Dz.U. 2016 poz. 138 · Rozporządzenie · obowiązujący
Na podstawie art. 248 ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2013 r. poz. 1232, z późn. zm.3)) zarządza się, co następuje:
Rodzaje i ilości znajdujących się w zakładzie substancji niebezpiecznych, decydujących o zaliczeniu zakładu do zakładu o zwiększonym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej lub zakładu o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej, o których mowa w art. 248 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, określa załącznik do rozporządzenia.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.4)
Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/18/UE z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie kontroli zagrożeń poważnymi awariami związanymi z substancjami niebezpiecznymi, zmieniającą, a następnie uchylającą dyrektywę Rady 96/82/WE (Dz. Urz. UE L 197 z 24.07.2012, str. 1).
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 1238, z 2014 r. poz. 40, 47, 457, 822, 1101, 1146, 1322 i 1662 oraz z 2015 r. poz. 122, 151, 277, 478, 774, 881, 933, 1045, 1223, 1434, 1593, 1688, 1936 i 2278.
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 10 października 2013 r. w sprawie rodzajów i ilości substancji niebezpiecznych, których znajdowanie się w zakładzie decyduje o zaliczeniu go do zakładu o zwiększonym ryzyku albo zakładu o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej (Dz. U. poz. 1479), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 23 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1434).
Do zakładu o zwiększonym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej (zakład o zwiększonym ryzyku) zalicza się zakład, w którym występuje jedna lub więcej substancji niebezpiecznych w ilości równej lub większej niż określone w tabeli 1 w kolumnie 2 lub w tabeli 2 w kolumnie 2, ale mniejszej niż ilości określone w tabeli 1 w kolumnie 3 lub w tabeli 2 w kolumnie 3, z uwzględnieniem zasady sumowania, o której mowa w objaśnieniu nr 4. Do zakładu o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej (zakład o dużym ryzyku) zalicza się zakład, w którym występuje jedna lub więcej substancji niebezpiecznych w ilości równej lub większej niż określone w tabeli 1 w kolumnie 3 lub w tabeli 2 w kolumnie 3, z uwzględnieniem zasady sumowania, o której mowa w objaśnieniu nr 4. Do substancji niebezpiecznych objętych kategoriami zagrożeń wymienionych w tabeli 1 w kolumnie 1 mają zastosowanie ilości progowe określone w tabeli 1 w kolumnie 2 i 3. W przypadku gdy substancja niebezpieczna jest objęta tabelą 1 oraz jest wyszczególniona w tabeli 2, mają zastosowanie do niej ilości progowe określone w tabeli 2 w kolumnie 2 i 3.
| Kolumna 1 | Kolumna 2 | Kolumna 3 | |
| Kategorie substancji stwarzających zagrożenia | Ilości (progowe) substancji niebezpiecznych decydujące o zaliczeniu zakładu do zakładu o: | ||
| zwiększonym ryzyku [Mg] | dużym ryzyku [Mg] | ||
| 1 | 2 | 3 | |
|---|---|---|---|
| Dział „H” - ZAGROŻENIA DLA ZDROWIA | |||
| H1 OSTRO TOKSYCZNE, kategoria 1, wszystkie drogi narażenia | 5 | 20 | |
| H2 OSTRO TOKSYCZNE - Kategoria 2, wszystkie drogi narażenia - Kategoria 3, narażenie drogą inhalacyjną (zob. objaśnienie nr 7) | 50 | 200 | |
| H3 DZIAŁANIE TOKSYCZNE NA NARZĄDY DOCELOWE - NARAŻENIE JEDNORAZOWE Działanie toksyczne na narządy docelowe, narażenie jednorazowe, kategoria 1 | 50 | 200 | |
| Dział „P” - ZAGROŻENIA FIZYCZNE | |||
| P 1a MATERIAŁY WYBUCHOWE (zob. objaśnienie nr 8) - Niestabilne materiały wybuchowe lub -Wybuchowe, podklasa 1.1, 1.2, 1.3, 1.5 lub 1.6, lub - Substancje lub mieszaniny o właściwościach wybuchowych określonych metodą opisaną w części A. 14 załącznika do rozporządzenia Komisji (WE) nr 440/2008 z dnia 30 maja 2008 r. ustalającego metody badań zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) (Dz. Urz. UE L 142 z 31.05.2008, str. 1, z późn. zm.) (zob. objaśnienie nr 8) i nienależące do klas zagrożenia, jakie wywołują nadtlenki organiczne lub substancje i mieszaniny samoreaktywne | 10 | 50 | |
| Kolumna 1 | Kolumna 2 | Kolumna 3 | |
| Pb 1 MATERIAŁY WYBUCHOWE (zob. objaśnienie nr 8) Materiały wybuchowe, podklasa 1.4 (zob. objaśnienie nr 10) | 50 | 200 | |
| P2 GAZY ŁATWOPALNE Gazy łatwopalne, kategoria 1 lub 2 | 10 | 50 | |
| P3a AEROZOLE ŁATWOPALNE (zob. objaśnienie nr 11.1) Aerozole kategorii 1 lub 2, zawierające gazy łatwopalne kategorii 1 lub 2 lub ciecze łatwopalne kategorii 1 | 150 (netto) | 500 (netto) | |
| P3b AEROZOLE ŁATWOPALNE (zob. objaśnienie nr 11.1) Aerozole kategorii 1 lub 2, niezawierające gazów łatwopalnych kategorii 1 lub 2 ani cieczy łatwopalnych kategorii 1 (zob. objaśnienie nr 11.2) | 5000 (netto) | 50 000 (netto) | |
| P4 GAZY UTLENIAJĄCE Gazy utleniające, kategoria 1 | 50 | 200 | |
| P5a CIECZE ŁATWOPALNE - Ciecze łatwopalne, kategoria 1, lub - Ciecze łatwopalne, kategoria 2 lub 3, utrzymywane w temperaturze powyżej ich temperatury wrzenia, lub - Pozostałe ciecze o temperaturze zapłonu < 60şC, utrzymywane w temperaturze powyżej ich temperatury wrzenia (zob. objaśnienie nr 12) | 10 | 50 | |
| P5b CIECZE ŁATWOPALNE - Ciecze łatwopalne, kategoria 2 lub 3, jeżeli szczególne warunki procesu, takie jak wysokie ciśnienie lub wysoka temperatura, mogą stanowić zagrożenie poważnymi awariami, lub -Pozostałe ciecze o temperaturze zapłonu < 60şC, jeżeli szczególne warunki procesu, takie jak wysokie ciśnienie lub wysoka temperatura, mogą stanowić zagrożenie poważnymi awariami (zob. objaśnienie nr 12) | 50 | 200 | |
| P5c CIECZE ŁATWOPALNE Ciecze łatwopalne, kategoria 2 lub 3, nieobjęte P5a i P5b | 5000 | 50 000 | |
| P6a SUBSTANCJE I MIESZANINY SAMOREAKTYWNE oraz NADTLENKI ORGANICZNE Substancje i mieszaniny samoreakrywne, typ A lub B, lub nadtlenki organiczne, typ A lub B | 10 | 50 | |
| P6b SUBSTANCJE I MIESZANINY SAMOREAKTYWNE oraz NADTLENKI ORGANICZNE Substancje i mieszaniny samoreaktywne, typ C, D, E lub F, lub nadtlenki organiczne, typ C, D, E lub F | 50 | 200 | |
| P7 SUBSTANCJE STAŁE I CIEKŁE PIROFORYCZNE Substancje ciekłe piroforyczne, kategoria 1 Substancje stałe piroforyczne, kategoria 1 | 50 | 200 | |
| P8 SUBSTANCJE STAŁE I CIEKŁE UTLENIAJĄCE Substancje ciekłe utleniające, kategoria 1, 2 lub 3, lub Substancje stałe utleniające, kategoria 1, 2 lub 3 | 50 | 200 | |
| Dział „E” - ZAGROŻENIA DLA ŚRODOWISKA | |||
| E1 Niebezpieczne dla środowiska wodnego w kategorii ostre 1 lub przewlekłe 1 | 100 | 200 | |
| E2 Niebezpieczne dla środowiska wodnego w kategorii Przewlekłe 2 | 200 | 500 | |
| Kolumna 1 | Kolumna 2 | Kolumna 3 | |
| Dział „0” - POZOSTAŁE ZAGROŻENIA | |||
| 01 Substancje lub mieszaniny ze zwrotem wskazującym rodzaj zagrożenia EUH014 | 100 | 500 | |
| 02 Substancje i mieszaniny, które w kontakcie z wodą wydzielają gazy łatwopalne, kategoria 1 | 100 | 500 | |
| 03 Substancje lub mieszaniny ze zwrotem wskazującym rodzaj zagrożenia EUH029 | 50 | 200 | |
| Kolumna 1 | Kolumna 2 | Kolumna 3 | ||
| Nazwy substancji niebezpiecznych | Numer CAS (Chemical Abstract Service) | Ilości (progowe) substancji niebezpiecznych decydujące o zaliczeniu zakładu do zakładu o: | ||
| zwiększonym ryzyku [Mg] | dużym ryzyku [Mg] | |||
| 1. Azotan amonu (zob. objaśnienie nr 13) | - | 5000 | 10000 | |
| 2. Azotan amonu (zob. objaśnienie nr 14) | - | 1250 | 5000 | |
| 3. Azotan amonu (zob. objaśnienie nr 15) | - | 350 | 2500 | |
| 4. Azotan amonu (zob. objaśnienie nr 16) | - | 10 | 50 | |
| 5. Azotan potasu (zob. objaśnienie nr 17) | - | 5000 | 10000 | |
| 6. Azotan potasu (zob. objaśnienie nr 18) | - | 1250 | 5000 | |
| 7. Pentatlenek arsenu, kwas arsenowy (V) lub jego sole | 1303-28-2 | 1 | 2 | |
| 8. Tritlenek arsenu, kwas arsenowy (III) lub jego sole | 1327-53-3 | 0,1 | ||
| 9. Brom | 7726-95-6 | 20 | 100 | |
| 10. Chlor | 7782-50-5 | 10 | 25 | |
| 11. Związki niklu w formie wdychalnego pyłu: tlenek niklu, ditlenek niklu, siarczek niklu, disiarczek triniklu, tritlenek diniklu | - | 1 | ||
| 12. Etylenoimina | 151-56-4 | 10 | 20 | |
| 13. Fluor | 7782-41-4 | 10 | 20 | |
| 14. Formaldehyd (o stężeniu > 90%) | 50-00-0 | 5 | 50 | |
| 15. Wodór | 1333-74-0 | 5 | 50 | |
| 16. Chlorowodór (gaz ciekły) | 7647-01-0 | 25 | 250 | |
| 17. Alkile ołowiu | - | 5 | 50 | |
| 18. Łatwopalne gazy ciekłe, kategoria 1 lub 2 (w tym gaz płynny) i gaz ziemny (zob. objaśnienie nr 19) | - | 50 | 200 | |
| 19. Acetylen | 74-86-2 | 5 | 50 | |
| 20. Tlenek etylenu | 75-21-8 | 5 | 50 | |
| 21. Tlenek propylenu | 75-56-9 | 5 | 50 | |
| 22. Metanol | 67-56-1 | 500 | 5000 | |
| 23. 4,4-metylenobis (2-chloranilina) lub sole w formie sproszkowanej | 101-14-4 | 0,01 | ||
| 24. Izocyjanian metylu | 624-83-9 | 0,15 | ||
| 25. Tlen | 7782-44-7 | 200 | 2000 | |
| 26. 2,4- diizocyjanian toluilenu 2,6- diizocyjanian toluilenu | 584-84-9 91-08-7 | 10 | 100 | |
| 27. Dichlorek karbonylu (fosgen) | 75-44-5 | 0,3 | 0,75 | |
| 28. Arsyna (arsenowodór) | 7784-42-1 | 0,2 | 1 | |
| 29. Fosforowodór (triwodorek fosforu) | 7803-51-2 | 0,2 | 1 | |
| 30. Dichlorek siarki | 10545-99-0 | 1 | ||
| 31. Tritlenek siarki | 7446-11-9 | 15 | 75 | |
| 32. Polichlorowane dibenzofurany i polichlorowane dibenzodioksyny (w tym TCDD), obliczone jako ekwiwalent TCDD (zob. objaśnienie nr 20) | - | 0,001 | ||
| 33. Następujące SUBSTANCJE RAKOTWÓRCZE lub mieszaniny zawierające następujące substancje rakotwórcze w stężeniach rakotwórcze w stężeniach przekraczających 5% wagowych: 4-aminobifenyl lub jego sole, chlorek benzylidenu, benzydyna lub jej sole, eter bis (chlorometylowy), eter chlorometylometlowy, 1,2- dibromoetan, siarczan dietylu, siarczan dimetylu, chlorek dimetylokarbamoilowy, 1,2-dibromo-3 -chloropropan, 1,2-dimetylohydrazyna, dimetylonitrozoamina, heksametylofosforotriamid, hydrazyna, 2- naftyloamina lub sole, 4-nitrobifenyl i 1,3-propanosulton | - | 0,5 | 2 | |
| 34. Produkty ropopochodne i paliwa alternatywne a) benzyny i benzyny ciężkie, b) nafty (w tym paliwa do silników odrzutowych), c) oleje gazowe (w tym paliwo do silników wysokoprężnych, oleje opałowe i mieszaniny olejów gazowych), d) ciężki olej opałowy, e) paliwa alternatywne mające takie samo zastosowanie i posiadające podobne właściwości pod względem palności oraz zagrożeń dla środowiska jak produkty, o których mowa w lit. a-d | - | 2500 | 25000 | |
| 35. Amoniak bezwodny | 7664-41-7 | 50 | 200 | |
| 36. Trifluorek boru | 7637-07-2 | 5 | 20 | |
| 37. Siarkowodór | 7783-06-4 | 5 | 20 | |
| 38. Piperydyna | 110-89-4 | 50 | 200 | |
| 39. Bis(2-dimetyloaminoetylo)-metyloamina | 3030-47-5 | 50 | 200 | |
| 40. 3-(2-etyloheksyloksy)propyloamina | 5397-31-9 | 50 | 200 | |
| 41. Mieszaniny podchlorynu sodu zaklasyfikowane ze względu na toksyczność ostrą dla środowiska wodnego, kategoria 1 [H400] zawierające mniej niż 5% aktywnego chloru i niezaklasyfikowane do żadnej innej kategorii zagrożenia w tabeli 1 pod warunkiem, że mieszanina ta niezawierająca podchlorynu sodu nie zostałaby zaklasyfikowana ze względu na toksyczność ostrą dla środowiska wodnego, kategoria 1 [H400] | 200 | 500 | ||
| 42. Propyloamina (zob. objaśnienie nr 21) | 107-10-8 | 500 | 2000 | |
| 43. Akrylan tertbutylu (zob. objaśnienie nr 21) | 1663-39-4 | 200 | 500 | |
| 44. 2-metylo-3-butenonitryl (zob. objaśnienie nr 21) | 16529-56-9 | 500 | 2000 | |
| 45. Tetrahydro-3,5-dimetylo-l,3,5,-tiadiazyno-2-tion (Dazomet) (zob. objaśnienie nr 21) | 533-74-4 | 100 | 200 | |
| 46. Akrylan metylu (zob. objaśnienie nr 21) | 96-33-3 | 500 | 2000 | |
| 47. 3-metylopirydyna (zob. objaśnienie nr 21) | 108-99-6 | 500 | 2000 | |
| 48. l-bromo-3-chloropropan(zob. objaśnienie nr 21) | 109-70-6 | 500 | 2000 | |
OBJAŚNIENIA DO TABEL
Klasyfikacji substancji i mieszanin dokonano zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniającym i uchylającym dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (Dz. Urz. UE L 353 z 31.12.2008, str. 1, z późn. zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 1272/2008”.
Mieszaniny są traktowane tak samo jak czyste substancje, jeśli ich stężenie mieści się w granicach ustalonych zgodnie z ich właściwościami zgodnie z rozporządzeniem nr 1272/2008 lub zgodnie z ich ostatnim dostosowaniem do postępu technicznego, chyba że wyraźnie określono ich skład procentowy lub inną konkretną charakterystykę.
Ustanowione w tabelach ilości progowe substancji niebezpiecznych odnoszą się do każdego zakładu.
Ilości substancji niebezpiecznych, których znajdowanie się w zakładzie decyduje o zaliczeniu go do zakładu o zwiększonym ryzyku lub zakładu o dużym ryzyku, należy odnosić zarówno do maksymalnych ilości znajdujących się lub mogących się znaleźć w dowolnym czasie w zakładzie w warunkach normalnej pracy zakładu, jak i takich, w których przewiduje się możliwość wystąpienia substancji niebezpiecznej podczas poważnej awarii przemysłowej.
Substancje niebezpieczne znajdujące się w zakładzie w ilościach równych bądź mniejszych niż 2% podanych ilości progowych nie muszą być uwzględniane przy obliczaniu ilości całkowitej, jeżeli ich lokalizacja w zakładzie zapewnia, że nie staną się przyczyną poważnej awarii przemysłowej w jakimkolwiek miejscu zakładu.
W przypadku gdy znajdujące się w zakładzie poszczególne substancje niebezpieczne nie występują w ilościach wyższych lub równych odpowiednim ilościom określonym w tabeli 1 w kolumnie 2 lub 3 lub odpowiednim ilościom określonym w tabeli 2 w kolumnie 2 lub 3, do zaliczenia zakładu do zakładu o zwiększonym ryzyku lub zakładu o dużym ryzyku stosuje się następującą zasadę sumowania:
zaliczenie zakładu do zakładu o dużym ryzyku następuje wtedy, jeżeli suma:
aaaq1/QD1 + q2/QD2 + q3/QD3+q4/QD4 +.....+ qx/QDx
jest większa lub równa 1, gdzie poszczególne symbole oznaczają:
| qx | - | ilość substancji niebezpiecznej x (lub kategoria substancji niebezpiecznej) objęta zakresem tabeli 1 lub tabeli 2, |
| QDx | - | odpowiednia ilość progowa określona w tabeli 1 w kolumnie 3 lub w tabeli 2 w kolumnie 3; |
zaliczenie zakładu do zakładu o zwiększonym ryzyku następuje wtedy, jeżeli suma:
aaaq1/QZ1 + q2/QZ2 + q3/QZ3 + q4/QZ4 +.....qx/QZx
jest większa lub równa 1, gdzie poszczególne symbole oznaczają:
| qx | - | ilość substancji niebezpiecznej x (lub kategoria substancji niebezpiecznej) objęta zakresem tabeli 1 lub tabeli 2, |
| aQZX | - | odpowiednia ilość progowa określona w tabeli 1 w kolumnie 2 lub w tabeli 2 w kolumnie 2; |
zasada sumowania ma zastosowanie do oceny zagrożeń dla zdrowia, zagrożeń fizycznych i zagrożeń dla środowiska - z tego względu stosuje sieją trzykrotnie:
Zaliczenie zakładu do zakładu o zwiększonym ryzyku lub o dużym ryzyku następuje, jeżeli którakolwiek z sum uzyskanych w sposób określony w lit. a, b lub c jest większa lub równa 1.
przy sumowaniu substancji niebezpiecznych wymienionych w tabeli 2 i sklasyfikowanych jako ostro toksyczne kategorii 1, 2 lub kategorii 3 w odniesieniu do inhalacyjnej drogi narażenia lub mających działanie toksyczne na narządy docelowe - narażenie jednorazowe, kategorii 1, razem z substancjami niebezpiecznymi objętymi działem H (pozycje H1-H3 tabeli 1),
przy sumowaniu substancji niebezpiecznych wymienionych w tabeli 2 i będących materiałami wybuchowymi, gazami łatwopalnymi, aerozolami łatwopalnymi, gazami utleniającymi, cieczami łatwopalnymi, substancjami i mieszaninami samoreaktywnymi, nadtlenkami organicznymi, substancjami ciekłymi i stałymi piroforycznymi, substancjami stałymi i ciekłymi utleniającymi, łącznie z substancjami niebezpiecznymi objętymi działem P (pozycje P1-P8 tabeli 1),
przy sumowaniu substancji niebezpiecznych wymienionych w tabeli 2, które są niebezpieczne dla środowiska wodnego w kategorii ostre 1, w kategorii przewlekłe 1 lub kategorii przewlekłe 2, razem z substancjami niebezpiecznymi objętymi działem E (pozycje E1-E2 tabeli 1).
W przypadku substancji niebezpiecznych, które nie są objęte rozporządzeniem nr 1272/2008, w tym odpadów, które znajdują się lub mogą znaleźć się w zakładzie oraz które w warunkach panujących w zakładzie posiadają lub mogą posiadać równoważne właściwości pod względem możliwości wywołania poważnych awarii przemysłowych, są one tymczasowo przypisane do najbardziej analogicznej kategorii wymienionej w tabeli 1 lub substancji niebezpiecznej wymienionej w tabeli 2.
W przypadku substancji niebezpiecznych, których właściwości mogą zostać zaklasyfikowane do większej liczby kategorii niż jedna, stosuje się najniższą ilość progową. Jednakże w celu zastosowania zasady, o której mowa w objaśnieniu nr 4, stosuje się najniższą ilość progową dla każdej grupy kategorii wymienionej w objaśnieniu nr 4 lit. a, b, i c odpowiadającą przedmiotowej klasyfikacji.
Substancje niebezpieczne będące ostro toksycznymi kategorii 3 o pokarmowej drodze narażenia (H 301) należą do pozycji H2 OSTRO TOKSYCZNE w tabeli 1 w przypadkach, gdy nie można ich zaklasyfikować ani ze względu na ostrą toksyczność drogą inhalacyjną, ani ze względu na ostrą toksyczność drogą skórną, przykładowo z uwagi na brak wiarygodnych danych na temat ich toksyczności drogą inhalacyjną lub skórną.
Kategoria zagrożeń „materiały wybuchowe” obejmuje wyroby wybuchowe, o których mowa w pkt 2.1 załącznika I do rozporządzenia nr 1272/2008. Jeżeli znana jest ilość substancji lub mieszaniny wybuchowej zawartej w wyrobie, ilość ta powinna zostać uwzględniona. Jeśli ilość substancji lub mieszaniny wybuchowej zawartej w wyrobie jest nieznana, cały wyrób traktuje się jako wybuchowy.
Badanie właściwości wybuchowych substancji i mieszanin jest niezbędne tylko w przypadku, gdy procedura kwalifikacyjna - zgodna z aneksem 6 część 3 Zaleceń ONZ dotyczących transportu towarów niebezpiecznych Podręcznika badań i kryteriów ONZ (the UN Manual of Tests and Criteria) - pozwala zidentyfikować substancję lub mieszaninę jako substancję lub mieszaninę o potencjalnych właściwościach wybuchowych.5)
Jeśli substancje i mieszaniny wybuchowe z podklasy 1.4 są rozpakowywane lub przepakowywane, przypisuje się je do pozycji Pla w tabeli 1, chyba że okaże się, że zagrożenie nadal odpowiada podklasie 1.4, zgodnie z rozporządzeniem nr 1272/2008.
Aerozole sklasyfikowane, jako „skrajnie łatwopalne” i „łatwopalne”, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 5 listopada 2009 r. w sprawie szczegółowych wymagań dla wyrobów aerozolowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 854) odpowiadają aerozolom odpowiednio kategorii 1 lub 2 w rozporządzeniu nr 1272/2008.
Aby zastosować tę pozycję z tabeli 1, należy udokumentować, że dozownik aerozolu nie zawiera łatwopalnego gazu kategorii 1 lub 2 ani łatwopalnej cieczy kategorii 1.
Zgodnie z pkt 2.6.4.5 załącznika I do rozporządzenia nr 1272/2008 ciecze o temperaturze zapłonu przekraczającej 35şC nie muszą być klasyfikowane do kategorii 3, w przypadku uzyskania negatywnych wyników w badaniu na podtrzymywanie palenia L.2. części III, sekcja 32 Podręcznika badań i kryteriów ONZ. Nie ma to jednak zastosowania w warunkach podwyższonej temperatury lub ciśnienia, w związku z tym takie ciecze są włączone do tej pozycji.
Dla azotanu amonu (pozycja 1 w tabeli 2) ilość 5000/10000 Mg odnosi się do nawozów zdolnych do samopodtrzy-mującego się rozkładu.
Niniejsze objaśnienie stosuje się do nawozów mineralnych wieloskładnikowych opartych na azotanie amonu, zdolnych do samopodtrzymującego się rozkładu zgodnie z testem S. 1 określonym w ramach ONZ w Podręczniku badań i kryteriów ONZ w części III pkt 38.2, i w których zawartość azotu pochodząca z azotanu amonu wyrażona ułamkiem masowym, w procentach wynosi:
nie mniej niż 15,75%6) i nie więcej niż 24,5%7) i w których zawartość łącznie substancji palnych lub organicznych nie przekracza 0,4% lub które spełniają wymogi ust. 2 załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 2003/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. w sprawie nawozów (Dz. Urz. UE L 304 z 21.11.2003, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 32, str. 467, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 2003/2003”;
15,75% lub mniej oraz zawierają nieokreśloną ilość substancji palnych.
Dla azotanu amonu (pozycja 2 w tabeli 2) ilość 1250/5000 Mg odnosi się do azotanu amonu stosowanego jako nawóz.
Niniejsze objaśnienie stosuje się do prostych nawozów mineralnych opartych na azotanie amonu oraz do nawozów mineralnych wieloskładnikowych, w których zawartość azotu pochodząca z azotanu amonu wyrażona ułamkiem masowym, w procentach, jest większa niż:
- i które spełniają wymogi ust. 2 załącznika III do rozporządzenia nr 2003/2003.
24,5%, z wyjątkiem mieszanin prostych nawozów mineralnych opartych na azotanie amonu z dolomitem, kamieniem wapiennym lub węglanem wapnia o czystości co najmniej 90%,
15,75% w mieszaninach azotanu amonu i siarczanu(VI) amonu,
Dla azotanu amonu (pozycja 3 w tabeli 2) ilość 350/2500 Mg odnosi się do azotanu amonu technicznego.
Niniejsze objaśnienie stosuje się do:
azotanu amonu i mieszanin, w których zawartość azotu pochodząca z azotanu amonu wyrażona ułamkiem masowym, w procentach:
wynosi nie mniej niż 24,5% i nie więcej niż 28% i które zawierają nie więcej niż 0,4% substancji palnych,
jest większa niż 28% i które zawierają nie więcej niż 0,2% substancji palnych;
wodnych roztworów azotanu amonu, w których stężenie azotanu amonu jest większe niż 80%.
Dla azotanu amonu (pozycja 4 w tabeli 2) ilość 10/50 Mg odnosi się do materiałów „poza specyfikacją” i nawozów, które nie spełniają testu wybuchowości.
Niniejsze objaśnienie stosuje się do:
materiału odrzuconego w trakcie procesu produkcyjnego oraz do azotanu amonu i mieszanin azotanu amonu, prostych nawozów mineralnych opartych na azotanie amonu i nawozów mineralnych wieloskładnikowych opartych na azotanie amonu, określonych w objaśnieniach nr 14 i nr 15, które są lub zostały zwrócone przez końcowego użytkownika producentowi, przekazane do czasowego składowania lub do zakładu przetwórczego w celu obróbki, recyklingu lub przetworzenia do bezpiecznego użytkowania, ponieważ nie spełniają wymogów określonych w objaśnieniach nr 14 i nr 15;
nawozów określonych w objaśnieniu nr 13 pkt 1 i w objaśnieniu nr 14, niespełniających wymogów ust. 2 załącznika III do rozporządzenia nr 2003/2003.
Dla azotanu potasu (pozycja 5 w tabeli 2) ilość 5000/10000 Mg odnosi się do nawozów mineralnych wieloskładnikowych opartych na azotanie potasu, zawierających azotan potasu w postaci bryłek lub granulatu, które mają takie same niebezpieczne właściwości jak czysty azotan potasu.
Dla azotanu potasu (pozycja 6 w tabeli 2) ilość 1250/5000 Mg odnosi się do nawozów mineralnych wieloskładnikowych opartych na azotanie potasu w postaci krystalicznej, które mają takie same niebezpieczne właściwości jak czysty azotan potasu.
Biogaz uszlachetniony może być zaklasyfikowany do pozycji 18 w tabeli 2, w przypadkach, gdy został on przetworzony zgodnie z obowiązującymi normami dla biogazu oczyszczonego i biogazu uszlachetnionego przy zapewnieniu jakości równoważnej do jakości gazu ziemnego, w tym zawartości metanu, i gdy zawiera on maksymalnie 1% tlenu.
Ilości polichlorowanych dibenzofuranów i polichlorowanych dibenzodioksanów są określane przy użyciu współczynników zestawionych w poniższej tabeli:
| Substancja | TEF | Substancja | TEF | |
| 2,3,7,8-TCDD | 1 | 2,3,7,8-TCDF | 0,1 | |
| 1,2,3,7,8-PeCDD | 1 | 2,3,4,7,8-PeCDF | 0,3 | |
| 1,2,3,7,8-PeCDF | 0,03 | |||
| l,2,3,4,7,8-HxCDD | 0,1 | |||
| l,2,3,6,7,8-HxCDD | 0,1 | l,2,3,4,7,8-HxCDF | 0,1 | |
| l,2,3,7,8,9-HxCDD | 0,1 | l,2,3,7,8,9-HxCDF | 0,1 | |
| l,2,3,6,7,8-HxCDF | 0,1 | |||
| 1,2,3,4,6,7,8-HpCDD | 0,01 | 2,3,4,6,7,8-HxCDF | 0,1 | |
| OCDD | 0,0003 | 1,2,3,4,6,7,8-HpCDF | 0,01 | |
| 1,2,3,4,7,8,9-HpCDF | 0,01 | |||
| OCDF | 0,0003 | |||
(Objaśnienia do tabeli: T = tetra, Pe = penta, Hx = heksa, Hp = hepta, O = okta, C = chloro, DD = dibenzodioksyna, DF = dibenzofuran. Przykładowo HxCDF oznacza heksachlorodibenzofuran).
W przypadkach gdy substancja niebezpieczna należy do kategorii P5a „Ciecze łatwopalne” lub do kategorii P5b „Ciecze łatwopalne”, wówczas stosuje się najniższą ilość progową.
Dodatkowe wytyczne dotyczące odstąpienia od badania znajdują się w pkt A. 14 opisu metody - zob. rozporządzenie Komisji (WE) nr 440/2008 z dnia 30 maja 2008 r. ustalające metody badań zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH).
15,75% zawartości azotu pochodzącego z azotanu amonu odpowiada 45% zawartości azotanu amonu.
24,5% zawartości azotu pochodzącego z azotanu amonu odpowiada 70% zawartości azotanu amonu.
28% zawartości azotu pochodzącego z azotanu amonu odpowiada 80% zawartości azotanu amonu.