Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 7 kwietnia 2017 r. w sprawie należności przysługujących funkcjonariuszom Służby Celno-Skarbowej z tytułu podróży służbowych odbywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej¹⁾

Funkcjonariuszowi z tytułu podróży służbowej odbywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwanej dalej „podróżą”, przysługują następujące należności:

Funkcjonariuszowi przebywającemu w podróży trwającej co najmniej 10 dni przysługuje zwrot kosztów przejazdów środkiem transportu określonym przez kierownika jednostki organizacyjnej, do miejscowości stałego lub czasowego pobytu i z powrotem, jeżeli podróż odbywała się w dniu wolnym od służby.

Kwotę diety przysługującej funkcjonariuszowi ustala się w wysokości i na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 77⁵§ 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2016 r. poz. 1666, 2138 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 60 i 962).

Jeżeli podróż trwa:

Dieta nie przysługuje:

Zwrot kosztów przejazdów środkami komunikacji publicznej obejmuje cenę biletu środka transportu o rodzaju i klasie określonych przez kierownika jednostki organizacyjnej w poleceniu służbowym, właściwego do odbycia podróży, wraz z opłatami dodatkowymi, z uwzględnieniem przysługującej funkcjonariuszowi ulgi, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga na dany środek transportu przysługuje.

Zwrot kosztów przejazdów pojazdem innym niż pojazd pozostający w dyspozycji Krajowej Administracji Skarbowej następuje na warunkach i w wysokości określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 77⁵§ 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

Zwrot kosztów przejazdów nie przysługuje, jeżeli funkcjonariusz odbywa podróż pojazdem pozostającym w dyspozycji Krajowej Administracji Skarbowej.

Funkcjonariuszowi, który w czasie podróży towarzyszy przedstawicielom państw obcych przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przysługuje zwrot kosztów przejazdów tym samym środkiem transportu, i w tej samej klasie, którym podróżują przedstawiciele państw obcych.

Funkcjonariuszowi, któremu w czasie podróży nie zapewniono bezpłatnego noclegu, przysługuje zwrot kosztów z tytułu noclegu w hotelu lub innym obiekcie świadczącym usługi hotelarskie, w wysokości stwierdzonej rachunkiem za pobyt, jednak nie wyższej za jedną dobę hotelową niż dwudziestokrotność stawki diety.

W uzasadnionych przypadkach kierownik jednostki organizacyjnej może wyrazić zgodę na zwrot kosztów noclegu stwierdzonych rachunkiem w wysokości przekraczającej limit, o którym mowa w ust. 1.

Funkcjonariuszowi, który nie przedłoży rachunku, o którym mowa w ust. 1, przysługuje ryczałt za nocleg w wysokości 150% diety.

Funkcjonariuszowi przysługuje ryczałt za nocleg, jeżeli nocleg obejmuje co najmniej 6 godzin, przypadających pomiędzy godziną 21⁰⁰ a 7⁰⁰.

Funkcjonariuszowi, który ze względu na brak możliwości uzyskania noclegu w miejscowości stanowiącej cel podróży korzystał z noclegu w miejscowości pobliskiej, przysługuje również zwrot kosztów przejazdu publicznym środkiem komunikacji z miejscowości stanowiącej cel podróży do miejscowości pobliskiej i z powrotem.

Funkcjonariuszowi nie przysługuje zwrot kosztów noclegu lub ryczałt za nocleg w podróży:

Na pokrycie kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej funkcjonariuszowi przysługuje ryczałt w wysokości 20% diety za każdą rozpoczętą dobę podróży.

Ryczałt nie przysługuje, jeżeli funkcjonariusz nie ponosi kosztów dojazdów.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli na wniosek funkcjonariusza kierownik jednostki organizacyjnej wyrazi zgodę na pokrycie udokumentowanych kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej.

Funkcjonariuszowi, który w czasie podróży poniósł inne niezbędne wydatki związane z tą podróżą, określone lub uznane przez kierownika jednostki organizacyjnej, zwraca się je w udokumentowanej wysokości.

Wydatki, o których mowa w ust. 1, obejmują opłaty za bagaż, przejazd drogami płatnymi i autostradami, postój w strefie płatnego parkowania, miejsca parkingowe oraz inne niezbędne wydatki wiążące się bezpośrednio z odbywaniem podróży.

Funkcjonariusz zobowiązany jest do rozliczenia kosztów podróży i pobranej zaliczki w terminie 14 dni od dnia zakończenia podróży.

Rozliczenia kosztów podróży dokonuje się na podstawie:

W przypadku gdy w poleceniu służbowym, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, określono, że miejscowością rozpoczęcia lub zakończenia podróży służbowej funkcjonariusza jest miejscowość stałego lub czasowego pobytu funkcjonariusza, i spowoduje to zwiększenie kosztów podróży, funkcjonariuszowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu z miejscowości pełnienia służby.

W przypadku nieprzedstawienia biletów potwierdzających wysokość poniesionych kosztów przejazdu, zwrotu kosztów dokonuje się w wysokości najniższej ceny biletu na przejazd w drugiej klasie pociągu pospiesznego na daną odległość lub najniższej ceny biletu za przejazd autobusem, gdy na danej trasie nie ma połączeń kolejowych.

W uzasadnionych przypadkach funkcjonariusz składa oświadczenie, w postaci papierowej lub elektronicznej, o okolicznościach mających wpływ na prawo do diet, ryczałtów, zwrot innych kosztów podróży lub ich wysokość.