Dz.U. 2016 poz. 1326 · Rozporządzenie · obowiązujący
Na podstawie art. 855 § 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje:
Rozporządzenie określa: 1) instytucje właściwe do przechowywania zajętych ruchomości; 2) szczegółowy sposób składania zajętych ruchomości do depozytu sądowego; 3) szczegółowy sposób oddawania zajętych ruchomości na przechowanie właściwym instytucjom.
Państwowa lub samorządowa instytucja kultury, a w szczególności muzeum, archiwum lub biblioteka, jest instytucją właściwą do przechowywania ruchomości stanowiącej zabytek.
Do wydania opinii, czy ruchomość stanowi zabytek, oraz do wskazania właściwej państwowej albo samorządowej instytucji kultury, której ruchomość może być oddana na przechowanie, jest właściwy wojewódzki konserwator zabytków, a w przypadku materiałów bibliotecznych - dyrektor Biblioteki Narodowej w Warszawie.
Komenda Policji właściwa ze względu na miejsce, w którym zajęto broń lub amunicję, jest instytucją właściwą do ich przechowywania.
Instytucja posiadająca zezwolenie na obrót produktami leczniczymi jest instytucją właściwą do ich przechowywania.
Do przechowywania zajętych ruchomości niewymienionych w paragrafach poprzedzających jest właściwa instytucja publiczna lub niepubliczna, która posiada zezwolenie na przechowywanie ruchomości, o ile jest ono wymagane, oraz dysponuje odpowiednimi warunkami przechowania ruchomości i daje gwarancję prawidłowego wykonania czynności.
Jeżeli jest to konieczne dla zabezpieczenia ruchomości, komornik składa ją do depozytu sądowego albo oddaje na przechowanie w odpowiednim opakowaniu, chyba że nie pozwalają na to właściwości ruchomości.
Wraz z ruchomością składaną do depozytu sądowego albo oddawaną na przechowanie komornik przekazuje szczegółowy opis ruchomości.
Złożenie ruchomości do depozytu sądowego albo oddanie na przechowanie właściwej instytucji wymaga pisemnego potwierdzenia, które komornik dołącza do akt sprawy.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 8 września 2016 r.2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz. 293, 379, 435, 567, 616, 945, 1091, 1161, 1296, 1585, 1626, 1741 i 1924, z 2015 r. poz. 2, 4, 218, 539, 978, 1062, 1137, 1199, 1311, 1418, 1419, 1505, 1527, 1567, 1587, 1595, 1634, 1635, 1830 i 1854 oraz z 2016 r. poz. 195, 437, 868, 996 i 1177.
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 marca 1968 r. w sprawie czynności komorników (Dz. U. poz. 52, z 1971 r. poz. 239, z 1994 r. poz. 577, z 1997 r. poz. 882, z 2004 r. poz. 1804 oraz z 2007 r. poz. 769), które na podstawie art. 23 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1311 i 1513 oraz z 2016 r. poz. 178, 394 i 615) traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.