Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 18 kwietnia 2017 r. w sprawie sposobu przeprowadzania i dokumentowania przez Krajową Administrację Skarbową czynności niejawnego nadzorowania wytwarzania, przemieszczania, przechowywania i obrotu przedmiotami przestępstwa¹⁾

Czynności polegają na obserwowaniu:

Obserwowanie, o którym mowa w ust. 1, może być prowadzone przy użyciu środków technicznych umożliwiających rejestrowanie obrazu zdarzeń w miejscach publicznych oraz dźwięku towarzyszącego tym zdarzeniom, a także środków technicznych umożliwiających obserwowanie bez utrwalania dźwięku lub obrazu, w tym poprzez ustalanie położenia osób lub przedmiotów.

Podczas przeprowadzania czynności można dokonywać w sposób niejawny następujących zmian w przesyłkach zawierających przedmioty przestępstwa lub innych rzeczach, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 2, wykorzystywanych do wytwarzania, przemieszczania, przechowywania lub obrotu przedmiotami przestępstwa:

Sprawdzenia oraz oceny zawartości przesyłek i innych rzeczy dokonuje się metodą organoleptyczną lub w razie potrzeby przez pobranie próbki do badań właściwości fizykochemicznych lub innych cech identyfikacyjnych, istotnych z uwagi na okoliczności przeprowadzania czynności, a także dla upewnienia się, że prowadzenie czynności nie stworzy zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego.

Funkcjonariusz, który dokonał sprawdzenia oraz oceny zawartości przesyłek i innych rzeczy, sporządza opis wyników tych czynności.

Czynności prowadzi się przez czas oznaczony w zarządzeniu Szefa Krajowej Administracji Skarbowej albo naczelnika urzędu celno-skarbowego, chyba że wcześniej zostanie osiągnięty cel tych czynności lub Prokurator Generalny albo właściwy prokurator okręgowy nakaże zaniechanie czynności.

Jeżeli dalsze prowadzenie czynności w sposób określony w § 2-4 stało się trwale niemożliwe, zaprzestaje się ich prowadzenia na polecenie organu Krajowej Administracji Skarbowej, który zarządził te czynności.

Jeżeli dalsze prowadzenie czynności stwarza zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego, przerywa się te czynności niezwłocznie i powiadamia o tym organ Krajowej Administracji Skarbowej, który zarządził te czynności.

Organ Krajowej Administracji Skarbowej, który zarządził czynności, zawiadamia właściwe organy i instytucje publiczne oraz przedsiębiorców o potrzebie wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 120 ust. 4 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, zwanej dalej „ustawą”, jeżeli jest to niezbędne do skutecznego przeprowadzenia czynności.

Funkcjonariusz okazuje zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, osobie pełniącej funkcję organu, kierownikowi instytucji lub kierującemu przedsiębiorstwem, a w razie ich nieobecności osobom je zastępującym lub upoważnionym do ich reprezentowania. Osoba, której okazano zawiadomienie, potwierdza okazanie własnoręcznym podpisem, ze wskazaniem daty okazania.

Organy i instytucje publiczne oraz przedsiębiorcy wykonujący obowiązek, o którym mowa w art. 120 ust. 4 ustawy, udostępniają funkcjonariuszowi okazującemu zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, wykaz osób wykonujących prace związane z przyjmowaniem, przewozem i doręczaniem przesyłek w zakresie związanym z dopuszczeniem do dalszego przewozu.

Dokumentację czynności stanowią:

Notatka służbowa, o której mowa w ust. 1 pkt 6, zawiera w szczególności:

Dokumenty, o których mowa w:

Dokumentację czynności stanowią także materiały uzyskane podczas ich przeprowadzania, a w szczególności nośniki zawierające zapisy z rejestracji obrazu lub dźwięku albo przemieszczania się osób lub przedmiotów oraz kopie wykonane z tych nośników, a także dokumenty sporządzone na podstawie informacji utrwalonych na nośnikach.