Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 lipca 2021 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących

Ustawa określa:

Przepisów ustawy nie stosuje się w zakresie uregulowanym przepisami ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. - Prawo atomowe (Dz. U. z 2021 r. poz. 623 i 784).

Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej może być wydana na wniosek inwestora, który spełnia wymagania, o których mowa w art. 22 ust. 3 pkt 1 i 2.

Decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej wydaje właściwy miejscowo wojewoda.

W przypadku inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej realizowanej na obszarze dwóch lub więcej województw, decyzję o ustaleniu lokalizacji wydaje wojewoda, na którego obszarze właściwości znajduje się największa część nieruchomości przeznaczonych na realizację inwestycji.

Organem wyższego stopnia w stosunku do wojewody w sprawach lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej jest minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa.

Wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej zawiera:

Właściwe organy wydają opinie, o których mowa w ust. 1 pkt 12, w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia otrzymania wniosku o wydanie opinii. Niewydanie opinii w tym terminie traktuje się jako brak zastrzeżeń do wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej.

Opinie, o których mowa w ust. 1 pkt 12, zastępują uzgodnienia, pozwolenia, opinie, zgody bądź stanowiska właściwych organów, wymagane odrębnymi przepisami dla lokalizacji inwestycji.

Wojewoda zawiadamia o wszczęciu postępowania o ustalenie lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej:

W przypadku nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym zawiadomienia dokonuje się w formie obwieszczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do innych wezwań, zawiadomień i pism, które organ jest obowiązany doręczać stronom w toku postępowania.

Z dniem doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1:

Przepisów ust. 4 pkt 2 i 3 nie stosuje się do nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę lub o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, lub decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego złożonych przez inwestora w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej.

W przypadku zbycia własności nieruchomości, innej niż określona w ust. 4 pkt 1, objętej wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, po doręczeniu zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, nabywca i zbywca są zobowiązani do zgłoszenia właściwemu wojewodzie danych nowego właściciela. Brak dokonania tego zgłoszenia i prowadzenie postępowania bez udziału nowego właściciela nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności.

Wojewoda niezwłocznie składa wniosek do właściwego sądu o ujawnienie w księdze wieczystej wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, a jeżeli nieruchomość nie ma założonej księgi wieczystej - o złożenie do istniejącego zbioru dokumentów zawiadomienia o wszczęciu tego postępowania.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej określa i zawiera:

Decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej wydaje się na czas określony, nie dłuższy niż 5 lat.

Nieuregulowany stan prawny nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej nie stanowi przeszkody do wszczęcia i prowadzenia postępowania o ustalenie lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej.

Przepisy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie mają zastosowania w sprawach określonych w niniejszym rozdziale, z wyjątkiem art. 57 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, które stosuje się do decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej.

Do spraw określonych w niniejszym rozdziale nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz. U. z 2021 r. poz. 485).

Ostateczna decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej stanowi podstawę do dokonywania wpisów w księdze wieczystej i w ewidencji gruntów i budynków.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, wiąże właściwe organy przy sporządzaniu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Wojewoda przekazuje niezwłocznie wydane decyzje o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej właściwym wójtom (burmistrzom, prezydentom miasta).

Z dniem, gdy decyzja, o której mowa w ust. 1, stanie się ostateczna, właściwe organy umarzają postępowanie prowadzone w odniesieniu do nieruchomości, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, w sprawie wydania decyzji:

Właściwe organy odmawiają wydania decyzji, o których mowa w ust. 3, w przypadku złożenia wniosku o ich wydanie, po wydaniu ostatecznej decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej.

Przepisów ust. 3 i 4 nie stosuje się w odniesieniu do inwestycji realizowanych przez inwestora w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej oraz innych inwestycji, jeżeli mogą być realizowane łącznie z inwestycją w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej.

Wojewoda doręcza decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej wnioskodawcy oraz zawiadamia pozostałe strony o jej wydaniu, w drodze obwieszczenia, w urzędzie wojewódzkim i urzędach gmin właściwych ze względu na lokalizację inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, na stronach internetowych tych gmin oraz urzędu wojewódzkiego, a także w prasie o zasięgu ogólnopolskim, ze skutkiem doręczenia na dzień obwieszczenia w urzędzie wojewódzkim. Właścicielom i użytkownikom wieczystym nieruchomości objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej zawiadomienie o wydaniu decyzji wysyła się na adres określony w ewidencji gruntów i budynków.

Zawiadomienie o wydaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej zawiera informację o miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z treścią decyzji.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do doręczenia i zawiadamiania stron o decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej wydanej przez organ wyższego stopnia.

Jeżeli do przeprowadzenia pomiarów, badań lub innych prac niezbędnych do sporządzenia raportu lokalizacyjnego, o którym mowa w art. 35b ust. 3 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. - Prawo atomowe, konieczne jest wejście na teren cudzej nieruchomości, inwestor, który spełnia wymagania, o których mowa w art. 22 ust. 3 pkt 1 i 2, może wystąpić z wnioskiem o wydanie:

Przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, inwestor jest obowiązany wystąpić o zgodę właściciela nieruchomości na wejście oraz uzgodnić z nim przewidywany sposób, zakres i terminy korzystania z tych nieruchomości. Przepis art. 14 ust. 1 stosuje się.

W razie nieuzgodnienia warunków, o których mowa w ust. 2, wojewoda, rozstrzygając o konieczności wejścia na teren cudzej nieruchomości, na wniosek inwestora, wydaje decyzję o wydaniu zezwolenia na wejście na teren nieruchomości.

Wniosek inwestora o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 1, zawiera:

Wojewoda zawiadamia o wszczęciu postępowania o wydanie decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 1:

Do doręczania innych wezwań, zawiadomień i pism, które organ jest obowiązany doręczać stronom w toku postępowania, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

W przypadku nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym zawiadomienia dokonuje się w formie obwieszczenia, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3.

Do skutków doręczenia zawiadomienia o wszczęciu postępowania o wydanie decyzji o wskazaniu lokalizacji inwestycji w zakresie obiektu energetyki jądrowej oraz do skutków wydania ostatecznej decyzji o wskazaniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej przepisy art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3 oraz ust. 7 stosuje się odpowiednio.

Do postępowań w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 11 ust. 1, przepis art. 8 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Decyzja o wskazaniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej jest wydawana na czas określony, nie dłuższy niż 5 lat.

Do czasu wygaśnięcia ważności decyzji, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do nieruchomości lub ich części, których decyzja ta dotyczy, nie może być wydana inna decyzja o wskazaniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej.

Zezwolenie na wejście na teren nieruchomości wydaje się na czas określony, nie dłuższy niż 3 lata.

Do egzekucji obowiązków wynikających z decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 1, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Inwestor, po zakończeniu pomiarów, badań lub innych prac, o których mowa w art. 11 ust. 1, jest obowiązany przywrócić nieruchomość do stanu poprzedniego. Jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego nie jest możliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, właścicielom, użytkownikom wieczystym i osobom, którym przysługują ograniczone prawa rzeczowe, przysługuje od inwestora odszkodowanie.

Odszkodowanie powinno odpowiadać wartości poniesionych szkód. Jeżeli wskutek tych zdarzeń zmniejszy się wartość nieruchomości, odszkodowanie powiększa się o kwotę odpowiadającą temu zmniejszeniu.

Do określenia wysokości odszkodowania art. 130, art. 134 i art. 135 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2020 r. poz. 1990 oraz z 2021 r. poz. 11, 234 i 815) stosuje się odpowiednio.

W przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1, właścicielom i użytkownikom wieczystym oraz osobom, którym przysługują ograniczone prawa rzeczowe do nieruchomości, przysługuje ponadto odszkodowanie z tytułu skutków, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3.

Decyzję o odszkodowaniu wydaje wojewoda w terminie miesiąca, na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, lub osoby, której przysługuje ograniczone prawo rzeczowe do nieruchomości złożony nie później niż w terminie 2 miesięcy od dnia, w którym utraciła ważność decyzja o wskazaniu lokalizacji inwestycji lub zezwolenie na wejście na teren nieruchomości. Decyzja nie podlega zaskarżeniu.

Strona niezadowolona z przyznanego jej odszkodowania w terminie 30 dni od dnia doręczenia jej decyzji o odszkodowaniu, może wnieść powództwo do sądu powszechnego. Wniesienie powództwa nie wstrzymuje wykonania decyzji.

Pozwolenie na budowę obiektu energetyki jądrowej wydaje wojewoda na zasadach i w trybie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333, z późn. zm.⁴⁾), zwanej dalej „Prawem budowlanym”, z zastrzeżeniem przepisów niniejszej ustawy.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej wiąże wojewodę wydającego pozwolenie na budowę.

Pozwolenie na budowę obiektu energetyki jądrowej może, w zależności od żądania wniosku, obejmować całe zamierzenie budowlane lub jego część.

Do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę inwestor dołącza także:

Do postępowania w sprawie pozwolenia na budowę inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej przepisy art. 4 ust. 3, art. 6 ust. 1 oraz art. 10 stosuje się odpowiednio.

Ilekroć w przepisach Prawa budowlanego mowa jest o decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, rozumie się przez to także decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej.

W pozwoleniu na budowę obiektu energetyki jądrowej wojewoda zezwala, w zakresie niezbędnym do realizacji inwestycji, na usunięcie drzew lub krzewów znajdujących się na nieruchomościach objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej. Zezwolenie nie jest wymagane na usunięcie drzew lub krzewów, o których mowa w art. 83f ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. Do inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej nie stosuje się przepisów rozdziału 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, z wyjątkiem art. 84-89 tej ustawy.

Wniosek o wydanie pozwolenia na budowę obiektu energetyki jądrowej w przypadku, o którym mowa w ust. 1, powinien dodatkowo zawierać:

Wojewoda może w pozwoleniu na budowę obiektu energetyki jądrowej nałożyć obowiązek przesadzenia we wskazane miejsce drzew lub krzewów objętych zezwoleniem na usunięcie lub wykonania nasadzeń zastępczych, w liczbie nie mniejszej niż liczba usuwanych drzew lub krzewów.

Przed uzyskaniem pozwolenia na budowę obiektu energetyki jądrowej inwestor może złożyć wniosek o wydanie pozwolenia na prace przygotowawcze obejmujące:

Do wniosku o wydanie pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, inwestor dołącza:

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, przepis art. 16 ust. 1 zdanie drugie, ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

Pozwolenie na prace przygotowawcze wydaje wojewoda, w drodze decyzji. Przepisy art. 4 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

Jeżeli realizacja inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej wymaga zgody wodnoprawnej, Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie wydaje tę zgodę w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia złożenia wniosku o jej wydanie. W sprawach dotyczących pozwolenia wodnoprawnego nie stosuje się art. 407 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne.

W celu ustalenia stanu prawnego nieruchomości, o których mowa w art. 409 ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, siedziby i adresy właścicieli tych nieruchomości określa się według ewidencji gruntów i budynków.

Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej następuje zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, z zastrzeżeniem przepisów niniejszej ustawy.

W postępowaniu w sprawie wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, mogą uczestniczyć na prawach strony organizacje ekologiczne, pod warunkiem że zostały wpisane do właściwego rejestru na co najmniej 1 rok przed wszczęciem tego postępowania.

Termin wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, wynosi 45 dni od dnia złożenia wniosku.

Do terminu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, w szczególności w ramach postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.

Do decyzji, o której mowa w ust. 1, przepisu art. 37 nie stosuje się.

Warunkiem ubiegania się przez inwestora o wydanie pozwolenia na budowę obiektu energetyki jądrowej lub pozwolenia na prace przygotowawcze jest uprzednie uzyskanie decyzji zasadniczej.

Decyzję zasadniczą wydaje minister właściwy do spraw energii, na wniosek inwestora, po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w zakresie wpływu inwestycji na bezpieczeństwo wewnętrzne państwa.

Decyzja zasadnicza może być wydana inwestorowi, który:

Decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej zatwierdza się podział nieruchomości, w przypadku konieczności dokonania takiego podziału. Mapy z projektami podziału nieruchomości stanowią integralną część decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej.

Linie rozgraniczające teren ustalone decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej stanowią linie podziału nieruchomości.

Nieruchomości znajdujące się w liniach rozgraniczających teren inwestycji w zakresie wskazanym w art. 7 ust. 1 pkt 9, stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa, z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej stała się ostateczna, za odszkodowaniem.

Jeżeli nieruchomości, o których mowa w ust. 3, lub prawa użytkowania wieczystego tych nieruchomości są obciążone ograniczonymi prawami rzeczowymi, z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej stała się ostateczna, prawa te wygasają za odszkodowaniem.

W przypadku gdy nieruchomość podlegająca podziałowi zgodnie z ust. 1 jest obciążona hipoteką, hipoteka wygasa wyłącznie w stosunku do części nieruchomości objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej.

W stosunku do nieruchomości objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, nie stosuje się art. 4 i art. 4a ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich oraz art. 109 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

Jeżeli przeznaczona na inwestycję w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej nieruchomość gruntowa stanowiąca własność Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego została oddana w użytkowanie wieczyste, w zakresie wskazanym w art. 7 ust. 1 pkt 7, użytkowanie to wygasa za odszkodowaniem, z dniem, w którym decyzja o ustaleniu inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej stała się ostateczna.

Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania w przypadkach, o których mowa w ust. 3, 4 i 7, stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem art. 27 i art. 28.

Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej stanowi podstawę do wydania przez wojewodę decyzji o wygaśnięciu trwałego zarządu ustanowionego na nieruchomości przeznaczonej na inwestycję w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, stanowiącej własność Skarbu Państwa lub zarządu w odniesieniu do gruntów w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.

Jeżeli przeznaczona na inwestycję w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej nieruchomość stanowiąca własność Skarbu Państwa została uprzednio wydzierżawiona, wynajęta, użyczona lub stanowi przedmiot innych stosunków obligacyjnych, z upływem 3 miesięcy, licząc od dnia, gdy decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej stała się ostateczna, umowy najmu, dzierżawy, użyczenia oraz inne stosunki obligacyjne dotyczące nieruchomości wygasają z mocy prawa. Za szkody poniesione na skutek wygaśnięcia umowy lub innych stosunków obligacyjnych przysługuje odszkodowanie.

Za nieruchomości, użytkowanie wieczyste oraz ograniczone prawa rzeczowe do nieruchomości, o których mowa w art. 24 ust. 3, 4 i 7, przysługuje odszkodowanie.

W terminie 2 miesięcy od dnia, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej stała się ostateczna, wojewoda ustala wysokość odszkodowania, o którym mowa w ust. 1, w drodze decyzji. Decyzja jest niezaskarżalna.

Wysokość odszkodowania, o którym mowa w ust. 2, ustala się na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego, według stanu nieruchomości oraz jej wartości w dniu wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej przez organ pierwszej instancji albo w dniu wydania decyzji ustalającej wysokość odszkodowania. Odszkodowanie podlega waloryzacji na dzień wypłaty, według zasad obowiązujących w przypadku zwrotu wywłaszczonych nieruchomości.

W przypadku, o którym mowa w art. 24 ust. 4, wysokość odszkodowania przysługującego dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu zmniejsza się o kwotę równą wartości odszkodowania ustalonego z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych.

Suma wysokości odszkodowania przysługującego dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu, z wyłączeniem kwot, o których mowa w ust. 9, i wysokości odszkodowania z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych ustanowionych na tej nieruchomości lub na prawie użytkowania wieczystego nie może przekroczyć wartości nieruchomości lub wartości prawa użytkowania wieczystego. Roszczenia osób uprawnionych z tytułu ograniczonych praw rzeczowych zaspokaja się według pierwszeństwa tych praw, ustalonego zgodnie z odrębnymi przepisami.

Jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 24 ust. 3, lub na prawie użytkowania wieczystego tych nieruchomości jest ustanowiona hipoteka, wysokość odszkodowania z tytułu wygaśnięcia hipoteki ustala się w wysokości świadczenia głównego wierzytelności zabezpieczonej hipoteką, w zakresie, w jakim wierzytelność ta nie wygasła, wraz z odsetkami zabezpieczonymi tą hipoteką obliczonymi na dzień spłaty wierzyciela hipotecznego. Odszkodowanie to podlega zaliczeniu na spłatę świadczenia głównego wierzytelności zabezpieczonej hipoteką wraz z odsetkami.

Odszkodowanie z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych wypłaca się osobom, którym te prawa przysługiwały. Wysokość odszkodowania z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych nie może przekraczać wartości nieruchomości ustalonej zgodnie z ust. 3.

Odszkodowania za nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym podlegają przekazaniu do depozytu sądowego na okres 10 lat.

Jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 24 ust. 3, są zlokalizowane obiekty infrastruktury służące wykonywaniu przez jednostki samorządu terytorialnego zadań własnych, zrealizowane lub realizowane przy wykorzystaniu środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub innych źródeł zagranicznych, odszkodowanie przysługuje jednostce samorządu terytorialnego w wysokości kwot podlegających zwrotowi środków pochodzących z dofinansowania wraz z odsetkami należnymi zgodnie z przepisami regulującymi zasady zwrotu dofinansowania. Odszkodowanie przyznaje się pod warunkiem rozwiązującym dokonania przez jednostkę samorządu terytorialnego, w trybie i terminie wynikającym z właściwych przepisów, zwrotu dofinansowania wraz z należnymi odsetkami.

W przypadku gdy decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej dotyczy rodzinnych ogrodów działkowych ustanowionych zgodnie z ustawą z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych, inwestor, w którego interesie nastąpi likwidacja rodzinnego ogrodu działkowego lub jego części, jest zobowiązany:

Do obowiązków wynikających z ust. 10, przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Koszty wypłaty odszkodowań pokrywane są z części budżetu państwa, której dysponentem jest właściwy wojewoda.

W odniesieniu do nieruchomości objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, wskazanych zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 8, w celu zapewnienia prawa do wejścia na teren nieruchomości dla prowadzenia inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej albo na zakładaniu i przeprowadzaniu na nich ciągów drenażowych przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także prac związanych z konserwacją lub usuwaniem awarii, wojewoda, w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, ograniczy sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na wejście na teren nieruchomości oraz zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości tych ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń. Przepisy art. 124 ust. 2 i 4-8 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem przepisów niniejszej ustawy.

Decyzje w zakresie odszkodowania wydaje wojewoda. Decyzja jest niezaskarżalna.

W przypadku gdy inwestycja w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej wymaga przejścia przez tereny wód płynących, dróg publicznych lub tereny linii kolejowej, inwestor jest uprawniony do zajęcia tego terenu na czas realizacji i eksploatacji inwestycji. Inwestor przed planowanym zajęciem tego terenu uzgadnia, w drodze pisemnego porozumienia, z odpowiednimi podmiotami, o których mowa w art. 212 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, z zarządcą drogi lub z zarządcą infrastruktury kolejowej zakres, termin i warunki zajęcia tego terenu.

Grunty pokryte wodami, stanowiące własność Skarbu Państwa, niezbędne do realizacji i eksploatacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, oddaje się inwestorowi na czas prowadzenia i eksploatacji inwestycji w użytkowanie, za opłatą roczną, na zasadach określonych w art. 261 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne.

Ustanowienie użytkowania wieczystego gruntu oraz przeniesienie własności znajdujących się na nim budynków, innych urządzeń lub lokali na rzecz inwestora następuje na jego wniosek złożony po uzyskaniu decyzji zasadniczej, o której mowa w art. 22 ust. 1.

Wojewoda zawiera umowę o ustanowienie użytkowania wieczystego w terminie 30 dni licząc od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1.

Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe zarządzające, na podstawie ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, nieruchomościami objętymi pozwoleniem na budowę inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, są obowiązane do dokonania wycinki drzew i krzewów oraz ich uprzątnięcia w terminie oraz na warunkach ustalonych w odrębnym porozumieniu między Państwowym Gospodarstwem Leśnym Lasy Państwowe a inwestorem.

Jeżeli w terminie miesiąca od dnia wydania decyzji o pozwoleniu na budowę inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, nie dojdzie do zawarcia porozumienia, o którym mowa w ust. 1, inwestor może wystąpić z wnioskiem do właściwego wojewody o ustalenie terminu oraz warunków wycinki drzew i krzewów oraz ich uprzątnięcia, w drodze decyzji. Organem wyższego stopnia w sprawie, o której mowa w zdaniu pierwszym, jest minister właściwy do spraw środowiska.

Drewno pozyskane z wycinki drzew i krzewów, o której mowa w ust. 1, staje się, nieodpłatnie własnością Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.

Koszty wycinki drzew i krzewów oraz ich uprzątnięcia w zakresie przekraczającym wartość drewna ponosi inwestor.

Organem wyższego stopnia w sprawach określonych w niniejszym rozdziale jest minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa, z zastrzeżeniem art. 31 ust. 2.

Strona niezadowolona z przyznanego jej odszkodowania na podstawie przepisów niniejszego rozdziału, w terminie 30 dni od dnia doręczenia jej decyzji o odszkodowaniu, może wnieść powództwo do sądu powszechnego. Wniesienie powództwa nie wstrzymuje wykonania decyzji.

Właściwe organy wydają decyzję, o której mowa w art. 7 ust. 1, art. 11 ust. 1, art. 15 ust. 1, art. 17 ust. 1 oraz art. 18, w pierwszej instancji, w terminie 30 dni od dnia wszczęcia postępowania, z zastrzeżeniem art. 19 ust. 1 oraz art. 20 ust. 3. Przepis art. 35 § 5 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się.

W przypadku niewydania decyzji odpowiednio w terminie, o którym mowa w ust. 1, lub w terminie, o którym mowa w art. 19 ust. 1 lub w art. 20 ust. 3, organ wyższego stopnia wymierza właściwemu organowi, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Wpływy z kar stanowią dochód budżetu państwa.

Karę uiszcza się w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia, o którym mowa w ust. 2. W przypadku nieuiszczenia kary, o której mowa w ust. 2, podlega ona ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Odwołanie od decyzji, o której mowa w niniejszej ustawie, z zastrzeżeniem decyzji, o której mowa w art. 20 ust. 1, wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia decyzji stronie albo w terminie 14 dni od dnia obwieszczenia o wydaniu decyzji.

Odwołanie od decyzji, o której mowa w niniejszej ustawie, powinno zawierać zarzuty odnoszące się do decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.

Odwołanie od decyzji, o której mowa w niniejszej ustawie, rozpatruje się w terminie 14 dni.

Do odwołania od decyzji, o której mowa w niniejszej ustawie, przepisu art. 135 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się, z wyjątkiem odwołania od decyzji, o której mowa w art. 15 ust. 1, w przypadku gdy odwołanie zawiera wskazanie niezgodności tej decyzji z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach lub nieuwzględnienia postanowień decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

W postępowaniu przed organem wyższego stopnia oraz przed sądem administracyjnym nie można uchylić decyzji, o której mowa w niniejszej ustawie, w całości ani stwierdzić jej nieważności, gdy wadą dotknięta jest tylko część decyzji dotycząca części inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, nieruchomości lub działki.

Organ, rozpatrując odwołanie, przeprowadza postępowanie wyjaśniające w całości lub w znacznej części, jeżeli pomimo uprzedniego uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji postępowanie to nie zostało przeprowadzone.

W postępowaniu administracyjnym w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, o której mowa w niniejszej ustawie, nie stosuje się art. 159 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Do skarg na decyzje, o których mowa w niniejszej ustawie, stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z 2020 r. poz. 2299 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 54 i 159), z wyłączeniem art. 61 § 3 tej ustawy, oraz z zastrzeżeniem przepisów niniejszej ustawy, z tym że:

Termin rozpatrzenia skargi kasacyjnej wynikającej z realizacji inwestycji w zakresie obiektu energetyki jądrowej wynosi 2 miesiące od jej wniesienia.

Wyłączenie, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy skarg na decyzje o:

Do skarg na decyzje o pozwoleniu na budowę w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, wniesionych na podstawie art. 86g ust. 5 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, stosuje się przepis art. 86g ust. 8 tej ustawy.

Do skarg na decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach nie stosuje się terminów, o których mowa w art. 86f ust. 2-4 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

Nie stwierdza się nieważności ostatecznej decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, jeżeli wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji został złożony po upływie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, a inwestor rozpoczął budowę. Przepis art. 158 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

Nie stwierdza się nieważności ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, jeżeli wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji został złożony po upływie 60 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, a inwestor rozpoczął budowę. Przepis art. 158 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

W przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, sąd administracyjny po upływie 30 dni od dnia rozpoczęcia budowy może stwierdzić jedynie, że decyzja narusza prawo z przyczyn wskazanych w art. 145 lub art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o pozwoleniu na budowę w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej sąd administracyjny po upływie 60 dni od dnia rozpoczęcia budowy obiektu energetyki jądrowej może stwierdzić jedynie, że decyzja narusza prawo z przyczyn wskazanych w art. 145 § 1 lub art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Przepisów ust. 1a i 2a nie stosuje się w przypadku niezgodności decyzji o pozwoleniu na budowę w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej z:

Przepisy ust. 1a, 2a i 2b stosuje się odpowiednio do decyzji o pozwoleniu na prace przygotowawcze.

W przypadku stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej albo stwierdzenia, że decyzja ta została wydana z naruszeniem prawa, naprawienie szkody powstałej w wykonaniu tej decyzji może nastąpić wyłącznie przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej na rzecz poszkodowanego.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do decyzji o pozwoleniu na budowę w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej oraz do decyzji o pozwoleniu na prace przygotowawcze.

Organ, który wydał decyzję określoną w art. 7 ust. 1, art. 11 ust. 1, art. 15 ust. 1 i art. 17 ust. 1, jest obowiązany, za zgodą strony, na rzecz której decyzja została wydana, do przeniesienia tej decyzji na rzecz innego podmiotu, który spełnia warunki, o których mowa w art. 22 ust. 3 pkt 1 i 2, jeżeli przyjmuje on wszystkie warunki zawarte w tej decyzji.

Stronami w postępowaniu o przeniesienie decyzji, o których mowa w ust. 1, są jedynie podmioty, między którymi ma być dokonane przeniesienie decyzji.

Wykonawców, którzy nie wnieśli wadium do upływu terminu złożenia ofert, zamawiający wzywa do wniesienia wadium w dodatkowym terminie. Po bezskutecznym upływie tego terminu zamawiający wyklucza wykonawców z postępowania o udzielenie zamówienia.

W przypadku gdy w określonym terminie wykonawcy nie złożyli wymaganych przez zamawiającego podmiotowych środków dowodowych lub przedmiotowych środków dowodowych, o których mowa w art. 7 pkt 17 lub 20 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych, lub nie złożyli pełnomocnictw, albo złożyli wymagane przez zamawiającego środki dowodowe, o których mowa w art. 7 pkt 17 i 20 tej ustawy, zawierające błędy, lub złożyli wadliwe pełnomocnictwa, zamawiający wzywa ich do złożenia odpowiednio podmiotowych środków dowodowych lub przedmiotowych środków dowodowych lub pełnomocnictw, w wyznaczonym terminie, nie więcej niż trzykrotnie, chyba że mimo ich złożenia oferta wykonawcy podlega odrzuceniu albo konieczne byłoby unieważnienie postępowania. Złożone na wezwanie zamawiającego środki dowodowe powinny potwierdzać spełnianie przez wykonawcę warunków udziału w postępowaniu oraz spełnianie przez oferowane dostawy, usługi lub roboty budowlane wymagań określonych przez zamawiającego, nie później niż w dniu, w którym upłynął termin składania wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu albo termin składania ofert.

Zamawiający zatrzymuje wadium wraz z odsetkami, jeżeli wykonawca w odpowiedzi na trzecie wezwanie, o którym mowa w ust. 2, nie złożył podmiotowych środków dowodowych lub przedmiotowych środków dowodowych, o których mowa w art. 7 pkt 17 lub 20 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych, lub pełnomocnictw, chyba że udowodni, że wynika to z przyczyn nieleżących po jego stronie.

Zamawiający może, nie więcej niż dwukrotnie, co najmniej na 3 dni przed upływem terminu związania ofertą, zwrócić się do wykonawców o wyrażenie zgody na przedłużenie tego terminu o oznaczony okres, nie dłuższy jednak niż 90 dni.

(uchylony)¹⁴⁾

Zamawiający może określić w ogłoszeniu o zamówieniu inne niż wymienione w art. 255 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych przesłanki unieważnienia postępowania, w szczególności możliwość unieważnienia postępowania, w przypadku gdy złożono tylko jedną ofertę lub wystąpiła istotna zmiana okoliczności powodująca, że przeprowadzenie postępowania lub wykonanie zamówienia nie leży w interesie zamawiającego, lub zamawiający nie uzyskał środków, które zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie całości lub części zamówienia. Zastosowanie przesłanek, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie może utrudniać uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców lub przejrzystości. Zastrzeżenie unieważnienia postępowania bez podania przyczyny jest nieważne.

(uchylony)¹⁶⁾

Zamawiający może zawrzeć umowę w sprawie zamówień udzielanych w celu realizacji inwestycji w zakresie budowy elektrowni jądrowych, których przedmiotem są świadczenia okresowe lub ciągłe, na okres dłuższy niż 4 lata.

Jeżeli postępowanie o udzielenie zamówienia jest prowadzone w trybie negocjacji z ogłoszeniem, zamawiający może:

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się art. 159 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych.

Wstępna cena, o której mowa w ust. 1 pkt 3, nie ma charakteru wiążącego.

Oferty wstępne złożone w postępowaniu o udzielenie zamówienia mają charakter poufny i nie podlegają udostępnieniu.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, zamawiający może zaprosić do negocjacji wykonawców, którzy spełniają warunki udziału w postępowaniu, w liczbie określonej w ogłoszeniu nie mniejszej niż 3. Przepisów art. 160 ust. 1, art. 162 ust. 1, art. 163 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych nie stosuje się.¹⁹⁾ Przepisy art. 160 ust. 2 i art. 161 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych stosuje się odpowiednio.¹⁹⁾

Jeżeli w postępowaniu o udzielenie zamówienia złożono co najmniej dwie oferty niepodlegające odrzuceniu, zamawiający może przeprowadzić aukcję elektroniczną.

Aukcja elektroniczna może być jednoetapowa lub wieloetapowa.

Przedsiębiorca może wykonywać prace lub świadczyć usługi na terenie budowy obiektu energetyki jądrowej pod warunkiem przekazania inwestorowi, na co najmniej 30 dni przed rozpoczęciem wykonywania prac lub świadczenia usług na terenie budowy, danych pozwalających na identyfikację tego przedsiębiorcy oraz pracowników zatrudnionych przez niego w celu wykonywania tych prac lub świadczenia usług.

Dane, o których mowa w ust. 1, obejmują:

Dane, o których mowa w ust. 1, dotyczące pracownika obejmują:

Inwestor gromadzi i przechowuje dane, o których mowa w art. 45 ust. 2 i 3, w sposób umożliwiający ich udostępnienie na żądanie służb lub organów uprawnionych na podstawie odrębnych przepisów do występowania do administratora zbioru danych osobowych z żądaniem ich przekazania.

Inwestor udostępnia służbom lub organom, o których mowa w ust. 1, dane, o których mowa w art. 45 ust. 2 i 3, w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego żądania.

Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, w przypadku powzięcia informacji o możliwości wystąpienia sytuacji kryzysowej będącej skutkiem zdarzenia o charakterze terrorystycznym, zagrażającego realizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, może udzielać zaleceń inwestorowi, którego inwestycja jest zagrożona tymi zdarzeniami oraz przekazywać mu niezbędne informacje służące przeciwdziałaniu zagrożeniom.

Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego o podjętych działaniach, o których mowa w ust. 1, informuje dyrektora Rządowego Centrum Bezpieczeństwa.

Gmina, na terenie której jest zlokalizowana elektrownia jądrowa lub jej część, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, uiszcza na rzecz gmin z nią graniczących opłatę w wysokości równej 50% podatku od nieruchomości uiszczonego przez podatników tego podatku od elektrowni jądrowej lub jej części dla której wydano pozwolenie na użytkowanie zgodnie z odrębnymi przepisami.

Opłata, o której mowa w ust. 1, jest dzielona w częściach równych pomiędzy wszystkie gminy graniczące z gminą na terenie której zlokalizowana jest elektrownia jądrowa lub jej część i wpłacana na rachunki budżetu każdej z graniczących gmin w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym uiszczony został podatek od nieruchomości.

Opłata, o której mowa w ust. 1, nie przysługuje gminie, na terenie której znajduje się część elektrowni jądrowej lub inna elektrownia jądrowa lub jej część.

W przypadku gdy elektrownia jądrowa lub jej część jest zlokalizowana na terenie więcej niż jednej gminy opłata, o której mowa w ust. 1, uiszczana jest przez każdą z tych gmin na rzecz wszystkich gmin z nimi graniczących.

Opłata, o której mowa w art. 50 ust. 1, stanowi dochód własny gminy.

Do wyliczenia części subwencji ogólnej dla gmin oraz wpłat do budżetu państwa, o których mowa w ustawie z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 38 i 694), przyjmuje się dochód z tytułu podatku od nieruchomości, który gmina uzyskała od elektrowni jądrowej w wysokości pomniejszonej o opłatę przekazaną na rzecz gmin z nią graniczących, o której mowa w art. 50 ust. 1.

W celu ustalenia części subwencji ogólnej oraz wpłat, o których mowa w ustawie wymienionej w ust. 2, przyjmuje się dochody, które gmina może uzyskać z podatku od nieruchomości od elektrowni jądrowej, stosując do ich obliczenia górne granice stawek podatków obowiązujące w danym roku oraz skutki finansowe wynikające z zastosowania przewidzianych w przepisach prawa podatkowego innych ulg podatkowych i ulg w spłacie zobowiązań podatkowych - w wysokości 50% skutków finansowych tych ulg.

Do wyliczenia części subwencji ogólnej dla gmin oraz wpłat do budżetu państwa, o których mowa w ustawie wymienionej w ust. 2, przyjmuje się wpływy z opłaty, o której mowa w art. 50 ust. 1.

Status inwestycji towarzyszącej inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej nadaje minister właściwy do spraw energii, w drodze decyzji, na wniosek inwestora inwestycji towarzyszącej.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera szczegółowy opis planowanej inwestycji wraz z uzasadnieniem konieczności jej realizacji w celu zapewnienia prawidłowej eksploatacji obiektu energetyki jądrowej.

Inwestor w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej jest stroną postępowania o nadanie statusu inwestycji towarzyszącej.

Kto, będąc do tego zobowiązanym nie wykonał ciążącego na nim obowiązku gromadzenia i przechowywania danych, o których mowa w art. 45,

podlega karze grzywny.

Tej samej karze podlega ten, kto wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi, o którym mowa w art. 47, umożliwił osobom nieuprawnionym wstęp na teren budowy obiektu energetyki jądrowej.

Karze pieniężnej podlega inwestor, który:

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, wymierza, w drodze decyzji, minister właściwy do spraw energii.

Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, nie może przekroczyć 1 000 000 zł.

Ustalając wysokość kary pieniężnej, minister właściwy do spraw energii uwzględnia stopień oraz okoliczności naruszenia obowiązków.

Kara pieniężna jest płatna na rachunek urzędu skarbowego właściwego ze względu na miejsce lokalizacji inwestycji.

Kary pieniężne podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.