Otwarte Prawo
Dz.U. 2016 poz. 1557 — tekst autentyczny (PDF) ↗

Dz.U. 2016 poz. 1557 · Obwieszczenie · obowiązujący

Obwieszczenie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 1 września 2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie bezpiecznego uprawiania żeglugi przez jachty morskie1)

PDF ↗

Na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 296) ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 28 lutego 2012 r. w sprawie bezpiecznego uprawiania żeglugi przez jachty morskie (Dz. U. poz. 326), z uwzględnieniem zmian wprowadzonych rozporządzeniem Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 21 lipca 2015 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie bezpiecznego uprawiania żeglugi przez jachty morskie (Dz. U. poz. 1118).

PDF ↗

Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 21 lipca 2015 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie bezpiecznego uprawiania żeglugi przez jachty morskie (Dz. U. poz. 1118), który stanowi:

„

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.”.

1)

Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej kieruje działem administracji rządowej - gospodarka morska, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej (Dz. U. poz. 1909 i 2091).

Załącznik - Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 28 lutego 2012 r. w sprawie bezpiecznego uprawiania żeglugi przez jachty morskie1) PDF ↗

Na podstawie art. 110 ust. 4 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2016 r. poz. 281) zarządza się, co następuje:

Przepisy ogólne

Rozporządzenie określa warunki bezpiecznego uprawiania żeglugi jachtów morskich, w zależności od ich długości oraz rejonu pływania.

Przepisów § 8-15 nie stosuje się do:2)

jachtów regatowych, rozumianych jako jachty morskie przeznaczone wyłącznie do regat i zawodów sportowych, posiadające klasę regatową i ważny certyfikat wydany przez polski związek sportowy albo podmiot właściwy dla państwa bandery jachtu oraz wiosłowych łodzi regatowych, uczestniczących w treningach lub regatach na wodach morskich, na akwenach znajdujących się pod stałą obserwacją i osłoną ratowniczą;

rowerów wodnych, kajaków, desek z żaglem, pontonów pneumatycznych bez napędu, bez względu na wielkość, oraz innych podobnych jednostek pływających o długości do 5 m, uprawiających żeglugę tylko w porze dziennej, rozumianej jako okres od wschodu do zachodu Słońca, na polskich obszarach morskich w odległości do 2 mil morskich od linii brzegu morskiego;

jachtów rekreacyjnych o długości do 15 m, które dobrowolnie nie poddały się inspekcji;

skuterów używanych wyłącznie do uprawiania sportu lub rekreacji.

Do skuterów używanych w celach, o których mowa w art. 5 pkt 9 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim, zwanej dalej „ustawą”, stosuje się przepisy dotyczące przeglądów technicznych.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

długości - należy przez to rozumieć długość kadłuba, która oznacza długość mierzoną między skrajnymi punktami kadłuba na rufie i dziobie z pominięciem części należących do wyposażenia kadłuba, takich jak: ster, bukszpryt, odbojnice, kosze dziobowe i rufowe;

uprawianiu żeglugi pod nadzorem - należy przez to rozumieć żeglugę w porze dziennej, rozumianej jako okres od wschodu do zachodu Słońca, na akwenie, na którym prowadzona jest ciągła obserwacja przy zapewnieniu możliwości podjęcia na tym akwenie natychmiastowej akcji ratowniczej z wykorzystaniem łodzi ratunkowej oraz odpowiedniego sprzętu ratunkowego i wyposażenia technicznego;

3)

indywidualnych urządzeniach wypornościowych - należy przez to rozumieć ubiór lub urządzenia, które poprawnie założone i stosowane w wodzie zapewniają użytkownikowi określoną wartość pływalności zwiększającą prawdopodobieństwo przeżycia, obejmujące różnego rodzaju kamizelki ratunkowe i środki asekuracyjne zgodne z normami transponującymi normy z serii EN ISO 12402-1 do EN ISO 12402-10 „Indywidualne urządzenia wypornościowe”.

Jachty morskie mogą uprawiać żeglugę w następujących rejonach pływania:

Rejonie T - żeglugę na akwenach treningowych - żeglugę w obrębie portów oraz na akwenach określonych przez właściwego dyrektora urzędu morskiego; za równorzędną z żeglugą na akwenach treningowych uważa się żeglugę na:

akwenie Roztoki Odrzańskiej, do linii równoleżnika przechodzącego przez stawy Bramy Torowej nr 4, na Kanale Piastowskim, Starej Świnie i jeziorze Wicko ograniczonym od południa linią prostopadłą do osi toru wodnego Świnoujście - Szczecin i przechodzącą przez stawy Bramy Torowej nr 1,

wodach Zatoki Skoszewskiej ograniczonej od zachodu południkiem przechodzącym przez stawę na południowym cyplu półwyspu Rów,

rzece Dziwnie i Zalewie Kamieńskim do mostu w Dziwnowie,

Zalewie Wiślanym,

Zatoce Puckiej na północ od linii łączącej Babie Doły z Jastarnią;

Rejonie 1 - żeglugę osłoniętą - żeglugę na wodach Zalewu Szczecińskiego, Zatoce Pomorskiej na południe od linii łączącej latarnię morską Niechorze z cyplem Nord Perd na wyspie Rugia oraz na Zatoce Gdańskiej na południe od linii łączącej latarnię morską Hel z latarnią morską w Krynicy Morskiej lub na innych wodach osłoniętych o podobnych warunkach żeglugowych oraz Morzu Bałtyckim i innym morzu zamkniętym w odległości do 6 mil morskich od linii brzegu;

Rejonie 2 - żeglugę przybrzeżną - żeglugę w odległości do 20 mil morskich od linii brzegu w rejonie Morza Bałtyckiego lub innego morza zamkniętego o podobnych warunkach żeglugowych;

Rejonie 3 - żeglugę pełnomorską - żeglugę w odległości do 200 mil morskich od linii brzegu;

Rejonie 4 - żeglugę oceaniczną - żeglugę bez ograniczeń.

Jacht może być używany w żegludze morskiej, jeżeli odpowiada wymaganiom bezpieczeństwa w zakresie stanu technicznego, obsadzenia załogą, wyposażenia w środki ratunkowe, sprzęt sygnałowy, nawigacyjny i ochrony przeciwpożarowej, urządzenia radiokomunikacyjne, wyposażenia pokładowego i awaryjnego oraz innym wymaganiom określonym w rozporządzeniu.

4)

W celu zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi kapitan jachtu powinien:

planować podróż z uwzględnieniem doświadczenia i kwalifikacji załogi, prognoz pogody, możliwych do przewidzenia niebezpieczeństw nawigacyjnych oraz innych czynników, które mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo podróży;

przed rozpoczęciem żeglugi sprawdzić stan techniczny jachtu i jego wyposażenia, w tym środków ratunkowych i środków służących do wzywania pomocy;

zaznajomić członków załogi i pasażerów ze sposobami wzywania pomocy i podstawowymi procedurami alarmowymi w przypadku zagrożenia na jachcie, w tym w przypadku wypadnięcia człowieka za burtę, pożaru, przecieku lub konieczności opuszczenia jachtu, oraz przeszkolić członków załogi i pasażerów w posługiwaniu się środkami ratunkowymi i środkami bezpieczeństwa, w które jacht jest wyposażony;

podczas żeglugi zapewnić prowadzenie ciągłej obserwacji akwenu, warunków hydrologiczno-meteorologicznych i nawigacyjnych;

zapewnić noszenie indywidualnych urządzeń wypornościowych przez przebywające na pokładzie jachtu osoby nieumiejące pływać;

zapewnić noszenie indywidualnych urządzeń wypornościowych lub pasów bezpieczeństwa:

w porze nocnej,

na jednostkach, na których w ocenie kapitana jachtu występuje znaczne ryzyko wywrócenia się jachtu, lub

w trudnych warunkach atmosferycznych;

przedsięwziąć wszelkie inne środki wynikające z zasad dobrej praktyki morskiej.

Każdy jacht morski powinien być używany zgodnie z jego przeznaczeniem wynikającym z dokumentu rejestracyjnego oraz karty bezpieczeństwa.

Wymagania bezpieczeństwa w zakresie stanu technicznego

Jacht odpowiada wymaganiom bezpieczeństwa w zakresie stanu technicznego, jeżeli odpowiada przepisom technicznym w zakresie:

konstrukcji kadłuba;

wyposażenia kadłubowego;

urządzeń kotwicznych i cumowniczych;

osprzętu żaglowego, masztów i olinowania (w odniesieniu do jachtów, których to dotyczy);

silników napędowych oraz urządzeń maszynowych;

mechanizmów pomocniczych;

zbiorników ciśnieniowych wraz z ich urządzeniami;

instalacji rurociągów;

wałów śrubowych oraz śrub napędowych i innych pędników;

urządzeń elektrycznych oraz ich instalacji;

ochrony przeciwpożarowej;

stateczności, pływalności i niezatapialności;

wolnej burty (w odniesieniu do jachtów, których to dotyczy);

urządzeń kuchennych i grzewczych;

ochrony środowiska;

innych urządzeń z zakresu technicznego stanu bezpieczeństwa;

pomieszczeń załogowych i pasażerskich.

Jacht, jego urządzenia i wyposażenie podlegają w zakresie wymagań, o których mowa w § 8, nadzorowi technicznemu, który obejmuje budowę, odbudowę, przebudowę, wyposażenie, remonty i przeglądy techniczne.

Uznana organizacja lub podmiot upoważniony do wykonywania przeglądów technicznych jachtów o długości do 15 m, na podstawie pozytywnych wyników przeglądu technicznego, wydaje dokument potwierdzający zdolność jachtu morskiego pod względem technicznym do uprawiania żeglugi.

W dokumencie, o którym mowa w ust. 1, określa się warunki uprawiania żeglugi.

Dokument, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na okres nie dłuższy niż 5 lat.

Dokument, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać co najmniej następujące informacje:

nazwę podmiotu wystawiającego dokument;

nazwę jachtu morskiego;

numer rejestrowy oraz nazwę rejestru;

nazwę armatora;

port macierzysty;

nazwę budowniczego;

stocznię (w odniesieniu do jachtów, których to dotyczy);

materiał kadłuba oraz typ konstrukcji;

wymiary główne (długość, szerokość, wysokość boczną, pojemność brutto, maksymalne zanurzenie);

powierzchnię żagli (w odniesieniu do jachtów, których to dotyczy);

rodzaj silnika (producent, typ, moc, nr fabryczny);

możliwą maksymalną liczbę osób na pokładzie, w tym liczbę pasażerów;

ograniczenia dotyczące bezpiecznej żeglugi;

datę i miejsce przeglądu;

datę i miejsce wystawienia dokumentu;

datę ważności oraz terminy przeglądów okresowych, jeżeli przepisy klasyfikacyjne danego podmiotu takie przewidują;

podpis osoby upoważnionej.

Jacht rekreacyjny posiadający znak zgodności „CE” jest zwolniony z nadzoru technicznego przez okres 10 lat od daty wystawienia Deklaracji Zgodności CE, pod warunkiem że jacht nie został uszkodzony lub że nie nastąpiła zmiana w jego kadłubie, urządzeniach lub wyposażeniu, jeżeli uszkodzenie lub zmiana mogą wpłynąć na stan bezpieczeństwa jachtu.

Wymagania z zakresu bezpieczeństwa jachtu

Wyposażenie jachtu morskiego w środki ratunkowe, sprzęt sygnałowy, nawigacyjny i ochrony przeciwpożarowej, urządzenia radiokomunikacyjne i wyposażenie pokładowe, w zależności od długości jachtu oraz rejonu pływania, określają załączniki nr 1 i 2 do rozporządzenia.

Dla jachtów morskich o długości do 24 m stosuje się wyposażenie z załącznika nr 1 do rozporządzenia.

Dla jachtów morskich o długości co najmniej 24 m stosuje się wyposażenie z załącznika nr 2 do rozporządzenia.

Na jachcie morskim powinien zostać opracowany rozkład alarmowy stosownie do ilości osób, środków ratunkowych i urządzeń ratunkowych oraz przeciwpożarowych, określający sygnały alarmowe, ich charakterystykę oraz sposób postępowania i zadania członków załogi na wypadek alarmu.

Rozkład alarmowy opracowuje armator według wytycznych określonych w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

Rozkład alarmowy powinien być sporządzony w języku polskim, a jeżeli jacht uprawia żeglugę międzynarodową ‒ również w języku angielskim.

Na jachtach, na których liczba członków załogi wynosi mniej niż 5 osób, rozkład alarmowy może być zastąpiony określonymi przez armatora zasadami postępowania członków załogi w sytuacjach zagrożenia oraz niezbędnymi ćwiczeniami w tym zakresie.

Na jachcie morskim o długości co najmniej 24 m ustala się:

plan ochrony pożarowej, określający liczbę, rodzaj i rozmieszczenie sprzętu ochrony przeciwpożarowej,

plan rozmieszczenia środków ratunkowych

- zatwierdzane przez dyrektora urzędu morskiego właściwego dla portu macierzystego jachtu.

Plan ochrony pożarowej powinien:

być sporządzony w języku polskim, a jeżeli jacht uprawia żeglugę międzynarodową ‒ również w języku angielskim;

być wywieszony w miejscu widocznym i ogólnie dostępnym, a jego kopia przechowywana przez kapitana jachtu wraz z innymi dokumentami; dodatkowy egzemplarz planu powinien być przechowywany w pojemniku umieszczonym i oznakowanym zgodnie z Konwencją SOLAS, o której mowa w art. 5 pkt 33 lit. a ustawy, jako plan dla jednostek ratowniczo-gaśniczych; pojemnik powinien być oznakowany również w języku polskim w przypadku statków w żegludze krajowej;

umożliwić załogom jachtów, jednostkom straży pożarnej i odpowiedzialnym za bezpieczeństwo pożarowe pracownikom stoczni zapoznanie się z rodzajami i rozmieszczeniem:

posterunków dowodzenia i pożarowych,

przegród przeciwpożarowych pionowych i poziomych,

drzwi i zamknięć otworów w przegrodach przeciwpożarowych,

dróg ewakuacji z rejonów i pomieszczeń jachtów,

urządzeń odcinających i wyłączających systemy wentylacji,

zbiorników paliwa i olejów smarowych z zaworami zdalnego odcinania,

urządzeń wykrywczo-sygnalizacyjnych pożaru i alarmowych,

pomp ochrony przeciwpożarowej z zaworami instalacji wodno-hydrantowej,

urządzeń i sprzętu ochrony przeciwpożarowej;

stanowić pomoc w prowadzeniu akcji ratowniczo-gaśniczej i szkoleniu załóg jachtów oraz jednostek straży pożarnej;

stanowić podstawę prawidłowego rozmieszczenia sprzętu ochrony przeciwpożarowej na jachtach w końcowej fazie budowy i w trakcie ich eksploatacji.

Plan ochrony pożarowej opracowuje armator według wytycznych określonych w załączniku nr 4 do rozporządzenia.

Na jachcie morskim o długości do 24 m dyrektor urzędu morskiego właściwego dla portu macierzystego jachtu ustala wykaz sprzętu ochrony przeciwpożarowej, określający rodzaj i liczbę sprzętu ochrony przeciwpożarowej oraz jego umiejscowienie.

Plan rozmieszczenia środków ratunkowych może być połączony z planem ochrony pożarowej, tworząc „Plan Bezpieczeństwa” („SAFETY PLAN”).

Armatorzy jachtów komercyjnych powinni zbierać informacje o osobach znajdujących się na jachcie, zgodnie z art. 103 ust. 6 ustawy, z podziałem na listę pasażerów oraz listę członków załogi jachtu.

Przepis końcowy

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia5).

1)

Obecnie działem administracji rządowej - gospodarka morska kieruje Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej (Dz. U. poz. 1909 i 2091).

2)

Wprowadzenie do wyliczenia w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 21 lipca 2015 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie bezpiecznego uprawiania żeglugi przez jachty morskie (Dz. U. poz. 1118), które weszło w życie z dniem 22 sierpnia 2015 r.

3)

Dodany przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

4)

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

5)

Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 27 marca 2012 r.

Załącznik nr 1 - Wyposażenie jachtu morskiego o długości do 24 m PDF ↗

Załącznik nr 1 - Wyposażenie jachtu morskiego o długości do 24 m patrz oryginał

Załącznik nr 2 - Wyposażenie jachtu morskiego o długości co najmniej 24 m PDF ↗

Załącznik nr 2 - Wyposażenie jachtu morskiego o długości co najmniej 24 m patrz oryginał

Załącznik nr 3 - Wytyczne w sprawie rozkładów alarmowych na jachtach morskich PDF ↗

Załącznik nr 3 - Wytyczne w sprawie rozkładów alarmowych na jachtach morskich patrz oryginał

Załącznik nr 4 - Wytyczne w sprawie opracowywania planów ochrony pożarowej jachtów morskich PDF ↗

Załącznik nr 4 - Wytyczne w sprawie opracowywania planów ochrony pożarowej jachtów morskich patrz oryginał