Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 13 stycznia 2017 r. w sprawie delegowania radców Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej do jednostek organizacyjnych Skarbu Państwa podległych, nadzorowanych lub kierowanych przez podmioty reprezentujące Skarb Państwa

Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej przedstawia radcy propozycję oddelegowania, wskazując w szczególności podmiot reprezentujący Skarb Państwa, który złożył wniosek, jednostkę organizacyjną Skarbu Państwa, do której radca ma być delegowany, okres oddelegowania oraz zakres obowiązków w tej jednostce.

Radca wyraża zgodę, o której mowa w art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, w formie pisemnej.

Radca delegowany wykonuje w danej jednostce organizacyjnej Skarbu Państwa, do której został delegowany, zwanej dalej „jednostką”, obowiązki przewidziane dla pracownika zatrudnionego na równorzędnym stanowisku.

Radcy delegowanemu urlopów udziela kierownik jednostki w wymiarze i na zasadach określonych w ustawie z dnia 15 grudnia 2016 r. o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, według planu urlopów sporządzonego w tej jednostce.

Jeżeli delegowanie radcy następuje do innej miejscowości niż miasto stołeczne Warszawa, niebędącej miejscem jego stałego zamieszkania, radcy delegowanemu w okresie delegowania przysługują następujące należności:

Świadczenia i należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, nie przysługują, gdy odległość od miejscowości, w której radca delegowany ma miejsce stałego zamieszkania, do miejscowości delegowania nie przekracza 60 km, chyba że kierownik jednostki, na wniosek radcy delegowanego, uzna, że nie jest celowy codzienny dojazd radcy delegowanego do miejscowości delegowania.

Radca delegowany, o którym mowa w ust. 2, któremu nie przysługują świadczenia i należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, ma prawo do zwrotu kosztów codziennych dojazdów do miejscowości delegowania w wysokości nie wyższej niż równowartość przejazdu środkami komunikacji kolejowej lub innym środkiem komunikacji publicznej, z uwzględnieniem przysługującej radcy delegowanemu ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga ta przysługuje.

W przypadku gdy okres delegowania jest dłuższy niż miesiąc, zwrot kosztów, o których mowa w ust. 3, nie może przekraczać za dany miesiąc równowartości biletu miesięcznego na dojazd środkami komunikacji publicznej.

Radca delegowany do innej miejscowości niż miasto stołeczne Warszawa, niebędącej miejscem jego stałego zamieszkania, składa do kierownika jednostki pisemny wniosek o nieodpłatne zakwaterowanie albo o zwrot kosztów zamieszkania w miejscu delegowania w jednej z form określonych w § 5 ust. 1 pkt 1.

Jeżeli nie ma możliwości nieodpłatnego zakwaterowania w zasobach mieszkaniowych pozostających w dyspozycji jednostki, kierownik tej jednostki zawiadamia o tym niezwłocznie radcę, który dokonuje wyboru formy zwrotu kosztów zamieszkania w miejscu delegowania.

Nieodpłatne zakwaterowanie następuje na podstawie:

Radca delegowany na okres dłuższy niż sześć miesięcy może złożyć wniosek o zakwaterowanie w zasobach mieszkaniowych, pozostających w dyspozycji jednostki, wraz z członkami rodziny. Kierownik jednostki uwzględnia wniosek w przypadkach uzasadnionych, jeżeli istnieje możliwość takiego zakwaterowania, określając warunki tego zakwaterowania w umowie, o której mowa w ust. 1 pkt 2.

Zwrot kosztów zamieszkania faktycznie poniesionych w wysokości określonej w fakturze nie może przekraczać miesięcznie:

Wypłata podlegającej zwrotowi kwoty faktycznie poniesionych kosztów zamieszkania następuje w terminie 7 dni od dnia przedstawienia faktury kierownikowi jednostki. Fakturę przedstawia się w terminie 7 dni od dnia jej wystawienia.

Wysokość miesięcznego ryczałtu, o którym mowa w § 5 ust. 1 pkt 1 lit. b, wynosi:

Wypłata miesięcznego ryczałtu następuje z dołu, do 5. dnia następnego miesiąca.