Dz.U. 2017 poz. 1224 · Rozporządzenie · akt posiada tekst jednolity
Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty (Dz. U. poz. 1994 oraz z 2017 r. poz. 599) zarządza się, co następuje:
Rozporządzenie określa:
zakres znajomości języka polskiego w mowie i piśmie, niezbędnej do wykonywania zawodu fizjoterapeuty;
sposób i tryb przeprowadzania egzaminu, o którym mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty, zwanej dalej „ustawą”;
wysokość opłaty za egzamin, o którym mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2 ustawy, oraz wzór zaświadczenia potwierdzającego pozytywne złożenie tego egzaminu.
Osoba, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 5 lit. c ustawy, jest obowiązana znać język polski w mowie i piśmie w stopniu umożliwiającym:
stosowanie w mowie i piśmie prawidłowej terminologii medycznej obejmującej słownictwo anatomiczne, fizjologiczne, patofizjologiczne, dotyczące stanów metabolicznych, rozpoznań, stanów chorobowych, procedur i zabiegów fizjoterapeutycznych;
rozumienie tekstu pisanego, w szczególności korzystanie z fachowej literatury i piśmiennictwa medycznego oraz przepisów regulujących wykonywanie zawodu fizjoterapeuty w Rzeczypospolitej Polskiej oraz praw pacjenta;
porozumiewanie się z pacjentami, fizjoterapeutami, lekarzami, lekarzami dentystami i przedstawicielami innych zawodów medycznych, w szczególności poprawne przeprowadzanie wywiadów z pacjentem, udzielanie przystępnych i zrozumiałych dla pacjenta porad i informacji, przekazywanie danych o pacjencie, a także czynne uczestniczenie w konsyliach i konsultacjach oraz naradach i szkoleniach zawodowych;
redagowanie tekstów zgodnie z zasadami gramatyki i ortografii oraz czytelne odręczne prowadzenie dokumentacji medycznej.
Krajowa Rada Fizjoterapeutów, zwana dalej „KRF”, organizuje egzamin, o którym mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2 ustawy, zwany dalej „egzaminem”, osobie, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 5 lit. c ustawy, na jej wniosek, w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania prawidłowo złożonego wniosku.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, osoba, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 5 lit. c ustawy, dołącza:
kopię dyplomu, świadectwa lub innego dokumentu potwierdzającego kwalifikacje do wykonywania zawodu fizjoterapeuty, uznanego za równoważny z dyplomem uzyskanym w Rzeczypospolitej Polskiej, przetłumaczone na język polski;
potwierdzenie uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 5 ustawy.
W przypadku gdy osoba, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 5 lit. c ustawy, zamierza przystąpić tylko do wybranych sprawdzianów, o których mowa w § 6, wskazuje je we wniosku, z uwzględnieniem § 8 ust. 4.
Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 1, jest niekompletny, KRF wzywa osobę, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 5 lit. c ustawy, do usunięcia braków formalnych w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Nieusunięcie braków spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.
KRF zawiadamia osobę zdającą o terminie i miejscu składania egzaminu, nie później niż na 14 dni przed terminem egzaminu.
KRF przed egzaminem powołuje komisję, o której mowa w art. 13 ust. 4 ustawy, zwaną dalej „komisją”.
Bezpośrednio przed rozpoczęciem egzaminu członkowie komisji sprawdzają tożsamość osoby zdającej.
Osoby zdające nieposiadające dokumentu potwierdzającego tożsamość nie mogą przystąpić do egzaminu.
Osoby zdające są obowiązane zdeponować w szczególności notatki, zeszyty, torby, teczki w miejscu wskazanym przez przewodniczącego komisji oraz wyłączyć telefony komórkowe i inne urządzenia służące do kopiowania, przekazywania i odbioru informacji w sposób uniemożliwiający posługiwanie się nimi.
Egzamin składa się z czterech następujących po sobie sprawdzianów, które obejmują:
część A - sprawdzian pisemny - dyktando z nośnika elektronicznego;
część B - sprawdzian testowy - rozumienie tekstu mówionego z nośnika elektronicznego;
część C - sprawdzian ustny - umiejętność czytania i rozumienia tekstu czytanego przez osobę zdającą;
część D - sprawdzian praktyczny - umiejętność mówienia w ramach symulowanego zbierania wywiadów z pacjentami oraz w zakresie udzielania porad pacjentom.
Podczas egzaminu osoba zdająca nie może korzystać z pomocy naukowych i dydaktycznych, a także z urządzeń służących do kopiowania oraz przekazywania i odbioru informacji. W celu weryfikacji, czy osoba zdająca posiada urządzenia służące do kopiowania oraz przekazywania i odbioru informacji, jest możliwe użycie wykrywaczy takich urządzeń.
W trakcie egzaminu osoba zdająca nie może zachowywać się w sposób rozpraszający uwagę innych osób zdających oraz kontaktować się z nimi.
Osoba zdająca, która narusza zakazy obowiązujące podczas egzaminu lub zakłóca jego prawidłowy przebieg, zostaje zdyskwalifikowana. O dyskwalifikacji decyduje przewodniczący komisji.
Dyskwalifikację, o której mowa w ust. 3, przewodniczący komisji odnotowuje w protokole, o którym mowa w art. 13 ust. 4 ustawy, wskazując przyczyny i godzinę przerwania egzaminu.
Dyskwalifikacja, o której mowa w ust. 3, oznacza uzyskanie negatywnego wyniku egzaminu.
O dyskwalifikacji, o której mowa w ust. 3, KRF zawiadamia na piśmie osobę zdyskwalifikowaną.
Osoba zdyskwalifikowana może wnieść do Prezesa KRF uzasadnione zastrzeżenia w terminie 7 dni od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 6.
Prezes KRF rozpatruje zastrzeżenia, o których mowa w ust. 7, i przekazuje informację o rozstrzygnięciu osobie zdyskwalifikowanej w terminie 7 dni od dnia ich otrzymania. Rozstrzygnięcie Prezesa KRF jest ostateczne i nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego.
Komisja zalicza poszczególne sprawdziany, o których mowa w § 6, na podstawie uzyskanej liczby punktów.
Każdy sprawdzian jest oceniany oddzielnie w skali od 0 do 10 punktów.
Do złożenia z wynikiem pozytywnym egzaminu jest niezbędne uzyskanie w każdym ze sprawdzianów, o których mowa w § 6, co najmniej 60% liczby punktów możliwych do uzyskania.
W przypadku nieuzyskania przez osobę zdającą wymaganej liczby punktów za dany sprawdzian nie może ona przystąpić do kolejnego sprawdzianu.
Wyniki sprawdzianów, o których mowa w § 6, oraz egzaminu umieszcza się w protokole, o którym mowa w art. 13 ust. 4 ustawy.
Protokół, o którym mowa w art. 13 ust. 4 ustawy, zawiera:
datę i miejsce przeprowadzenia egzaminu;
imiona i nazwiska członków komisji i jej przewodniczącego;
imię i nazwisko osoby zdającej;
cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość osoby zdającej: nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania;
wyniki sprawdzianów, o których mowa w § 6;
wynik egzaminu;
podpisy przewodniczącego komisji i jej członków.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej - zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. poz. 1908).