Otwarte Prawo Dz.U. 2019 poz. 1791 — tekst autentyczny (PDF) ↗

Dz.U. 2019 poz. 1791 · Rozporządzenie · obowiązujący

Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 19 września 2019 r. w sprawie maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków i dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych1)

Na podstawie art. 85 ust. 5 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 864, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:

↗

↗

Rozporządzenie określa:

wysokość maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków niektórych wyrobów akcyzowych powstających w czasie wykonywania niektórych czynności, w trakcie których może dojść do powstania ubytków wyrobów akcyzowych;

szczegółowy zakres i sposób ustalania norm dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych lub dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych;

sposób rozliczania ubytków wyrobów akcyzowych, w szczególności w przypadkach rozpoczęcia czynności, w trakcie których może dojść do powstania ubytków wyrobów akcyzowych, lub zmiany warunków technicznych i technologicznych przy dokonywaniu tych czynności, do czasu ustalenia w tych przypadkach przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego norm dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych.

↗

Ustala się maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstających w czasie wykonywania niektórych czynności, w trakcie których może dojść do powstania ubytków:

- w wysokości określonej w załączniku do rozporządzenia.

alkoholu etylowego nieskażonego o objętościowej mocy alkoholu 80% obj. lub większej, alkoholu etylowego i pozostałych wyrobów alkoholowych, o dowolnej mocy, skażonych, objętych pozycją CN 2207, zwanych dalej „alkoholem etylowym”,

alkoholu etylowego nieskażonego o objętościowej mocy alkoholu mniejszej niż 80% obj.; wódek, likierów i pozostałych napojów spirytusowych, objętych pozycją CN 2208, zwanych dalej „napojami spirytusowymi”, oraz ich półproduktów

Ubytki alkoholu etylowego wyraża się w jednostkach objętości alkoholu etylowego „100% vol.”, a w przypadku alkoholu etylowego skażonego, w jednostkach masy.

↗

Ubytki piwa objętego pozycją CN 2203 00 powstające w czasie:

przyjęcia do magazynu, magazynowania oraz wydania z magazynu piwa w butelkach lub puszkach - rozlicza się za okresy kwartalne;

przemieszczania - rozlicza się odrębnie dla każdej przesyłki piwa.

W przypadku gdy podczas przyjęcia do magazynu przesyłki piwa nie można ustalić jego ilości w naczyniu służącym do transportu, w którym było ono przemieszczane, ubytek powstający w czasie przemieszczania piwa rozlicza się, obejmując także ubytek powstający w czasie przyjęcia piwa w zbiorniku odbiorcy.

↗

Ubytki wyrobów akcyzowych:

- zwanych dalej „wyrobami winiarskimi”, powstające w czasie ich przyjęcia do magazynu, magazynowania oraz wydania z magazynu rozlicza się za okresy kwartalne.

win ze świeżych winogron, włącznie z winami wzmocnionymi, moszczu gronowego innego niż ten objęty pozycją CN 2009, objętych pozycją CN 2204,

wermutu i pozostałych win ze świeżych winogron aromatyzowanych roślinami lub substancjami aromatycznymi, objętych pozycją CN 2205,

pozostałych napojów fermentowanych (na przykład cydr (cidr), perry i miód pitny); mieszanek napojów fermentowanych oraz mieszanek napojów fermentowanych i napojów bezalkoholowych, gdzie indziej niewymienionych ani niewłączonych, objętych pozycją CN 2206 00

Ubytki wyrobów winiarskich powstające w czasie ich przemieszczania rozlicza się oddzielnie dla każdej przesyłki.

W przypadku gdy podczas przyjęcia do magazynu przesyłki wyrobów winiarskich nie można ustalić ich ilości w naczyniu służącym do transportu, w którym były one przemieszczane, ubytek powstający w czasie przemieszczania wyrobów winiarskich rozlicza się, obejmując także ubytek powstający w czasie przyjęcia wyrobów winiarskich w zbiorniku odbiorcy.

↗

Ubytki wyrobów akcyzowych:

- powstające w czasie ich przyjęcia do magazynu, magazynowania, przeładunku w składzie podatkowym oraz wydania z magazynu rozlicza się narastająco za okresy roczne.

olejów lekkich i preparatów oznaczonych kodami CN od 2710 12 11 do 2710 12 90 oraz bez względu na kod CN ich mieszanin z biokomponentami określonymi w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1155, 1123, 1210 i 1527), zwanymi dalej „biokomponentami”,

olejów średnich oznaczonych kodami CN od 2710 19 11 do 2710 19 29 oraz bez względu na kod CN ich mieszanin z biokomponentami,

olejów ciężkich oznaczonych kodami CN od 2710 19 31 do 2710 19 68 oraz bez względu na kod CN ich mieszanin z biokomponentami,

niewymienionych w załączniku nr 2 do ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, zwanej dalej „ustawą”, opodatkowanych stawką podatku akcyzowego inną niż stawka zerowa,

określonych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych zerową stawką podatku akcyzowego ze względu na ich przeznaczenie,

monoalkilowych estrów kwasów tłuszczowych, zawierających 96,5% lub więcej masy estrów (FAMAE) oznaczonych kodem CN 3826 00 10

Ubytki wyrobów akcyzowych, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, zwanych dalej „paliwami ciekłymi”, powstające w czasie ich przemieszczania rurociągiem przesyłowym dalekosiężnym rozlicza się narastająco za okresy roczne, łącznie dla wszystkich wysłanych w tym okresie paliw ciekłych, uwzględniając sumę stwierdzonych nadwyżek, bez względu na odbiorcę i rodzaj paliwa ciekłego.

↗

Ubytki wyrobów węglowych wyraża się w kilogramach i rozlicza się oddzielnie dla każdej pozycji CN.

↗

Ustala się maksymalne normy dopuszczalnych ubytków powstających w czasie magazynowania:

cygar, cygaretek i papierosów, w opakowaniach jednostkowych, w wysokości nie większej niż 0,002% ilości wydanej z magazynu;

tytoniu do palenia, określonego w art. 98 ust. 5 ustawy, w opakowaniach jednostkowych, w wysokości nie większej niż 0,005% masy wydanej z magazynu.

Rozliczenia ubytków wyrobów, o których mowa w ust. 1, dokonuje się za okresy kwartalne.

↗

Podstawą ustalania przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego wysokości norm dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych lub dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych jest:

wysokość rzeczywistych ubytków wyrobów akcyzowych lub rzeczywistego zużycia wyrobów akcyzowych w ostatnim okresie obrachunkowym lub

badanie rzeczywistych ubytków wyrobów akcyzowych lub rzeczywistego zużycia wyrobów akcyzowych, lub

ocena zaawansowania technologicznego stosowanych urządzeń i technologii.

Badania wysokości ubytków wyrobów akcyzowych dokonuje się w przypadkach przekazania do eksploatacji nowego (lub po remoncie) działu produkcyjnego, wprowadzenia zmian technicznych lub technologicznych, które mogą mieć wpływ na wysokość ubytków, lub rozpoczęcia produkcji nowego wyrobu.

↗

Jeżeli ubytek wyrobów akcyzowych powstał w wyniku popełnienia przestępstwa przeciwko mieniu lub wynika z zawinionego działania lub zaniechania podatnika, a ustalenie wielkości tego ubytku nie jest możliwe, wysokość ubytku wyrobu akcyzowego ustala się w drodze oszacowania.

↗

W przypadku rozpoczęcia przez podatnika działalności gospodarczej w zakresie wyrobów akcyzowych, do czasu ustalenia przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego norm dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych, powstałe ubytki wyrobów akcyzowych rozlicza się w wysokości równej rzeczywistym stratom wyrobów akcyzowych, nie dłużej jednak niż przez okres sześciu miesięcy, licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w którym rozpoczęto produkcję, magazynowanie, przerób, zużycie lub przemieszczanie.

↗

Do rozliczenia ubytków wyrobów akcyzowych, których okres rozliczeniowy rozpoczął się i nie zakończył przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe.

↗

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 20 września 2019 r.3)

1)

Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej - finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 czerwca 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. poz. 1059).

2)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 1123, 1495, 1501, 1520 i 1556.

3)

Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 grudnia 2015 r. w sprawie maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków i dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 445), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz ustawy - Prawo celne (Dz. U. poz. 1697 i 2511 oraz z 2019 r. poz. 1520).

Załącznik - Maksymalne normy dopuszczalnych ubytków alkoholu etylowego ↗

Przy rektyfikowaniu alkoholu etylowego surowego oraz innego alkoholu etylowego nieoczyszczonego dopuszczalne ubytki alkoholu etylowego, określone procentowo od ilości alkoholu etylowego wprowadzonego do aparatu destylacyjnego, wynoszą:

dla aparatów o działaniu okresowym:

przy wydajności do 7000 dm3 alkoholu etylowego rektyfikowanego 100% vol. na dobę 0,75%,

przy wydajności ponad 7000 dm3 alkoholu etylowego rektyfikowanego 100% vol. na dobę 0,65%;

dla aparatów o działaniu ciągłym:

przy wydajności do 10 000 dm3 alkoholu etylowego rektyfikowanego 100% vol. na dobę 0,63%,

przy wydajności od 10 000 dm3 do 25 000 dm3 alkoholu etylowego rektyfikowanego 100% vol. na dobę 0,53%,

przy wydajności powyżej 25 000 dm3 alkoholu etylowego rektyfikowanego 100% vol. na dobę 0,49%;

dla aparatów pracujących w procesie doświadczalnym normy ubytków, o których mowa w pkt 1 i 2, podwyższa się o 1,0 pkt.

Przy dodatkowym oczyszczaniu alkoholu etylowego rektyfikowanego wysokość ubytków, o których mowa w ust. 1, zmniejsza się o 0,25 pkt.

Wydajność dobową dla poszczególnych gatunków rektyfikatów ustala się w oparciu o średnią godzinową wydajność pomnożoną przez 24.

Przy odwadnianiu alkoholu etylowego dopuszczalne ubytki alkoholu etylowego wynoszą 0,75% ilości alkoholu etylowego wprowadzonego do aparatu destylacyjnego, z tym że w przypadku stosowania metody sit molekularnych dopuszczalne ubytki wynoszą 1,0% ilości alkoholu etylowego wprowadzonego do urządzeń odwadniających.

Do ubytków przy rektyfikacji i odwadnianiu alkoholu etylowego zalicza się również ubytki powstałe w laboratoriach zakładowych i przy pobieraniu prób z klosza alkoholu etylowego, związane z badaniem przebiegu tych procesów.

Przy produkcji napojów spirytusowych i spirytusu butelkowanego dopuszczalne ubytki alkoholu etylowego, określone w przeliczeniu na alkohol etylowy 100% vol., zawarty w przekazanych do magazynu gotowych wyrobach, wynoszą:

dla wódek, z wyłączeniem wymienionych w pkt 2 1,7%;

dla wódek smakowych i ziołowych 2,3%;

dla okowit (wódek naturalnych) zbożowych 2,3%;

dla okowit (wódek naturalnych) pozostałych 2,6%;

dla brandy (weinbrand), brandy zbożowej, rumu i whisky (whiskey) 2,6%;

dla napojów spirytusowych jałowcowych, kminkowych, anyżowych i gorzkich (bitter) 2,6%;

dla napojów spirytusowych owocowych 3,3%;

dla likierów, z wyłączeniem wymienionych w pkt 10 i 11 3,6%;

dla kremów 4,3%;

dla likierów z dodatkiem jajka 4,8%;

dla likieru jajecznego (advocaat, avocat lub advokat) i likieru z dodatkiem przetworów mlecznych 5,8%;

dla spirytusu butelkowanego 2,0%.

Dopuszczalne ubytki alkoholu etylowego, o których mowa w ust. 1, obejmują straty powstałe w cyklu produkcyjnym, niezależnie od ilości oddziałów produkcyjnych i ich lokalizacji, z wyłączeniem ubytków powstałych w czasie magazynowania (leżakowania) i wydawania półproduktów oraz maderyzacji alkoholu etylowego surowego.

Poz.

Napoje spirytusowe

Sporządzenie zestawu w%

Rozlanie zestawu w%

1

wódki, z wyłączeniem wymienionych w poz. 2

0,5

1,2

2

wódki smakowe i ziołowe

1,0

1,3

3

okowity (wódki naturalne) zbożowe

1,0

1,3

4

okowity (wódki naturalne) pozostałe

1,0

1,6

5

brandy (weinbrand), brandy zbożowa, rum i whisky (whiskey)

1,0

1,6

6

napoje spirytusowe jałowcowe, kminkowe, anyżowe i gorzkie (bitter)

1,0

1,6

7

napoje spirytusowe owocowe

1,5

1,8

8

likiery, z wyłączeniem wymienionych w poz. 10 i 11

1,8

1,8

9

kremy

1,75

2,55

10

likiery z dodatkiem jajka

2,0

2,8

11

likier jajeczny (advocaat, avocad lub advokat) i likier z dodatkiem przetworów mlecznych

2,5

3,3

12

spirytus butelkowany

0,5

1,5

Do ubytków alkoholu etylowego w cyklu produkcyjnym zalicza się również:

ubytki powstałe w laboratoriach zakładowych związane z badaniem przebiegu procesu produkcji;

ubytki związane z likwidacją nienaprawialnych braków napojów spirytusowych i spirytusu butelkowanego.

W przypadku niezakończonego cyklu produkcji napojów spirytusowych i spirytusu butelkowanego ustala się niżej wymieniony podział norm dopuszczalnych ubytków, o których mowa w ust. 1, przy czym dopuszczalne ubytki powstające w czasie sporządzania zestawu są ustalane od ilości alkoholu etylowego zawartego w przekazanym (sprzedanym) wyrobie, a dopuszczalne ubytki powstające w trakcie rozlewu - od ilości alkoholu etylowego zawartego w gotowych wyrobach przekazanych do magazynu:

Przy maderyzacji alkoholu etylowego surowego dopuszczalne ubytki alkoholu etylowego ustala się na każdy dzień maderyzacji, od objętości pobranego alkoholu etylowego 100% vol. w wysokości:

w naczyniach metalowych 0,09%;

w naczyniach kamionkowych 0,075%.

Okres trwania maderyzacji przyjęty do obliczania ubytków wynosi dla alkoholu etylowego surowego nie więcej niż:

zbożowego 12 tygodni;

owocowego 16 tygodni.

Dopuszczalne ubytki alkoholu etylowego powstałe przy maderyzacji rozlicza się łącznie z ubytkami określonymi w części II w ust. 1.

Naturalne ubytki powstające w czasie magazynowania alkoholu etylowego, liczone w stosunku do objętości alkoholu etylowego 100% vol., nie mogą przekroczyć:

w czasie przechowywania - 0,0007% od sumy dziennych pozostałości alkoholu etylowego; podstawą obliczenia tej sumy są dzienne stany alkoholu etylowego wykazywane w ewidencji magazynowej;

przy przyjęciu alkoholu etylowego do magazynu:

jeżeli przyjęcia dokonano sposobem wagowym - 0,05% od ilości określonej w dokumencie sprawdzenia i przyjęcia, przeliczonej w oparciu o urzędowe tabele alkoholometryczne na jednostki objętościowe; nie dotyczy to przyjęcia przy zastosowaniu wagi zbiornikowej,

jeżeli przyjęcia dokonano sposobem objętościowym - 0,10% ilości ustalonej w cysternie, w której dostarczono alkohol etylowy,

w przypadku przewodowego przemieszczenia alkoholu etylowego wewnątrz jednostki gospodarczej - 0,025% od ilości przyjętej ustalonej w dziale przyjmującym alkohol etylowy;

przy wydawaniu alkoholu etylowego z magazynu:

0,09% od ilości wydanej,

w przypadku przewodowego przemieszczenia alkoholu etylowego wewnątrz jednostki gospodarczej - 0,025% od ilości wydanej, ustalonej w dziale odbierającym alkohol etylowy.

Rozliczenia ubytków w magazynie alkoholu etylowego dokonuje się, porównując rzeczywisty ubytek wszystkich magazynowanych rodzajów alkoholu etylowego nieskażonego z sumą ubytków, wyliczoną na podstawie norm ustalonych w ust. 1.

Przy magazynowaniu alkoholu etylowego skażonego stosuje się normy ubytków w wysokości ustalonej w ust. 1, liczone w stosunku do masy tego alkoholu etylowego, oddzielnie dla każdego alkoholu etylowego skażonego określonym skażalnikiem.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do gorzelni rolniczych, w których magazynowanie alkoholu etylowego odbywa się w systemie magazynu zamkniętego.

Przy magazynowaniu półproduktów zawierających alkohol etylowy (nalewów, soków owocowych konserwowanych alkoholem etylowym, alkoholu etylowego owocowego lub zestawów napojów spirytusowych, o których mowa w części II ust. 1 pkt 2-11) normy ubytków, liczone procentowo od sumy dziennych pozostałości alkoholu etylowego zawartego w półproduktach, wynoszą:

dla półproduktów o mocy do 25% vol. przechowywanych w naczyniach drewnianych - 0,005%, a w naczyniach metalowych lub innych - 0,0025%;

dla półproduktów o mocy powyżej 25% vol. przechowywanych w naczyniach drewnianych i kamionkowych o pojemności do 600 litrów - 0,0115%, a w naczyniach drewnianych i kamionkowych o pojemności ponad 600 litrów - 0,01%;

dla półproduktów o mocy powyżej 25% vol. przechowywanych w naczyniach metalowych - 0,0018%.

Przy leżakowaniu alkoholu etylowego owocowego, winnego, zbożowego lub specjalnego, normy ubytków alkoholu etylowego, liczone procentowo od sumy dziennych pozostałości, wynoszą:

w naczyniach drewnianych o pojemności do 600 litrów 0,0115%;

w naczyniach o pojemności ponad 600 litrów:

drewnianych 0,01%,

metalowych 0,0018%; 3) przy leżakowaniu whisky 0,03%.

Podstawą obliczenia sumy dziennych pozostałości alkoholu etylowego zawartego w półproduktach, o których mowa w ust. 1 i 2, są ich dzienne stany wykazywane w ewidencji magazynowej.

Przy wydawaniu z naczyń produkcyjnych półproduktów, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się normy ubytków naturalnych, liczone w stosunku do wydanej ilości tych półproduktów w wysokości:

dla nalewów na owoce świeże 10,0%;

dla nalewów na owoce suszone 9,0%;

dla soków owocowych konserwowanych alkoholem etylowym (morsów) o mocy do 25% vol. 4,0%;

dla soków owocowych konserwowanych alkoholem etylowym (morsów) o mocy od 25% do 70% vol. 4,5%;

dla alkoholu etylowego owocowego i destylatów 3,0%.

W magazynach półproduktów napojów spirytusowych, o których mowa w części II ust. 1 pkt 2-11, ogólny ubytek magazynowy alkoholu etylowego zawartego we wszelkiego rodzaju półproduktach porównuje się z sumą dopuszczalnych ubytków alkoholu etylowego zawartego w tych półproduktach. Wyniki obrachunków przeprowadzonych w magazynach półproduktów nie mogą być kompensowane wynikami obrachunków przeprowadzonych w magazynach alkoholu etylowego lub w działach produkcyjnych, z wyjątkiem przypadku magazynowania (przechowywania) półproduktów w pomieszczeniach działów produkcyjnych napojów spirytusowych.

Ubytki alkoholu etylowego powstałe przy oddzielaniu osadów z półproduktów (opróżnienie naczyń) oraz w wyniku obróbki nowych naczyń drewnianych (ługowanie), a także przy płukaniu naczyń służących do transportu, jeżeli zostały ustalone w obecności uprawnionego na podstawie odrębnych przepisów pracownika organu podatkowego, uznaje się za dozwolone i rozlicza oddzielnie.

Przy magazynowaniu napojów spirytusowych i spirytusu w opakowaniach jednostkowych normy ubytków naturalnych alkoholu etylowego, liczone procentowo od objętości alkoholu etylowego 100% vol. zawartego w wyrobach gotowych wydanych z magazynu, ustala się w wysokości nie wyższej niż:

0,07% - w przypadku opakowań szklanych;

0,035% - w przypadku innych opakowań.

Rozliczenia ubytków alkoholu etylowego magazynowanego w opakowaniach jednostkowych dokonuje się za okresy kwartalne.

Ubytki alkoholu etylowego, których normy ustalono w częściach I-V, rozlicza się narastająco za okresy roczne.

Przy przewozie alkoholu etylowego, napojów spirytusowych lub ich półproduktów naturalny ubytek liczony w stosunku do wysłanej objętości alkoholu etylowego 100% vol. nie może przekroczyć:

w cysternach samochodowych 0,10%;

w cysternach kolejowych 0,01% za każdy dzień przewozu;

w innych naczyniach służących do transportu 0,04% za każdy dzień przewozu, przy czym dzień wysłania i dzień przyjęcia przesyłki liczy się jako jeden dzień przewozu.

W przypadku przelewu wyrobów, o których mowa w ust. 1, do innych naczyń podczas przewozu naturalny ubytek nie może przekroczyć 0,15% ilości przelanej, przy czym pierwszy i ostatni dzień przewozu tych wyrobów w tych samych naczyniach służących do transportu liczy się jako jeden dzień.

Normy dozwolonych ubytków ustalone w ust. 1 powiększa się o:

0,09 pkt - gdy pomiar był dokonany w zbiorniku dostawcy;

0,25 pkt - gdy pomiar był dokonany w zbiorniku odbiorcy, a wyrób dostarczono w cysternie;

0,35 pkt - gdy pomiar był dokonany w zbiorniku odbiorcy, a wyrób dostarczono w innych niż cysterna naczyniach służących do transportu.

Ubytki alkoholu etylowego, napojów spirytusowych lub ich półproduktów, których normy ustalono w ust. 1-3, rozlicza się narastająco za okresy kwartalne, łącznie dla wszystkich przesyłek wysłanych w tym okresie do tego samego odbiorcy, uwzględniając sumę stwierdzonych nadwyżek oddzielnie dla poszczególnych wyrobów skażonych i nieskażonych.

Naturalny ubytek powstający w czasie przewozu napojów spirytusowych i spirytusu w opakowaniach jednostkowych, liczony procentowo od objętości alkoholu etylowego 100% vol, nie może przekroczyć:

0,04% - w przypadku opakowań szklanych;

0,02% - w przypadku innych opakowań.