Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 20 grudnia 2021 r. w sprawie określenia metod i podstaw sporządzania kosztorysu inwestorskiego, obliczania planowanych kosztów prac projektowych oraz planowanych kosztów robót budowlanych określonych w programie funkcjonalno-użytkowym¹⁾

Kosztorys inwestorski sporządza się metodą kalkulacji uproszczonej, polegającą na obliczeniu wartości kosztorysowej robót objętych przedmiarem robót jako sumy iloczynów liczby jednostek przedmiarowych robót podstawowych i cen jednostkowych robót podstawowych bez podatku od towarów i usług, według wzoru:

w którym poszczególne symbole oznaczają:

W_k - wartość kosztorysową robót;

L_j - liczbę jednostek przedmiarowych robót podstawowych;

C_j - cenę jednostkową roboty podstawowej.

Wartość kosztorysowa robót obejmuje wartość wszystkich materiałów, urządzeń i konstrukcji potrzebnych do zrealizowania przedmiotu zamówienia.

Podstawę do sporządzania kosztorysu inwestorskiego stanowią:

Przy ustalaniu cen jednostkowych robót podstawowych stosuje się w kolejności:

Kalkulacja szczegółowa ceny jednostkowej polega na określeniu wartości poszczególnych jednostkowych nakładów rzeczowych (kosztów bezpośrednich) oraz doliczeniu narzutów kosztów pośrednich i zysku, według wzoru:

w którym poszczególne symbole oznaczają:

C_j - cenę jednostkową roboty podstawowej;

n - jednostkowe nakłady rzeczowe: robocizny - n_r, materiałów - n_m, pracy sprzętu - n_s;

c - cenę czynników produkcji: robocizny - C_r, ceny materiałów - C_m, ceny pracy sprzętu - C_s;

n × c - koszty bezpośrednie jednostki przedmiarowej robót, według wzoru:

K_pj - koszty pośrednie na jednostkę przedmiarową robót;

Z_j - zysk kalkulacyjny na jednostkę przedmiarową robót.

Koszty pośrednie na jednostkę przedmiarową robót ustala się za pomocą wskaźnika narzutu kosztów pośrednich, według wzoru:

w którym poszczególne symbole oznaczają:

K_pj - koszty pośrednie na jednostkę przedmiarową robót;

W_kp - wskaźnik narzutu kosztów pośrednich w %;

R_j - koszt robocizny na jednostkę przedmiarową robót;

S_j - koszt pracy sprzętu na jednostkę przedmiarową robót.

Zysk kalkulacyjny na jednostkę przedmiarową robót oblicza się jako iloczyn wskaźnika narzutu zysku i podstawy jego naliczania.

Przy ustalaniu jednostkowych nakładów rzeczowych stosuje się w kolejności:

Przy ustalaniu stawek i cen czynników produkcji stosuje się w kolejności:

Ceny materiałów podaje się łącznie z kosztami zakupu.

Przy ustalaniu wskaźnika narzutów kosztów pośrednich i wskaźnika narzutu zysku przyjmuje się wielkości określone według danych rynkowych, w tym danych z zawartych wcześniej umów lub powszechnie stosowanych aktualnych publikacji, a w przypadku braku takich danych - według analizy indywidualnej.

Podstawę naliczania narzutu zysku ustala się w założeniach wyjściowych do kosztorysowania.

Jednostkowe nakłady rzeczowe ustalone na podstawie analizy indywidualnej uwzględniają w przypadku:

Godzinowe stawki robocizny kosztorysowej ustalone na podstawie analizy własnej obejmują wszystkie składniki zaliczane do wynagrodzenia oraz koszty pochodne naliczane od wynagrodzeń, a w szczególności:

W cenach jednostkowych materiałów ustalonych na podstawie analizy własnej nie uwzględnia się podatku od towarów i usług.

W cenach jednostkowych maszynogodzin pracy jednostek sprzętowych ustalonych na podstawie analizy własnej nie uwzględnia się podatku od towarów i usług.

W cenach jednostkowych uwzględnia się kosztorysową cenę pracy jednostki sprzętowej lub transportowej wraz z kosztami obsługi etatowej oraz koszty jednorazowe, uwzględniające koszty przewozu sprzętu lub środków transportu z bazy na budowę i z powrotem, montaż i demontaż na miejscu pracy albo przezbrojenie.

Planowane koszty robót budowlanych oblicza się metodą wskaźnikową, jako sumę iloczynów wskaźnika cenowego i liczby jednostek odniesienia, według wzoru:

w którym poszczególne symbole oznaczają:

W_RB - wartość planowanych kosztów robót budowlanych;

W_Ci - wskaźnik cenowy i-tego składnika kosztów;

n_i - liczbę jednostek odniesienia dla i-tego składnika kosztów.

Podstawę obliczenia planowanych kosztów robót budowlanych stanowią:

Składniki kosztów ustala się z uwzględnieniem struktury systemu klasyfikacji Wspólnego Słownika Zamówień, stosując, w zależności od zakresu i rodzaju robót budowlanych objętych zamówieniem, odpowiednio grupy, klasy lub kategorie robót określonych we Wspólnym Słowniku Zamówień.

Jeżeli zamówienie na roboty budowlane obejmuje budowę w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r. poz. 2351), to składniki kosztów odpowiadają co najmniej grupom robót w rozumieniu Wspólnego Słownika Zamówień i obejmują:

Wskaźnik cenowy danego składnika kosztów określa się na podstawie danych rynkowych lub w przypadku braku takich danych - na podstawie powszechnie stosowanych katalogów i informatorów cenowych.

Liczbę jednostek odniesienia określa się na podstawie programu funkcjonalno-użytkowego.

W przypadku gdy brak jest odpowiednich wskaźników cenowych, o których mowa w § 8 ust. 2 pkt 2, koszty oblicza się w indywidualnym preliminarzu kosztów.

Przy sporządzaniu preliminarza kosztów dopuszcza się korzystanie z dostępnych aktualnych publikacji.

Dopuszcza się również sporządzenie preliminarza na podstawie analizy kosztów zrealizowanych zamówień bądź ich części oraz na podstawie analiz indywidualnych.

Źródła informacji przy indywidualnym zbieraniu danych stanowią:

Planowane koszty prac projektowych oblicza się jako iloczyn wskaźnika procentowego i planowanych kosztów robót budowlanych, według wzoru:

W_PP = W% × W_RB

w którym poszczególne symbole oznaczają:

W_PP - planowane koszty prac projektowych;

W% - wskaźnik procentowy;

W_RB - planowane koszty robót budowlanych.

Podstawę obliczenia planowanych kosztów prac projektowych stanowią:

Wskaźnik procentowy przyjmuje się w wysokości i na warunkach określonych w załączniku do rozporządzenia.

Planowane koszty prac projektowych stanowią sumę kosztów prac projektowych ustalonych odrębnie dla poszczególnych obiektów.

Planowane koszty prac projektowych obliczone zgodnie z ust. 1-4 nie obejmują opracowania danych wyjściowych, a w szczególności:

Jeżeli zachodzi konieczność ustalenia udziału poszczególnych faz opracowań w łącznym koszcie prac projektowych lub ustalenia kosztu opracowań projektowych zlecanych odrębnie, stosuje się następujące wartości procentowe, dostosowując udział procentowy do specyfiki inwestycji:

- przy czym suma wartości składowych prac projektowych liczona w procentach wynosi 100%.

Jeżeli opracowanie ma pomijać fazę projektu koncepcyjnego, wartość udziału procentowego faz następnych powiększa się tak, aby łączna ich wartość wynosiła 100%.

W przypadku gdy nie jest możliwe ustalenie wartości wskaźnika procentowego na podstawie załącznika do rozporządzenia, zamawiający ustala go na podstawie własnych danych lub informacji uzyskanych od właściwej izby samorządu zawodowego.

Do postępowań o udzielenie zamówienia wszczętych i niezakończonych przed dniem 1 stycznia 2022 r. w zakresie ustalenia wartości zamówienia stosuje się przepisy dotychczasowe.

Zamawiający, w celu ustalenia wartości zamówienia w przypadku przygotowania lub przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia wszczętego po dniu 31 grudnia 2021 r., może korzystać odpowiednio z kosztorysu inwestorskiego albo planowanych kosztów prac projektowych oraz planowanych kosztów robót budowlanych określonych w programie funkcjonalno-użytkowym, sporządzonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, w przypadku gdy od ich sporządzenia upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy.