka, wirusa S ziemniaka, wirusa X ziemniaka i wirusa Y ziemniaka,

rośliny powinny być wolne od oznak czarnej nóżki,

liczba uprawianych roślin niezgodnych z odmianą i liczba roślin należących do innej odmiany nie powinna przekraczać łącznie 0,01%,

w bezpośrednim rozmnożeniu liczba roślin wykazujących oznaki infekcji wirusowej nie powinna przekraczać 0,5%,

liczba uprawianych roślin wykazujących oznaki mozaiki lub oznaki spowodowane przez wirusa liściozwoju nie powinna przekraczać 0,1%,

maksymalna liczba rozmnożeń w polu wynosi cztery;

w ocenie cech zewnętrznych:

ziemia i substancje obce nie powinny przekraczać 1,0% wagowego,

liczba bulw porażonych zgniliznami innymi niż bakterioza pierścieniowa lub śluzak nie powinna przekraczać 0,2% wagowego,

liczba bulw z wadami zewnętrznymi, w tym bulw uszkodzonych lub zniekształconych, nie powinna przekraczać 3,0% wagowych,

liczba bulw porażonych parchem zwykłym występującym na ponad jednej trzeciej ich powierzchni nie powinna przekraczać 5,0% wagowych,

liczba bulw porażonych rizoktoniozą występującą na ponad 10,0% ich powierzchni nie powinna przekraczać 1,0% wagowego,

liczba bulw porażonych parchem prószystym występującym na ponad 10,0% ich powierzchni nie powinna przekraczać 1,0% wagowo,

liczba bulw pomarszczonych z powodu nadmiernego odwodnienia lub odwodnienia spowodowanego przez parch srebrzysty nie powinna przekraczać 0,5% wagowego,

łączna liczba bulw, o których mowa w lit. b-g, nie powinna przekraczać 6,0% wagowych.

14.2.

Zgodność z wymaganiami określonymi w ust. 14.1 pkt 1 lit. b, c oraz e sprawdza się przez dokonanie oceny polowej. W razie wątpliwości ocenę tę uzupełnia się oceną weryfikacyjną.

14.3.

Jeżeli wykorzystywane są metody mikrorozmnażania, zgodność z wymaganiami określonymi w ust. 14.1 pkt 1 lit. a sprawdza się w drodze urzędowego badania rośliny matecznej lub badania rośliny matecznej przeprowadzonego pod urzędowym nadzorem.

14.4.

Jeżeli wykorzystywane są metody selekcji klonalnej, zgodność z wymaganiami określonymi w ust. 14.1 pkt 1 lit. a sprawdza się w drodze urzędowego badania linii klonalnej lub badania linii klonalnej przeprowadzonego pod urzędowym nadzorem.

15.

Partia sadzeniaków ziemniaka kategorii przedbazowe unijnej klasy PBTC powinna spełniać następujące minimalne wymagania:

w ocenie polowej i ocenie weryfikacyjnej:

w uprawie nie mogą znajdować się rośliny niezgodne z odmianą ani rośliny należące do innej odmiany,

rośliny powinny być wolne od oznak czarnej nóżki,

w bezpośrednim rozmnożeniu w uprawie nie może występować infekcja wirusowa,

w uprawie nie mogą znajdować się rośliny wykazujące oznaki mozaiki lub oznaki spowodowane przez wirusa liściozwoju,

rośliny, włącznie z bulwami, powinny być produkowane w drodze mikrorozmnażania,

rośliny, włącznie z bulwami, powinny być produkowane w chronionym przed dostępem agrofagów obiekcie, na podłożu uprawnym wolnym od agrofagów,

bulwy nie powinny być rozmnażane poza pierwszym rozmnożeniem;

w ocenie cech zewnętrznych sadzeniaki ziemniaka nie mogą być:

porażone:

-
zgniliznami,
-
rizoktoniozą,
-
parchem zwykłym,
-
parchem prószystym,

nadmiernie pomarszczone z powodu odwodnienia,

z wadami zewnętrznymi, w tym zniekształceniami lub uszkodzeniami.

16.

Partia sadzeniaka ziemniaka kategorii przedbazowe unijnej klasy PB powinna spełniać następujące minimalne wymagania:

w ocenie polowej i ocenie weryfikacyjnej:

liczba roślin niezgodnych z odmianą i liczba roślin należących do innej odmiany nie powinna przekraczać łącznie 0,01%,

rośliny powinny być wolne od oznak czarnej nóżki,

liczba uprawianych roślin wykazujących oznaki mozaiki lub oznaki spowodowane przez wirusa liściozwoju nie powinna przekraczać 0,1%,

w bezpośrednim rozmnożeniu liczba roślin wykazujących oznaki spowodowane przez dowolną infekcję wirusową nie powinna przekraczać 0,5%;

w ocenie cech zewnętrznych:

bulwy porażone zgniliznami innymi niż bakterioza pierścieniowa lub śluzak nie powinny przekraczać 0,2% wagowego,

bulwy porażone rizoktoniozą występującą na ponad 10,0% ich powierzchni nie powinny przekraczać 1,0% wagowego,

bulwy porażone parchem zwykłym występującym na ponad jednej trzeciej ich powierzchni nie powinny przekraczać 5,0% wagowych,

bulwy porażone parchem prószystym występującym na ponad 10,0% ich powierzchni nie powinny przekraczać 1,0% wagowego,

bulwy pomarszczone z powodu nadmiernego odwodnienia lub odwodnienia spowodowanego przez parch srebrzysty nie powinny przekraczać 0,5% wagowego,

bulwy z wadami zewnętrznymi, w tym bulwy uszkodzone lub zniekształcone, nie powinny przekraczać 3,0% wagowych,

zawartość ziemi i substancji obcych nie powinna przekraczać 1,0% wagowego;

łączny procent wagowy sadzeniaków ziemniaka, o którym mowa w pkt 2 lit. a-f, nie powinien przekraczać 6,0.

17.

W ocenie polowej i ocenie weryfikacyjnej powinny być spełnione następujące minimalne wymagania, w przypadku partii sadzeniaków ziemniaka kategorii:

bazowe:

liczba roślin porażonych czarną nóżką nie powinna przekraczać 1,0%,

liczba uprawianych roślin niezgodnych z odmianą i liczba roślin należących do innej odmiany nie powinny przekraczać łącznie 0,1%, a w bezpośrednim rozmnożeniu nie powinny przekraczać łącznie 0,25%,

w bezpośrednim rozmnożeniu liczba roślin wykazujących oznaki infekcji wirusowej nie powinna przekraczać 4,0%,

liczba roślin wykazujących oznaki mozaiki i liczba roślin wykazujących oznaki spowodowane przez wirusa liściozwoju nie powinny przekraczać łącznie 0,8%;

kwalifikowane:

liczba roślin porażonych czarną nóżką nie powinna przekraczać 4,0%,

liczba roślin niezgodnych z odmianą i liczba roślin należących do innej odmiany nie powinny przekraczać łącznie 0,5% oraz w bezpośrednim rozmnożeniu nie powinny przekraczać łącznie 0,5%,

w bezpośrednim rozmnożeniu liczba roślin wykazujących oznaki infekcji wirusowej nie powinna przekraczać 10,0%,

liczba roślin wykazujących oznaki mozaiki i liczba roślin wykazujących oznaki spowodowane przez wirusa liściozwoju nie powinny przekraczać łącznie 6,0%;

wymagania określone w pkt 1 lit. c i d oraz w pkt 2 lit. c i d mają zastosowanie jedynie w przypadku, gdy choroby wirusowe są wywołane wirusami często występującymi w Europie.

18.

Partia sadzeniaków ziemniaka kategorii bazowe oraz kategorii kwalifikowane powinna spełniać następujące minimalne wymagania:

ocena cech zewnętrznych:

zawartość ziemi i substancji obcych nie powinna przekraczać 1,0% wagowego dla sadzeniaków ziemniaka kategorii bazowe i 2,0% wagowych dla sadzeniaków ziemniaka kategorii kwalifikowane,

sucha lub mokra zgnilizna, z wyjątkiem zgnilizny wywołanej przez Synchytrium endobioticum. Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus lub Ralstonia solanacearum , nie powinna przekraczać 0,5% wagowego, z czego mokra zgnilizna 0,2% wagowego,

bulwy z wadami zewnętrznymi, w tym bulwy uszkodzone lub bulwy zniekształcone, nie powinny przekraczać 3,0% wagowych,

bulwy porażone parchem zwykłym występującym na ponad jednej trzeciej powierzchni nie powinny przekraczać 5,0% wagowych,

bulwy porażone brunatną zgnilizną występującą na ponad 10,0% powierzchni nie powinny przekraczać 5,0% wagowych,

bulwy porażone parchem prószystym występującym na ponad 10,0% powierzchni nie powinny przekraczać 3,0% wagowych,

bulwy pomarszczone z powodu nadmiernego odwodnienia lub odwodnienia spowodowanego przez parch srebrzysty nie powinny przekraczać 1,0% wagowego;

łączny procent wagowy sadzeniaków ziemniaka, o którym mowa w pkt 1 lit. b-g, powinien wynosić nie więcej niż 6,0 dla sadzeniaków ziemniaka kategorii bazowe i 8,0 dla sadzeniaków ziemniaka kategorii kwalifikowane.

19.

Partia sadzeniaków ziemniaka kategorii bazowe unijnej klasy S powinna spełniać następujące minimalne wymagania:

w ocenie polowej i ocenie weryfikacyjnej:

liczba roślin niezgodnych z odmianą i liczba roślin należących do innej odmiany nie powinny przekraczać łącznie 0,1%,

liczba roślin porażonych czarną nóżką nie powinna przekraczać 0,1%,

w bezpośrednim rozmnożeniu liczba roślin wykazujących oznaki infekcji wirusowej nie powinna przekraczać 1,0%,

liczba roślin wykazujących oznaki mozaiki i liczba roślin wykazujących oznaki spowodowane przez wirusa liściozwoju nie powinny przekraczać łącznie 0,2%,

liczba rozmnożeń, w tym rozmnożeń sadzeniaków ziemniaka kategorii przedbazowe na plantacji nasiennej, powinna wynosić nie więcej niż pięć,

w ocenie cech zewnętrznych:

bulwy porażone zgniliznami innymi niż bakterioza pierścieniowa lub śluzak nie powinny przekraczać 0,5% wagowego, z czego porażone mokrą zgnilizną nie powinny przekraczać 0,2% wagowych,

bulwy porażone rizoktoniozą na ponad 10% powierzchni nie powinny przekraczać 5,0% wagowych,

bulwy porażone parchem zwykłym na ponad jednej trzeciej powierzchni nie powinny przekraczać 5,0% wagowych,

bulwy porażone parchem prószystym na ponad 10% powierzchni nie powinny przekraczać 3,0% wagowych,

bulwy pomarszczone z powodu nadmiernego odwodnienia lub odwodnienia spowodowanego przez parch srebrzysty nie powinny przekraczać 1,0% wagowego,

bulwy z wadami zewnętrznymi, w tym uszkodzone lub zniekształcone, nie powinny przekraczać 3,0% wagowych,

zawartość ziemi i substancji obcych nie powinna przekraczać 1,0%wagowego,

łączny procent wagowy sadzeniaków ziemniaka, o którym mowa w pkt 2 lit. a-f, nie powinien przekraczać 6,0

- przy czym sadzeniaki ziemniaka uznaje się za należące do piątego rozmnożenia, jeżeli na etykiecie urzędowej sadzeniaków ziemniaka unijnej klasy S nie została umieszczona informacja o liczbie rozmnożeń.

20.

Partia sadzeniaków ziemniaka kategorii bazowe unijnej klasy SE powinna spełniać następujące minimalne wymagania:

w ocenie polowej i ocenie weryfikacyjnej:

liczba roślin niezgodnych z odmianą i liczba roślin należących do innej odmiany nie powinny przekraczać łącznie 0,1%,

liczba roślin porażonych czarną nóżką nie powinna przekraczać 0,5%,

w bezpośrednim rozmnożeniu liczba roślin wykazujących oznaki infekcji wirusowej nie powinna przekraczać 2,0%,

liczba roślin wykazujących oznaki mozaiki lub oznaki spowodowane przez wirusa liściozwoju nie powinna przekraczać 0,5%,

liczba rozmnożeń, w tym rozmnożeń kategorii przedbazowe na plantacji nasiennej i rozmnożeń kategorii bazowe, wynosi nie więcej niż sześć,

w ocenie cech zewnętrznych:

bulwy porażone zgniliznami innymi niż bakterioza pierścieniowa lub śluzak nie powinny przekraczać 0,5% wagowego, z czego porażone mokrą zgnilizną nie powinny przekraczać 0,2% wagowych,

bulwy porażone rizoktoniozą na ponad 10% powierzchni nie powinny przekraczać 5,0% wagowych,

bulwy porażone parchem zwykłym na ponad jednej trzeciej powierzchni nie powinny przekraczać 5,0% wagowych,

bulwy porażone parchem prószystym na ponad 10% powierzchni nie powinny przekraczać 3,0% wagowych,

bulwy pomarszczone z powodu nadmiernego odwodnienia lub odwodnienia spowodowanego przez parch srebrzysty nie powinny przekraczać 1,0% wagowego,

bulwy z wadami zewnętrznymi, w tym uszkodzone lub zniekształcone, nie powinny przekraczać 3,0% wagowych,

zawartość ziemi i substancji obcych nie powinna przekraczać 1,0% wagowego,

łączny procent wagowy sadzeniaków ziemniaka, o którym mowa w pkt 2 lit. a-f, nie powinien przekraczać 6,0

- przy czym sadzeniaki ziemniaka uznaje się za należące do szóstego rozmnożenia, jeżeli na etykiecie urzędowej sadzeniaków ziemniaka unijnej klasy SE nie została umieszczona informacja o liczbie rozmnożeń.

21.

Partia sadzeniaków ziemniaka kategorii bazowe unijnej klasy E powinna spełniać następujące minimalne wymagania:

w ocenie polowej i ocenie weryfikacyjnej:

liczba roślin niezgodnych z odmianą i liczba roślin należących do innej odmiany nie powinny przekraczać łącznie 0,1%,

liczba roślin porażonych czarną nóżką nie powinna przekraczać 1,0%,

w bezpośrednim rozmnożeniu liczba roślin wykazujących oznaki infekcji wirusowej nie powinna przekraczać 4,0%,

liczba roślin wykazujących oznaki mozaiki lub oznaki spowodowane przez wirusa liściozwoju nie powinna przekraczać 0,8%,

liczba rozmnożeń, w tym rozmnożeń kategorii przedbazowe na plantacji nasiennej i rozmnożeń kategorii bazowe, powinna wynosić nie więcej niż siedem,

w ocenie cech zewnętrznych:

bulwy porażone zgniliznami innymi niż bakterioza pierścieniowa lub śluzak nie powinny przekraczać 0,5% wagowego, z czego porażone mokrą zgnilizną nie powinny przekraczać 0,2% wagowego,

bulwy porażone rizoktoniozą na ponad 10% powierzchni nie powinny przekraczać 5,0% wagowych,

bulwy porażone parchem zwykłym na ponad jednej trzeciej powierzchni nie powinny przekraczać 5,0% wagowych,

bulwy porażone parchem prószystym na ponad 10% powierzchni nie powinny przekraczać 3,0% wagowych,

bulwy pomarszczone z powodu nadmiernego odwodnienia lub odwodnienia spowodowanego przez parch srebrzysty nie powinny przekraczać 1,0% wagowego,

bulwy z wadami zewnętrznymi, w tym uszkodzone lub zniekształcone, nie powinny przekraczać 3,0% wagowych,

zawartość ziemi i substancji obcych nie powinna przekraczać 1,0%wagowego,

łączny procent sadzeniaków ziemniaka, o którym mowa w pkt 2 lit. a-f, nie powinien przekraczać 6,0

- przy czym sadzeniaki ziemniaka uznaje się za należące do siódmego rozmnożenia, jeżeli na etykiecie urzędowej sadzeniaków ziemniaka unijnej klasy E nie została umieszczona informacja o liczbie rozmnożeń.

22.

Partia sadzeniaków ziemniaka kategorii kwalifikowane unijnej klasy A powinna spełniać następujące minimalne wymagania:

w ocenie polowej i ocenie weryfikacyjnej:

liczba roślin niezgodnych z odmianą i liczba roślin należących do innej odmiany nie powinny przekraczać łącznie 0,2%,

liczba roślin porażonych czarną nóżką nie powinna przekraczać 2,0%,

w bezpośrednim rozmnożeniu liczba roślin wykazujących oznaki infekcji wirusowej nie powinna przekraczać 8,0%,

liczba roślin wykazujących oznaki mozaiki lub oznaki spowodowane przez wirusa liściozwoju nie powinna przekraczać 2,0%;

w ocenie cech zewnętrznych:

bulwy porażone zgniliznami innymi niż bakterioza pierścieniowa lub śluzak nie powinny przekraczać 0,5% wagowego, z czego porażone mokrą zgnilizną nie powinny przekraczać 0,2% wagowego,

bulwy porażone rizoktoniozą na ponad 10% powierzchni nie powinny przekraczać 5,0% wagowych,

bulwy porażone parchem zwykłym na ponad jednej trzeciej powierzchni nie powinny przekraczać 5,0% wagowych,

bulwy porażone parchem prószystym na ponad 10% powierzchni nie powinny przekraczać 3,0% wagowych,

bulwy pomarszczone z powodu nadmiernego odwodnienia lub odwodnienia spowodowanego przez parch srebrzysty nie powinny przekraczać 1,0% wagowego,

bulwy z wadami zewnętrznymi, w tym uszkodzone lub zniekształcone, nie powinny przekraczać 3,0% wagowych,

zawartość ziemi i substancji obcych nie powinna przekraczać 2,0% wagowych;

łączny procent sadzeniaków ziemniaka, o którym mowa w pkt 2 lit. a-f, nie powinien przekraczać 8,0.

23.

Partia sadzeniaków ziemniaka kategorii kwalifikowane unijnej klasy B powinna spełniać następujące minimalne wymagania:

w ocenie polowej i ocenie weryfikacyjnej:

liczba roślin niezgodnych z odmianą i liczba roślin należących do innej odmiany nie powinna przekraczać łącznie 0,5%,

liczba roślin porażonych czarną nóżką nie powinna przekraczać 4,0%,

w bezpośrednim rozmnożeniu liczba roślin wykazujących oznaki infekcji wirusowej nie powinna przekraczać 10,0%,

liczba roślin wykazujących oznaki mozaiki lub oznaki spowodowane przez wirusa liściozwoju nie powinna przekraczać 6,0%;