Historia: art. 264

Wody Polskie, w zakresie swojej właściwości, mogą rozporządzać nieruchomościami niebędącymi mieniem, o którym mowa w art. 261 ust. 1, przez ustanawianie ograniczonych praw rzeczowych, oddawanie w najem, dzierżawę lub użyczenie, a wpływy z tego tytułu stanowią ich przychód.

Minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej, w zakresie swojej właściwości, może rozporządzać nieruchomościami niebędącymi mieniem, o którym mowa w art. 261 ust. 1, przez ustanawianie ograniczonych praw rzeczowych, oddawanie w najem, dzierżawę lub użyczenie, a wpływy z tego tytułu stanowią dochód budżetu państwa.

Do czynności prawnych dokonywanych przez Wody Polskie stosuje się art. 38-41 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym (Dz. U. poz. 2259 oraz z 2017 r. poz. 624, 1491 i 1529).

Jeżeli wartość rynkowa przedmiotu rozporządzenia nie przekracza 200 000 zł, rozporządzenie nieruchomością przez Wody Polskie wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej, z wyłączeniem umów zawieranych na czas oznaczony, krótszy niż 3 lata, przy czym zgoda jest wymagana, jeżeli po umowie zawartej na czas oznaczony strony zawierają kolejne umowy, których przedmiotem jest ta sama nieruchomość.

Z wnioskiem o wyrażenie zgody, o której mowa w ust. 4, występują Wody Polskie.

Wniosek o wyrażenie zgody, o którym mowa w ust. 5, określa:

Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej wyraża zgodę, o której mowa w ust. 4, biorąc pod uwagę wpływ rozporządzenia nieruchomością na wykonywanie zadań statutowych Wód Polskich, konieczność osiągnięcia dobrego stanu wód oraz konieczność osiągnięcia celów środowiskowych, o których mowa w art. 56, art. 57, art. 59 oraz w art. 61.

Czynność prawna dokonana z naruszeniem przepisów ust. 4 jest nieważna.