Ustawa z dnia 15 kwietnia 2021 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw¹⁾

W ustawie z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 1842, z późn. zm.²⁾) po art. 15zoe dodaje się art. 15zof w brzmieniu:

„ Art. 15zof. W celu przeciwdziałania skutkom COVID-19 w roku 2021 rezerwę części oświatowej subwencji ogólnej, o której mowa w art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, zwiększa się o kwotę 187 mln zł ze środków budżetu państwa. ” .

W ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2021 r. poz. 974) w art. 86:

W ustawie z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2020 r. poz. 1845, z późn. zm.³⁾) wprowadza się następujące zmiany:

W ustawie z dnia 22 listopada 2018 r. o dokumentach publicznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 725 i 1517) w art. 73 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1. Dokumenty publiczne wydawane na podstawie przepisów dotychczasowych, wytwarzane według wzoru określonego w przepisach prawa powszechnie obowiązującego, które nie spełniają wymagań odnośnie do minimalnych zabezpieczeń określonych w niniejszej ustawie, mogą być nadal wydawane, nie dłużej jednak niż przez okres: 1) w przypadku dokumentów publicznych kategorii pierwszej i drugiej - trzech lat, 2) w przypadku dokumentów publicznych kategorii trzeciej - pięciu lat - od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. ” .

W ustawie z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875, 1086, 2255 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 159) w art. 56 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2-4 w brzmieniu:

„ 2. Przy ustalaniu prawa i wysokości emerytury górniczej, o której mowa w art. 50a lub art. 50e ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, okresy czasowego oddelegowania pracowników, wykonujących pracę górniczą, o której mowa w art. 50c ust. 1 tej ustawy, którzy posiadają uprawnienia ratownika górniczego lub sanitariusza, do prac przy zwalczaniu epidemii w ramach wsparcia działania szpitali w związku z COVID-19 traktuje się na równi z dniówkami roboczymi przepracowanymi pod ziemią, pod warunkiem wykonywania tych prac w okresie oddelegowania. 3. Okresy czasowego oddelegowania, o których mowa w ust. 2, podlegają uwzględnieniu przy ustalaniu prawa i wysokości emerytury górniczej w wymiarze i przy zastosowaniu przeliczników właściwych dla okresu pracy górniczej wykonywanej ostatnio przed okresem tego oddelegowania. 4. Okresy wykonywania pracy w okresie oddelegowania, o którym mowa w ust. 2, potwierdza pracodawca delegujący pracownika. Potwierdzenie to następuje w formie zaświadczenia, wydanego na żądanie osoby oddelegowanej lub organu rentowego właściwego do przyznania emerytury górniczej. ” .

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z wyjątkiem art. 5, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od dnia 16 maja 2020 r.