Dz.U. 2016 poz. 1307 · Rozporządzenie · obowiązujący
Na podstawie art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. z 2015 r. 858, 1649, 1844 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 65 i 1228) zarządza się, co następuje:
Rozporządzenie określa:
wzór świadectwa potwierdzającego niepreferencyjne pochodzenie towaru, zwanego dalej „świadectwem pochodzenia”;
wzór wniosku o wystawienie świadectwa pochodzenia;
szczegółowe wymogi, jakie powinien spełniać wniosek o wystawienie świadectwa pochodzenia oraz to świadectwo;
sposób i tryb wystawiania świadectwa pochodzenia przez organy celne.
Świadectwo pochodzenia potwierdza, że towar pochodzi z Unii Europejskiej lub z państwa trzeciego.
Jeżeli takie są wymogi wymiany handlowej, świadectwo pochodzenia może potwierdzać, że towary pochodzą z określonego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
W przypadku gdy warunki z art. 60 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm.2)) są spełnione jedynie w wyniku szeregu czynności lub procesów przeprowadzonych w różnych państwach członkowskich Unii Europejskiej, świadectwo pochodzenia może potwierdzać jedynie, że towar pochodzi z Unii Europejskiej.
Organ celny wystawia świadectwo pochodzenia na wniosek eksportera lub nadawcy towaru.
W celu wystawienia świadectwa pochodzenia organ celny udostępnia bezpłatnie wnioskodawcy formularz wniosku o wystawienie świadectwa pochodzenia i formularz świadectwa pochodzenia jako komplet formularzy do wypełnienia.
Formularz wniosku o wystawienie świadectwa pochodzenia i formularz świadectwa pochodzenia wypełnia się identycznie wielkimi literami odręcznie, na maszynie lub komputerowo.
Organ celny może wydać kopię świadectwa pochodzenia na wniosek eksportera lub nadawcy towaru, któremu wystawiono oryginał świadectwa pochodzenia.
W celu sporządzenia kopii świadectwa pochodzenia wykorzystywana jest część formularza świadectwa pochodzenia oznaczona jako „KOPIA”.
W przypadku kradzieży, utraty lub zniszczenia świadectwa pochodzenia, na wniosek eksportera lub nadawcy towaru, któremu wystawiono oryginał świadectwa pochodzenia, organ celny wystawia duplikat świadectwa pochodzenia na podstawie dokumentów będących w jego posiadaniu. W polu 5 duplikatu świadectwa pochodzenia zamieszcza się adnotację „Duplikat” oraz datę wystawienia i numer seryjny oryginału świadectwa.
Na wniosek eksportera lub nadawcy towaru dokonujących częstych i regularnych wywozów towarów z terytorium kraju i dających gwarancję weryfikacji statusu pochodzenia towarów, organ celny może wystawiać świadectwa pochodzenia w trybie uproszczonym.
Uproszczony tryb wystawiania świadectw pochodzenia polega na wystawianiu ostemplowanych przez organ celny świadectw pochodzenia przed wywozem towaru, wypełnianych przez eksportera lub nadawcę towaru podczas wywozu towaru.
Do wyczerpania nakładów druków formularzy mogą być stosowane formularze wniosku o wystawienie świadectwa pochodzenia i świadectwa pochodzenia zgodne ze wzorem obowiązującym przed dniem wejścia w życie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny.
Z uproszczonego trybu wystawiania świadectw pochodzenia mogą nadal korzystać podmioty, którym przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia wydano upoważnienie do stosowania uproszczenia określonego w § 7 ust. 2.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej - finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. poz. 1900).
Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 287 z 29.10.2013, str. 90.