Otwarte Prawo Dz.U. 2017 poz. 840 — tekst autentyczny (PDF) ↗

Dz.U. 2017 poz. 840 · Rozporządzenie · akt posiada tekst jednolity

Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 kwietnia 2017 r. w sprawie nadania statutu Krajowemu Ośrodkowi Wsparcia Rolnictwa1)

Na podstawie art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 10 lutego 2017 r. o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa (Dz. U. poz. 623) zarządza się, co następuje:

↗

↗

Krajowemu Ośrodkowi Wsparcia Rolnictwa nadaje się statut stanowiący załącznik do rozporządzenia.

↗

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2017 r.

1)

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej - rozwój wsi, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. poz. 1906).

Załącznik - Statut Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa ↗

Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa, zwany dalej „Krajowym Ośrodkiem”, działa na podstawie ustawy z dnia 10 lutego 2017 r. o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa oraz niniejszego statutu.

W biurze Krajowego Ośrodka, zwanym dalej „Centralą”, wydziela się piony:

innowacji i rozwoju;

gospodarowania nieruchomościami;

rynków rolnych;

nadzoru nad spółkami;

finansowo-administracyjny;

operacyjny.

Działalność pionu koordynuje Dyrektor Generalny lub wskazany przez niego zastępca.

W poszczególnych pionach wydziela się departamenty, biura, zespoły lub samodzielne stanowiska pracy.

W skład departamentów i biur, o których mowa w ust. 3, wchodzą wydziały i samodzielne stanowiska pracy.

Dyrektor Generalny może tworzyć komisje opiniodawczo-doradcze i zespoły problemowe o charakterze stałym lub doraźnym, określając ich nazwę, skład osobowy, zakres zadań oraz tryb pracy.

W skład komisji i zespołów, o których mowa w ust. 1, mogą wchodzić pracownicy Krajowego Ośrodka lub osoby niebędące pracownikami Krajowego Ośrodka.

Siedzibami oddziałów terenowych Krajowego Ośrodka są:

Wrocław - dla województwa dolnośląskiego;

Bydgoszcz - dla województwa kujawsko-pomorskiego;

Lublin - dla województwa lubelskiego;

Gorzów Wielkopolski - dla województwa lubuskiego;

Łódź - dla województwa łódzkiego;

Kraków - dla województwa małopolskiego;

Warszawa - dla województwa mazowieckiego;

Opole - dla województwa opolskiego;

Rzeszów - dla województwa podkarpackiego;

Białystok - dla województwa podlaskiego;

Pruszcz Gdański - dla województwa pomorskiego;

Mikołów - dla województwa śląskiego;

Kielce - dla województwa świętokrzyskiego;

Olsztyn - dla województwa warmińsko-mazurskiego;

Poznań - dla województwa wielkopolskiego;

Koszalin - dla oddziału terenowego, którego zasięg terytorialny obejmuje powiaty: białogardzki, drawski, kołobrzeski, Koszalin - miasto na prawach powiatu, koszaliński, sławieński, szczecinecki i świdwiński w województwie zachodniopomorskim;

Szczecin - dla oddziału terenowego, którego zasięg terytorialny obejmuje powiaty: choszczeński, goleniowski, gryficki, gryfiński, kamieński, łobeski, myśliborski, policki, pyrzycki, stargardzki, Szczecin - miasto na prawach powiatu, Świnoujście - miasto na prawach powiatu i wałecki w województwie zachodniopomorskim.

Dyrektor Generalny może tworzyć i znosić filie oddziału terenowego, na wniosek dyrektora oddziału terenowego.

Szczegółową organizację i tryb pracy Krajowego Ośrodka, w tym liczbę, nazwę, szczegółowy zakres działania oraz podporządkowanie organizacyjne komórek organizacyjnych w Centrali i oddziałach terenowych Krajowego Ośrodka, określa Dyrektor Generalny w regulaminie organizacyjnym.

Kontroli wewnętrznej podlegają:

jednostki organizacyjne Krajowego Ośrodka;

podmioty, które zawarły z Krajowym Ośrodkiem umowy - w zakresie obowiązków tych podmiotów wobec Krajowego Ośrodka wynikających z zawartych umów.

W Centrali tworzy się komórkę organizacyjną do spraw kontroli wewnętrznej oraz komórkę organizacyjną do spraw audytu wewnętrznego.

Dyrektor Generalny jest odpowiedzialny za prawidłowe:

zorganizowanie i funkcjonowanie systemu kontroli wewnętrznej oraz audytu wewnętrznego;

wykorzystanie wyników kontroli wewnętrznej oraz audytu wewnętrznego.

Tryb wykonywania kontroli wewnętrznej oraz audytu wewnętrznego określa regulamin ustalony przez Dyrektora Generalnego.

Mienie wchodzące w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, które nie zostało zagospodarowane w formach przewidzianych w ustawie z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 2016 r. poz. 1491 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 624), Krajowy Ośrodek zabezpiecza w taki sposób, aby nie uległo zniszczeniu, uszkodzeniu lub kradzieży.

Niezagospodarowane obiekty budowlane mogą być także przeznaczone przez Krajowy Ośrodek na inne potrzeby niż wynikające z ich przeznaczenia, a w szczególnych przypadkach - zwłaszcza gdy przewidywane koszty zabezpieczenia tych obiektów przekraczają ich wartość - mogą być rozebrane.

Niezagospodarowane mienie ruchome może być nieodpłatnie przekazane na własność muzeom lub innym jednostkom organizacyjnym na cele działalności dydaktycznej, oświatowo-wychowawczej, opiekuńczej lub charytatywnej albo - jeżeli nie przedstawia wartości użytkowej - zlikwidowane.

Przepisy ust. 1-3 nie naruszają, przewidzianego w odrębnych przepisach, obowiązku uzyskania pozwoleń właściwych organów na dokonanie rozbiórki albo zgłoszenia rozbiórki właściwemu organowi oraz obowiązku uzyskania zezwoleń lub pozwoleń na likwidację w inny sposób poszczególnych składników mienia Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa.