Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 marca 2016 r. w sprawie regulaminu wyścigów konnych

System grupowy polega na przeprowadzaniu gonitw, w których biorą udział konie zakwalifikowane do poszczególnych grup ze względu na osiągnięte wyniki w wyścigach konnych, a w przypadku koni rasy półkrwi, również ze względu na pochodzenie, przy czym:

System handikapowy polega na przeprowadzaniu gonitw, w których szanse koni są wyrównywane przez zwiększenie albo zmniejszenie wagi noszonej przez konia.

Wielkość zwiększenia albo zmniejszenia, o którym mowa w ust. 2, zwanego dalej „handikapem”, ustala Prezes Klubu, zwany dalej „Prezesem”, na podstawie wyników uzyskanych przez konia w dotychczasowych gonitwach.

W gonitwach przeprowadzanych systemem handikapowym nie mogą brać udziału 2-letnie konie pełnej krwi angielskiej, 3-letnie konie arabskie czystej krwi i 3-letnie konie ras półkrwi.

Szczegółowy sposób ustalania grup i handikapów koni, o których mowa w § 2 pkt 1 3, jest określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

Gonitwę przeprowadza się w warunkach dających równe szanse wszystkim koniom.

W gonitwach nie mogą brać udziału klacze źrebne.

W gonitwach, o których mowa w § 6 pkt 6:

Konie pełnej krwi angielskiej mogą brać udział w gonitwach galopem, jeżeli zostały wpisane do Polskiej Księgi Stadnej Koni Pełnej Krwi Angielskiej lub innej księgi tej rasy prowadzonej przez podmiot uznany, zgodnie z prawodawstwem zootechnicznym w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich, przez właściwy organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej oraz Międzynarodową Federację Władz Wyścigowych, zwaną dalej „IFHA”, lub odpowiedniej księgi zagranicznej uznanej przez IFHA.

Konie arabskie czystej krwi mogą brać udział w gonitwach, jeżeli zostały wpisane do Polskiej Księgi Stadnej Koni Arabskich Czystej Krwi lub innej księgi tej rasy prowadzonej przez podmiot uznany, zgodnie z prawodawstwem zootechnicznym, przez właściwy organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej oraz Światową Organizację Konia Arabskiego - WAHO lub odpowiedniej księgi zagranicznej uznanej przez tę organizację.

Konie ras półkrwi mogą brać udział w gonitwach, jeżeli ze względu na pochodzenie spełniają warunki wpisu do księgi hodowlanej w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy, o której mowa w ust. 1, prowadzonej dla danej rasy w Rzeczypospolitej Polskiej lub do odpowiedniej księgi zagranicznej.

Konie wpisane do odpowiednich ksiąg zagranicznych, o których mowa w ust. 1-3, zgłoszone do wyścigów konnych w danym roku, mogą brać udział w gonitwach, jeżeli:

Gonitwy wyłącznie dla koni 2-letnich nie mogą odbywać się przed dniem 1 czerwca, a dla koni 2-letnich i starszych przed dniem 1 września.

W gonitwach płaskich mogą brać udział konie:

W gonitwach z płotami mogą brać udział konie:

W gonitwach z przeszkodami mogą brać udział konie:

Gonitwy z przeszkodami przeprowadza się na dystansie nie krótszym niż 2600 m.

Konie 3-letnie mogą brać udział w gonitwach z przeszkodami rozgrywanych wyłącznie dla koni tej grupy wiekowej od dnia 1 września, na dystansach do 4200 m.

Konie 3-letnie mogą brać udział w gonitwach z płotami rozgrywanych wyłącznie dla koni tej grupy wiekowej - od dnia 1 czerwca i tylko na dystansach do 3200 m.

Konie 3-letnie mogą brać udział w gonitwach z płotami rozgrywanych z udziałem koni starszych - od dnia 1 września i tylko na dystansach do 3200 m.

Gonitwy płaskie przeprowadza się na bieżni toru wyścigowego.

Trasę gonitwy z płotami i gonitwy z przeszkodami wytycza się chorągiewkami żółtymi, białymi i czerwonymi.

Chorągiewki żółte wyznaczają profil zakrętu i należy je mijać z zewnętrznej strony. Chorągiewki białe i czerwone wyznaczają płoty albo przeszkody, które należy pokonać, oraz odcinki trasy. Chorągiewki białe umieszcza się z lewej strony płotów albo przeszkód oraz odcinków trasy, a czerwone - z prawej. Przejazd odbywa się między chorągiewkami.

W gonitwach, o których mowa w ust. 2, płoty są ustawione na trasie gonitwy w odstępach od 200 m do 400 m, a przeszkody w odstępach uzależnionych od stopnia trudności gonitwy, przy czym ostatni płot albo przeszkoda nie mogą być ustawione w odległości mniejszej niż 200 m od celownika.

W gonitwach biorą udział konie, których przynajmniej przednie kończyny są okute płaskimi, gładkimi podkowami, których wzory są zgodne z zaleceniami IFHA.

Za zgodą komisji technicznej w gonitwach płaskich, z płotami albo gonitwach z przeszkodami mogą być stosowane podkowy płaskie z elementami zapewniającymi lepszą przyczepność, pod warunkiem że elementy te nie stanowią zagrożenia dla koni biorących udział w gonitwie.

Gonitwy przeprowadza się, jeżeli organizator wyścigów konnych zapewni możliwość podkuwania koni przez podkuwacza przez cały czas ich przeprowadzania.

Koń zapisany do gonitwy w okularach nie może brać w niej udziału bez okularów.

Koń zapisany do gonitwy bez okularów nie może brać w niej udziału w okularach.

Jeździec może używać w gonitwie bata z klapką o długości do 75 cm, z wyjątkiem gonitw z udziałem 2-letnich koni pełnej krwi angielskiej oraz 3-letnich koni arabskich czystej krwi, w których można używać bata z klapką o długości do 45 cm.

Uczniowie jeździeccy oraz jeźdźcy, którzy nie wygrali 10 gonitw, nie mogą dosiadać koni:

Konia przed gonitwą pokazuje się na padoku, z tym że w przypadku niekorzystnych warunków atmosferycznych komisja techniczna może zezwolić na doprowadzenie konia bezpośrednio na pozycję startu.

Koń przed gonitwą płaską odbywa próbny galop na torze wyścigowym przed komisją techniczną i publicznością.

Koń przed gonitwą z płotami albo gonitwą z przeszkodami dokonuje próbnych skoków przez płoty albo przeszkody wskazane przez komisję techniczną.

Koń, który dwukrotnie nie wykona próbnego skoku przez płot albo przeszkodę wskazaną przez komisję techniczną, nie bierze udziału w gonitwie.

Gonitwę przeprowadza się, jeżeli zostały dla niej ustalone szczegółowe warunki, obejmujące co najmniej:

Szczegółowe warunki gonitwy ustala organizator wyścigów konnych i podaje do wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty na danym torze wyścigowym, co najmniej w terminie:

W przypadku gdy organizator wyścigów konnych organizuje co najmniej 70 gonitw w roku, warunki, o których mowa w ust. 2, podaje do wiadomości w terminie do dnia 20 stycznia.

W przypadku przeprowadzenia gonitwy dodatkowej z powodu niezapisania do gonitwy płaskiej grupowej albo do gonitwy z płotami lub przeszkodami wymaganej liczby koni, organizator wyścigów konnych, po uzyskaniu pozytywnej opinii Prezesa, podaje do wiadomości warunki tej gonitwy w sposób zwyczajowo przyjęty na danym torze wyścigowym, najpóźniej w dniu zapisu koni do tej gonitwy.

Gonitwy kłusem przeprowadza się systemem wynikowym lub handikapowym.

System wynikowy polega na przeprowadzaniu gonitw, w których biorą udział konie spełniające warunki określone przez organizatora wyścigów konnych dotyczące wyników koni.

System handikapowy polega na przeprowadzaniu gonitw, w których szanse koni są wyrównywane przez zwiększenie dystansu, jaki konie mają do pokonania, nie więcej niż o 80 m.

Gonitwę przeprowadza się w warunkach dających równe szanse wszystkim koniom.

W gonitwach nie mogą brać udziału klacze źrebne.

Sposób przeliczania czasów osiągniętych przez kłusaki na dystansie 1000 m określa się według wzoru:

(Czas w sekundach × 1000)/(dystans w metrach)

W gonitwach z dystansem, ustalonym w systemie handikapowym dla kłusaków, zwiększa się kolejno dystans o 20 m, 40 m, 60 m i 80 m, w zależności od rekordu lub sum wygranych nagród, zgodnie ze szczegółowymi warunkami gonitwy, ustalonymi przez organizatora wyścigów konnych.

Kłusaki mogą brać udział w gonitwach, jeżeli zostały wpisane do Polskiej Księgi Stadnej Kłusaków lub innej księgi tej rasy prowadzonej przez podmiot uznany, zgodnie z prawodawstwem zootechnicznym w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich, przez właściwy organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub do innej odpowiedniej księgi zagranicznej uznanej przez Międzynarodową Unię Kłusa, zwaną dalej „UET”, oraz zostały zakwalifikowane do wyścigów konnych zgodnie z warunkami przeprowadzania gonitw kwalifikacyjnych kłusaków, które są określone w załączniku nr 4 do rozporządzenia.

Kłusaki wpisane do odpowiedniej księgi zagranicznej, o których mowa w ust. 1, zgłoszone do wyścigów konnych w danym roku, mogą brać udział w gonitwach, jeżeli:

W gonitwach kłusem mogą brać udział konie 2-letnie i starsze.

Gonitwy przeprowadza się na dystansie od 1600 m do 4200 m.

Konie 2-letnie mogą brać udział w gonitwach od dnia 1 sierpnia, na dystansach do 2200 m, wyłącznie w zaprzęgu i w gonitwach z jednakowym dystansem i jedynie w swojej grupie wiekowej.

Powożący w gonitwach w zaprzęgu może używać bata o długości do 125 cm, zakończonego rzemieniem o długości do 8 cm.

W gonitwach pod siodłem jeździec może używać bata z klapką o długości do 75 cm.

Gonitwę przeprowadza się, jeżeli zostały dla niej ustalone szczegółowe warunki, obejmujące co najmniej:

Szczegółowe warunki gonitwy ustala organizator wyścigów konnych i podaje do wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty na danym torze wyścigowym, w terminie co najmniej:

W przypadku gdy organizator wyścigów konnych organizuje co najmniej 70 gonitw w roku, warunki, o których mowa w ust. 2, podaje do wiadomości w terminie do dnia 20 stycznia.

W przypadku przeprowadzenia gonitwy dodatkowej z powodu niezapisania do gonitwy wymaganej liczby koni organizator wyścigów konnych, po uzyskaniu pozytywnej opinii Prezesa, podaje do wiadomości warunki tej gonitwy w sposób zwyczajowo przyjęty na danym torze wyścigowym, najpóźniej w dniu zapisu koni do tej gonitwy.

Do uprawnień właścicieli koni należy:

Do obowiązków właścicieli koni należy posiadanie własnych barw wyścigowych oraz dostarczenie trenerowi kurtki wyścigowej i czapki w barwach zgodnych z zarejestrowanymi barwami wyścigowymi.

Do uprawnień kierowników stajni wyścigowych należy:

Do obowiązków kierowników stajni wyścigowych należy:

Do uprawnień trenerów należy:

Do obowiązków trenerów należy:

Trener posiadający licencję na dosiadanie koni (powożenie) nie może w gonitwie dosiadać (powozić) konia przeciwko koniom przez siebie trenowanym, chyba że dosiada (powozi) jednego z trenowanych przez siebie koni.

Trener nie może trenować konia, którego właścicielem jest inny trener posiadający ważną licencję na trenowanie koni.

Do uprawnień jeźdźców (powożących) należy:

Do obowiązków jeźdźców (powożących) należy:

Jeździec (powożący) nie może w gonitwie dosiadać (powozić) konia przeciwko koniom, których jest właścicielem, chyba że dosiada (powozi) jednego z koni będących jego własnością.

Jeździec (powożący) posiadający licencję zagraniczną wydaną przez władze wyścigowe państwa będące członkiem IFHA lub UET, oprócz uprawnień określonych w ust. 1, może dosiadać koni (powozić) w gonitwach, z wyjątkiem gonitw przeznaczonych dla jeźdźców, którzy nie wygrali 25 gonitw.

Do obowiązków jeźdźców (powożących) posiadających licencję zagraniczną, oprócz obowiązków określonych w ust. 2, należy:

Członkowie komisji technicznej wybierają przewodniczącego komisji technicznej i jego zastępcę spośród składu tej komisji.

Do kompetencji komisji technicznej należy:

Komisja techniczna niezwłocznie informuje organizatora wyścigów konnych na piśmie lub w innej uzgodnionej formie o wniesionych protestach oraz rozstrzygnięciach tych protestów.

Orzeczenia komisji technicznej zapadają zwykłą większością głosów w obecności co najmniej trzech członków tej komisji, w tym przewodniczącego lub jego zastępcy.

W przypadku równej liczby głosów rozstrzyga głos przewodniczącego komisji technicznej, a w razie jego nieobecności - głos zastępcy.

Orzeczenie komisji technicznej wraz z uzasadnieniem podpisują wszyscy członkowie komisji, którzy brali udział w jego wydaniu.

Komisja techniczna niezwłocznie informuje organizatora wyścigów konnych o wydanym orzeczeniu.

Orzeczenie komisji technicznej jest niezwłocznie podawane do wiadomości przez organizatora wyścigów konnych w sposób zwyczajowo przyjęty na danym torze wyścigowym.

Sędziowie techniczni wykonują następujące czynności:

W razie dostrzeżenia nieprawidłowości w zakresie czynności powierzonych sędziemu technicznemu, sędzia techniczny niezwłocznie informuje o tym fakcie przewodniczącego komisji technicznej.

Członkowie komisji odwoławczej wybierają przewodniczącego komisji odwoławczej i jego zastępcę spośród składu tej komisji.

Komisja odwoławcza rozpatruje odwołania od orzeczeń komisji technicznej w sprawach określonych w regulaminie wyścigów konnych.

Odwołanie wnosi się w terminie 3 dni od dnia doręczenia orzeczenia komisji technicznej wraz z uzasadnieniem - za pośrednictwem tej komisji.

Komisja odwoławcza rozpatruje odwołanie w terminie 5 dni od dnia jego wniesienia.

Wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania orzeczenia.

Do orzeczeń wydawanych przez komisję odwoławczą stosuje się odpowiednio przepisy § 38.

Komisja odwoławcza niezwłocznie informuje organizatora wyścigów konnych na piśmie lub w innej uzgodnionej formie o wniesionych odwołaniach oraz wydanych w ich następstwie orzeczeniach.

Kierownik stajni wyścigowej albo trener samodzielnie prowadzący stajnię wyścigową zgłaszają na piśmie tę stajnię do Klubu.

Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

Wszelkie zmiany dotyczące danych zawartych w zgłoszeniu przekazuje się Klubowi na piśmie najpóźniej przed upływem 48 godzin od ich zaistnienia.

W gonitwach, z wyjątkiem gonitw międzynarodowych, mogą brać udział konie, które w terminie do dnia 31 stycznia zostały zgłoszone do wyścigów konnych w danym roku, z zastrzeżeniem ust. 2.

W gonitwach, z wyjątkiem gonitw międzynarodowych, mogą brać udział konie zgłoszone po dniu 31 stycznia, jeżeli:

W gonitwach międzynarodowych może brać udział koń trenowany za granicą, jeżeli wraz z zapisem konia do gonitwy zostało przesłane do Klubu zaświadczenie zezwalające na udział w gonitwie (Racing Clearance Notification (RCN)), wydane przez władze wyścigowe państwa, w którym aktualnie zarejestrowany jest ten koń oraz jego kariera wyścigowa, będące członkiem IFHA lub Międzynarodowej Federacji Władz Wyścigowych Koni Arabskich (IFAHR), lub UET.

Zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się do Klubu, na piśmie.

Zgłoszenie zawiera:

Wszelkie zmiany danych zawartych w zgłoszeniu przekazuje się Klubowi na piśmie najpóźniej przed upływem 48 godzin od ich zaistnienia.

Barwy wyścigowe Klub rejestruje corocznie, na wniosek właściciela konia.

Wniosek o rejestrację barw wyścigowych zawiera:

Do wniosku o rejestrację barw wyścigowych dołącza się wzór barw.

Prezes może odmówić rejestracji barw, jeżeli nie odróżniają się one w sposób wystarczający od barw już zarejestrowanych.

Przedłużenie rejestracji barw wyścigowych na kolejny rok następuje na wniosek właściciela konia i dotyczy barw wyścigowych zarejestrowanych w Klubie w poprzednim roku.

W przypadku gdy w gonitwie bierze udział więcej niż jeden koń danego właściciela, sędzia u wagi może nakazać użycie czapki drugiej i kolejnych, o barwach innych niż zarejestrowane, lub nakazać zastosowanie dodatkowego elementu stroju w postaci szarfy lub opaski, który umożliwi odróżnienie koni.

Identyfikacja koni biorących udział w gonitwie polega na weryfikacji:

Identyfikację koni biorących udział w gonitwie przeprowadza osoba upoważniona przez Prezesa.

Jeżeli osoba upoważniona przez Prezesa do identyfikacji koni stwierdzi niezgodność informacji zawartych w dokumencie identyfikacyjnym ze stanem faktycznym, informuje o tym fakcie komisję techniczną, która nie dopuszcza konia, którego to dotyczy, do udziału w gonitwie.

Każdy koń mający wziąć udział w gonitwie powinien być do niej zapisany.

Terminy zapisów ustala organizator wyścigów konnych, z tym że termin ten nie może być krótszy niż 5 dni przed rozegraniem gonitwy.

Zapis jest pisemnym dowodem zgłoszenia konia do udziału w określonej gonitwie.

Zapis konia do gonitwy powinien zawierać:

Jednocześnie ze zgłoszeniem zapisu należy wnieść opłatę określoną przez organizatora wyścigów konnych, która składa się z części:

Dokonane zapisy nie mogą być wycofane.

Zapisy należy składać pisemnie w lokalu organizatora wyścigów konnych lub nadsyłać w inny sposób określony przez organizatora tych wyścigów.

Z zastrzeżeniem ust. 9 oraz § 52, § 54 ust. 3 i ust. 11 załącznika nr 1 do rozporządzenia, po złożeniu zapisów nie można czynić w dokonanych zapisach żadnych zmian, jak również nie można zastępować dokonanych zapisów innymi.

Właściciel konia lub osoba przez niego upoważniona na piśmie może dokonać zmiany jeźdźca lub trenera. Zmiana jeźdźca może być dokonana wyłącznie na warunkach i w terminach ustalonych przez organizatora wyścigów konnych.

Zapis konia do gonitwy jest nieważny, jeżeli:

Opłaty dokonane w związku z zapisem uznanym za nieważny nie podlegają zwrotowi.

Organizator wyścigów konnych określa maksymalną liczbę koni, która może brać udział w gonitwie.

W przypadku zapisania do gonitwy krajowej rozgrywanej w galopie większej liczby koni niż liczba, o której mowa w ust. 1, organizator wyścigów konnych kwalifikuje do gonitwy w pierwszej kolejności konie zakwalifikowane do wyższej grupy, a następnie bierze pod uwagę wyższe sumy nagród wygranych przez właściciela danego konia, a w przypadku kłusaków wyższe sumy nagród wygranych przez właściciela danego konia.

W przypadku zapisania do gonitwy międzynarodowej galopem większej liczby koni niż liczba, o której mowa w ust. 1, jeżeli liczba koni trenowanych w innym państwie nie przewyższa 5, organizator wyścigów konnych kwalifikuje do udziału w gonitwie wszystkie konie trenowane w innym państwie, a pozostałe konie kwalifikuje do gonitwy zgodnie z ust. 2.

W przypadku zapisania do gonitwy międzynarodowej rozgrywanej w kłusie większej liczby koni niż liczba, o której mowa w ust. 1, jeżeli liczba koni trenowanych w innym państwie nie przewyższa 2, organizator wyścigów konnych kwalifikuje do udziału w gonitwie wszystkie konie trenowane w innym państwie, a pozostałe konie kwalifikuje do gonitwy zgodnie z ust. 2.

W przypadku zapisania do gonitwy międzynarodowej rozgrywanej w galopie większej liczby koni niż liczba, o której mowa w ust. 1, jeżeli liczba koni trenowanych w innym państwie przewyższa 5, organizator wyścigów konnych kwalifikuje konie do gonitwy w następujący sposób:

W przypadku zapisania do gonitwy międzynarodowej kłusem większej liczby koni niż liczba, o której mowa w ust. 1, w tym więcej niż 2 koni trenowanych w innym państwie, organizator wyścigów konnych kwalifikuje konie do gonitwy w następujący sposób:

Przy ustalaniu sumy nagród, o której mowa w ust. 2 i ust. 5 pkt 1, uwzględnia się również nagrody otrzymane przez poprzednich właścicieli danego konia.

W razie niezakwalifikowania wystarczającej liczby koni przy zastosowaniu kryteriów, o których mowa w ust. 2 lub 5, organizator wyścigów konnych przeprowadza losowanie.

Z wyjątkiem gonitw pozagrupowych kategorii A i B, w przypadku zapisania do gonitwy więcej niż 13 koni, gonitwa może być podzielona przez organizatora wyścigów konnych; podziału koni dokonuje się drogą losowania.

Organizator wyścigów konnych, nie później niż 24 godziny po upływie terminu zapisów koni do gonitwy, sporządza listę koni zapisanych do gonitwy, zawierającą informacje o:

Listę, o której mowa w ust. 1, podaje się do wiadomości przez wywieszenie w lokalu toru wyścigowego oraz na stronie internetowej administrowanej przez organizatora wyścigów konnych.

W razie nieumieszczenia na liście, o której mowa w ust. 1, konia zapisanego do gonitwy zgodnie z przepisami, właściciel konia może niezwłocznie zgłosić sprzeciw do organizatora wyścigów konnych.

W przypadku gdy sprzeciw jest uzasadniony, organizator wyścigów konnych dokonuje sprostowania w oficjalnym programie wyścigów konnych nie później niż przed upływem 12 godzin od wydania tego programu i dopuszcza konia do udziału w gonitwie.

W razie niedokonania sprostowania, o którym mowa w ust. 4, lub niedopuszczenia konia do udziału w gonitwie, organizator wyścigów konnych wypłaca właścicielowi konia równowartość pierwszej nagrody w tej gonitwie.

Wycofanie konia z gonitwy może być dokonane przez złożenie organizatorowi wyścigów konnych pisemnego oświadczenia o wycofaniu konia z gonitwy, zawierającego:

Jednocześnie ze złożeniem oświadczenia o wycofaniu konia z gonitwy wnosi się opłatę określoną przez organizatora wyścigów konnych.

Termin na złożenie oświadczenia o wycofaniu konia z gonitwy ustala organizator wyścigów konnych w sposób zwyczajowo przyjęty na danym torze wyścigowym.

W razie wycofania konia z gonitwy, części opłaty, o której mowa w § 48 ust. 5 pkt 2, nie zwraca się.

Wycofanie konia z gonitwy jest nieważne, jeżeli:

Oświadczenie o wycofaniu konia z gonitwy jest nieodwołalne.

Waga jeźdźca oznacza wagę człowieka, bez kasku, oraz wagę wszystkich przedmiotów, które koń niesie w gonitwie, z wyjątkiem napierśnika, wytoka, nachrapnika, uzdy, kiełzna, okularów, bata, nauszników, wszelkich ochraniaczy, bandaży, ścierki pod siodło z numerem oraz innych przedmiotów zgodnych z zaleceniami IFHA - pomniejszoną o 0,5 kg przewidziane na kamizelkę ochronną albo o rzeczywistą wagę kamizelki.

Konie biorące udział w gonitwach powinny nieść wagę wynikającą ze szczegółowych warunków ustalonych dla danej gonitwy.

Właściciel konia lub osoba przez niego upoważniona, podczas ważenia jeźdźca, może zwiększyć wagę wynikającą ze szczegółowych warunków ustalonych dla danej gonitwy, nie więcej jednak niż o 2 kg, stosując skalę wag co 0,5 kg, informując o tym sędziego u wagi.

Jeżeli waga, jaką ma nieść koń w gonitwie, nie została przed gonitwą sprawdzona, koń nie może brać udziału w gonitwie.

Klacze pełnej krwi angielskiej w wieku 2 lat korzystają z 1 kg ulgi wagi, natomiast w wieku od 3 do 6 lat korzystają z ulgi wagi na dystansach:

Klacze arabskie czystej krwi i klacze ras półkrwi, w wieku od 3 do 6 lat włącznie, korzystają z 2 kg ulgi wagi niezależnie od dystansu gonitwy.

W gonitwach klaczy noszą one wagę odpowiadającą ich wiekowi.

Wałachy noszą w gonitwach wagę określoną dla ogierów.

W gonitwach, w których przysługuje ulga wagi ze względu na kategorię jeźdźca, stosuje się następujące ulgi wagi:

W gonitwach przeznaczonych wyłącznie dla uczniów jeździeckich starsi uczniowie jeździeccy nie korzystają z ulgi wagi, a pozostałych jeźdźców obowiązują następujące ulgi wagi:

Ulg wagi, o których mowa w ust. 1 i 2, nie stosuje się w gonitwach dla koni 2-letnich pełnej krwi angielskiej i 3-letnich koni arabskich czystej krwi.

Ulgi wagi ze względu na kategorię jeźdźca nie stosuje się w gonitwach pozagrupowych oraz w przypadku jeźdźców z licencją zagraniczną.

Jeżeli koń bierze udział w gonitwie dla koni grupy lub kategorii niższej niż grupa lub kategoria, do której został zakwalifikowany:

Jeżeli koń, który został zakwalifikowany do kategorii A, wygra gonitwę pozagrupową kategorii B, także z wynikiem łeb w łeb, a następnie bierze udział w gonitwie pozagrupowej kategorii B, stosuje się 2 kg nadwyżki wagi oraz nadwyżkę wagi określoną w ust. 1 pkt 1.

Jeżeli koń wygra, także z wynikiem łeb w łeb, gonitwę pozagrupową kategorii A, a następnie bierze udział w gonitwie pozagrupowej kategorii B, stosuje się 2 kg nadwyżki wagi za każdą wygraną gonitwę w kategorii A oraz nadwyżkę wagi określoną w ust. 1 pkt 1.

Jeżeli koń bierze udział w gonitwie dla koni grupy wyższej od grupy, do której został zakwalifikowany, stosuje się ulgę wagi w wysokości:

Łączna ulga wagi z tytułu kategorii jeźdźca oraz z tytułu startu w grupie wyższej nie może wynosić więcej niż 5 kg.

W niekorzystnych warunkach atmosferycznych komisja techniczna może podnieść wagę noszoną przez konie w gonitwach przeprowadzanych systemem grupowym o 1 kg, z wyjątkiem gonitw międzynarodowych.

Konie 2-letnie pełnej krwi angielskiej i 3-letnie konie arabskie czystej krwi we wszystkich gonitwach noszą wagę wieku i nie mogą biegać w grupie niższej niż się znajdują.

W gonitwach kategorii A wszystkie konie noszą wagę wieku.

Jeżeli do tego samego konia miałyby w gonitwie zastosowanie nadwyżki wagi z różnych tytułów albo ulgi wagi z różnych tytułów, albo jednocześnie nadwyżka wagi i ulga wagi, to ulgi wagi i nadwyżki wagi nie sumują się i nie znoszą, chyba że jest to wyraźnie wskazane w warunkach gonitwy. Jeżeli warunki gonitwy nie zawierają takiego wskazania, koń niesie tylko najwyższą przewidzianą dla niego nadwyżkę wagi albo otrzyma największą ulgę wagi.

Jeżeli szczegółowe warunki gonitwy przyznają z jednego tytułu nadwyżkę wagi, a z innego tytułu ulgę wagi, koń niesie przewidzianą nadwyżkę wagi, a ulga wagi nie jest stosowana.

W razie zbiegu ulgi wagi ze względu na kategorię jeźdźca z nadwyżką wagi lub ulgą wagi, wynikającą z innych warunków gonitwy, ulgę wagi odejmuje się od wagi ustalonej na podstawie pozostałych warunków gonitwy.

Ulga wagi klaczy w gonitwach dla koni oraz w gonitwach dla ogierów i klaczy nie jest liczona do sumy ulg przysługujących klaczy w danej gonitwie.

Organizator wyścigów konnych ustala dla każdej gonitwy, z wyjątkiem gonitw kwalifikacyjnych, wysokość nagród pieniężnych dla trenerów, jeźdźców (powożących) i właścicieli koni, które w danej gonitwie zajęły kolejne trzy miejsca, licząc od pierwszego miejsca. Niezależnie od nagród pieniężnych mogą być przyznawane nagrody rzeczowe.

Organizator wyścigów konnych może ustanowić nagrody dla trenerów, jeźdźców (powożących) i właścicieli koni, które zajęły dalsze miejsca.

Nagrody są wypłacane w terminie 21 dni od dnia ogłoszenia wyników gonitwy, z wyjątkiem nagród za konie, które zostały poddane próbie dopingowej. Późniejszy termin wypłaty nagród wymaga zgody uprawnionego do nagrody.

W razie orzeczenia o zdyskwalifikowaniu konia nagrody przechodzą na następne konie w kolejności, w jakiej osiągnęły celownik za koniem zdyskwalifikowanym, a właściciel konia zdyskwalifikowanego, jeżeli odebrał nagrodę, jest obowiązany do jej zwrócenia organizatorowi wyścigów konnych najpóźniej 48 godzin od uprawomocnienia się orzeczenia o zdyskwalifikowaniu konia.

Nagrody nieodebrane w terminie 2 lat od dnia ogłoszenia wyników gonitwy nie są wypłacane.

Dopuszcza się przyznawanie dodatkowych nagród pieniężnych i rzeczowych dla właścicieli, hodowców, trenerów, jeźdźców lub powożących koni, które brały udział w gonitwie.

Jeżeli co najmniej 2 konie osiągnęły równocześnie celownik, z wynikiem łeb w łeb, nagrody dzieli się na równe części w następujący sposób:

Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio do nagród, o których mowa w § 61 ust. 2.

Jeździec biorący udział w gonitwie powinien być zważony w obecności sędziego u wagi, który sprawdza i zapisuje wagę jeźdźca. Zważenie powinno nastąpić najpóźniej na 45 minut przed rozpoczęciem gonitwy.

Jeżeli jeździec po zważeniu uległ wypadkowi, przewodniczący komisji technicznej może zezwolić, aby konia dosiadał inny jeździec.

Po zważeniu jeźdźca sędzia u wagi ogłasza numery koni, nazwiska jeźdźców i ich stwierdzoną wagę, w stosunku do wszystkich koni biorących udział w gonitwie, w sposób zwyczajowo przyjęty na danym torze wyścigowym.

Ogłowie konia oraz pozostałe przedmioty, które koń niesie w gonitwie, nie mogą powodować bólu lub zranienia.

Zabrania się wiązania języka do żuchwy konia.

Trener zgłasza sędziemu u wagi wagę jeźdźca stosowną do warunków gonitwy.

W przypadku pomyłki trener zgłaszający wagę sędziemu u wagi może sprostować ją do momentu sygnału oznaczającego zakończenie ważenia jeźdźców do danej gonitwy. Po upływie tego terminu należy zawiadomić o pomyłce komisję techniczną. Komisja techniczna w tym przypadku nie dopuszcza konia do udziału w gonitwie.

Siodłanie koni, które mają wziąć udział w gonitwie, odbywa się w stajni lub w miejscu do tego wyznaczonym przez organizatora wyścigów konnych.

Siodłanie poza stajnią lub miejscem, o którym mowa w ust. 1, jest dozwolone tylko za zgodą komisji technicznej.

Od momentu wejścia na bieżnię toru wyścigowego do chwili prawidłowego wystartowania konie pozostają w dyspozycji sędziego startera, a jeźdźcom nie zezwala się na zsiadanie z koni. W przypadku konieczności poprawienia sprzętu jeździeckiego należy wykonać to za zgodą i w obecności sędziego startera.

Start koni w gonitwie odbywa się przy zastosowaniu maszyny startowej lub czerwonej chorągiewki.

W gonitwach, w których używa się maszyny startowej:

W gonitwach, w których start odbywa się przy zastosowaniu czerwonej chorągiewki, jeźdźcy powinni wyrównać szereg w odległości nie większej niż 15 m od linii startu, następnie podjechać stępem do miejsca startu i nie zatrzymując się, na znak startera, rozpocząć gonitwę.

Sędzia starter może zwolnić konia ze swojej dyspozycji:

O zwolnieniu konia z dyspozycji sędzia starter zawiadamia komisję techniczną, w miarę możliwości przed rozpoczęciem gonitwy, nie później jednak niż bezpośrednio po jej zakończeniu.

Sędzia starter może pozostawić konia na starcie w przypadku rażącego naruszenia zasady równych szans.

Jeżeli sędzia starter stwierdził, że start nastąpił:

- uznaje taki start za nieważny i sygnałem dźwiękowym lub świetlnym oraz podniesieniem czerwonej chorągiewki daje sygnał osobie wyznaczonej przez organizatora wyścigów konnych (kontrstarterowi), znajdującej się w odległości 80 m od linii startu, do zawrócenia koni na miejsce startu.

W przypadku gdy konie miną kontrstartera i nie powrócą na miejsce startu, komisja techniczna uznaje te konie za zwolnione z dyspozycji sędziego startera.

Konia, który nie wystartował lub wystartował, ale zatrzymał się lub zboczył z wyznaczonego toru gonitwy przed minięciem kontrstartera, uważa się za konia, który pozostał na starcie.

Konia, który po prawidłowym starcie minął kontrstartera, uważa się za konia, który brał udział w gonitwie w sposób ważny, nawet jeżeli jej nie ukończył.

Konia, który po prawidłowym starcie minął kontrstartera, ale zboczył z wyznaczonego toru gonitwy lub nie osiągnął celownika, uważa się za konia, który nie ukończył gonitwy.

Koń, który był w dyspozycji sędziego startera i nie wystartował, nie może brać udziału w gonitwie dla koni, które nie brały udziału w gonitwie.

Po odbytej gonitwie jeździec powinien podjechać do wagi i tam osobiście rozsiodłać konia.

Waga jeźdźca podlega po gonitwie ponownemu sprawdzeniu w obecności sędziego u wagi. Jeżeli wskutek wypadku jeździec nie może podjechać do wagi, należy go doprowadzić, a konia za zgodą komisji technicznej może rozsiodłać inna osoba.

Konie pozostają rozsiodłane u wagi do czasu sprawdzenia wagi wszystkich jeźdźców biorących udział w gonitwie. Jeźdźcy pozostają w miejscu ważenia do czasu zwolnienia ich przez sędziego u wagi.

O zakończeniu sprawdzania wagi i jej wynikach sędzia u wagi informuje niezwłocznie komisję techniczną.

Kolejność, w jakiej konie osiągają celownik, ustala sędzia u celownika, określając kolejne miejsca, jakie zajęły poszczególne konie oraz odległość między nimi (łeb w łeb, nos, krótki łeb, łeb, szyja, 1/2, 3/4, 1, 1 1/4, 1 1/2, 1 3/4, 2, 2 1/2, 3, 3 1/2, 4, 4 1/2, 5, 5 1/2, 6, 7 i tak dalej, aż do 20 długości konia).

Dla ustalenia kolejności, w jakiej konie osiągnęły celownik (nos znajduje się na linii mety), mogą być stosowane pomocnicze urządzenia techniczne, w szczególności fotofinisz, oraz zapis przebiegu gonitwy na nośnikach danych.

Sędzia u celownika zamieszcza ustalenia, o których mowa w ust. 1, w protokole, który niezwłocznie przekazuje komisji technicznej.

Ustalenia wyniku gonitwy dokonuje komisja techniczna na podstawie protokołu przekazanego przez sędziego u celownika, informacji, o których mowa w § 75 ust. 4, oraz na podstawie innych informacji dotyczących przebiegu gonitwy.

Jeżeli komisja techniczna ustali, że koń biorący udział w gonitwie był prowadzony przez jeźdźca w taki sposób, że przeszkadzał innemu koniowi i w wyniku tego koń, któremu przeszkadzano, minął celownik po koniu, który przeszkadzał, komisja techniczna, ustalając wynik gonitwy, przesuwa konia, który przeszkadzał, na miejsce bezpośrednio po miejscu konia, któremu przeszkadzał.

Jeżeli komisja techniczna ustali, że koń biorący udział w gonitwie był prowadzony przez jeźdźca w taki sposób, że przeszkadzał kilku koniom i w wyniku tego konie, którym przeszkadzano, minęły celownik po koniu, który przeszkadzał, komisja techniczna, ustalając wynik gonitwy, przesuwa konia, który przeszkadzał, na miejsce bezpośrednio po miejscu konia, któremu przeszkadzał i który zajął najbardziej odległe miejsce.

Od orzeczenia komisji technicznej w sprawach określonych w ust. 5 i 6 właścicielowi konia lub jeźdźcowi przysługuje prawo wniesienia odwołania do komisji odwoławczej.

Wyniki gonitwy są podawane do wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty na danym torze wyścigowym.

Koń, który brał udział w gonitwie, podlega dyskwalifikacji, jeżeli:

Dyskwalifikacji podlegają tylko te konie, które osiągnęły celownik.

Od orzeczenia komisji technicznej w sprawie dyskwalifikacji konia właścicielowi tego konia przysługuje prawo złożenia odwołania do komisji odwoławczej.

Gonitwa jest nieważna, jeżeli:

Od orzeczenia komisji technicznej o uznaniu gonitwy za nieważną właścicielowi konia przysługuje prawo wniesienia odwołania do komisji odwoławczej.

W gonitwach kłusaków w zaprzęgu sulkę wyposaża się w:

Sulka powinna być pozbawiona wystających elementów, które mogą stwarzać niebezpieczeństwo dla innych uczestników gonitwy.

Uprząż i ogłowie konia nie mogą zawierać elementów powodujących ból lub zranienie.

Zaprzęgi biorące udział w gonitwie powinny być przyprowadzone na miejsce wskazane przez organizatora wyścigów konnych nie później niż na 30 minut przed rozpoczęciem gonitwy.

Od chwili wjechania na bieżnię toru wyścigowego do chwili startu konie pozostają w dyspozycji sędziego startera.

Przy starcie zabronione jest przeszkadzanie innemu zaprzęgowi lub dokonywanie czynności wpływających negatywnie na równe szanse pozostałych uczestników gonitwy.

Start zaprzęgów w gonitwie odbywa się przy zastosowaniu maszyny startowej albo czerwonej chorągiewki przy starcie wolnym, z tym że start w gonitwie przeprowadzanej w systemie handikapowym odbywa się tylko przy zastosowaniu czerwonej chorągiewki.

W gonitwach, w których używa się maszyny startowej:

W gonitwach, w których start odbywa się przy zastosowaniu czerwonej chorągiewki:

Sędzia starter może zwolnić zaprzęg ze swojej dyspozycji:

Do zwalniania zaprzęgu z dyspozycji sędziego startera przepisy § 70 i 71 stosuje się odpowiednio.

W trakcie rozgrywania gonitwy:

Dopuszcza się dwukrotne przejście konia w chód inny niż czysty kłus w danej gonitwie, z wyjątkiem przypadku określonego w § 86 ust. 1 pkt 1 lit. b, jeżeli w czasie chodu innego niż czysty kłus zaprzęg traci dystans w stosunku do innych zaprzęgów.

Jeżeli koń z zaprzęgu przejdzie w chód inny niż czysty kłus na odcinku 200 m przed celownikiem, zaprzęg powinien bez zwalniania osiągnąć celownik.

Powożący powinien wykazać poprawną taktycznie i technicznie jazdę.

Gonitwę wygrywa zaprzęg, którego koń jako pierwszy osiągnie celownik (nos znajduje się na linii mety).

Po osiągnięciu celownika zaprzęg powinien stopniowo, na dystansie 150 m, zmniejszyć prędkość.

Kolejność, w jakiej konie osiągają celownik, ustala sędzia u celownika, określając kolejne miejsca, jakie zajęły poszczególne konie, oraz czasy i odległości między nimi, jakie osiągnęły w gonitwie.

Dla ustalenia kolejności, w jakiej konie osiągnęły celownik, mogą być stosowane pomocnicze urządzenia techniczne, w szczególności fotofinisz, oraz zapis przebiegu gonitwy na nośnikach danych.

Sędzia u celownika zamieszcza ustalenia, o których mowa w ust. 3, w protokole, który niezwłocznie przekazuje komisji technicznej.

Ustalenia wyniku gonitwy dokonuje komisja techniczna na podstawie protokołu przekazanego przez sędziego u celownika oraz na podstawie innych informacji dotyczących zgodności przebiegu gonitwy z regulaminem wyścigów konnych.

Jeżeli komisja techniczna ustali, że zaprzęg biorący udział w gonitwie był prowadzony przez powożącego w taki sposób, że przeszkadzał innemu zaprzęgowi i w wyniku tego zaprzęg, któremu przeszkadzano, minął celownik po zaprzęgu, który przeszkadzał, komisja techniczna, ustalając wynik gonitwy, przesuwa zaprzęg, który przeszkadzał, na miejsce bezpośrednio po miejscu zaprzęgu, któremu przeszkadzał.

Jeżeli komisja techniczna ustali, że zaprzęg biorący udział w gonitwie był prowadzony przez powożącego w taki sposób, że przeszkadzał kilku zaprzęgom i w wyniku tego zaprzęgi, którym przeszkadzano, minęły celownik po zaprzęgu, który przeszkadzał, komisja techniczna, ustalając wynik gonitwy, przesuwa zaprzęg, który przeszkadzał, na miejsce bezpośrednio po miejscu zaprzęgu, któremu przeszkadzał i który zajął najbardziej odległe miejsce.

Od orzeczenia komisji technicznej w sprawach określonych w ust. 7 i 8 właścicielowi konia lub powożącemu przysługuje prawo wniesienia odwołania do komisji odwoławczej.

Wyniki gonitwy są podawane do wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty na danym torze wyścigowym.

Zaprzęg, który brał udział w gonitwie, podlega dyskwalifikacji, jeżeli:

Dyskwalifikacja zaprzęgu z powodu nieprawidłowości chodu konia może zapaść w trybie natychmiastowym w trakcie gonitwy, a zdyskwalifikowany zaprzęg nie może jej kontynuować i powinien w sposób bezpieczny opuścić bieżnię toru wyścigowego.

Od orzeczenia komisji technicznej w sprawie dyskwalifikacji zaprzęgu właścicielowi konia przysługuje odwołanie do komisji odwoławczej.

Koń biorący udział w gonitwie kłusem pod siodłem powinien być przyprowadzony na miejsce wskazane przez organizatora wyścigów konnych nie później niż na 30 minut przed rozpoczęciem gonitwy.

Ogłowie konia nie może zawierać elementów mogących powodować ból lub zranienie.

Waga jeźdźca oznacza wagę człowieka, bez kasku, oraz wszystkich przedmiotów, które koń niesie w gonitwie, z wyjątkiem napierśnika, wytoka, nachrapnika, uzdy, kiełzna, okularów, bata, nauszników, wszelkich ochraniaczy, bandaży, ścierki pod siodło z numerem, pomniejszoną o 0,5 kg przewidziane na kamizelkę ochronną albo o rzeczywistą wagę kamizelki.

Szczegółowa skala wag noszonych przez konie jest określona w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

Od chwili wjechania na bieżnię toru wyścigowego do chwili startu konie pozostają w dyspozycji sędziego startera.

Przy starcie zabronione jest przeszkadzanie innemu koniowi lub wykonywanie czynności wpływających negatywnie na równe szanse pozostałych uczestników gonitwy.

Start w gonitwie odbywa się przy zastosowaniu maszyny startowej albo czerwonej chorągiewki (start wolny), z tym że start w gonitwie przeprowadzanej w systemie handikapowym odbywa się tylko przy zastosowaniu czerwonej chorągiewki.

W gonitwach, w których używa się maszyny startowej:

W gonitwach, w których start odbywa się przy zastosowaniu czerwonej chorągiewki:

Sędzia starter może zwolnić konia ze swojej dyspozycji w przypadku:

O zwolnieniu konia z dyspozycji sędzia starter zawiadamia komisję techniczną, w miarę możliwości przed rozpoczęciem gonitwy, nie później jednak niż bezpośrednio po jej zakończeniu.

Konia, który nie wystartował lub wystartował, ale zatrzymał się lub zboczył z wyznaczonego toru gonitwy przed minięciem kontrstartera, uważa się za konia, który pozostał na starcie.

Konia, który po prawidłowym starcie minął kontrstartera, uważa się za konia, który brał udział w gonitwie w sposób ważny, nawet jeżeli jej nie ukończył.

Konia, który prawidłowo wystartował, minął kontrstartera, zboczył z wyznaczonego toru gonitwy lub nie osiągnął celownika, uważa się za konia, który nie ukończył gonitwy.

Koń, który był w dyspozycji sędziego startera i nie wystartował, nie może brać udziału w gonitwie dla koni, które nie biegały.

W trakcie rozgrywania gonitwy:

Jeźdźcy nie mogą:

Dopuszcza się dwukrotne przejście konia w chód inny niż czysty kłus w danej gonitwie, z wyjątkiem przypadku określonego w § 98 ust. 1 pkt 2, jeżeli w czasie chodu innego niż czysty kłus koń traci dystans w stosunku do innych koni.

Jeżeli koń przejdzie w chód inny niż czysty kłus na odcinku ostatnich 200 m przed celownikiem, powinien bez zwalniania osiągnąć celownik.

Jeździec powinien wykazać poprawną taktycznie i technicznie jazdę.

Gonitwę wygrywa koń, który jako pierwszy osiągnie celownik (nos znajduje się na linii mety).

Po osiągnięciu celownika koń powinien stopniowo, na dystansie 150 m, zmniejszyć prędkość.

Kolejność, w jakiej konie osiągają celownik, ustala sędzia u celownika, określając kolejne miejsca, jakie zajęły poszczególne konie, oraz czasy, jakie osiągnęły w gonitwie.

Dla ustalenia kolejności, w jakiej konie osiągnęły celownik, mogą być stosowane pomocnicze urządzenia techniczne, w szczególności fotofinisz, oraz zapis przebiegu gonitwy na nośnikach danych.

Sędzia u celownika zamieszcza ustalenia, o których mowa w ust. 1, w protokole, który niezwłocznie przekazuje komisji technicznej.

Ustalenia wyniku gonitwy dokonuje komisja techniczna na podstawie protokołu przekazanego przez sędziego u celownika, informacji od sędziego u wagi o wynikach sprawdzania wagi oraz na podstawie innych informacji dotyczących przebiegu gonitwy.

Jeżeli komisja techniczna ustali, że koń biorący udział w gonitwie był prowadzony przez jeźdźca w taki sposób, że przeszkadzał innemu koniowi i w wyniku tego koń, któremu przeszkadzano, minął celownik po koniu, który przeszkadzał, komisja techniczna, ustalając wynik gonitwy, przesuwa konia, który przeszkadzał, na miejsce bezpośrednio po miejscu konia, któremu przeszkadzał.

Jeżeli komisja techniczna ustali, że koń biorący udział w gonitwie był prowadzony przez jeźdźca w taki sposób, że przeszkadzał kilku koniom i w wyniku tego konie, którym przeszkadzano, minęły celownik po koniu, który przeszkadzał, komisja techniczna, ustalając wynik gonitwy, przesuwa konia, który przeszkadzał, na miejsce bezpośrednio po miejscu konia, któremu przeszkadzał i który zajął najbardziej odległe miejsce.

Od orzeczenia komisji technicznej w sprawach określonych w ust. 5 i 6 właścicielowi konia lub jeźdźcowi przysługuje odwołanie do komisji odwoławczej.

Wyniki gonitwy są podawane do wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty na danym torze wyścigowym.

Koń, który brał udział w gonitwie, podlega dyskwalifikacji, jeżeli:

Dyskwalifikacja konia z powodu nieprawidłowości chodów może zapaść w trybie natychmiastowym w trakcie gonitwy, a zdyskwalifikowany koń nie może jej kontynuować i jeździec, w sposób bezpieczny, opuszcza bieżnię toru wyścigowego.

Od orzeczenia komisji technicznej w sprawie dyskwalifikacji konia właścicielowi konia przysługuje odwołanie do komisji odwoławczej.

Protest może być złożony z powodu następujących nieprawidłowości dotyczących gonitwy:

Protest składa się w następujących terminach:

Protestów zgłoszonych po upływie terminów określonych w ust. 2 nie rozpatruje się.

Protest składa się ustnie albo na piśmie przewodniczącemu komisji technicznej.

Jeździec (powożący) biorący udział w gonitwie zapowiada protest sędziemu u celownika, wyjeżdżając z bieżni toru wyścigowego i podnosząc rękę. Następnie jeździec składa go ustnie sędziemu u wagi, a powożący - ustnie przewodniczącemu komisji technicznej.

Protest zgłoszony ustnie:

Protesty rozstrzyga komisja techniczna, która przed wydaniem orzeczenia wzywa osoby zainteresowane do udzielenia wyjaśnień.

Jeżeli protest nie zostanie uwzględniony, osobie, która go złożyła, służy odwołanie do komisji odwoławczej.

Przeprowadzenie kontroli antydopingowej zarządza komisja techniczna z własnej inicjatywy lub na wniosek:

O rodzaju pobieranych prób do badań laboratoryjnych, w postaci krwi albo wydaliny, albo wydzieliny, albo dwóch rodzajów tych prób, decyduje wyłącznie lekarz medycyny lub lekarz weterynarii, uprawniony do pobierania prób na danym torze wyścigowym.

Pobierania krwi, wydaliny lub wydzieliny dokonuje odpowiednio dyżurny lekarz medycyny albo dyżurny lekarz weterynarii, w obecności specjalnie do tego celu wyznaczonego przez komisję techniczną sędziego oraz trenera, w wyznaczonym do tego celu pomieszczeniu.

Przed przystąpieniem do pobrania krwi, wydaliny lub wydzieliny sędzia dokonuje ustalenia tożsamości jeźdźca (powożącego) lub identyfikacji konia.

Jeżeli jeździec (powożący) nie podda się kontroli antydopingowej, uważa się, że był pod wpływem niedozwolonego środka dopingującego.

Z pobranej krwi, wydaliny lub wydzieliny sporządza się próbę, którą dzieli się na dwie próbki, zabezpieczając je w sposób uniemożliwiający ich naruszenie.

Próbki przesyła się w pierwszym dniu roboczym po dniu, w którym rozegrano gonitwę, do laboratorium, o którym mowa w § 103, które przeprowadza badania jednej z nich, a drugą przechowuje w odpowiednich warunkach.

O wyniku badania próbki komisja techniczna informuje niezwłocznie po otrzymaniu tego wyniku z laboratorium:

Osoby, o których mowa w ust. 1, które mają zastrzeżenia do wyniku badania próbki, mogą w terminie 7 dni od dnia otrzymania tego wyniku złożyć do komisji technicznej wniosek o przeprowadzenie badania drugiej próbki.

Badanie drugiej próbki przeprowadza się w innym laboratorium, wybranym przez osobę składającą wniosek spośród określonych przez Prezesa laboratoriów, których wykaz podaje się do wiadomości przez wywieszenie w lokalach należących do toru wyścigowego.

W przypadku przeprowadzenia badania drugiej próbki o wyniku kontroli decyduje wynik tego badania.

Niedozwolonymi środkami dopingującymi dla jeźdźców (powożących) są środki farmakologiczne ujęte w art. 43 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2016 r. poz. 176) oraz środki uznane za dopingowe przez IFHA i UET.

Wykaz niedozwolonych środków dopingujących dla koni jest określony w załączniku nr 6 do rozporządzenia.

Organizator wyścigów konnych powinien zapewnić wyodrębnione pomieszczenia lub miejsca dla:

W pomieszczeniach lub miejscach, o których mowa w ust. 1, w czasie rozgrywania gonitw nie mogą przebywać bez zgody komisji technicznej osoby trzecie.

Na padoku mogą przebywać sędziowie, jeźdźcy (powożący), trenerzy, kierownicy stajni lub właściciele koni biorących udział w danej gonitwie, osoby wyznaczone do prezentacji koni, dyżurni lekarze weterynarii i medycyny oraz osoby upoważnione przez organizatora wyścigów konnych.

Na bieżni toru wyścigowego w trakcie rozgrywania gonitwy mogą przebywać wyłącznie sędziowie wyścigowi lub osoby wyznaczone przez organizatora wyścigów konnych.

Kto:

- podlega karze pieniężnej albo zawieszenia pozwolenia na kierowanie stajnią wyścigową, albo zawieszenia licencji na trenowanie koni, dosiadanie koni (powożenie), albo pełnienie funkcji sędziego wyścigowego.

Kto jako trener, jeździec (powożący) albo sędzia wyścigowy dopuszcza się czynów, o których mowa w ust. 1, w sposób szczególnie rażący lub popełnia je notorycznie, podlega karze pozbawienia prawa trenowania koni albo dosiadania (powożenia) koni, albo pełnienia funkcji sędziego wyścigowego.

Kto:

- podlega karze upomnienia, nagany lub karze pieniężnej.

Kto używa w gonitwach barw innych niż te, które zostały zarejestrowane, podlega karze pieniężnej.

W przypadku potrzeby przeprowadzenia czynności wyjaśniających w postępowaniu dyscyplinarnym, przewodniczący komisji technicznej wyznacza do tych czynności jednego z jej członków.

Prowadzący czynności wyjaśniające bada wszelkie okoliczności potrzebne do bezstronnego wyjaśnienia sprawy, jak również zbiera środki dowodowe, w szczególności przesłuchuje świadków, a w razie potrzeby korzysta z opinii biegłych.

Prowadzący czynności wyjaśniające sporządza protokół z przebiegu przesłuchania świadka. Protokół podpisuje prowadzący czynności wyjaśniające i świadek.

Prowadzący czynności wyjaśniające umożliwia obwinionemu przed zakończeniem tych czynności sposobność wypowiedzenia się co do wszystkich zarzutów, jak również co do materiału dowodowego zebranego w sprawie. Okoliczności wskazane przez obwinionego, mające służyć odparciu zarzutu, prowadzący czynności wyjaśniające powinien sprawdzić w miarę możności, a zgłoszonych przez obwinionego świadków przesłuchać, jeżeli uzna, że zeznania tych świadków mogą mieć dla obrony obwinionego istotne znaczenie.

Odmowa wypowiedzenia się przez obwinionego w czasie przeprowadzania czynności wyjaśniających lub fizyczna niemożność przesłuchania go, trwająca do ukończenia postępowania wyjaśniającego, nie wstrzymuje dalszego toku sprawy.

Osoba ukarana karą pieniężną wpłaca kwotę pieniężną z tytułu orzeczonej kary na rzecz Klubu w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia.

Organizator wyścigów konnych wydaje oficjalny program wyścigów konnych na poszczególne dni wyścigowe, w których rozgrywane są gonitwy.

Program wyścigów konnych zawiera co najmniej:

W zależności od pobierania wynagrodzenia ustala się następujące kategorie jeźdźców (powożących):

W zależności od liczby wygranych w gonitwach rozgrywanych wyłącznie galopem ustala się następujące kategorie jeźdźców:

Przy ustalaniu kategorii jeźdźca zalicza się zwycięstwa w gonitwach, o których mowa w § 6 pkt 1, z wyjątkiem gonitw kwalifikacyjnych.

Szczegółowe warunki gonitw ustalone przez organizatora wyścigów konnych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zachowują ważność, o ile nie są niezgodne z przepisami tego rozporządzenia.

Szczegółowe warunki gonitw ustalone przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia i niezgodne z przepisami tego rozporządzenia organizator wyścigów konnych zmienia, w terminie 21 dni od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, w sposób zgodny z przepisami niniejszego rozporządzenia.