§ 1. ↗
Sposób pobierania próbek paliw stałych określa załącznik do rozporządzenia.
Dz.U. 2018 poz. 1891 · Rozporządzenie · obowiązujący
Rozporządzenie Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie sposobu pobierania próbek paliw stałych1)
Na podstawie art. 19b ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2018 r. poz. 427, 650, 1654 i 1669) zarządza się, co następuje:
§ 2. ↗
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Minister Energii kieruje działem administracji rządowej - energia, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 13 grudnia 2017 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Energii (Dz. U. poz. 2314).
Załącznik - Sposób pobierania próbek paliw stałych ↗
1.
Objaśnienia:
1)
partia paliwa stałego - deklarowana ilość paliwa stałego wprowadzanego do obrotu o określonych wymaganiach jakościowych;
2)
próbka pierwotna - porcja paliwa stałego pobrana z jednego miejsca w partii paliwa stałego;
3)
próbka ogólna - próbka otrzymana w wyniku połączenia wszystkich próbek pierwotnych pobranych z partii paliwa stałego;
4)
próbka laboratoryjna - próbka, którą uzyskuje się w wyniku rozdrabniania, mieszania i pomniejszania próbki do badań lub próbki kontrolnej;
5)
próbka analityczna - część badanego materiału pobranego z próbki laboratoryjnej, wykorzystywana w całości do jednego oznaczenia lub badania.
2.
Próbki paliw stałych pobiera się:
2)
z podnośników kubełkowych;
3)
z wagonów kolejowych lub z pryzmy uzyskanej po wyładowaniu paliwa stałego z wagonów;
4)
z samochodów lub z pryzmy uzyskanej po wyładowaniu paliwa stałego z samochodu;
5)
ze statków i z barek;
6)
ze zwałów;
7)
ze zwałów, jeżeli nie ma możliwości pobrania próbek z przenośników taśmowych podczas transportu paliwa stałego na zwał lub podczas zabierania paliwa stałego ze zwału;
8)
z opakowań jednostkowych.
3.
Sposób pobierania próbek pierwotnych z miejsc, o których mowa w pkt 2 ppkt 1-7.
3.1.
Sposób pobierania próbek pierwotnych określa PN-ISO 18283:2008 pkt 5 dla paliw stałych otrzymywanych w procesie przeróbki termicznej węgla kamiennego i brunatnego lub pkt 5.3 normy PN-G-04502:2014-11 dla pozostałych rodzajów paliw stałych.
3.2.
Minimalną masę próbki pierwotnej ustala się zgodnie z pkt 4.4.9 normy PN-ISO 18283:2008 dla paliw stałych otrzymywanych w procesie przeróbki termicznej węgla kamiennego i brunatnego lub zgodnie ze wzorem określonym w pkt 5.1 normy PN-G-04502:2014-11 dla pozostałych rodzajów paliw stałych.
3.3.
Ustalając minimalną masę próbki pierwotnej, przyjmuje się jako wielkość największego ziarna w badanej partii paliwa stałego oraz wartość maksymalną wymiaru ziarna określoną dla danego sortymentu paliwa stałego zgodnie z poniższą tabelą.
| Rodzaj paliwa stałego* | Górny wymiar ziarna mm | |
| Kęsy, kostka, kostka I, kostka II | 200,00 | |
| Orzech, orzech I, orzech II | 80,00 | |
| Groszek, groszek I, groszek II | 40,00 | |
| Ekogroszek | 31,50 | |
| Ekomiał | 31,50 | |
| Miał I, miał II, miał III | 31,50 | |
| Antracyt | 200,00 | |
| Paliwa stałe otrzymywane w procesie przeróbki termicznej węgla kamiennego i brunatnego | 200,00 | |
| * Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz. U. poz. 1890). | ||
3.4.
Minimalną liczbę próbek pierwotnych z partii paliwa stałego określa się zgodnie z PN-ISO 18283:2008 pkt 4.4.10 dla paliw stałych otrzymywanych w procesie przeróbki termicznej węgla kamiennego i brunatnego lub zgodnie z pkt 5.2.1 albo wzorem określonym w pkt 5.2.2 normy PN-G-04502:2014-11 dla pozostałych rodzajów paliw stałych.
4.
Sposób pobierania próbek pierwotnych z opakowań jednostkowych, o których mowa w pkt 2 ppkt 8.
4.1.
Jedno opakowanie jednostkowe stanowi jedną próbkę pierwotną, jeżeli masa opakowania jest nie większa niż 25 kg.
4.2.
Liczbę opakowań jednostkowych, które należy pobrać z partii paliwa stałego do wykonania badania, oblicza się według wzoru:
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Loj- liczbę opakowań jednostkowych,
M - masę partii paliwa stałego [w kg],
D - wielkość największego ziarna w badanej partii paliwa stałego [w mm],
moj- masę opakowania jednostkowego [w kg].
4.3.
Otrzymaną wartość liczby opakowań jednostkowych zaokrągla się do części całkowitej tej liczby.
4.4.
Przed przystąpieniem do pobrania próbek pierwotnych przeprowadza się oględziny całej partii paliwa stałego i eliminuje się z procesu pobierania próbek uszkodzone opakowania jednostkowe.
4.5.
Opakowania jednostkowe pobiera się losowo z całej partii paliwa stałego, zapewniając takie warunki, aby wszystkie opakowania jednostkowe miały równe prawdopodobieństwo pobrania.
4.6.
W przypadku opakowań jednostkowych większych niż 25 kg stosuje się przepisy pkt 3.
5.
Przygotowanie próbki ogólnej.
5.1.
Wszystkie próbki pierwotne pochodzące z badanej partii paliwa stałego łączy się, tworząc próbkę ogólną.
7.
Przygotowanie próbki laboratoryjnej.
7.1.
Przygotowanie próbki laboratoryjnej z próbki do badań oraz próbki laboratoryjnej z próbki kontrolnej może odbyć się w miejscu ich pobrania lub w laboratorium.
7.2.
Próbka laboratoryjna przygotowywana jest z próbki do badań lub próbki kontrolnej poprzez jej rozkruszenie, mieszanie i pomniejszenie.
7.3.
Po rozkruszeniu próbki do badań lub próbki kontrolnej pomniejsza się ją do masy nie mniejszej niż podana w normie PN-ISO 18283:2008 pkt 8.7 dla paliw stałych otrzymywanych w procesie przeróbki termicznej węgla kamiennego i brunatnego lub tablicy 3 pkt 7.1 normy PN-G-04502:2014-11 dla pozostałych rodzajów paliw stałych.
7.4.
W przypadku próbek paliw stałych innych niż paliwa stałe otrzymywane w procesie przeróbki termicznej węgla kamiennego, o wielkości ziarna różnej od przedstawionych w tablicy 3 w pkt 7.1 normy PN-G-04502:2014-11, minimalną masę próbki do badań lub próbki kontrolnej po pomniejszeniu ustala się według wzoru:
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
y - masa próbki do badań lub próbki kontrolnej po pomniejszeniu [w kg],
x - wielkość największego ziarna po rozkruszeniu [w mm].
7.5.
Urządzenia do przygotowania próbki laboratoryjnej określa pkt 8.3.3 normy PN-ISO 18283:2008 dla paliw stałych otrzymywanych w procesie przeróbki termicznej węgla kamiennego i brunatnego lub pkt 7 normy PN-G-04502:2014-11 dla pozostałych rodzajów paliw stałych.
7.6.
Rozdrabnianie, mieszanie i pomniejszanie próbki do badań lub próbki kontrolnej odbywa się w sposób określony w pkt 8 normy PN-ISO 18283:2008 dla paliw stałych otrzymywanych w procesie przeróbki termicznej węgla kamiennego i brunatnego lub w pkt 7 normy PN-G-04502:2014-11 dla pozostałych rodzajów paliw stałych.
7.7.
Próbka laboratoryjna przygotowana z próbki do badań i próbka laboratoryjna przygotowana z próbki kontrolnej pakowana jest na miejscu jej przygotowania.
8.
Przygotowaną próbkę do badań i próbkę kontrolną lub próbkę laboratoryjną przygotowaną z próbki do badań i próbkę laboratoryjną przygotowaną z próbki kontrolnej pakuje się do szczelnych skrzynek, pojemników albo worków i zabezpiecza w sposób zapewniający identyczność i identyfikowalność tych próbek.