Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 listopada 2014 r. w sprawie metod pobierania i okresu przechowywania prób materiału siewnego, oceny tego materiału, wzoru protokołu pobierania prób materiału siewnego oraz sporządzania dokumentacji dotyczącej oceny tego materiału

Materiał siewny, z wyłączeniem mieszanek materiału siewnego i sadzeniaków ziemniaka, znajdujący się w obrocie lub przygotowywany do obrotu podlega okresowej ocenie laboratoryjnej po upływie:

Termin, o którym mowa w ust. 1, jest liczony od dnia zabezpieczenia opakowania, wskazanego na etykiecie materiału siewnego, albo od dnia pobrania próby materiału siewnego do okresowej oceny laboratoryjnej, wskazanego w protokole pobrania prób materiału siewnego.

Ocenie polowej poddaje się plantację nasienną o powierzchni do:

Jeżeli ocenie polowej poddaje się plantację nasienną o powierzchni większej niż określona w ust. 1, dzieli się ją na części odpowiadające obszarom określonym w ust. 1.

Przed dokonaniem oceny polowej sprawdza się, czy wielkość powierzchni plantacji nasiennej zgłoszonej do oceny polowej:

W przypadku gdy wielkość powierzchni plantacji nasiennej nie spełnia co najmniej jednego z wymogów, o których mowa w ust. 1, plantację nasienną dyskwalifikuje się.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się, gdy wnioskujący o dokonanie oceny polowej pisemnie wyjaśni i udokumentuje przyczyny stwierdzonej przez dokonującego tej oceny niezgodności danych zawartych we wniosku o dokonanie oceny polowej ze stanem faktycznym.

Ocena polowa materiału siewnego roślin rolniczych i warzywnych, zwana dalej „oceną polową plantacji nasiennej”, jest dokonywana w taki sposób, aby możliwe było sprawdzenie, czy:

Ocena polowa plantacji nasiennej składa się z kilku ocen stanu plantacji, w zależności od gatunku i kategorii ocenianego materiału siewnego.

Ocena polowa stanu plantacji nasiennej jest dokonywana w taki sposób, aby możliwe było sprawdzenie:

Poszczególne oceny polowe stanu plantacji nasiennej są dokonywane w zależności od określonej fazy rozwoju roślin w terminach określonych w wymaganiach szczegółowych.

Oceny polowej stanu plantacji nasiennej dokonuje się na jednostkach kwalifikacyjnych wyznaczonych w taki sposób, aby reprezentowały całą powierzchnię plantacji nasiennej poddanej ocenie polowej.

Przy dokonaniu oceny polowej roślin warzywnych w celu uznania materiału siewnego w kategorii standard stosuje się metody oceny oraz wymagania szczegółowe określone dla materiału siewnego kategorii kwalifikowany.

Dla plantacji nasiennych gatunków roślin uprawnych, dla których w wymaganiach szczegółowych czystość odmianowa jest określona:

Wielkości jednostek kwalifikacyjnych, o których mowa w § 8 ust. 1, wynoszą:

Na wszystkich plantacjach nasiennych odmian mieszańcowych, z wyjątkiem żyta oraz innych gatunków roślin uprawnych, dla których stosuje się mieszaninę składników rodzicielskich (mieszaninę techniczną), jednostki kwalifikacyjne wyznacza się oddzielnie dla każdego składnika rodzicielskiego.

Podczas ostatniej oceny stanu plantacji nasiennej odmian mieszańcowych sprawdza się zniszczenie roślin zapylacza dla gatunków, dla których takie wymaganie zostało określone w wymaganiach szczegółowych.

Przy dokonaniu oceny polowej plantacji nasiennej szacunkowy zbiór materiału siewnego określa się w decytonach, kilogramach lub w sztukach z całej ocenionej powierzchni plantacji nasiennej.

Szacunkowy zbiór materiału siewnego jest wykorzystywany w ocenie laboratoryjnej, ocenie cech zewnętrznych oraz ocenie polowej plantacji nasiennej w drugim roku uprawy roślin o dwuletnim cyklu produkcji nasion.

Na plantacji nasiennej sadzeniaków ziemniaka ocenia się obsadę roślin na jednostce powierzchni określonej w załączniku nr 5 do rozporządzenia.

W przypadku gatunków roślin o dwuletnim cyklu produkcji nasion wytwarzanie materiału siewnego może być prowadzone metodą:

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, w celu przeprowadzenia oceny polowej plantacji nasiennej, w pierwszym roku uprawy roślin zbiera się wysadki, a w drugim roku z wysadzonych wysadków zbiera się nasiona.

Oceny polowej materiału siewnego roślin o dwuletnim cyklu produkcji nasion metodą tradycyjną albo bezwysadkową dokonuje się w terminach określonych w wymaganiach szczegółowych.

W przypadku obsiania plantacji nasiennej materiałem matecznym dla gatunków roślin, o których mowa w ust. 1, nie dokonuje się oceny stanu plantacji nasiennej w pierwszym roku uprawy. Ocenę polową rozpoczyna się od oceny cech zewnętrznych wysadków po ich przechowaniu, przed ich wysadzeniem w drugim roku uprawy.

Do oceny weryfikacyjnej sadzeniaków ziemniaka pobiera się próbę bulw z plantacji nasiennej, która nie została zdyskwalifikowana po ocenie polowej, następnie wycina się z nich i wysadza oczka.

Oceny weryfikacyjnej sadzeniaków ziemniaka dokonuje się na roślinach, jeżeli uzyskano rośliny z co najmniej 80% wysadzonych oczek, o których mowa w ust. 1.

Jeżeli uzyskano rośliny z mniej niż 80% wysadzonych oczek, ocenę weryfikacyjną powtarza się na wycinkach z oczkiem bocznym pobranych z tej samej próby albo, jeżeli nie można pobrać wycinków oczek, pobiera się nową próbę bulw.

Ocena cech zewnętrznych sadzeniaków ziemniaka obejmuje:

Ocena, o której mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje również sprawdzenie dokumentacji dotyczącej ocenianej partii sadzeniaków ziemniaka.

Ocenie cech zewnętrznych poddaje się sadzeniaki ziemniaka czyste, suche, bez objawów zaparzenia lub nadmarznięcia, posortowane według ich kalibrażu i podzielone na partie zgodnie z wymaganiami szczegółowymi o temperaturze zbliżonej do temperatury otoczenia.

Do oceny cech zewnętrznych minibulw ziemniaka stosuje się odpowiednio przepisy ust. 1 pkt 1 lit. a oraz pkt 2 lit. b-e.

Ocena cech zewnętrznych sadzeniaków ziemniaka jest dokonywana raz w roku, jesienią albo wiosną, nie później niż do czasu, w którym sadzi się sadzeniaki ziemniaka.

Partię sadzeniaków ziemniaka niesprzedaną w okresie 2 miesięcy od dnia dokonania oceny cech zewnętrznych tej partii poddaje się ponownej ocenie cech zewnętrznych.

Ocena cech zewnętrznych wysadków roślin o dwuletnim cyklu produkcji nasion jest przeprowadzana w sposób umożliwiający określenie na wysadkach roślin ilości:

Ocena cech zewnętrznych wysadków jest dokonywana po ich przechowaniu, przed ich wiosennym wysadzeniem.

Podczas dokonywania oceny polowej materiału siewnego w zakresie stanu plantacji nasiennej sporządza się dokumentację zawierającą wszystkie uwagi i obserwacje dotyczące tej oceny, zwaną dalej „arkuszem oceny polowej”.

Arkusz oceny polowej zawiera informacje niezbędne do identyfikacji ocenianej plantacji oraz wskazuje obowiązującą dla ocenianego gatunku metodę oceny; zawiera także informacje dotyczące ocen stanu plantacji określonych w wymaganiach szczegółowych.

Do pobierania prób do oceny laboratoryjnej materiału siewnego odmianowych mieszanek nasiennych oraz mieszańców złożonych rzepaku stosuje się metodykę Międzynarodowego Związku Oceny Nasion (ISTA), jeżeli poszczególne składniki tego materiału siewnego zostały oznaczone w sposób umożliwiający ich rozdzielenie i ocenę każdego składnika (barwienie).

Jeżeli nie ma możliwości rozdzielenia poszczególnych składników materiału siewnego, o których mowa w ust. 1, oceny laboratoryjnej nie przeprowadza się.

Próby nasion do oceny laboratoryjnej materiału siewnego roślin rolniczych i warzywnych są pobierane automatycznie za pomocą urządzenia do automatycznego pobierania prób, zwanego dalej „automatycznym próbobierzem”, jeżeli próby te są reprezentatywne zgodnie ze wskazaniami ISTA określonymi w protokole w sprawie automatycznego pobierania prób i jego zatwierdzania.

Próby materiału siewnego do oceny laboratoryjnej z partii przechowywanych w silosach pobiera się za pomocą automatycznego próbobierza.

Reprezentatywność prób pobranych za pomocą automatycznego próbobierza sprawdza się co najmniej raz w roku.

Jeżeli próba nie jest reprezentatywna, automatyczny próbobierz zabezpiecza się urzędową plombą.