Art. 40. PDF ↗
Osoby wchodzące w skład Komisji powinny posiadać wyższe wykształcenie oraz wyróżniać się wysokim poziomem wiedzy z dziedziny ubezpieczeń osobowych i majątkowych.
Osoby wchodzące w skład Komisji powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw instytucji finansowych na wniosek organu nadzoru.
Osobom wchodzącym w skład Komisji przysługuje wynagrodzenie za udział w egzaminie, opracowanie pytań testowych, przygotowanie testów egzaminacyjnych oraz udział w posiedzeniu Komisji.
W pracach Komisji może brać udział dwóch obserwatorów wyłonionych wspólnie przez ogólnopolskie organizacje brokerów.
Osoba przystępująca do egzaminu ponosi opłatę egzaminacyjną.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia:
regulamin działania Komisji;
wysokość wynagrodzenia osób wchodzących w skład Komisji;
sposób przeprowadzania egzaminu oraz terminy przyjmowania zgłoszeń;
zakres obowiązujących tematów egzaminu;
sposób i tryb uznawania studiów wyższych zgodnie z art. 34 ust. 10;
sposób i tryb zwalniania z egzaminu;
wysokość opłaty egzaminacyjnej i sposób jej uiszczania.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 7, uwzględni:
konieczność zapewnienia odpowiedniego sprawdzenia wiedzy kandydatów, sprawnego przeprowadzenia egzaminu oraz sprawnego i skutecznego działania Komisji;
aby wysokość wynagrodzenia dla osób wchodzących w skład Komisji, mając na uwadze nakład ich pracy i zakres obowiązków, nie była wyższa niż:
50% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym przeprowadzenie egzaminu, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1383, 1386 i 2120), zwanego dalej „przeciętnym wynagrodzeniem” - za udział w egzaminie,
10% przeciętnego wynagrodzenia - za udział w posiedzeniu Komisji oraz za przygotowanie testów egzaminacyjnych,
2% przeciętnego wynagrodzenia - za opracowanie pytania testowego;
aby wysokość opłaty egzaminacyjnej nie była wyższa niż 20% przeciętnego wynagrodzenia;
konieczność przeprowadzania egzaminu nie rzadziej niż 2 razy w roku;
możliwość weryfikacji przez Komisję uznania studiów wyższych, o którym mowa w art. 34 ust. 10.