Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 maja 2022 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych

Do postępowania w sprawie przyznania rekompensat, zwrotu rekompensat, zakazu ubiegania się o przyznanie rekompensat oraz nakładania kar pieniężnych, o których mowa w art. 26, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052).

Od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, zwanego dalej „Prezesem URE”, wydanych w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu ochrony konkurencji i konsumentów.

Do postępowań w sprawie odwołania od decyzji Prezesa URE, o których mowa w ust. 2, stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 1805, z późn. zm.²⁾) o postępowaniu w sprawach z zakresu regulacji energetyki.

Do postanowień, na które przysługuje zażalenie, wydanych przez Prezesa URE w toku postępowań, o których mowa w ust. 1, przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.

Maksymalny limit środków finansowych przeznaczanych na przyznanie rekompensat za dany rok kalendarzowy jest równy wysokości środków ze sprzedaży w drodze aukcji uprawnień do emisji, o których mowa w art. 49 ust. 2c ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, uzyskanych w roku kalendarzowym poprzedzającym rok kalendarzowy, za który są przyznawane rekompensaty.

Maksymalny limit środków finansowych przeznaczanych na przyznanie rekompensat, o którym mowa w ust. 1, pomniejsza się o wysokość rekompensat należnych za poprzednie lata, a wypłaconych w danym roku kalendarzowym.

W przypadku gdy w danym roku kalendarzowym łączna wysokość rekompensat ustalona na podstawie pozytywnie rozpatrzonych wniosków o przyznanie rekompensat złożonych w danym roku kalendarzowym przekracza kwotę ustaloną zgodnie z ust. 1 i 2, wysokość rekompensat, które będą wypłacone w danym roku kalendarzowym, podlega proporcjonalnemu obniżeniu tak, aby łączna wysokość wypłacanych rekompensat w tym roku była równa maksymalnemu limitowi środków finansowych przeznaczanych na przyznanie rekompensat, o którym mowa w ust. 1, pomniejszonemu zgodnie z ust. 2.

Informację dotyczącą maksymalnego limitu środków finansowych przeznaczanych na przyznanie rekompensat, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki przekazuje Prezesowi URE, do dnia 15 stycznia roku kalendarzowego, w którym są przyznawane rekompensaty.

Prezes URE, do dnia 31 stycznia każdego roku, podaje do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ten organ:

W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w instalacji ma zastosowanie jeden ze wskaźników efektywności zużycia energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, dla którego wartość jest wyrażona w megawatogodzinach na megagramy (MWh/Mg) produktu, wysokość rekompensat jest obliczana według wzoru:

Amaxt = Ai_t × C_t × P_t-1× E_t × AO_t,

w którym poszczególne symbole oznaczają:

Amaxt - wysokość rekompensat dla instalacji;

Ai_t - intensywność pomocy wyrażoną jako ułamek 0,75;

C_t - wskaźnik emisji dwutlenku węgla (CO₂) w wysokości 0,81 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO₂/MWh);

P_t-1 - terminową cenę uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty;

E_t - wskaźnik efektywności zużycia energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych określony w załączniku nr 2 do ustawy dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty;

AO_t - wielkość produkcji produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, wyrażoną w megagramach (Mg).

W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w instalacji ma zastosowanie jeden ze wskaźników emisyjności określony w załączniku nr 1 pkt 2 do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/331 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na podstawie art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 59 z 27.02.2019, str. 8), zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji (UE) 2019/331”, dla którego wartość wyrażona jest w megagramach dwutlenku węgla na megagramy (Mg CO₂/Mg) produktu, wysokość rekompensat jest obliczana według wzoru:

Amaxt = Ai_t × C_t × P_t-1× E × AO_t,

w którym poszczególne symbole oznaczają:

Amaxt - wysokość rekompensat dla instalacji;

Ai_t - intensywność pomocy wyrażoną jako ułamek 0,75;

C_t - wskaźnik emisji dwutlenku węgla (CO₂) w wysokości 0,81 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO₂/MWh);

P_t-1 - terminową cenę uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty;

E - wskaźnik efektywności zużycia energii elektrycznej obliczany według następującego wzoru:

E = [We × Ep] / Ie

w którym poszczególne symbole oznaczają:

We - wskaźnik emisyjności dla produktu z uwzględnieniem zamienności paliw i energii elektrycznej określony w pkt 2 załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/447 z dnia 12 marca 2021 r. określającego zmienione wartości wskaźników emisyjności na potrzeby przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji na lata 2021-2025 zgodnie z art. 10a ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 87 z 15.03.2021, str. 29), zwanego dalej „rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2021/447”;

Ep - stosunek odpowiednich emisji pośrednich określanych dla każdego z produktów w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, do sumy wszystkich emisji bezpośrednich i odpowiednich emisji pośrednich obliczonych zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331;

Ie - przeciętną wartość intensywności emisji w wysokości 0,376 megagrama dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO₂/MWh);

AO_t - wielkość produkcji produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji w roku, za który są przyznawane rekompensaty, wyrażoną w megagramach (Mg).

W przypadku gdy do produktu wytwarzanego w instalacji nie ma zastosowania żaden ze wskaźników efektywności zużycia energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 2 do ustawy oraz żaden ze wskaźników emisyjności określony w załączniku nr 1 pkt 2 do rozporządzenia Komisji (UE) 2019/331, wysokość rekompensat jest obliczana według wzoru:

Amaxt = Ai_t× C_t × P_t-1× EF_t × BEC_t,

w którym poszczególne symbole oznaczają:

Amaxt - wysokość rekompensat dla instalacji;

Ai_t - intensywność pomocy wyrażoną jako ułamek 0,75;

C_t - wskaźnik emisji dwutlenku węgla (CO₂) w wysokości 0,81 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO₂/MWh);

P_t-1 - terminową cenę uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty;

EF_t - wskaźnik efektywności zużycia rezerwowej energii elektrycznej w odniesieniu do produktów z sektorów lub podsektorów energochłonnych w wysokości określonej w załączniku nr 3 do ustawy dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty;

BEC_t - zużycie energii elektrycznej do wytworzenia produktu zaliczanego do sektorów lub podsektorów energochłonnych określonych w załączniku nr 1 do ustawy w instalacji w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, wyrażone w megawatogodzinach (MWh).

(uchylony)⁶⁾

(uchylony)⁶⁾

Przez terminową cenę uprawnień do emisji, o której mowa w ust. 1-3, rozumie się średnią arytmetyczną dziennych cen zamknięcia dla kontraktów terminowych uprawnień do wprowadzenia do powietrza ekwiwalentu, w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji (Dz. U. z 2022 r. poz. 673), dwutlenku węgla (CO₂) utworzonych w ramach systemu, który służy do rozliczania wielkości emisji, i którymi można rozporządzać w Unii Europejskiej na zasadach określonych w ustawie z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, wykonywanych przez dostawę w grudniu roku, za który przyznawane są rekompensaty, na giełdach Intercontinental Exchange oraz European Energy Exchange, w dniach od 1 stycznia do 31 grudnia roku poprzedzającego dany rok kalendarzowy, za który przyznawane są rekompensaty. Terminową cenę uprawnień do emisji przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z dnia notowania kontraktów terminowych uprawnień do wprowadzania do powietrza ekwiwalentu, w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji.

W przypadku, o którym mowa w ust. 3:

(uchylony)⁷⁾

Wysokość rekompensat obliczona zgodnie z ust. 1-3 jest pomniejszana o kwotę stanowiącą równowartość rekompensat obliczonych zgodnie ze wzorem określonym w ust. 3, dla roku kalendarzowego, za który przyznawane są rekompensaty, przyjmując zużycie energii elektrycznej w wysokości 1 gigawatogodziny (GWh).

W przypadku gdy łączna wysokość rekompensat ustalona na podstawie pozytywnie rozpatrzonych wniosków o przyznanie rekompensat złożonych w danym roku kalendarzowym nie przekracza kwoty ustalonej zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2, kwotę rekompensat obliczonych dla danego podmiotu zgodnie z art. 7 ust. 1-3, który przekazał w terminie informacje, oświadczenie i dokumenty, o których mowa w art. 10 ust. 6a, zwiększa się o kwotę obliczoną zgodnie z art. 7b.

W przypadku gdy łączna wysokość rekompensat ustalona na podstawie pozytywnie rozpatrzonych wniosków o przyznanie rekompensat złożonych w danym roku kalendarzowym po uwzględnieniu zwiększenia, o którym mowa w ust. 1, przekracza kwotę ustaloną zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2, wysokość zwiększenia, o którym mowa w ust. 1, w danym roku kalendarzowym, podlega proporcjonalnemu obniżeniu tak, aby łączna wysokość wypłacanych rekompensat w tym roku kalendarzowym była równa maksymalnemu limitowi środków finansowych przeznaczanych na przyznanie rekompensat, o którym mowa w art. 6 ust. 1, pomniejszonemu zgodnie z art. 6 ust. 2.

Wysokość zwiększenia, o którym mowa w art. 7a ust. 1, stanowi różnicę pomiędzy wysokością poniesionych kosztów pośrednich a wartością rekompensat obliczonych dla danego podmiotu zgodnie z art. 7 ust. 1-3 i wartością odpowiadającą 1,5% wartości dodanej brutto tego podmiotu w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty.

Wysokość zwiększenia, o którym mowa w art. 7a ust. 1, nie może przekroczyć jednej trzeciej wartości rekompensaty obliczonej dla danego podmiotu zgodnie z art. 7 ust. 1-3.

Wysokość poniesionych kosztów pośrednich, o których mowa w ust. 1, jest obliczana według wzoru:

Kpt = C_t × P_t-1× En_t,

w którym poszczególne symbole oznaczają:

Kpt - wysokość kosztów pośrednich;

C_t - wskaźnik emisji dwutlenku węgla (CO₂) w wysokości 0,81 megagramów dwutlenku węgla na megawatogodzinę (Mg CO₂/MWh);

P_t-1 - terminową cenę uprawnień do emisji dla roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty;

En_t - całkowite zużycie energii elektrycznej na własne potrzeby w roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty.

Wartość dodaną brutto, o której mowa w ust. 1, oblicza się według następujących zasad:

Prezes URE przyznaje rekompensaty w drodze decyzji, na wniosek podmiotu, o którym mowa w art. 5, zwanego dalej „wnioskodawcą”.

Wnioskodawca składa wniosek o przyznanie rekompensat, zwany dalej „wnioskiem”, w terminie do dnia 31 marca roku następującego po roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, zgodnie z wzorem określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 10, na formularzu dostępnym w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego Prezesa URE, wraz z załącznikami. Wniosek składa się w formie pisemnej w postaci papierowej oraz w postaci elektronicznej umożliwiającej przetwarzanie zawartych w nim danych. Wniosek dotyczy produkcji produktów z sektorów i podsektorów energochłonnych wytwarzanych we wszystkich instalacjach, w odniesieniu do których wnioskodawca ubiega się o przyznanie rekompensat.

Wniosek zawiera:

(uchylony)¹³⁾

Do wniosku dołącza się:

(uchylony)¹⁵⁾

Wnioskodawca, w terminie do dnia 31 lipca następującego po roku kalendarzowym, za który są przyznawane rekompensaty, w celu uzyskania zwiększenia, o którym mowa w art. 7a ust. 1, dołącza do wniosku:

Wniosek wraz z załącznikami, o których mowa w ust. 5 pkt 1-5 i 7, podlega weryfikacji przez weryfikatora w zakresie poprawności, wiarygodności oraz dokładności zawartych w nim danych. Z przeprowadzonej weryfikacji sporządza się opinię. Koszty weryfikacji ponosi wnioskodawca.

Informacje zawarte we wniosku są przedmiotem weryfikacji przez Prezesa URE w zakresie ich poprawności, wiarygodności oraz dokładności i na ich podstawie jest określana wysokość przyznawanych rekompensat lub wydawana jest decyzja o odmowie przyznania rekompensat.

W przypadku gdy wniosek nie zawiera informacji, o których mowa w ust. 3, lub wnioskodawca nie dołączył dokumentów, o których mowa w ust. 5, albo wniosek przekazany w postaci elektronicznej zawiera informacje inne niż wniosek złożony w postaci papierowej, Prezes URE wzywa wnioskodawcę odpowiednio do uzupełnienia wniosku lub usunięcia rozbieżności w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. W przypadku nieuzupełnienia wniosku lub nieusunięcia rozbieżności w wyznaczonym terminie Prezes URE pozostawia wniosek bez rozpatrzenia, o czym informuje wnioskodawcę.

W przypadku gdy w terminie wskazanym w ust. 6a do wniosku nie zostały dołączone informacje, oświadczenie lub dokumenty, o których mowa w ust. 6a, kwota rekompensat obliczonych dla danego wnioskodawcy nie podlega zwiększeniu, o którym mowa w art. 7a ust. 1.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia:

− mając na uwadze konieczność zapewnienia przyznawania rekompensat na podstawie rzetelnych i wiarygodnych informacji oraz dokumentów.

Prezes URE, do dnia 31 października danego roku kalendarzowego, wydaje decyzję w sprawie przyznania w całości lub w części, lub odmowy przyznania rekompensat za poprzedni rok kalendarzowy.

W decyzji o przyznaniu rekompensat Prezes URE określa wysokość przyznanych rekompensat.

Prezes URE jest podmiotem udzielającym pomocy publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2021 r. poz. 743 oraz z 2022 r. poz. 807), w odniesieniu do pomocy publicznej udzielanej na podstawie ustawy.

Prezes URE, do dnia 7 listopada danego roku kalendarzowego, przekazuje ministrowi właściwemu do spraw gospodarki oraz Bankowi Gospodarstwa Krajowego, zwanemu dalej „Bankiem”, w postaci elektronicznej umożliwiającej przetwarzanie zawartych w nim danych, wykaz podmiotów, którym przyznano rekompensaty w tym roku kalendarzowym.

Wykaz, o którym mowa w ust. 4, zawiera w szczególności:

Rekompensaty są wypłacane jednorazowo przez Bank z Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji, o którym mowa w art. 21 ust. 1, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wykazu, o którym mowa w ust. 4.

Prezes URE, do dnia 31 grudnia danego roku kalendarzowego, podaje do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ten organ informację o łącznej wysokości przyznanych rekompensat za poprzedni rok kalendarzowy, w podziale na poszczególne sektory i podsektory energochłonne określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Podmiot, któremu zostały przyznane rekompensaty, jest obowiązany do prowadzenia produkcji w instalacji przez okres 2 lat następujących po roku kalendarzowym, w którym zostały mu przyznane rekompensaty.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy podmiotu, który przeniósł produkcję danej instalacji na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Szwajcarii lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

Podmiot, któremu zostały przyznane rekompensaty, będący podmiotem, o którym mowa w art. 36 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. z 2021 r. poz. 2166), jest obowiązany do ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w rozumieniu art. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych lub poprawy efektywności energetycznej w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej.

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, uznaje się za spełniony, jeżeli podmiot, o którym mowa w ust. 1:

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, podmiot, któremu zostały przyznane rekompensaty, jest obowiązany zrealizować przedsięwzięcia służące poprawie efektywności energetycznej w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej wyłącznie w takim zakresie, w jakim łączne wymagane nakłady na ich realizację nie przekraczają wartości rekompensat uzyskanych za dany rok kalendarzowy.

W przypadku gdy z audytu energetycznego przedsiębiorstwa, o którym mowa w rozdziale 5 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej, wynika, że każde z przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej wymagałoby poniesienia nakładów finansowych w wysokości przekraczającej wartość rekompensat uzyskanych za dany rok kalendarzowy lub dla każdego z tych przedsięwzięć okres zwrotu nakładów przekracza 3 lata, uznaje się, że obowiązek, o którym mowa w ust. 1, został zrealizowany.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, wykazanie pochodzenia energii elektrycznej ze źródeł zapewniających uniknięcie emisji gazów cieplarnianych w rozumieniu art. 3 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych jest realizowane wyłącznie:

Wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 12a ust. 1, rozlicza się w terminie do dnia 30 listopada czwartego roku następującego po roku kalendarzowym, w którym podmiot, o którym mowa w art. 12a ust. 1, uzyskał rekompensaty.

Wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 12a ust. 1, można rozliczyć łącznie za dwa, trzy lub cztery lata. W takim przypadku rozliczenia tego dokonuje się do dnia 30 listopada roku kalendarzowego następującego po ostatnim roku kalendarzowym z odpowiednio dwóch, trzech lub czterech lat, za które następuje rozliczenie wykonania obowiązku.

Podmiot, o którym mowa w art. 12a ust. 1, dokonując rozliczenia wykonania obowiązku zgodnie z ust. 1 lub 2, przedkłada Prezesowi URE:

Nakłady finansowe poniesione na realizację przedsięwzięć, o których mowa w art. 12a ust. 2 pkt 3, mogą zostać uwzględnione w sprawozdaniu, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, za poszczególne następujące po sobie lata, do wysokości sumy tych nakładów.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, mając na uwadze konieczność zapewnienia przejrzystości tego sprawozdania oraz ujednolicenia sposobu jego sporządzania.

W przypadku podania we wniosku nieprawdziwych danych Prezes URE wydaje decyzję o zakazie ubiegania się o przyznanie rekompensat przez tego wnioskodawcę przez okres 3 lat od zakończenia roku kalendarzowego, w którym decyzja o zakazie ubiegania się o przyznanie rekompensat stała się prawomocna.

Prezes URE odstępuje od wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, jeżeli:

Wnioskodawca w toku postępowania, o którym mowa w art. 4 ust. 1, jest obowiązany, na żądanie Prezesa URE, zapewnić mu wgląd do ksiąg rachunkowych oraz przedstawić, na żądanie Prezesa URE, informacje i dokumenty niezbędne do weryfikacji danych przedstawionych we wniosku i załącznikach do niego.

Podmiot inny niż wnioskodawca jest obowiązany, na żądanie Prezesa URE, w toku postępowania, o którym mowa w art. 4 ust. 1, do przedstawienia informacji lub dokumentów będących w posiadaniu tego podmiotu, niezbędnych do weryfikacji danych przedstawionych przez wnioskodawcę we wniosku i załącznikach do niego, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie chronionych.

Prezes URE w terminie do dnia 31 grudnia sporządza sprawozdanie roczne dotyczące rekompensat przyznanych w danym roku kalendarzowym.

Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności:

Prezes URE przechowuje dokumentację dotyczącą postępowania w sprawie przyznania, zwrotu rekompensat lub zakazu ubiegania się o przyznanie rekompensat przez 10 lat od dnia wypłaty rekompensat.

Rada Ministrów, na wniosek Prezesa URE, przyjmuje sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, do dnia 31 stycznia roku następującego po roku kalendarzowym, którego dotyczy to sprawozdanie.

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przekazuje Komisji Europejskiej przyjęte przez Radę Ministrów sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, do dnia 31 marca roku następującego po roku kalendarzowym, którego dotyczy sprawozdanie.

Fundusz Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji, zwany dalej „Funduszem”, jest państwowym funduszem celowym.

Dysponentem Funduszu jest minister właściwy do spraw gospodarki.

Obsługę bankową Funduszu prowadzi Bank.

Dysponent Funduszu sporządza roczny plan finansowy Funduszu z uwzględnieniem trybu i terminów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 138 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Dysponent Funduszu sporządza sprawozdanie z wykonania rocznego planu finansowego Funduszu z uwzględnieniem przepisów wydanych na podstawie art. 41 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych i przekazuje je do ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Karze pieniężnej podlega ten, kto:

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, nakłada Prezes URE w drodze decyzji.

Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w przypadku:³²⁾

Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 pkt 3, wynosi 10 000 zł.

Karę pieniężną wnosi się na rachunek właściwego urzędu skarbowego.

Wpływy z kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.

Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja Prezesa URE o wymierzeniu kary pieniężnej stała się prawomocna.

Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1, podlegają egzekucji w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Rekompensaty są przyznawane po raz pierwszy za rok 2019.

Maksymalny limit środków finansowych, o którym mowa w art. 6 ust. 1, przeznaczony na przyznanie rekompensat za:

O przyznanie rekompensat za rok 2019 może ubiegać się podmiot, który w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 6 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 28³⁴⁾, wszystkim przedsiębiorstwom energetycznym wykonującym działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną, z którymi zawarł na 2019 rok umowę sprzedaży energii elektrycznej lub umowę kompleksową lub złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 7 tej ustawy.

Do wniosku o przyznanie rekompensat za 2019 rok załącza się:

W sprawie przyznania lub odmowy przyznania rekompensat za rok 2019 Prezes URE wydaje decyzję, o której mowa w art. 11 ust. 1, do dnia 31 lipca 2020 r.

Prezes URE, w terminie do dnia 7 sierpnia 2020 r., przekazuje ministrowi właściwemu do spraw gospodarki oraz Bankowi, w postaci elektronicznej umożliwiającej przetwarzanie zawartych w nim danych, wykaz podmiotów, o którym mowa w art. 11 ust. 4, którym przyznano rekompensaty za rok 2019.

Rekompensaty za rok 2019 są wypłacane jednorazowo przez Bank z Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji, o którym mowa w art. 21 ust. 1, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wykazu, o którym mowa w ust. 4.

Informacje zawarte we wniosku o przyznanie rekompensat za rok 2019 są przedmiotem weryfikacji przez Prezesa URE wyłącznie w zakresie ich poprawności, kompletności oraz zgodności z opinią weryfikatora, o której mowa w art. 10 ust. 7, i na ich podstawie określana jest wysokość przyznawanych rekompensat albo wydawana jest decyzja o odmowie przyznania rekompensat.

Do dnia wydania decyzji Komisji Europejskiej o zgodności pomocy publicznej przewidzianej w niniejszej ustawie z rynkiem wewnętrznym albo decyzji stwierdzającej, że środek ten nie stanowi pomocy publicznej, art. 11 ust. 1 nie stosuje się.

W przypadku wydania decyzji Komisji Europejskiej o braku zgodności pomocy publicznej przewidzianej w niniejszej ustawie z rynkiem wewnętrznym, środki zgromadzone w Funduszu podlegają zwrotowi do budżetu państwa, z wyjątkiem środków, o których mowa w art. 23 pkt 2.

Limit wydatków przeznaczony na wypłatę rekompensat z Funduszu wynosi w:

Limit wydatków przeznaczonych na wypłatę rekompensat z Funduszu wynosi w:

Minister właściwy do spraw gospodarki monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1 i 1a.

Mechanizm korygujący jest wdrażany zgodnie z art. 6 ust. 3 przez Prezesa URE.

Limit wydatków przeznaczonych z Funduszu na wykonywanie zadań Banku za wykonywanie czynności, o których mowa w art. 21 ust. 3 oraz art. 25, wynosi w:

Limit wydatków przeznaczonych z Funduszu na wykonywanie zadań Banku za wykonywanie czynności, o których mowa w art. 21 ust. 3 oraz art. 25, wynosi w:

Minister właściwy do spraw gospodarki monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1 i 1a, oraz wdraża mechanizmy korygujące, o których mowa w ust. 3.

W przypadku gdy wielkość wydatków po pierwszym półroczu danego roku budżetowego wyniesie więcej niż 65% limitu wydatków przewidzianych na dany rok, dysponent środków obniża wielkość środków przeznaczonych na wydatki w drugim półroczu o kwotę stanowiącą różnicę między wielkością tego limitu a kwotą przekroczenia wydatków.

W przypadku gdy wielkość wydatków w poszczególnych miesiącach jest zgodna z planem finansowym, przepisu ust. 3 nie stosuje się.

Limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań Prezesa URE wynikających z niniejszej ustawy uwzględniony w części 50 budżetu państwa, której dysponentem jest Prezes URE, wynosi w:

Limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań Prezesa URE wynikających z ustawy, uwzględniony w części 50 budżetu państwa, której dysponentem jest Prezes URE, wynosi w:

Prezes URE monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1 i 1a, oraz wdraża mechanizmy korygujące, o których mowa w ust. 3.

W przypadku gdy wielkość wydatków po pierwszym półroczu danego roku budżetowego wyniesie więcej niż 65% limitu wydatków przewidzianych na dany rok, dysponent środków obniża wielkość środków przeznaczonych na wydatki w drugim półroczu o kwotę stanowiącą różnicę między wielkością tego limitu a kwotą przekroczenia wydatków.

W przypadku gdy wielkość wydatków w poszczególnych miesiącach jest zgodna z planem finansowym, przepisu ust. 3 nie stosuje się.

Limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań ministra właściwego do spraw gospodarki wynikających z niniejszej ustawy wynosi w:

Limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań ministra właściwego do spraw gospodarki wynikający z ustawy wynosi w:

Minister właściwy do spraw gospodarki monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1 i 1a, oraz wdraża mechanizmy korygujące, o których mowa w ust. 3.

W przypadku gdy wielkość wydatków po pierwszym półroczu danego roku budżetowego wyniesie więcej niż 65% limitu wydatków przewidzianych na dany rok, dysponent środków obniża wielkość środków przeznaczonych na wydatki w drugim półroczu o kwotę stanowiącą różnicę między wielkością tego limitu a kwotą przekroczenia wydatków.

W przypadku gdy wielkość wydatków w poszczególnych miesiącach jest zgodna z planem finansowym, przepisu ust. 3 nie stosuje się.