Art. 12. PDF ↗
Ustalając wysokość kar pieniężnych, o których mowa w art. 10 ust. 1 i art. 11 ust. 1, uwzględnia się stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu i wielkość jego obrotów oraz przychodu, a także wartość kontrolowanych produktów.
Przed ustaleniem wysokości kary pieniężnej organy właściwe do przeprowadzenia kontroli przestrzegania przepisów ustawy mogą żądać okazania dokumentów związanych z ustaleniem okoliczności mających wpływ na wymiar kary, w szczególności dotyczących obrotów, przychodu i wartości kontrolowanych produktów.
W przypadku gdy kontrolowany podmiot nie uzyskał przychodu w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary pieniężnej, przy wymierzaniu kar pieniężnych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i art. 11 ust. 1, organy właściwe do przeprowadzenia kontroli przestrzegania przepisów ustawy mogą wymierzyć karę pieniężną w wysokości niższej niż 4000 zł, nie niższej niż 2000 zł.
Termin zapłaty kary pieniężnej wynosi 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stała się ostateczna.
Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane na rachunek bankowy odpowiednio wojewódzkiego inspektoratu jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, powiatowego inspektoratu weterynarii albo wojewódzkiego inspektoratu Inspekcji Handlowej.
W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie i ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730 i 1133) do kar pieniężnych, o których mowa w art. 10 ust. 1 i art. 11 ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, 924 i 1018), z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wojewódzkiemu inspektorowi jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, powiatowemu inspektorowi weterynarii i wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej.