Ustawa z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych¹⁾

Ustawa określa:

Ustawy nie stosuje się do inwestycji realizowanych i użytkowanych na obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2013 r. poz. 934 i 1014, z 2015 r. poz. 1642 oraz z 2016 r. poz. 266 i 542).

W przypadku lokalizowania, budowy lub przebudowy elektrowni wiatrowej odległość tej elektrowni od budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji mieszanej jest równa lub większa od dziesięciokrotności całkowitej wysokości elektrowni wiatrowej, chyba że plan miejscowy określa inną odległość, wyrażoną w metrach, jednak nie mniejszą niż 700 metrów.

W przypadku lokalizowania lub budowy budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji mieszanej, na podstawie decyzji WZ albo decyzji LICP, albo lokalizowania takiego budynku na podstawie planu miejscowego odległość tego budynku od elektrowni wiatrowej wynosi nie mniej niż 700 metrów.

W przypadku odbudowy, rozbudowy, nadbudowy, przebudowy, remontu istniejącego budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji mieszanej lub zmiany sposobu użytkowania części takiego budynku kryterium minimalnej odległości, o którym mowa w ust. 4, nie jest wymagane.

W przypadku lokalizowania elektrowni wiatrowej odległość tej elektrowni od sieci elektroenergetycznej najwyższych napięć jest równa lub większa od trzykrotności maksymalnej średnicy wirnika wraz z łopatami albo równa lub większa od dwukrotności maksymalnej całkowitej wysokości elektrowni wiatrowej, określonych w planie miejscowym, w zależności od tego, która z tych wartości jest większa.

W przypadku budowy lub przebudowy elektrowni wiatrowej odległość tej elektrowni od sieci elektroenergetycznej najwyższych napięć jest równa lub większa od trzykrotności średnicy wirnika wraz z łopatami albo równa lub większa od dwukrotności całkowitej wysokości elektrowni wiatrowej, w zależności od tego, która z tych wartości jest większa.

W przypadku lokalizowania sieci elektroenergetycznej najwyższych napięć na podstawie planu miejscowego, decyzji WZ, decyzji LICP albo decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowych, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych, a także jej budowy lub przebudowy na podstawie pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, o którym mowa w przepisach prawa budowlanego, odległość tej sieci od elektrowni wiatrowej jest równa lub większa od trzykrotności maksymalnej średnicy wirnika wraz z łopatami albo równa lub większa od dwukrotności maksymalnej całkowitej wysokości elektrowni wiatrowej, określonej w planie miejscowym, decyzji WZ albo decyzji LICP, w zależności od tego, która z tych wartości jest większa.

W przypadku lokalizowania, budowy lub przebudowy sieci elektroenergetycznej najwyższych napięć, jeżeli maksymalna średnica wirnika wraz z łopatami i maksymalna całkowita wysokość elektrowni wiatrowej nie są określone w planie miejscowym, decyzji WZ albo decyzji LICP, operator we wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie wydania decyzji albo w zgłoszeniu, o których mowa w ust. 3, albo we wniosku, o którym mowa w art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wskazuje odległość sieci elektroenergetycznej najwyższych napięć od elektrowni wiatrowej.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, we wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie wydania decyzji albo w zgłoszeniu, o których mowa w ust. 3, albo we wniosku, o którym mowa w art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, operator może wskazać odległość sieci elektroenergetycznej najwyższych napięć od elektrowni wiatrowej mniejszą niż odległość, o której mowa w ust. 3. We wniosku operator przedstawia uzasadnienie dla wskazanej odległości.

Przez odległość, o której mowa w ust. 1-5, rozumie się najkrótsze odcinki między:

Organ wydający decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, przy wydawaniu tej decyzji dla sieci elektroenergetycznej najwyższych napięć lub dla elektrowni wiatrowej, nie uwzględnia odległości określonych i wskazanych zgodnie z ust. 1-5.

Organy wydające decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach dla sieci elektroenergetycznych najwyższych napięć niezwłocznie informują organy właściwe do wydania pozwolenia na budowę lub do przyjęcia zgłoszenia, o którym mowa w przepisach prawa budowlanego, dla elektrowni wiatrowych o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Organy wydające pozwolenia na budowę lub przyjmujące zgłoszenia, o których mowa w przepisach prawa budowlanego, dla elektrowni wiatrowej, niezwłocznie informują operatora o złożeniu przez inwestora wniosku o wydanie tej decyzji albo dokonaniu tego zgłoszenia.

Zakazuje się lokalizacji elektrowni wiatrowych na terenach parków narodowych, rezerwatów przyrody, parków krajobrazowych i obszarów Natura 2000 w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2022 r. poz. 916, 1726, 2185 i 2375).

W przypadku lokalizacji elektrowni wiatrowej odległość elektrowni od:

Ustanawianie parków narodowych i rezerwatów przyrody nie wymaga zachowania odległości, o których mowa w ust. 2.

Przez odległości, o których mowa w ust. 2, rozumie się najkrótszy odcinek łączący punkt na granicy obszaru, dla którego ustanowiono formę ochrony przyrody, o której mowa w ust. 2, i linię, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 6.

Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: nie umiemy jeszcze zastosować zmiany wprowadzonej przez Dz.U. 2023 poz. 553 ↗.

Przez obiekty budowlane, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 4 i 5, rozumie się również obiekty budowlane objęte decyzją o pozwoleniu na budowę albo zgłoszeniem, wobec którego organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wniósł sprzeciwu.

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta gminy, w której jest lokalizowana elektrownia wiatrowa, występuje o opinie o projekcie planu miejscowego, na podstawie którego ma być lokalizowana elektrownia wiatrowa, do wójtów, burmistrzów albo prezydentów miast gmin pobliskich, wyznaczając termin na przedstawienie tej opinii, nie krótszy niż 45 dni i nie dłuższy niż 60 dni.

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta gminy pobliskiej, najpóźniej na 30 dni przed planowanym przedstawieniem opinii, ogłasza o planowanym terminie jej przedstawienia w prasie miejscowej, przez obwieszczenie oraz udostępnienie informacji w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu gminy lub miasta, na stronie podmiotowej urzędu gminy lub miasta, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości, a po jej przedstawieniu publikuje jej treść w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu gminy lub miasta oraz na stronie podmiotowej urzędu gminy lub miasta.

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta gminy pobliskiej może w uzasadnionych przypadkach wystąpić do wójta, burmistrza albo prezydenta miasta gminy, w której jest lokalizowana elektrownia wiatrowa, o zmianę terminu, o którym mowa w ust. 1, wskazując termin nie dłuższy niż 60 dni na przedstawienie opinii.

Nieprzedstawienie opinii w terminie, o którym mowa w ust. 1 i 3, uważa się za równoznaczne z zaopiniowaniem projektu.

Do przedstawienia opinii stosuje się odpowiednio przepis art. 24 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta gminy, w której jest lokalizowana elektrownia wiatrowa:

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta gminy pobliskiej ogłasza informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 4, w sposób i w terminie określonych w art. 6c.

W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii w rozumieniu przepisów art. 2 pkt 22 i 23 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2022 r. poz. 1657, 2280, 2674, 2705 i 2770) wójt, burmistrz albo prezydent miasta może zrezygnować z organizacji dyskusji publicznej w formie spotkań bezpośrednich, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2.

Plan miejscowy, na podstawie którego ma być lokalizowana elektrownia wiatrowa:

W uzasadnieniu dołączanym do projektu uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzania planu miejscowego przewidującego lokalizację elektrowni wiatrowej zamieszcza się w szczególności maksymalną całkowitą wysokość elektrowni wiatrowej, maksymalną średnicę wirnika wraz z łopatami oraz maksymalną liczbę elektrowni wiatrowych, które zostaną określone w tym planie.

W przypadku gdy odległość elektrowni wiatrowej od budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji mieszanej jest mniejsza niż dziesięciokrotność całkowitej wysokości elektrowni wiatrowej i wykracza poza granice gminy, w której jest lokalizowana ta elektrownia wiatrowa, plan miejscowy sporządza również gmina pobliska co najmniej dla położonego na jej terenie obszaru znajdującego się w odległości nie większej niż 700 metrów od tej elektrowni wiatrowej.

Jeżeli w gminie pobliskiej nie ma uchwalonego planu miejscowego dla obszaru, o którym mowa w ust. 3, albo dla tego obszaru obowiązuje plan miejscowy, który umożliwia zabudowę budynkami mieszkalnymi lub budynkami o funkcji mieszanej, organ administracji architektoniczno-budowlanej odmawia wydania pozwolenia na budowę wyłącznie w odniesieniu do tych elektrowni wiatrowych, dla których odległość, o której mowa w ust. 3, wykracza poza granice gminy, w której jest lokalizowana elektrownia wiatrowa.

W przypadku gdy w postępowaniu w sprawie wydania pozwolenia na budowę dla elektrowni wiatrowej liczba stron przekracza dwadzieścia, stosuje się przepis art. 49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 i 2185).

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do inwestora.

Eksploatujący elektrownię wiatrową o całkowitej wysokości nie niższej niż 30 metrów lub o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie mniejszej niż 100 kW poddaje elementy techniczne elektrowni wiatrowej czynnościom i przeglądom serwisowym realizowanym zgodnie z zaleceniami i częstotliwością określonymi w dokumentacji techniczno-ruchowej i instrukcji eksploatacji elektrowni wiatrowej.

Czynności i przeglądy serwisowe elementów technicznych elektrowni wiatrowej, o której mowa w ust. 1, wykonuje przedsiębiorca, który został wpisany do rejestru podmiotów wykonujących czynności i przeglądy serwisowe elementów technicznych elektrowni wiatrowej.

Rejestr przedsiębiorców wykonujących czynności i przeglądy serwisowe elementów technicznych elektrowni wiatrowej, zwany dalej „rejestrem”, prowadzi Prezes Urzędu Dozoru Technicznego, zwanego dalej „UDT”, przy użyciu systemu teleinformatycznego.

Prezes UDT dokonuje certyfikacji przedsiębiorcy i wpisu do rejestru na wniosek tego przedsiębiorcy.

Rejestr jest udostępniany publicznie na stronie podmiotowej UDT.

Rejestr zawiera:

Certyfikacja przedsiębiorcy polega na sprawdzeniu i potwierdzeniu posiadania uprawnień do wykonywania czynności i przeglądów serwisowych elementów technicznych elektrowni wiatrowych, w tym dysponowania odpowiednio wykwalifikowanym personelem.

Certyfikacja przedsiębiorcy obejmuje weryfikację:

Personel wykonujący czynności i przeglądy serwisowe elementów technicznych elektrowni wiatrowej w zakresie uprawnień, doświadczenia i kompetencji zawodowych:

Osoby wchodzące w skład personelu wykonującego czynności i przeglądy serwisowe w elektrowni wiatrowej mogą wykonywać tylko czynności i przeglądy serwisowe, w zakresie których spełniają wymagania, o których mowa w ust. 3.

Przedsiębiorca wykonujący czynności i przeglądy serwisowe elementów technicznych elektrowni wiatrowych dysponuje wdrożonymi procedurami:

Przedsiębiorca będący osobą fizyczną lub osoby uprawnione do reprezentowania przedsiębiorcy niebędącego osobą fizyczną posiadają pełną zdolność do czynności prawnych, korzystają z pełni praw publicznych i nie były skazane prawomocnym wyrokiem za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów i obrotowi gospodarczemu.

Wniosek o certyfikację i wpis do rejestru, zwany dalej „wnioskiem”, składa się na formularzu udostępnionym w systemie teleinformatycznym UDT.

Wniosek składa się w postaci elektronicznej za pomocą środków komunikacji elektronicznej, o których mowa w ustawie z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2020 r. poz. 344). Wniosek złożony za pomocą środków komunikacji elektronicznej opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.

Wniosek zawiera:

Do wniosku wnioskodawca dołącza:

Wykaz osób, o którym mowa w ust. 4 pkt 1, zawiera dane osobowe personelu wykonującego czynności i przeglądy serwisowe elementów technicznych, o którym mowa w art. 8d ust. 3, w zakresie imienia, nazwiska oraz numeru PESEL albo numeru i serii dokumentu potwierdzającego tożsamość - w przypadku osób nieposiadających numeru PESEL.

Jeżeli we wniosku nie wskazano adresu wnioskodawcy i nie ma możliwości ustalenia tego adresu na podstawie posiadanych danych, wniosek pozostawia się bez rozpoznania.

Jeżeli wniosek nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 8e ust. 3-5, Prezes UDT wzywa wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że ich nieusunięcie spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Termin liczy się od dnia doręczenia wezwania wnioskodawcy.

Wpis do rejestru jest ważny przez 5 lat od dnia jego dokonania.

Przedsiębiorca wpisany do rejestru, zwany dalej „certyfikowanym serwisem”, w okresie ważności wpisu spełnia wymagania, o których mowa w art. 8d ust. 3, oraz dysponuje wdrożonymi procedurami, o których mowa w art. 8d ust. 5.

Certyfikowany serwis niezwłocznie informuje Prezesa UDT o zmianie danych, o których mowa w art. 8e ust. 3 i 4.

Prezes UDT w okresie ważności wpisu do rejestru może przeprowadzić dodatkową weryfikację.

Dodatkowa weryfikacja polega na sprawdzeniu spełniania wymagań, o których mowa w art. 8d ust. 3, lub dysponowania wdrożonymi procedurami, o których mowa w art. 8d ust. 5.

Przeprowadzając dodatkową weryfikację, Prezes UDT może wezwać certyfikowany serwis do złożenia wyjaśnień lub przedłożenia dokumentów, o których mowa w art. 8e ust. 4, potwierdzających spełnienie wymagań, o których mowa w art. 8d ust. 3, lub dysponowanie wdrożonymi procedurami, o których mowa w art. 8d ust. 5.

Niezłożenie wyjaśnień lub nieprzedłożenie dokumentów, o których mowa w art. 8e ust. 4, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania lub niespełnienie przez certyfikowany serwis wymagań, o których mowa w art. 8d ust. 3, lub brak wdrożonych procedur, o których mowa w art. 8d ust. 5, stanowi podstawę do wykreślenia certyfikowanego serwisu z rejestru.

Wniosek o certyfikację i przedłużenie ważności wpisu do rejestru składa się do Prezesa UDT najpóźniej 30 dni przed dniem upływu terminu ważności wpisu do rejestru. Niezłożenie wniosku w terminie skutkuje wykreśleniem z rejestru z dniem upływu terminu ważności wpisu.

Do wniosku o przeprowadzenie certyfikacji i przedłużenie ważności wpisu do rejestru stosuje się odpowiednio przepisy art. 8e-8g.

Prezes UDT, dokonując wykreślenia z rejestru, zawiadamia o tym przedsiębiorcę za pomocą środków komunikacji elektronicznej, przy użyciu systemu teleinformatycznego zapewniającego właściwość rozliczalności i niezaprzeczalności, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 18 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

Przy Prezesie UDT działa Komitet Odwoławczy, zwany dalej „Komitetem”, który liczy 5 osób posiadających wiedzę i doświadczenie w zakresie serwisowania elementów technicznych elektrowni wiatrowych lub certyfikacji.

Do zadań Komitetu należy rozpatrywanie odwołań w sprawach odmowy dokonania wpisu do rejestru, wykreślenia z rejestru lub odmowy przedłużenia ważności wpisu do rejestru.

Kadencja Komitetu trwa 4 lata.

W skład Komitetu wchodzi po jednym przedstawicielu:

- dających rękojmię prawidłowego wykonywania zadań członka Komitetu.

Członkiem Komitetu nie może być osoba skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe, niemająca pełnej zdolności do czynności prawnych lub karana dyscyplinarnie.

Minister właściwy do spraw gospodarki, po zasięgnięciu opinii Prezesa UDT o zgłoszonych kandydatach, na wniosek organu, stowarzyszeń i organizacji, o których mowa w ust. 4, powołuje członków Komitetu.

Minister właściwy do spraw gospodarki odwołuje członka Komitetu na wniosek organu, stowarzyszeń i organizacji, o których mowa w ust. 4, oraz w przypadku:

Ustanie członkostwa w Komitecie następuje również z powodu rezygnacji albo śmierci.

Organizację i tryb pracy Komitetu określa regulamin nadany przez Prezesa UDT w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki.

Obsługę administracyjno-organizacyjną Komitetu zapewnia UDT.

W przypadku odmowy dokonania wpisu do rejestru, wykreślenia z rejestru lub odmowy przedłużenia ważności wpisu do rejestru przysługuje odwołanie.

Odwołanie wnosi się do Komitetu, za pośrednictwem Prezesa UDT, w postaci papierowej lub elektronicznej za pomocą środków komunikacji elektronicznej, o których mowa w ustawie z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną, w terminie 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia o odmowie dokonania wpisu do rejestru, wykreśleniu z rejestru lub odmowie przedłużenia ważności wpisu do rejestru.

Komitet rozpatruje odwołania w składzie trzyosobowym, w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania odwołania.

Nadanie odwołania w polskiej placówce pocztowej operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2022 r. poz. 896, 1933 i 2042) lub w placówce podmiotu zajmującego się doręczaniem korespondencji na terenie Unii Europejskiej, złożenie go w polskim urzędzie konsularnym lub złożenie go za pomocą środków komunikacji elektronicznej, o których mowa w ustawie z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną, po opatrzeniu kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, jest równoznaczne z zachowaniem terminu wniesienia go do Komitetu.

Wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykreślenie z rejestru.

Po rozpatrzeniu odwołania, o którym mowa w art. 8m ust. 1, Komitet:

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, odwołującemu przysługuje skarga do sądu administracyjnego, którą wnosi się za pośrednictwem Komitetu, w terminie 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o oddaleniu odwołania. W postępowaniu przed sądem stosuje się odpowiednio przepisy o zaskarżaniu do sądu decyzji.

Za przeprowadzenie certyfikacji i wpis do rejestru oraz za przeprowadzenie certyfikacji i przedłużenie ważności wpisu do rejestru pobiera się opłatę.

Opłata nie podlega zwrotowi w przypadku odmowy dokonania wpisu do rejestru lub odmowy przedłużenia ważności wpisu do rejestru.

Opłata jest pobierana od wnioskodawcy i stanowi przychód UDT.

Karze pieniężnej podlega eksploatujący elektrownię wiatrową, który nie przestrzega obowiązku, o którym mowa w art. 8b ust. 1.

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, wymierza Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, zwanego dalej „URE”, w drodze decyzji.

Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, nie może być niższa niż 10 000 zł i nie może być wyższa niż 5% przychodu ukaranego przedsiębiorcy, osiągniętego w poprzednim roku podatkowym, a jeżeli kara pieniężna jest związana z działalnością prowadzoną na podstawie koncesji albo wpisu do rejestru działalności regulowanej, wysokość kary nie może być niższa niż 10 000 zł i nie może być wyższa niż 5% przychodu ukaranego przedsiębiorcy, wynikającego z działalności koncesjonowanej albo działalności wykonywanej na podstawie wpisu do rejestru działalności regulowanej, osiągniętego w poprzednim roku podatkowym.

W przypadku gdy ukarany przedsiębiorca w poprzednim roku podatkowym nie osiągnął przychodu, Prezes URE, wymierzając karę pieniężną, uwzględnia ostatni ustalony przychód osiągnięty przez tego przedsiębiorcę w roku podatkowym, a jeżeli kara pieniężna jest związana z działalnością prowadzoną na podstawie koncesji albo wpisu do rejestru działalności regulowanej - ostatni ustalony przychód z działalności koncesjonowanej albo działalności wykonywanej na podstawie wpisu do rejestru działalności regulowanej.

Wysokość kary pieniężnej, w przypadku o którym mowa w ust. 4, nie może być niższa niż dolny próg kary określony w ust. 3.

W przypadku gdy przed wydaniem decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, w przypadku, o którym mowa w ust. 3, ukarany podmiot nie dysponuje danymi finansowymi niezbędnymi do ustalenia przychodu za poprzedni rok podatkowy, o którym mowa w ust. 3, uwzględniany do wymierzenia kary pieniężnej, lub takich danych nie przedstawił Prezesowi URE, stosuje się przepisy ust. 4 i 5.

Ustalając wysokość kary pieniężnej, Prezes URE uwzględnia wagę i okoliczności naruszenia prawa, stopień przyczynienia się strony, na którą jest nakładana kara pieniężna, do powstania naruszenia prawa oraz jej dotychczasowe zachowanie i możliwości finansowe.

Prezes URE może odstąpić od wymierzenia kary pieniężnej, jeżeli waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub zrealizowała obowiązek.

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja Prezesa URE o wymierzeniu kary pieniężnej stała się prawomocna.

Kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, jest płatna na konto URE.

Kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, podlega ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W sprawach dotyczących kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 i 2707 oraz z 2023 r. poz. 180, 326 i 511), z wyłączeniem art. 68 § 1-3.

Od decyzji Prezesa URE wydanej na podstawie ust. 2 stronie służy odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu ochrony konkurencji i konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej doręczenia. Odwołanie wnosi się za pośrednictwem Prezesa URE.

Postępowanie w sprawie odwołania od decyzji Prezesa URE toczy się według przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 1805, z późn. zm.⁵⁾) o postępowaniu w sprawach z zakresu regulacji energetyki.

W przypadku elektrowni wiatrowych, niespełniających wymogów określonych w art. 4, dopuszcza się jedynie przeprowadzenie remontu oraz wykonywanie innych czynności niezbędnych do prawidłowego użytkowania elektrowni, z wyłączeniem działań prowadzących do zwiększenia mocy zainstalowanej elektrycznej lub zwiększenia jej oddziaływań na środowisko.

W przypadkach określonych w ust. 1, minimalna odległość elektrowni wiatrowej określona w art. 4 nie jest brana pod uwagę przy wydawaniu decyzji administracyjnych, wymaganych do wykonywania czynności określonych w ust. 1.

Pozwolenia na budowę dotyczące budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa, wydane przed dniem wejścia w życie ustawy, zachowują moc.

Pozwolenia na budowę dotyczące elektrowni wiatrowych, wydane przed dniem wejścia w życie ustawy oraz wydane na podstawie postępowania, o którym mowa w ust. 3, zachowują moc, o ile w ciągu 5 lat od dnia wejścia w życie ustawy wydana zostanie decyzja o pozwoleniu na użytkowanie.

Do pozwoleń na budowę dotyczących elektrowni wiatrowych, dla których nie wydano decyzji o pozwoleniu na użytkowanie w terminie, o którym mowa w ust. 2, stosuje się przepis art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, przyjmując, że terminy w nim określone liczy się od dnia upływu terminu, o którym mowa w ust. 2.

Postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę, wszczęte i niezakończone do dnia wejścia w życie ustawy, prowadzi się na podstawie przepisów dotychczasowych.

Postępowania w sprawie zmian pozwoleń na budowę wydanych na podstawie postępowań, o których mowa w ust. 3, a także postępowań w sprawie zmian prawomocnych pozwoleń na budowę wydanych na podstawie przepisów obowiązujących przed dniem wejścia w życie ustawy, prowadzi się na podstawie przepisów dotychczasowych.

Zgłoszenia budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, w stosunku do których organ przed dniem wejścia w życie ustawy nie wniósł sprzeciwu, pozostają skuteczne.

Zgłoszenia budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, dokonane przed dniem wejścia w życie ustawy, dla których do dnia wejścia w życie ustawy nie upłynął termin na wniesienie sprzeciwu, ocenia się według przepisów dotychczasowych.

Wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego nakazuje rozbiórkę wybudowanej części obiektu budowlanego, w przypadku nieuzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, na koszt inwestora, chyba że inwestor uzyska - w terminie roku od dnia utraty mocy pozwolenia na budowę - nowe lub zamienne pozwolenie na budowę dotyczące tej elektrowni.

Postępowania w przedmiocie wydania decyzji WZ, dotyczące budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa, wszczęte i niezakończone do dnia wejścia w życie ustawy prowadzi się przez 36 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy na podstawie przepisów dotychczasowych.

Postępowania w przedmiocie wydania decyzji WZ, dotyczące budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa, wszczęte po dniu wejścia w życie ustawy prowadzi się na podstawie przepisów dotychczasowych przez 36 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Decyzje WZ dotyczące budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa, wydane przed dniem wejścia w życie ustawy, zachowują moc.

Postępowania w przedmiocie wydania decyzji WZ, dotyczące elektrowni wiatrowych, wszczęte i niezakończone do dnia wejścia w życie ustawy umarza się.

Decyzje WZ dotyczące elektrowni wiatrowych wydane przed dniem wejścia w życie ustawy tracą moc, chyba że przed dniem wejścia w życie ustawy wobec inwestycji nimi objętych wszczęto postępowanie o wydanie pozwolenia na budowę.

Utrata mocy decyzji, o których mowa w ust. 6, nie wymaga stwierdzenia ich wygaśnięcia w trybie określonym w art. 162 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz plany zagospodarowania przestrzennego województwa uchwalone przed dniem wejścia w życie ustawy zachowują ważność.

Plany miejscowe obowiązujące w dniu wejścia w życie ustawy zachowują moc.

Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: nie umiemy jeszcze zastosować zmiany wprowadzonej przez Dz.U. 2023 poz. 553 ↗.

Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: nie umiemy jeszcze zastosować zmiany wprowadzonej przez Dz.U. 2023 poz. 553 ↗.

Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: nie umiemy jeszcze zastosować zmiany wprowadzonej przez Dz.U. 2023 poz. 553 ↗.

Brzmienia tego przepisu w tej wersji nie podajemy: nie umiemy jeszcze zastosować zmiany wprowadzonej przez Dz.U. 2023 poz. 553 ↗.

Do projektów aktów, o których mowa w ust. 1, albo ich zmian, w stosunku do których przed dniem wejścia w życie ustawy dokonano wyłożenia, a w przypadku planu zagospodarowania przestrzennego województwa - przedstawiono projekt planu ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego w celu stwierdzenia jego zgodności z koncepcją przestrzennego zagospodarowania kraju oraz programami rządowymi, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Do projektów planów miejscowych albo ich zmian oraz inwestycji realizowanych na podstawie ustaleń tych planów, w stosunku do których przed dniem wejścia w życie ustawy:

W ciągu 72 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy dopuszcza się uchwalanie planów miejscowych przewidujących lokalizację budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa, na podstawie przepisów dotychczasowych.

Przepisów ust. 8 nie stosuje się do planów miejscowych przewidujących lokalizację nowej elektrowni wiatrowej.

W przypadku planów miejscowych, o których mowa w ust. 7 pkt 1, przewidujących lokalizację elektrowni wiatrowej, właścicielom oraz użytkownikom wieczystym nieruchomości znajdujących się na obszarze wyznaczonym zgodnie z art. 7 przysługuje prawo zaskarżenia tego planu miejscowego do sądu administracyjnego.

Sprawy wszczęte i niezakończone dotyczące postępowań w sprawie pozwoleń na budowę elektrowni wiatrowych oraz pozwoleń na użytkowanie elektrowni wiatrowych są prowadzone przez organy, które były właściwe do ich prowadzenia przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Sprawy wszczęte i niezakończone dotyczące decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach elektrowni wiatrowych są prowadzone przez organy, które były właściwe do ich prowadzenia przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.