Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 8 grudnia 2014 r. w sprawie izb wytrzeźwień i placówek wskazanych lub utworzonych przez jednostkę samorządu terytorialnego

Środki pieniężne i inne przedmioty odebrane od osób przyjętych do izb wytrzeźwień lub placówek przekazuje do depozytu osoba upoważniona przez dyrektora izby wytrzeźwień lub kierownika placówki, zwana dalej „depozytariuszem”.

Depozytariusz ewidencjonuje środki pieniężne lub inne przedmioty, o których mowa w ust. 1, w karcie depozytowej, załączanej do karty ewidencyjnej, o której mowa w § 10.

W przypadku, o którym mowa w art. 40 ust. 3 ustawy, w czynnościach, o których mowa w ust. 1 i 2, uczestniczy także funkcjonariusz Policji lub strażnik straży gminnej.

Karta depozytowa zawiera:

W karcie depozytowej dokonuje się opisu odebranych środków pieniężnych lub innych przedmiotów wartościowych, określając ich szczególne cechy, zwłaszcza odpowiednio nazwę, nominał, rodzaj, barwę, markę i stan zużycia. W przypadku braku takich cech dokonuje się odpowiedniej adnotacji w karcie depozytowej.

Środki pieniężne lub inne przedmioty przekazane do depozytu przechowuje się w sposób gwarantujący ich bezpieczeństwo, w pomieszczeniach zabezpieczonych przed dostępem osób nieupoważnionych. Przedmioty wartościowe przechowuje się w opakowaniu trwale zamkniętym, ostemplowanym pieczęcią izby wytrzeźwień lub placówki i oznaczonym numerem karty depozytowej, albo w opakowaniu zabezpieczonym jednorazową plombą, której oznaczenie umożliwia identyfikację przedmiotu wartościowego opisanego w karcie depozytowej. Opakowanie, w którym jest przechowywany depozyt, przechowuje się w sejfie, szafie pancernej lub zamkniętych metalowych szafkach.

Środki pieniężne lub inne przedmioty przekazane do depozytu depozytariusz wydaje osobie zwalnianej z izby wytrzeźwień lub placówki, za pokwitowaniem odbioru, w obecności innej osoby, o której mowa w § 8 ust. 2.

W przypadku gdy osoba zwalniana z izby wytrzeźwień lub placówki odmawia pokwitowania odbioru środków pieniężnych lub innych przedmiotów przekazanych do depozytu, należy je wydać po odnotowaniu w karcie depozytowej przyczyny tej odmowy.

W izbie wytrzeźwień lub placówce wyodrębnia się pomieszczenia dla:

W pomieszczeniach izby wytrzeźwień lub placówki zapewnia się bezpośredni dostęp światła dziennego, oświetlenie elektryczne oraz system przywoławczy umożliwiający, w razie potrzeby, wezwanie pracownika, o którym mowa w art. 42 ust. 10 ustawy, a pomieszczenia dla osób, o których mowa w ust. 1 pkt 2, wyposaża się dodatkowo w:

Instalacja, o której mowa w ust. 2 pkt 4, umożliwia zapis obrazu oraz jego przechowywanie przez okres co najmniej 30 dni, nie dłużej jednak niż 60 dni od dnia jego zarejestrowania. Dostęp do tej instalacji i zapisu obrazu jest kontrolowany, możliwy tylko dla dyrektora izby wytrzeźwień, kierownika placówki lub upoważnionej przez nich osoby.

Po upływie okresu przechowywania, o którym mowa w ust. 3, zapis obrazu jest usuwany w sposób uniemożliwiający jego odzyskanie.

W izbie wytrzeźwień lub placówce wyodrębnia się pomieszczenia przeznaczone do przechowywania czystej bielizny, brudnej bielizny, środków czyszczących i dezynfekujących, a także depozytów oraz pomieszczenie socjalne dla osób zatrudnionych.

W izbie wytrzeźwień lub placówce wyodrębnia się:

Pomieszczenia izby wytrzeźwień lub placówki udostępnione osobom doprowadzonym lub przyjętym są wyposażone w urządzenia dla osób niepełnosprawnych ruchowo.

Powierzchnia pomieszczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, przypadająca na osobę przyjętą do izby wytrzeźwień lub placówki nie może być mniejsza niż 3 m², a w przypadku pomieszczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie mniejsza niż 6 m².

W izbie wytrzeźwień i placówce wyodrębnia się gabinet diagnostyczno-zabiegowy wyposażony w produkty lecznicze, wyroby medyczne, urządzenie elektroniczne dokonujące pomiaru alkoholu w wydychanym powietrzu, o którym mowa w § 12 ust. 1, oraz w sprzęt i środki ochrony osobistej, w szczególności fartuchy jednorazowe, maseczki, rękawice, okulary ochronne i płyny dezynfekcyjne.

Wykaz produktów leczniczych oraz wyrobów medycznych stosowanych w izbie wytrzeźwień i placówce jest określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

Izba wytrzeźwień, w której prowadzi się detoksykację, spełnia również wymagania dla leczenia alkoholowych zespołów abstynencyjnych określone w przepisach dotyczących świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień, wydanych na podstawie art. 31d ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm.³⁾).

Izba wytrzeźwień oraz placówka wykonują zadania, o których mowa w art. 39 ust. 2 pkt 1-5 ustawy, całą dobę w systemie zmianowym.

W skład zmiany izby wytrzeźwień lub placówki wchodzą:

Dyrektor izby wytrzeźwień lub kierownik placówki mogą, w zależności od potrzeb, zwiększyć skład zmiany określony w ust. 2 albo zmniejszyć ten skład, z tym że w skład tej zmiany zawsze wchodzą osoby, o których mowa w ust. 2 pkt 1-3 i 5.

Osoby, o których mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 5, posiadają co najmniej wykształcenie średnie.

Osoby, o których mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 5, odbywają coroczne szkolenie organizowane przez izbę wytrzeźwień lub placówkę w zakresie:

Czynności związane z osobami doprowadzonymi lub przyjętymi do izby wytrzeźwień lub placówki oraz bezpośrednią opiekę nad nimi w czasie pobytu może sprawować wyłącznie personel tej samej płci, z wyjątkiem sprawowania opieki medycznej.

Osoba, o której mowa w § 8 ust. 2 pkt 1, sporządza raport z przebiegu zmiany, z podaniem daty oraz imiennego składu zmiany, co potwierdza podpisem.

Raport, o którym mowa w ust. 1, jest przechowywany w księdze raportów prowadzonej przez izby wytrzeźwień lub placówki w postaci papierowej lub elektronicznej.

Strony w księdze raportów, która jest prowadzona w postaci papierowej, są numerowane i stanowią chronologicznie uporządkowaną całość. W przypadku sporządzania wydruku z księgi raportów, która jest prowadzona w postaci elektronicznej, strony wydruku są numerowane.

W trakcie kontroli stanu zdrowia osoby, wobec której zastosowano przymus bezpośredni, osoba, o której mowa w art. 42 ust. 10 ustawy, ocenia prawidłowość unieruchomienia, w szczególności sprawdza, czy pasy, uchwyty, prześcieradła lub kaftan bezpieczeństwa nie są założone zbyt luźno lub zbyt ciasno, a w przypadku izolacji sprawdza, czy osoba, wobec której zastosowano przymus bezpośredni w formie izolacji, nie ma uszkodzeń ciała spowodowanych swoim zachowaniem.

W razie wystąpienia zagrożenia dla zdrowia lub życia osoby, wobec której zastosowano przymus bezpośredni w formie unieruchomienia lub izolacji, osoba, o której mowa w art. 42 ust. 10 ustawy, jest obowiązana natychmiast wezwać lekarza, felczera lub zespół ratownictwa medycznego.

Badanie na zawartość alkoholu w organizmie osoby doprowadzonej przeprowadza się w sposób nieinwazyjny, za pomocą urządzenia elektronicznego dokonującego pomiaru stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu.

Wynik badania na zawartość alkoholu w organizmie osoby doprowadzonej dokumentuje się wydrukiem z urządzenia, o którym mowa w ust. 1. Wydruk załącza się do karty ewidencyjnej.