Rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 10 września 2019 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie rzeczoznawców Ministra Kultury w zakresie opieki nad zabytkami

§ 1. PDF ↗

W rozporządzeniu Ministra Kultury z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie rzeczoznawców Ministra Kultury w zakresie opieki nad zabytkami (Dz. U. poz. 1302) wprowadza się następujące zmiany:

tytuł rozporządzenia otrzymuje brzmienie:

„w sprawie rzeczoznawców ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w zakresie opieki nad zabytkami”;

w § 1 pkt 11 otrzymuje brzmienie:

„11)

dziedzictwo przemysłowe i zabytki techniki;”;

w § 3:

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, kandydat na rzeczoznawcę dołącza:

dokumenty lub ich poświadczone kopie potwierdzające posiadane wykształcenie, stopnie lub tytuły naukowe albo stopnie lub tytuły w zakresie sztuki;

dokumenty lub ich poświadczone kopie potwierdzające posiadanie praktyki, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 2;

pisemną rekomendację stowarzyszenia, uczelni lub instytucji kultury wyspecjalizowanych w opiece nad zabytkami;

oświadczenie o korzystaniu z pełni praw cywilnych i obywatelskich.”,

dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

„4.

Przed przekazaniem do ministra wniosku, o którym mowa w ust. 1, Generalny Konserwator Zabytków może zwrócić się do jednego lub kilku wojewódzkich konserwatorów zabytków o wyrażenie opinii o kandydacie na rzeczoznawcę.”;

w § 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

Osoba, której nadano uprawnienia rzeczoznawcy, przed objęciem funkcji składa pisemne przyrzeczenie następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności przed prawem przyrzekam uroczyście, że powierzone mi obowiązki rzeczoznawcy ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w zakresie opieki nad zabytkami wykonywać będę z całą sumiennością i bezstronnością, działając dla dobra dziedzictwa kulturowego.”.”;

w § 6 w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu:

„4)

jeżeli rzeczoznawca pomimo pisemnego upomnienia wydaje oceny lub opinie dla podmiotów innych niż wskazane w art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, w zakresie innym niż określony w art. 59 ust. 3 pkt 1 i 2 tej ustawy, używając tytułu „rzeczoznawca ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w zakresie opieki nad zabytkami”.”;

w § 7 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2)

otrzymania wynagrodzenia z tytułu opracowanej w formie pisemnej oceny lub opinii, na podstawie umowy cywilnoprawnej;”;

w § 8:

w pkt 4 wyrazy „Ministra Kultury” zastępuje się wyrazami „ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w zakresie opieki nad zabytkami”,

w pkt 5 po wyrazie „Zabytków” dodaje się wyrazy „, nie później niż w terminie 30 dni od dnia jej wydania”;

§ 11 otrzymuje brzmienie:

„§ 11.

Generalny Konserwator Zabytków:

gromadzi i rejestruje kopie ocen i opinii oraz sprawozdania przesyłane przez rzeczoznawców;

dokonuje okresowej oceny pracy rzeczoznawców, którą przedstawia ministrowi.”.

§ 2. PDF ↗

Do postępowań w sprawie nadania lub cofnięcia uprawnień rzeczoznawcy ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w zakresie opieki nad zabytkami wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem.

Generalny Konserwator Zabytków wyznaczy kandydatom na rzeczoznawców ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w zakresie opieki nad zabytkami termin, nie krótszy niż 14 dni, na dostosowanie wniosków o nadanie uprawnień rzeczoznawcy do treści § 3 ust. 2 rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem.

§ 3. PDF ↗

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.