Ustawa z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw¹⁾

Przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję i wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania ciepła, które jest dostarczane do odbiorców ciepła, o których mowa w art. 4 ust. 1, dla:

- ustala na podstawie taryfy dla ciepła zatwierdzonej na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy - Prawo energetyczne cenę ciepła, cenę za zamówioną moc cieplną i cenę nośnika ciepła lub stawkę opłaty miesięcznej za zamówioną moc cieplną i stawkę opłaty za ciepło z rekompensatą wynikające ze średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą, o której mowa w ust. 3, uwzględniając planowane wielkości uwzględnione w zatwierdzonej taryfie, i wprowadza ustalone ceny z rekompensatą do stosowania w rozliczeniach z odbiorcami, o których mowa w art. 4 ust. 1, w okresie od dnia 1 października 2022 r. do dnia 30 kwietnia 2023 r.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania ciepła, które jest dostarczane do odbiorców ciepła, o których mowa w art. 4 ust. 1, która nie wymaga uzyskania koncesji, lub zwolnione z obowiązku przedkładania taryf dla ciepła do zatwierdzania Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki, zwanemu dalej „Prezesem URE”, dla każdego źródła ciepła lub grupy źródeł ciepła stosujących ten sam rodzaj paliwa, z których żadne nie przekracza 5 MW zainstalowanej mocy cieplnej, kalkuluje ceny lub stawki opłat zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 46 ust. 5 i 6 ustawy - Prawo energetyczne oraz ustala składniki średniej ceny wytwarzania ciepła wynikające ze średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą, o której mowa w ust. 3, i wprowadza je do stosowania w okresie od dnia 1 października 2022 r. do dnia 30 kwietnia 2023 r. w rozliczeniach z odbiorcami, o których mowa w art. 4 ust. 1.

Średnia cena wytwarzania ciepła z rekompensatą przyjmuje wartość:

Dla źródła ciepła wykorzystującego różne paliwa, o których mowa w ust. 3, średnią cenę wytwarzania ciepła oraz średnią cenę wytwarzania ciepła z rekompensatą dla tego źródła określa się proporcjonalnie do procentowego udziału ciepła wytworzonego z tych paliw w ogólnej ilości wytworzonego ciepła w tym źródle.

W przypadku gdy w systemie ciepłowniczym występują źródła ciepła stosujące taryfę skalkulowaną na podstawie kosztów uzasadnionych w rozumieniu art. 3 pkt 21 ustawy - Prawo energetyczne oraz źródła ciepła stosujące taryfę skalkulowaną na podstawie art. 47 ust. 2f ustawy - Prawo energetyczne, sprzedawca ciepła stosuje w rozliczeniach z odbiorcami, o których mowa w art. 4 ust. 1, średnią cenę wytwarzania ciepła z rekompensatą w wysokości określonej w ust. 3 proporcjonalnie do procentowego udziału ciepła dostarczanego tym odbiorcom w ogólnej ilości ciepła dostarczanego przez tego sprzedawcę, zgodnie z algorytmem zawartym w taryfie dystrybutora ciepła.

Jeżeli średnia cena wytwarzania ciepła dla danego źródła ciepła jest wyższa od średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą dla tego źródła, od dnia 1 października 2022 r. do dnia 30 kwietnia 2023 r. są stosowane ceny lub stawki opłat w wysokości odpowiadającej średniej cenie wytwarzanego ciepła z rekompensatą.

Jeżeli średnia cena wytwarzania ciepła dla danego źródła ciepła jest niższa od średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą dla tego źródła, przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1 lub 2, w rozliczeniach z odbiorcami, o których mowa w art. 4 ust. 1, stosuje tę cenę. Z tytułu stosowania średniej ceny wytwarzania ciepła niższej niż określona w ust. 3 rekompensata nie przysługuje.

Średnią cenę wytwarzania ciepła z rekompensatą ustala się dla:

Średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą nie stosuje się do odbiorców w zakresie, w jakim korzystają ze wsparcia na cele ogrzewania na podstawie przepisów:

Odbiorcy ciepła, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 i 3, składają sprzedawcy ciepła oświadczenie, które zawiera:

Określenie szacowanej ilości ciepła w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 1, jest dokonywane przez odbiorcę zgodnie z zasadami określonymi w art. 45a ustawy - Prawo energetyczne lub z uwzględnieniem powierzchni lokali mieszkalnych i użytkowych, charakteru prowadzonej w nich działalności oraz posiadanych danych historycznych.

Osoba działająca w imieniu i na rzecz odbiorcy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 i 3, która mimo ciążącego na niej obowiązku nie złożyła oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, albo w oświadczeniu tym określiła szacowaną ilość ciepła, która będzie zużywana na potrzeby, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 lub 3, w sposób rażąco sprzeczny z ust. 2, ponosi na zasadzie winy odpowiedzialność wobec mieszkańców lokali, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 lub 3, do kwoty stanowiącej iloczyn różnicy średniej ceny wytwarzania ciepła i średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą oraz ilości ciepła dostarczonego na potrzeby, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 lub 3.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, odbiorca ciepła, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 lub 3, składa w terminie 21 dni od dnia nabycia uprawnienia do stosowania wobec niego średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą.

Wprowadzenie do stosowania średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą nie powoduje konieczności zmiany umowy sprzedaży ciepła lub umowy kompleksowej.

Odbiorca ciepła składa oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, przy każdej zmianie danych, o których mowa w tym przepisie.

Odbiorcy ciepła, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, w celu umożliwienia stosowania średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą, składają sprzedawcy ciepła oświadczenie, które zawiera:

Określenie szacunkowej ilości ciepła w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 1, jest dokonywane przez odbiorcę zgodnie z zasadami określonymi w art. 45a ustawy - Prawo energetyczne lub z uwzględnieniem powierzchni lokali, charakteru prowadzonej w nich działalności oraz posiadanych danych historycznych.

Osoba działająca w imieniu i na rzecz odbiorcy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, która mimo ciążącego na niej obowiązku nie złożyła oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, albo w oświadczeniu tym określiła szacowaną ilość ciepła, która będzie zużywana na potrzeby, o których mowa w ust. 1 pkt 2, w sposób rażąco sprzeczny z ust. 2, ponosi na zasadzie winy odpowiedzialność wobec podmiotu określonego w art. 4 ust. 1 pkt 4 do kwoty stanowiącej iloczyn różnicy w średniej ceny wytwarzania ciepła wytwórcy, a średnią ceną wytwarzania ciepła z rekompensatą oraz ilością ciepła zużytego na potrzeby, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

Niezłożenie przez odbiorcę, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, w terminie 21 dni od dnia nabycia uprawnienia do stosowania wobec niego średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą, uprawnia sprzedawcę ciepła do niestosowania wobec tego odbiorcy średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą.

Złożenie przez odbiorcę, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, po upływie terminu określonego w ust. 4, zobowiązuje sprzedawcę ciepła do stosowania wobec tego odbiorcy średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą ze skutkiem od miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożono oświadczenie.

Wprowadzenie do stosowania średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą nie powoduje konieczności zmiany umowy sprzedaży ciepła lub umowy kompleksowej.

Odbiorca ciepła składa oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, przy każdej zmianie danych, o których mowa w tym przepisie.

Oświadczenia, o których mowa w art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 1, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

Oświadczenia, o których mowa w art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 1, składają osoby uprawnione do reprezentowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2-4, podpisując je własnoręcznie, kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.

Sprzedawca ciepła dokonuje rozliczeń z odbiorcami, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2-4, na podstawie oświadczeń, o których mowa w art. 5 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1.

Nadanie oświadczeń, o których mowa w art. 5 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1, w formie przesyłki poleconej w polskiej placówce pocztowej operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2022 r. poz. 896 i 1933) lub w placówce podmiotu zajmującego się doręczaniem korespondencji na terenie Unii Europejskiej jest równoznaczne ze złożeniem go sprzedawcy ciepła.

Sprzedawca ciepła w systemie ciepłowniczym przekazuje w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy wytwórcy ciepła w tym systemie informację o szacowanej ilości ciepła, która będzie zużywana przez odbiorców, o których mowa w art. 4 ust. 1, na podstawie oświadczeń, o których mowa w art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 1, a w przypadku kilku wytwórców ciepła lub kilku źródeł ciepła jednego wytwórcy ciepła zasilających ten system ciepłowniczy - o szacowanej ilości ciepła dla każdego źródła ciepła uwzględniającą algorytm dotyczący ceny ciepła, ceny za zamówioną moc cieplną oraz ceny nośnika ciepła umieszczonego w taryfie dystrybutora ciepła wykonującego działalność gospodarczą w tym systemie. W przypadku gdy odbiorca ciepła złożył oświadczenie po terminie, o którym mowa w art. 5 ust. 4 i art. 6 ust. 4, lub po zmianie danych, o których mowa w art. 5 ust. 6 i art. 6 ust. 7, sprzedawca ciepła przekazuje informację o szacowanej ilości ciepła w terminie do 10. dnia każdego miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożono oświadczenie, do wytwórcy ciepła w tym systemie.

Sprzedawca ciepła w systemie ciepłowniczym przekazuje w terminie do dnia 31 lipca 2023 r. wytwórcy ciepła w tym systemie informację o rzeczywistej ilości ciepła sprzedanego w okresie od dnia 1 października 2022 r. do dnia 30 kwietnia 2023 r. do odbiorców, o których mowa w art. 4 ust. 1, którzy złożyli oświadczenia na podstawie art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 1, a w przypadku kilku wytwórców ciepła lub kilku źródeł ciepła jednego wytwórcy ciepła zasilających ten system ciepłowniczy - o ilości ciepła dla każdego źródła ciepła wyznaczonej na podstawie algorytmu dotyczącego ceny ciepła, ceny za zamówioną moc cieplną oraz ceny nośnika ciepła umieszczonego w taryfie dystrybutora ciepła wykonującego działalność gospodarczą w tym systemie.

W przypadku gdy odbiorca ciepła, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 i 3, nie złożył oświadczenia, o którym mowa w art. 5 ust. 1, sprzedawca ciepła w systemie ciepłowniczym określa:

- jako całość sprzedanego ciepła do tego odbiorcy.

Średnią cenę wytwarzania ciepła z rekompensatą stosuje się w okresie od dnia 1 października 2022 r. do dnia 30 kwietnia 2023 r.

Przedsiębiorstwa energetyczne, stosujące średnią cenę wytwarzania ciepła z rekompensatą, zaliczają wypłaconą rekompensatę, o której mowa w art. 12 ust. 1, oraz dodatkową rekompensatę, o której mowa w art. 31 ust. 1, pomniejszone o kwotę podatku od towarów i usług dla dostaw ciepła, do przychodów ze sprzedaży ciepła.

Przedsiębiorstwom energetycznym, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2, stosującym średnią cenę wytwarzania ciepła z rekompensatą wobec odbiorców, o których mowa w art. 4 ust. 1, zwanym dalej „podmiotami uprawnionymi”, przysługuje z tego tytułu rekompensata określona zgodnie z ust. 3, zwana dalej „rekompensatą”.

Rekompensata przysługuje za okres od dnia 1 października 2022 r. do dnia 30 kwietnia 2023 r. i jest wypłacana podmiotowi uprawnionemu za każdy miesiąc kalendarzowy stosowania średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą.

Rekompensata dla danego źródła ciepła lub grupy źródeł ciepła przysługuje podmiotowi uprawnionemu w kwocie stanowiącej iloczyn różnicy średniej ceny wytwarzania ciepła i średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą oraz ilości sprzedanego ciepła dla odbiorców, o których mowa w art. 4 ust. 1, w miesięcznym okresie rozliczeniowym, powiększoną o podatek od towarów i usług.

Wysokość rekompensaty dla danego źródła ciepła lub grupy źródeł ciepła za dany miesiąc ustala się zgodnie ze wzorem:

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

R - kwotę rekompensaty dla danego źródła ciepła lub grupy źródeł ciepła za dany miesiąc [zł],

CT - średnią cenę wytwarzania ciepła dla danego źródła ciepła lub grupy źródeł ciepła obliczoną przez wnioskodawcę na podstawie wielkości z zatwierdzonej taryfy lub wyznaczoną na podstawie kalkulacji cen lub stawek opłat zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 46 ust. 5 i 6 ustawy - Prawo energetyczne [zł/GJ], zgodnie ze wzorem:

a w przypadku stosowania stawki opłaty za ciepło i stawki opłaty miesięcznej za zamówioną moc cieplną:

CR - średnią cenę wytwarzania ciepła z rekompensatą dla danego źródła ciepła lub grupy źródeł ciepła, o której mowa w art. 3 ust. 3, z uwzględnieniem art. 3 ust. 4 i 5 [zł/GJ], obliczaną przez wnioskodawcę zgodnie ze wzorem:

a w przypadkach stosowania stawki opłaty za ciepło i stawki opłaty miesięcznej za zamówioną moc cieplną:

W - ilość sprzedanego ciepła z danego źródła ciepła lub z grupy źródeł ciepła, w miesięcznym okresie rozliczeniowym, dla odbiorców, o których mowa w art. 4 ust. 1 [GJ],

T - stawkę podatku od towarów i usług dla dostaw ciepła [%],

CC - cenę ciepła [zł/GJ],

CM - cenę za zamówioną moc cieplną [zł/MW],

CN - cenę nośnika ciepła - wody dostarczonej do napełniania sieci ciepłowniczych i instalacji odbiorczych oraz do uzupełnienia ubytków wody poza źródłem ciepła lub niezwróconych skroplin ‒ wyrażoną odpowiednio w złotych za metr sześcienny lub za tonę,

SC - stawkę opłaty za ciepło [zł/GJ],

SM - dwunastokrotność stawki opłaty miesięcznej za zamówioną moc cieplną [zł/MW],

SCR - stawkę opłaty za ciepło obliczoną na podstawie średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą [zł/GJ],

SMR - dwunastokrotność stawki opłaty miesięcznej za zamówioną moc cieplną obliczoną na podstawie średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą [zł/MW],

PSC - planowaną roczną sprzedaż ciepła we wniosku o zatwierdzenie obowiązującej taryfy dla ciepła lub w ostatniej kalkulacji dokonanej przez przedsiębiorstwa energetyczne, o których mowa w art. 3 ust. 2 [GJ],

PMZ - planowaną wielkość zamówionej mocy cieplnej uwzględnioną w ostatnim wniosku o zatwierdzenie obowiązującej taryfy dla ciepła lub w ostatniej kalkulacji dokonanej przez przedsiębiorstwa energetyczne, o których mowa w art. 3 ust. 2 [MW],

PSN - planowaną roczną ilość nośnika ciepła dostarczanego do sieci ciepłowniczych w celu napełniania i uzupełniania ubytków tego nośnika w tych sieciach oraz sprzedaży tego nośnika odbiorcom, uwzględnioną w ostatnim wniosku o zatwierdzenie obowiązującej taryfy dla ciepła lub w ostatniej kalkulacji dokonanej przez przedsiębiorstwa energetyczne, o których mowa w art. 3 ust. 2 [w metrach sześciennych lub w tonach],

CCR - cenę ciepła obliczoną na podstawie średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą [zł/GJ],

CMR - cenę za zamówioną moc cieplną obliczoną na podstawie średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą [zł/MW],

CNR - cenę nośnika ciepła - wody dostarczonej do napełniania sieci ciepłowniczych i instalacji odbiorczych oraz do uzupełnienia ubytków wody poza źródłem ciepła lub niezwróconych skroplin obliczoną na podstawie średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą ‒ wyrażoną odpowiednio w złotych za metr sześcienny lub za tonę.

Wysokość rekompensaty w danym okresie rozliczeniowym oblicza podmiot uprawniony.

Podmiot uprawniony we wniosku o wypłatę rekompensaty określa średnią cenę wytwarzania ciepła dla danego źródła ciepła lub grupy źródeł ciepła obliczoną przez wnioskodawcę na podstawie wielkości z zatwierdzonej taryfy lub wyznaczoną na podstawie kalkulacji cen lub stawek opłat zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 46 ust. 5 i 6 ustawy - Prawo energetyczne oraz średnią cenę wytwarzania ciepła z rekompensatą dla danego źródła ciepła lub grupy źródeł ciepła, o której mowa w art. 3 ust. 3, z uwzględnieniem art. 3 ust. 4 i 5.

Prezes URE na wniosek Zarządcy Rozliczeń S.A., o którym mowa w rozdziale 7 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 311), zwanego dalej „zarządcą rozliczeń”, przekazuje dane niezbędne do obliczenia średniej ceny wytwarzania ciepła w terminie 5 dni roboczych, z zastrzeżeniem poufności przekazywanych danych.

Rekompensata jest wypłacana za każdy miesiąc na wniosek podmiotu uprawnionego.

Wraz z wnioskiem o wypłatę rekompensaty podmiot uprawniony składa oświadczenie o dokonaniu rozliczeń z odbiorcami ciepła, o których mowa w art. 4 ust. 1, o następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny oświadczam, że ceny lub stawki opłat, za okres objęty wnioskiem o wypłatę rekompensaty, stosowane względem odbiorców, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw, zostały zastosowane zgodnie z art. 3 ust. 3 tej ustawy.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

Wniosek o wypłatę rekompensaty składa się do 25. dnia każdego miesiąca następującego po danym miesięcznym okresie rozliczeniowym. Termin przypadający w dzień wolny od pracy przypada w pierwszy dzień roboczy po tym terminie. W przypadku złożenia wniosku z niedochowaniem terminu wniosek pozostawia się bez rozpatrzenia.

Wniosek o wypłatę rekompensaty składa się do:

- zwanych dalej „podmiotem wypłacającym”.

Wniosek o wypłatę rekompensaty zawiera:

Podmiot wypłacający weryfikuje wniosek o wypłatę rekompensaty pod względem jej wysokości, prawidłowości dokonanych obliczeń i kompletności wymaganych dokumentów i prawidłowego reprezentowania na podstawie podanych we wniosku danych i dokumentów, w tym dowodów potwierdzających uprawnienie do reprezentowania.

W przypadku pozytywnej weryfikacji wniosku o wypłatę rekompensaty podmiot wypłacający zatwierdza wniosek i dokonuje wypłaty rekompensaty w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawidłowo sporządzonego wniosku, z uwzględnieniem art. 19 ust. 1. Zatwierdzenie wniosku o wypłatę rekompensaty nie wymaga wydania decyzji administracyjnej.

W przypadku gdy wniosek o wypłatę rekompensaty zawiera braki formalne lub błędy obliczeniowe lub budzi uzasadnione wątpliwości podmiotu wypłacającego co do zgodności ze stanem rzeczywistym, podmiot wypłacający, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wniosku, wzywa podmiot uprawniony do usunięcia braków formalnych lub błędów obliczeniowych lub usunięcia wątpliwości podmiotu wypłacającego w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania do ich usunięcia. W zakresie, w jakim kwota rekompensaty nie budzi wątpliwości, kwota ta jest przez podmiot wypłacający wypłacana zgodnie z ust. 2.

W przypadku negatywnej weryfikacji wniosku o wypłatę rekompensaty podmiot wypłacający odmawia zatwierdzenia tego wniosku, informując wnioskodawcę o przyczynie tej odmowy. Odmowa zatwierdzenia wniosku o wypłatę rekompensaty nie wymaga wydania decyzji administracyjnej.

W przypadku nieusunięcia braków formalnych lub błędów obliczeniowych zawartych we wniosku o wypłatę rekompensaty lub wątpliwości podmiotu wypłacającego w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania do ich usunięcia podmiot wypłacający odmawia zatwierdzenia wniosku o wypłatę rekompensaty w zakresie, w jakim kwota rekompensaty budzi wątpliwości lub nie przysługuje, informując podmiot uprawniony o przyczynie tej odmowy. Odmowa zatwierdzenia wniosku o wypłatę rekompensaty nie wymaga wydania decyzji administracyjnej.

Odmowy, o których mowa w ust. 4 i 5, nie pozbawiają podmiotu uprawnionego możliwości ponownego złożenia wniosku o wypłatę rekompensaty, z wyjątkiem gdy rekompensata nie przysługuje. Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio.

Jeżeli podmiot uprawniony zaprzestał wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania ciepła przed rozliczeniem rekompensaty, o którym mowa w art. 15, kwotę rekompensaty uznaje się za pobraną nienależnie i podmiot uprawniony jest obowiązany do jej zwrotu w całości wraz z odsetkami. W przypadku gdy nie zostanie dokonany zwrot, podmiot wypłacający wydaje decyzję administracyjną określającą wysokość nienależnie pobranej kwoty podlegającej zwrotowi oraz termin dokonania tego zwrotu. Od nienależnie pobranej kwoty rekompensaty są naliczane odsetki za opóźnienie od dnia jej otrzymania.

Podmiot uprawniony jest obowiązany do przechowywania dokumentacji związanej z wnioskowaną rekompensatą przez okres 5 lat kalendarzowych począwszy od dnia, w którym została wypłacona lub zwrócona kwota wynikająca z wniosku o rozliczenie rekompensaty, o którym mowa w art. 15 ust. 1.

Do dnia 31 sierpnia 2023 r. podmiot uprawniony składa do podmiotu wypłacającego wniosek o rozliczenie rekompensaty, który uwzględnia rzeczywiste dane, o których mowa w art. 12 ust. 4.

Podmiot wypłacający dokonuje weryfikacji rekompensat należnych podmiotowi uprawnionemu na podstawie wniosku o rozliczenie rekompensaty i niezwłocznie informuje o jej wynikach:

W przypadku niezłożenia wniosku o rozliczenie rekompensaty w terminie, o którym mowa w ust. 1, wypłaconą rekompensatę uznaje się za otrzymaną nienależnie i podmiot uprawniony jest obowiązany do zwrotu otrzymanych środków w całości wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych w terminie do dnia 15 września 2023 r.

Jeżeli z wniosku o rozliczenie rekompensaty wynika zwrot kwoty nadpłaconej rekompensaty, uznaje się ją za otrzymaną nienależnie i podmiot uprawniony zwraca ją w terminie 14 dni od dnia zatwierdzenia wniosku przez podmiot wypłacający.

W przypadku gdy podmiot uprawniony nie zwrócił nienależnie otrzymanej rekompensaty, podmiot wypłacający wzywa ten podmiot do jej zwrotu w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania.

W przypadku gdy podmiot uprawniony nie dokona zwrotu rekompensaty zgodnie z ust. 5, podmiot wypłacający wydaje decyzję administracyjną określającą wysokość nienależnie pobranej kwoty rekompensaty podlegającej zwrotowi oraz termin dokonania tego zwrotu. Od nienależnie pobranej kwoty rekompensaty są naliczane odsetki za opóźnienie od dnia jej otrzymania.

Przepisy art. 13 ust. 4 i 5 oraz art. 14 stosuje się odpowiednio do wniosków o rozliczenie rekompensaty.

Wnioski o wypłatę rekompensaty oraz wniosek o rozliczenie rekompensaty składa się do wójta, burmistrza albo prezydenta miasta na piśmie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2020 r. poz. 344), a do zarządcy rozliczeń - wyłącznie za pomocą środków komunikacji elektronicznej w sposób wskazany w art. 18 ust. 2.

W przypadku złożenia wniosku o wypłatę rekompensaty lub wniosku o rozliczenie rekompensaty za pomocą środków komunikacji elektronicznej wniosek ten opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.

Składanie, weryfikacja i rozpatrywanie wniosków o wypłatę rekompensaty oraz wniosków o rozliczenie rekompensaty, w przypadku, o którym mowa w art. 13 ust. 4 pkt 1, a także korespondencja z zarządcą rozliczeń odbywa się wyłącznie w formie elektronicznej.

Wnioski o wypłatę rekompensaty oraz wnioski o rozliczenie rekompensaty składa się do zarządcy rozliczeń za pomocą formularza elektronicznego umożliwiającego złożenie wniosku udostępnionego na stronie internetowej administrowanej przez zarządcę rozliczeń i opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo podpisem zaufanym osób uprawnionych do reprezentowania podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 1.

Zarządca rozliczeń na swojej stronie internetowej udostępnia instrukcję składania wniosku o wypłatę rekompensaty oraz instrukcję składania wniosku o rozliczenie rekompensaty.

W przypadku braku środków na wypłatę rekompensat podmiot wypłacający wstrzymuje wypłatę do czasu zapewnienia środków na ten cel.

O wypłaconych podmiotowi uprawnionemu kwotach rekompensat, w terminie 7 dni od dnia dokonania wypłaty:

Podmiot wypłacający może żądać od podmiotu uprawnionego przedłożenia dokumentów lub informacji uzasadniających wysokość wypłaconej rekompensaty do dnia 31 grudnia 2025 r.

Jeżeli podmiot uprawniony nie przedłożył dokumentów lub informacji uzasadniających wysokość wypłaconej rekompensaty lub z dokumentów i informacji wynika, że część wysokości kwoty rekompensaty została wypłacona nienależnie, podmiot wypłacający wzywa tego przedsiębiorcę do jej zwrotu w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania.

W przypadku gdy podmiot uprawniony nie dokona zwrotu rekompensaty zgodnie z ust. 2, podmiot wypłacający wydaje decyzję administracyjną określającą wysokość nienależnie pobranej kwoty rekompensaty podlegającej zwrotowi oraz termin dokonania tego zwrotu. Od nienależnie pobranej kwoty rekompensaty są naliczane odsetki za opóźnienie od dnia jej otrzymania.

Dodatek dla gospodarstw domowych przysługuje osobie w gospodarstwie domowym, w przypadku gdy głównym źródłem ciepła gospodarstwa domowego jest:

- zgłoszone lub wpisane do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2022 r. poz. 438, 1561, 1576 i 1967), do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu - w przypadku głównych źródeł ogrzewania zgłoszonych lub wpisanych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy.

Przez gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 1, rozumie się:

Dodatek dla gospodarstw domowych wypłaca się na wniosek osoby, o której mowa w ust. 2.

W przypadku gdy pod jednym adresem miejsca zamieszkania zamieszkuje więcej niż jedno gospodarstwo domowe, jeden dodatek dla gospodarstw domowych przysługuje dla wszystkich gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem.

W przypadku gdy wniosek o wypłatę dodatku dla gospodarstw domowych złożono dla więcej niż jednego gospodarstwa domowego mających ten sam adres miejsca zamieszkania, to dodatek ten jest przyznawany wnioskodawcy, który złożył wniosek jako pierwszy. Pozostałe wnioski pozostawia się bez rozpoznania.

W przypadku gdy wniosek o wypłatę dodatku dla gospodarstw domowych złożyła więcej niż jedna osoba z danego gospodarstwa domowego wieloosobowego, dodatek ten jest przyznawany wnioskodawcy, który złożył taki wniosek jako pierwszy.

Dodatek dla gospodarstw domowych nie przysługuje gospodarstwom domowym objętym pozytywnie rozpatrzonym wnioskiem o wypłatę dodatku węglowego, o których mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym.

Dodatek dla gospodarstw domowych nie przysługuje osobie w gospodarstwie domowym, na potrzeby którego zostało zakupione paliwo stałe, po cenie i od przedsiębiorcy, o których mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców niektórych paliw stałych w związku z sytuacją na rynku tych paliw (Dz. U. poz. 1477 i 1692).

Na potrzeby składania wniosków o wypłatę dodatku dla gospodarstw domowych przyjmuje się, że:

Jeżeli umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej, dodatek dla gospodarstw domowych przysługuje:

Dodatek dla gospodarstwa domowego wynosi:

Wniosek o wypłatę dodatku dla gospodarstw domowych składa się w terminie do dnia 30 listopada 2022 r.

Wnioski o wypłatę dodatku dla gospodarstw domowych złożone po dniu 30 listopada 2022 r. pozostawia się bez rozpoznania.

Dodatek dla gospodarstw domowych wypłaca się w terminie miesiąca od dnia złożenia wniosku o jego wypłatę.

Wniosek o wypłatę dodatku dla gospodarstw domowych składa się w gminie właściwej ze względu na miejsce zamieszkania osoby składającej ten wniosek.

Wniosek o wypłatę dodatku dla gospodarstw domowych składa się na piśmie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną.

W przypadku złożenia wniosku o wypłatę dodatku dla gospodarstw domowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej wniosek ten opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.

Minister właściwy do spraw informatyzacji może udostępnić usługę umożliwiającą złożenie wniosku za jego pośrednictwem za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w tym przy użyciu publicznej aplikacji mobilnej, o której mowa w art. 19e ust. 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2021 r. poz. 2070 oraz z 2022 r. poz. 1087).

Wniosek złożony przy użyciu publicznej aplikacji mobilnej opatruje się zaawansowaną pieczęcią elektroniczną ministra właściwego do spraw informatyzacji, po uwierzytelnieniu wnioskodawcy z wykorzystaniem certyfikatu, o którym mowa w art. 19e ust. 2a ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, wydanego użytkownikowi publicznej aplikacji mobilnej po uwierzytelnieniu w sposób określony w art. 20a ust. 1 tej ustawy.

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta dokonuje weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku dla gospodarstw domowych, w szczególności w zakresie zgłoszenia lub wpisania głównego źródła ciepła do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków.

Dokonując weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku dla gospodarstw domowych, wójt, burmistrz albo prezydent miasta bierze pod uwagę w szczególności:

Jeżeli podczas weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku dla gospodarstw domowych wystąpią wątpliwości dotyczące gospodarstwa domowego wnioskodawcy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może przeprowadzić wywiad środowiskowy, który ma na celu ustalenie faktycznego stanu danego gospodarstwa domowego zgodnie z ust. 2 odpowiednio pkt 1 i 2, odnośnie samotnego zamieszkiwania w przypadku jednoosobowych gospodarstw domowych oraz wspólnie stale zamieszkujących i gospodarujących z wnioskodawcą w przypadku gospodarstw domowych wieloosobowych. Przepis art. 25 ust. 2 stosuje się.

Wywiad środowiskowy przeprowadza się w miejscu zamieszkania wnioskodawcy.

W toku wywiadu środowiskowego ustala się, czy stan faktyczny danego gospodarstwa domowego jest zgodny z informacjami podanymi we wniosku o wypłatę dodatku dla gospodarstw domowych.

Niewyrażenie zgody na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, o którym mowa w ust. 22, stanowi podstawę do odmowy przyznania dodatku dla gospodarstw domowych.

Przyznanie przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta dodatku dla gospodarstw domowych nie wymaga wydania decyzji administracyjnej. Odmowa przyznania dodatku dla gospodarstw domowych, uchylenie oraz rozstrzygnięcie w sprawie nienależnie pobranego dodatku wymagają wydania decyzji administracyjnej.

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta przesyła wnioskodawcy informację o przyznaniu dodatku dla gospodarstw domowych na wskazany przez niego adres poczty elektronicznej, o ile wnioskodawca wskazał adres poczty elektronicznej we wniosku o wypłatę dodatku. W przypadku gdy wnioskodawca nie wskazał adresu poczty elektronicznej we wniosku o wypłatę dodatku, wójt, burmistrz albo prezydent miasta, odbierając ten wniosek od wnioskodawcy, informuje go o możliwości bezpośredniego odebrania od tego organu informacji o przyznaniu dodatku.

Nieodebranie informacji o przyznaniu dodatku dla gospodarstw domowych nie wstrzymuje wypłaty tego dodatku.

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o wypłatę dodatku dla gospodarstw domowych, mając na uwadze zapewnienie przejrzystości i komunikatywności tego wniosku.

Do postępowania w sprawie wypłaty dodatku dla gospodarstw domowych przepisy art. 23 ust. 3, 12 i 13, art. 24a ust. 1 i 2, art. 25 ust. 3 i 4 oraz art. 29-30a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych stosuje się odpowiednio, przy czym ilekroć w tych przepisach jest mowa o rodzinie, rozumie się przez to gospodarstwo domowe, o którym mowa w art. 24 ust. 2.

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta może, na piśmie utrwalonym w postaci papierowej lub elektronicznej, upoważnić swojego zastępcę, pracownika urzędu gminy albo kierownika ośrodka pomocy społecznej, a w przypadku przekształcenia ośrodka pomocy społecznej w centrum usług społecznych na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych (Dz. U. poz. 1818) - dyrektora centrum usług społecznych, lub kierownika innej jednostki organizacyjnej gminy, a także inną osobę na wniosek kierownika ośrodka pomocy społecznej, dyrektora centrum usług społecznych lub innej jednostki organizacyjnej gminy do prowadzenia postępowań w sprawach dotyczących wypłaty dodatku dla gospodarstw domowych.

Dodatek dla podmiotów wrażliwych przysługuje podmiotom, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4:

Podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, posiadają siedzibę oraz miejsce prowadzenia swojej działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Dodatek dla podmiotów wrażliwych wypłaca się na wniosek osoby albo osób uprawnionych do reprezentowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4.

W przypadku gdy wniosek o wypłatę dodatku dla podmiotów wrażliwych złożyła więcej niż jedna osoba uprawniona do reprezentowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, dodatek ten jest przyznawany na podstawie wniosku, który został złożony jako pierwszy.

Dodatek dla podmiotów wrażliwych ustala się zgodnie ze wzorem:

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

D - wysokość dodatku dla podmiotów wrażliwych, wyrażoną w złotych,

Zk - zakładany średni roczny koszt zakupu paliwa wykorzystywanego na potrzeby ogrzewania, stanowiący iloczyn jego średniej ceny zakupu obliczonej na podstawie dokumentów sprzedaży dotyczących roku dostaw 2022 oraz średniej rocznej ilości tego paliwa przyjętej do obliczenia Skp, wyrażony w kwocie brutto w złotych, przy czym dokumenty sprzedaży powinny obejmować co najmniej 50% średniej rocznej ilości paliwa przyjętej do obliczenia Skp,

Skp - średni roczny koszt zakupu paliwa wykorzystywanego na potrzeby ogrzewania, obliczony z dwóch wybranych lat z okresu trzech lat poprzedzających złożenie wniosku o wypłatę dodatku dla podmiotów wrażliwych, stanowiący sumę iloczynów wykazanych na dokumentach sprzedaży cen zakupu tego paliwa oraz jego ilości, podzieloną przez dwa, wyrażony w kwocie brutto w złotych; w przypadku gdy dane główne źródło ciepła było wykorzystywane w okresie krótszym niż dwa lata poprzedzające złożenie wniosku o wypłatę dodatku dla podmiotów wrażliwych, obliczenia średniego rocznego kosztu są wykonywane dla tego okresu.

Wniosek o wypłatę dodatku dla podmiotów wrażliwych zawiera obliczenia wykonane na podstawie wzoru, o którym mowa w ust. 5. Do wniosku załącza się oryginały lub kopie poświadczone urzędowo lub notarialnie za zgodność z oryginałem dokumentów potwierdzających uprawnienie do reprezentowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, a także dokumenty sprzedaży będące podstawą do wykonania obliczeń, o których mowa w ust. 5.

Wniosek o wypłatę dodatku dla podmiotów wrażliwych składa się w terminie do dnia 30 listopada 2022 r.

Wnioski o wypłatę dodatku dla podmiotów wrażliwych złożone po dniu 30 listopada 2022 r. pozostawia się bez rozpoznania.

Wniosek o wypłatę dodatku dla podmiotów wrażliwych składa się w gminie właściwej ze względu na miejsce siedziby podmiotu, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4.

Wniosek o wypłatę dodatku dla podmiotów wrażliwych zawiera:

Wniosek o wypłatę dodatku dla podmiotów wrażliwych składa się na piśmie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną.

W przypadku złożenia wniosku o wypłatę dodatku dla podmiotów wrażliwych za pomocą środków komunikacji elektronicznej wniosek ten opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta dokonuje weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku dla podmiotów wrażliwych, w szczególności w zakresie zgłoszenia lub wpisania głównego źródła ciepła do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, a także pod względem jego wysokości, prawidłowości dokonanych obliczeń i kompletności wymaganych dokumentów oraz prawidłowego reprezentowania na podstawie podanych we wniosku danych i dołączonych dokumentów, w tym dowodów potwierdzających uprawnienie do reprezentowania. W przypadku gdy główne źródło ogrzewania zostało uruchomione do dnia 30 czerwca 2022 r., przy przyznawaniu dodatku bierze się pod uwagę deklarację złożoną przed dniem wejścia w życie ustawy.

W przypadku pozytywnej weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku dla podmiotów wrażliwych organ wypłacający zatwierdza wniosek i dokonuje wypłaty dodatku dla podmiotów wrażliwych w terminie miesiąca od dnia otrzymania prawidłowo sporządzonego wniosku.

Przyznanie przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta dodatku dla podmiotów wrażliwych nie wymaga wydania decyzji administracyjnej.

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta przesyła wnioskodawcy informację o przyznaniu dodatku dla podmiotów wrażliwych na wskazany przez niego adres poczty elektronicznej, o ile wnioskodawca wskazał adres poczty elektronicznej we wniosku o wypłatę tego dodatku. W przypadku gdy wnioskodawca nie wskazał adresu poczty elektronicznej we wniosku o wypłatę dodatku dla podmiotów wrażliwych, wójt, burmistrz albo prezydent miasta, odbierając ten wniosek od wnioskodawcy, informuje go o możliwości bezpośredniego odebrania od tego organu informacji o przyznaniu tego dodatku.

Nieodebranie informacji o przyznaniu dodatku dla podmiotów wrażliwych nie wstrzymuje wypłaty tego dodatku.

W przypadku gdy wniosek o wypłatę dodatku dla podmiotów wrażliwych zawiera braki formalne lub błędy obliczeniowe lub budzi inne uzasadnione wątpliwości organu wypłacającego co do zgodności ze stanem rzeczywistym, organ wypłacający, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wniosku, wzywa wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych lub błędów obliczeniowych lub usunięcia wątpliwości organu wypłacającego w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania do ich usunięcia.

W przypadku nieusunięcia braków formalnych lub błędów obliczeniowych zawartych we wniosku o wypłatę dodatku dla podmiotów wrażliwych lub wątpliwości organu wypłacającego w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania do ich usunięcia organ wypłacający odmawia zatwierdzenia wniosku w zakresie, w jakim kwota dodatku dla podmiotów wrażliwych budzi wątpliwości lub nie przysługuje, informując wnioskodawcę o przyczynie tej odmowy.

Odmowa przyznania dodatku dla podmiotów wrażliwych, uchylenie oraz rozstrzygnięcie w sprawie nienależnie pobranego dodatku wymagają wydania decyzji administracyjnej.

W przypadku uznania przez organ wypłacający dodatku dla podmiotów wrażliwych za otrzymany nienależnie wnioskodawca jest obowiązany do zwrotu otrzymanych środków w całości wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych.

W przypadku gdy wnioskodawca nie zwrócił nienależnie otrzymanego dodatku dla podmiotów wrażliwych, organ wypłacający wzywa ten podmiot do jej zwrotu w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania.

W przypadku gdy wnioskodawca nie dokona zwrotu dodatku dla podmiotów wrażliwych zgodnie z ust. 21, organ wypłacający wydaje decyzję administracyjną określającą wysokość nienależnie pobranej kwoty dodatku dla podmiotów wrażliwych podlegającej zwrotowi oraz termin dokonania tego zwrotu. Od nienależnie pobranej kwoty dodatku dla podmiotów wrażliwych są naliczane odsetki za opóźnienie od dnia jej otrzymania.

Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o wypłatę dodatku dla podmiotów wrażliwych, mając na uwadze zakres danych i informacji niezbędnych do zweryfikowania prawidłowości wniosku, a także zapewnienie przejrzystości i komunikatywności tego wniosku.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

Informacje przedstawione we wniosku o wypłatę dodatku dla gospodarstw domowych albo dodatku dla podmiotów wrażliwych składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający wniosek jest obowiązany do zawarcia w nim oświadczenia o zgodności z prawdą danych zawartych we wniosku oraz o niekorzystaniu z dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym, oraz o niezłożeniu wniosku o przyznanie tego dodatku i zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

Wypłata rekompensat dla przedsiębiorstw energetycznych, o których mowa w art. 3 ust. 2, oraz wypłata dodatków dla gospodarstw domowych i dodatków dla podmiotów wrażliwych jest zadaniem zleconym gminie.

Wojewodowie przekazują gminom środki w ramach limitu określonego na wypłatę rekompensat dla przedsiębiorstw energetycznych, o których mowa w art. 3 ust. 2, oraz wypłat dodatków dla gospodarstw domowych oraz dodatków dla podmiotów wrażliwych w planie finansowym Funduszu na realizację wypłat rekompensat dla przedsiębiorstw energetycznych, o których mowa w art. 3 ust. 2, oraz wypłat dodatków dla gospodarstw domowych i dodatków dla podmiotów wrażliwych z Funduszu.

Gmina składa wojewodzie wniosek o przyznanie środków w terminie:

Środki na realizację wypłat rekompensat dla przedsiębiorstw energetycznych, o których mowa w art. 3 ust. 2, oraz wypłat dodatków dla gospodarstw domowych i dodatków dla podmiotów wrażliwych są przekazywane w kwartalnych ratach. Nadpłata środków może być zaliczana na poczet kwoty należnej w miesiącu następnym, z wyjątkiem nadpłaty za grudzień 2022 r., która podlega przekazaniu na rachunek właściwego urzędu wojewódzkiego w terminie do dnia 20 stycznia 2023 r.

Gmina przeznacza całość odsetek od otrzymanych środków na przedsięwzięcia służące zwiększeniu efektywności energetycznej.

Jeżeli w wyniku połączenia lub podziału gmin nastąpiły zmiany w podstawie obliczania kwoty środków, wojewoda uwzględnia te zmiany od pierwszego dnia następnego miesiąca po ich wejściu w życie.

Gminy otrzymują środki na realizację wypłat rekompensat dla przedsiębiorstw energetycznych, o których mowa w art. 3 ust. 2, oraz wypłat dodatków dla gospodarstw domowych i dodatków dla podmiotów wrażliwych za pośrednictwem wojewodów w granicach kwot określonych na ten cel w planie finansowym Funduszu.

Przy ustalaniu wysokości środków na realizację wypłat rekompensat dla przedsiębiorstw energetycznych, o których mowa w art. 3 ust. 2, oraz wypłat dodatków dla gospodarstw domowych i dodatków dla podmiotów wrażliwych uwzględnia się koszty wypłacania odbiorcom tych rekompensat oraz tych dodatków, w wysokości 2% łącznej kwoty środków wypłacanych przez gminę.

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta przedstawia wojewodzie w terminie do:

Wniosek o przekazanie gminom środków na wypłaty rekompensat dla przedsiębiorstw energetycznych, o których mowa w art. 3 ust. 2, oraz wypłaty dodatków dla gospodarstw domowych i dodatków dla podmiotów wrażliwych właściwy wojewoda składa co kwartał do ministra właściwego do spraw energii, określając łączną wysokość wnioskowanej kwoty i numer rachunku bankowego. Minister właściwy do spraw energii przekazuje środki wojewodzie w terminie:

Wojewodowie przedstawiają ministrowi właściwemu do spraw energii zbiorcze rozliczenie środków oraz przekazują niewykorzystane środki do Funduszu w terminie do dnia:

Wojewoda całość odsetek od otrzymanych środków przekazuje na rachunek Funduszu.

W celu dalszego ograniczenia kosztów zakupu ciepła ponoszonych przez odbiorców, o których mowa w art. 4 ust. 1, gmina, na której obszarze ciepło wytwarzane przez dane przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2, jest dostarczane do odbiorców ciepła zamieszkujących lub mających siedzibę na jej obszarze, może udzielić takiemu przedsiębiorstwu energetycznemu dodatkowej rekompensaty z budżetu gminy.

Dodatkowa rekompensata, o której mowa w ust. 1, jest udzielana i wypłacana na podstawie uchwały rady gminy, określającej w szczególności warunki i tryb jej ustalenia i przekazania oraz procent wartości rekompensaty ustalanej na podstawie art. 12 ust. 4. Dodatkowa rekompensata pomniejsza średnią cenę wytwarzania ciepła z rekompensatą, o której mowa w art. 3 ust. 3, i nie stanowi podstawy do wyliczenia rekompensaty.

Do naliczania, przekazywania, rozliczania i zwrotu nienależnie pobranej dodatkowej rekompensaty stosuje się odpowiednio przepisy art. 11, art. 13-15, art. 19 i art. 20.

Jeżeli wartość dodatkowej rekompensaty, o której mowa w ust. 1, określonej w uchwale rady gminy wynosi więcej niż 10% rekompensaty, o której mowa w art. 12 ust. 3, gmina może zostać, w całości lub w części, zwolniona z konieczności zapewnienia wkładu własnego do inwestycji realizowanych ze środków Rządowego Funduszu Polski Ład: Programu Inwestycji Strategicznych, określonego w uchwale, o której mowa w art. 65 ust. 28 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw, w ramach edycji, w których nabory wniosków o dofinansowanie zostaną ogłoszone po wejściu w życie ustawy.

Zakres zwolnienia, o którym mowa w ust. 4, określi Rada Ministrów, w drodze uchwały.

Rekompensaty dla przedsiębiorstw energetycznych, o których mowa w art. 3 ust. 1, są wypłacane przez zarządcę rozliczeń.

Zarządca rozliczeń otrzymuje środki na realizację wypłat rekompensat z Funduszu w ramach limitu określonego na ten cel w planie finansowym Funduszu na wyodrębniony rachunek bankowy, zwany dalej „rachunkiem rekompensaty ciepłowniczej”.

Wniosek o przekazanie środków na wypłaty rekompensat dla przedsiębiorstw energetycznych, o których mowa w art. 3 ust. 1, zarządca rozliczeń składa co kwartał do ministra właściwego do spraw energii, określając łączną wysokość wnioskowanej kwoty i numer rachunku rekompensaty ciepłowniczej.

Minister właściwy do spraw energii przekazuje środki zarządcy rozliczeń w terminie:

Zarządca rozliczeń przedstawia ministrowi właściwemu do spraw energii zbiorcze rozliczenie środków oraz przekazuje niewykorzystane środki do Funduszu w terminie do dnia 31 grudnia 2023 r.

Środki uzyskane z Funduszu oraz odsetki od środków zgromadzonych na rachunku rekompensaty ciepłowniczej nie stanowią przychodu zarządcy rozliczeń w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1800, z późn. zm.⁷⁾).

Zarządca rozliczeń przeznacza całość odsetek od środków zgromadzonych na rachunku rekompensaty ciepłowniczej na wypłatę rekompensat. Niewydatkowane środki podlegają zwrotowi do Funduszu.

Środki przekazane przez zarządcę rozliczeń na rzecz podmiotów uprawnionych oraz wydatki i koszty finansowane ze środków, o których mowa w ust. 6, nie stanowią u zarządcy rozliczeń kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy wymienionej w ust. 6.

Szczegółowe zasady współpracy ministra właściwego do spraw energii oraz zarządcy rozliczeń w zakresie przekazywania środków na rachunek rekompensaty ciepłowniczej oraz wymiany dokumentów i informacji określa umowa.

W roku 2023 Rada Ministrów może, w drodze uchwały, na wniosek Prezesa Rady Ministrów, upoważnić ministra właściwego do spraw finansów publicznych do udzielenia Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych, o której mowa w ustawie z dnia 17 grudnia 2020 r. o rezerwach strategicznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1513 i 1695), zwanej dalej „Agencją”, pożyczki ze środków budżetu państwa do kwoty 8 600 000 000 zł na finansowanie zadań związanych z przeciwdziałaniem sytuacjom kryzysowym na rynku surowców energetycznych.

Pożyczka, o której mowa w ust. 1, jest nieoprocentowana.

Umowa pożyczki, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności:

Umowa pożyczki, o której mowa w ust. 1, podlega uzgodnieniu z Prezesem Rady Ministrów.

Środki z tytułu pożyczki, o której mowa w ust. 1:

- podlegają zwrotowi do budżetu państwa wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych, w terminie 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub 2.

Do środków podlegających zwrotowi do budżetu państwa, o których mowa w ust. 5, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1634, 1692, 1725, 1747 i 1768) o dotacjach celowych z budżetu państwa oraz o niepodatkowych należnościach budżetowych o charakterze publicznoprawnym.

Ograniczenie, o którym mowa w art. 21 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, nie dotyczy zwiększenia planu finansowego Agencji z tytułu uzyskania pożyczki z budżetu państwa, o której mowa w ust. 1.

Ograniczeń, o których mowa w art. 21 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, w 2022 r. nie stosuje się do zobowiązań zaciąganych wobec Banku Gospodarstwa Krajowego na finansowanie zadań, o których mowa w ust. 1.

Środki z tytułu pożyczki, o której mowa w ust. 1, mogą być przeznaczone na spłatę kredytu, o którym mowa w art. 35 ust. 1.

Podmioty, o których mowa w art. 7a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 261 i 583), którym w drodze decyzji administracyjnej wydano polecenie zakupu węgla energetycznego i sprowadzenie go do Polski, lub spółki dominujące w rozumieniu art. 4 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1467 i 1488) wobec tych podmiotów mogą, jeżeli prawidłowa realizacja polecenia tego wymaga:

- w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 30 kwietnia 2023 r., których termin spłaty lub wygaśnięcia przypada przed dniem 1 stycznia 2026 r.

Zobowiązania, o których mowa w ust. 1, są objęte gwarancją Skarbu Państwa, reprezentowanego przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Zobowiązania z tytułu kredytów, o których mowa w ust. 1, są objęte gwarancją, o której mowa w ust. 2, również w przypadku, gdy środki pozyskane z tych kredytów są przeznaczone na spłatę zobowiązań z tytułu innych kredytów zaciągniętych w celu prawidłowej realizacji polecenia, o którym mowa w ust. 1, przez podmioty lub spółki dominujące, o których mowa w ust. 1.

Do gwarancji, o której mowa w ust. 2, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne (Dz. U. z 2022 r. poz. 1613), z wyjątkiem przepisów art. 2b ust. 1, art. 44, art. 45 i art. 46 tej ustawy, które stosuje się odpowiednio.

Gwarancje, o których mowa w ust. 2, są udzielane do wysokości:

Łączna kwota gwarancji, o której mowa w ust. 2, udzielonej za zobowiązania podmiotów lub spółek dominujących, o których mowa w ust. 1, nie może przekroczyć 21 000 000 000 zł.

Podmioty lub spółki dominujące, o których mowa w ust. 1, są zwolnione z obowiązku ustanowienia zabezpieczenia na rzecz Skarbu Państwa z tytułu gwarancji, o których mowa w ust. 2, i wniesienia opłaty prowizyjnej od tej gwarancji.

Gwarancje, o których mowa w ust. 2, są skuteczne pod warunkiem złożenia przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, w imieniu Skarbu Państwa, oświadczenia o objęciu gwarancją zobowiązań, o których mowa w ust. 1. Oświadczenie może obejmować łącznie zobowiązania, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2 lub 3.

Przeniesienie praw wynikających z gwarancji, o której mowa w ust. 2, może nastąpić tylko za zgodą ministra właściwego do spraw finansów publicznych, działającego w imieniu Skarbu Państwa.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych wykonuje czynności zmierzające do odzyskania kwot zapłaconych z tytułu wykonania gwarancji, o której mowa w ust. 2.

Bank w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 2021 r. poz. 2439, z późn. zm.⁸⁾), na rzecz którego udzielona została gwarancja, o której mowa w ust. 2, jest obowiązany do przekazywania do ministra właściwego do spraw finansów publicznych informacji o udzielonych:

- na warunkach i w terminach wynikających z oświadczenia, o którym mowa w ust. 8.

Rada Ministrów może umorzyć w całości lub części wierzytelności Skarbu Państwa powstałe z tytułu udzielonej gwarancji, o której mowa w ust. 2, na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Podmioty oraz spółki dominujące, o których mowa w ust. 1, są obowiązane na każde żądanie ministra właściwego do spraw finansów publicznych niezwłocznie przekazywać dokumenty i informacje niezbędne do oszacowania ryzyka dokonania zapłaty oraz prowadzenia ewidencji należności i zobowiązań z tytułu udzielonej gwarancji, o której mowa w ust. 2.

Do obliczania terminu spłaty zobowiązań, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2022 r. poz. 1360).

W przypadku podjęcia przez Prezesa Rady Ministrów decyzji o zakupie przez Agencję węgla energetycznego od podmiotów, o których mowa w art. 7a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym, którym w drodze decyzji administracyjnej wydano polecenie zakupu węgla energetycznego i sprowadzenie go do Polski, Agencja może, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2022 r., zaciągnąć w Banku Gospodarstwa Krajowego kredyt w celu realizacji tej decyzji administracyjnej.

Zobowiązania z tytułu kredytu, o którym mowa w ust. 1, są objęte gwarancją Skarbu Państwa, reprezentowanego przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Do gwarancji, o której mowa w ust. 2, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne, z wyjątkiem przepisów art. 2b ust. 1, art. 45 i art. 46 tej ustawy, które stosuje się odpowiednio.

Gwarancja, o której mowa w ust. 2, jest udzielana do wysokości 100% pozostających do spłaty świadczeń pieniężnych wynikających z kredytu objętego gwarancją wraz ze 100% należnych odsetek od tego kredytu i innych kosztów bezpośrednio związanych z tym kredytem.

Łączna kwota gwarancji, o której mowa w ust. 2, nie może przekroczyć 8 600 000 000 zł.

Agencja jest zwolniona z obowiązku ustanowienia zabezpieczenia na rzecz Skarbu Państwa z tytułu gwarancji, o której mowa w ust. 2, i wniesienia opłaty prowizyjnej od tej gwarancji.

Gwarancja, o której mowa w ust. 2, jest skuteczna pod warunkiem złożenia przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, w imieniu Skarbu Państwa, oświadczenia o objęciu gwarancją zobowiązania z tytułu kredytu, o którym mowa w ust. 1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych wykonuje czynności zmierzające do odzyskania kwot zapłaconych z tytułu wykonania gwarancji, o której mowa w ust. 2.

Rada Ministrów może umorzyć w całości lub części wierzytelności Skarbu Państwa powstałe z tytułu udzielonej gwarancji, o której mowa w ust. 2, na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Agencja jest obowiązana na każde żądanie ministra właściwego do spraw finansów publicznych niezwłocznie przekazywać dokumenty i informacje niezbędne do oszacowania ryzyka dokonania zapłaty oraz prowadzenia ewidencji należności i zobowiązań z tytułu udzielonej gwarancji, o której mowa w ust. 2.

Kto nie dopełnia obowiązku złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 5 ust. 1, w imieniu i na rzecz podmiotów określonych w art. 4 ust. 1 pkt 2 i 3, podlega karze grzywny od 500 do 50 000 złotych.

W przypadku ukarania za czyn określony w ust. 1 osoby, która nie dopełniła obowiązku złożenia oświadczenia w imieniu i na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2, sąd może orzec zakaz zajmowania stanowiska członka zarządu wspólnoty mieszkaniowej lub członka zarządu spółdzielni mieszkaniowej.

Orzekanie w sprawach określonych w ust. 1 następuje w trybie przewidzianym przepisami ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2022 r. poz. 1124).

Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art. 3 ust. 1 lub 2, które nie stosuje się do obowiązku określonego w art. 3 ust. 1 lub 2, podlega karze pieniężnej w wysokości nie niższej niż 1 000 000 zł i nie wyższej niż 15% przychodu ukaranego przedsiębiorstwa osiągniętego w poprzednim roku podatkowym, a jeżeli kara pieniężna jest związana z działalnością wykonywaną na podstawie koncesji, to wysokość tej kary nie może być niższa niż 1 000 000 zł i nie wyższa niż 15% przychodu ukaranego przedsiębiorstwa, wynikającego z działalności koncesjonowanej, osiągniętego w poprzednim roku podatkowym.

Niezależnie od kary pieniężnej określonej w ust. 1 Prezes URE może nałożyć karę pieniężną na kierownika przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w ust. 1. Kara nałożona na kierownika może być wymierzona w kwocie nie większej niż 300% jego miesięcznego wynagrodzenia.

Kto w terminie nie realizuje obowiązku, o którym mowa w art. 10, podlega karze pieniężnej w wysokości 10 000 zł.

Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1-3, wymierza Prezes URE.

Do kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1-3, stosuje się przepisy art. 56 ust. 4 i 6-7a ustawy - Prawo energetyczne.

Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1-3, stanowią dochód budżetu państwa.

Środki podlegające przekazaniu na podstawie art. 49 ust. 2e ustawy zmienianej w art. 46, które w 2022 r. na podstawie art. 49 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 46 zostały przekazane na rachunek dochodów budżetu państwa przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, minister właściwy do spraw klimatu przekazuje na rachunek Funduszu w terminach określonych w ust. 2.

Środki, o których mowa w art. 49 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 46, uzyskane z aukcji przeprowadzonych:

Kwoty przekazane na podstawie ust. 1 pomniejszają dochody budżetu państwa.

Odbiorcy, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 i 3, składają po raz pierwszy oświadczenie, o którym mowa w art. 5 ust. 1, sprzedawcy ciepła, który w dniu wejścia w życie ustawy, na mocy umowy sprzedaży ciepła lub umowy kompleksowej, dostarcza ciepło tym odbiorcom, w terminie 21 dni od dnia wejścia w życie ustawy.

Odbiorcy, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, składają po raz pierwszy oświadczenia, o których mowa w art. 6 ust. 1, sprzedawcy ciepła, który w dniu wejścia w życie ustawy, na mocy umowy sprzedaży ciepła, dostarcza ciepło tym odbiorcom, w terminie 21 dni od dnia wejścia w życie ustawy.

Niezłożenie przez odbiorców, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2-4, oświadczeń, o których mowa w art. 5 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1, w terminie określonym w ust. 1 i 2 uprawnia sprzedawcę ciepła do niestosowania wobec tych odbiorców średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą, o której mowa w art. 3 ust. 3.

Złożenie przez odbiorców, o których mowa w art. 4 ust. 1, oświadczeń, o których mowa w art. 5 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1, po upływie terminu określonego w ust. 1 i 2, zobowiązuje sprzedawcę ciepła do stosowania wobec tych odbiorców średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą ze skutkiem od miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożono oświadczenie.

Minister właściwy do spraw informatyzacji zapewnia funkcjonowanie systemu teleinformatycznego umożliwiającego prezentowanie informacji o:

Zapewniając funkcjonowanie systemu teleinformatycznego, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw informatyzacji:

Do wprowadzania i bieżącej aktualizacji informacji, o których mowa w ust. 1:

Korzystanie z systemu teleinformatycznego, o którym mowa w ust. 1, w celu wprowadzania informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, wymaga utworzenia w tym systemie konta stanowiącego wydzieloną część tego systemu, zawierającą zbiór danych identyfikujących użytkownika z przyporządkowanymi zasobami tego systemu.

W celu założenia konta, o którym mowa w ust. 4, przedstawiciel podmiotu, o którym mowa w ust. 3, zamieszcza w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w ust. 1, następujące dane:

Uwierzytelnienie przedstawiciela podmiotu następuje w sposób, o którym mowa w art. 20a ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2021 r. poz. 2070 oraz z 2022 r. poz. 1087).

Założenie konta podmiotu, o którym w ust. 3 pkt 1, jest możliwe po pozytywnej weryfikacji danych wskazanych w ust. 5 pkt 1-7 z danymi zawartymi w Centralnym Rejestrze Podmiotów Akcyzowych, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 45.

Założenie konta, o którym w ust. 7, umożliwia przedstawicielowi podmiotu dodawanie w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w ust. 1, informacji o adresach punktów sprzedaży tego podmiotu oraz przedstawicieli tych punktów sprzedaży, uprawnionych do zamieszczania informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1.

Minister właściwy do spraw informatyzacji jest administratorem danych przetwarzanych w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w ust. 1.

Minister właściwy do spraw informatyzacji zapewnia funkcjonowanie systemu teleinformatycznego służącego zapewnieniu interoperacyjności systemów sprzedażowych podmiotów, o których mowa w art. 54, w celu umożliwienia kontroli limitów nabywania paliw stałych przez odbiorców indywidualnych.

W celu nabycia przez odbiorcę indywidualnego paliw stałych do wysokości limitu wyznaczonego przez podmiot, o którym mowa w art. 54, odbiorca ten jest obowiązany zarejestrować się w systemie sprzedażowym tego podmiotu.

Podczas dokonywania rejestracji, o której mowa w ust. 2, odbiorca indywidualny podaje numer PESEL oraz numer deklaracji o źródłach ciepła lub źródłach spalania paliw, o której mowa w art. 27g ustawy zmienianej w art. 44.

Podmiot, o którym mowa w art. 54, jest obowiązany dokonać weryfikacji:

System teleinformatyczny, o którym mowa w ust. 1, umożliwia podmiotowi, o którym mowa w art. 54, realizację obowiązku, o którym mowa w ust. 4 pkt 2.

Podmiot, o którym mowa w art. 54, po uzyskaniu, z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego, o którym mowa w ust. 1, informacji, że odbiorca indywidualny wykorzystał limit zakupu paliw stałych, nie może dokonać sprzedaży paliw stałych na rzecz tego odbiorcy.

Podmioty, o których mowa w art. 54, wykonują obowiązki administratora danych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.) w¹⁶⁾ zakresie danych wprowadzonych do systemów, o których mowa w ust. 1.

Zapewniając funkcjonowanie systemu teleinformatycznego, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw informatyzacji:

Minister właściwy do spraw informatyzacji przetwarza w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w ust. 1, dane w celu realizacji zadań, o których mowa w ust. 8.

Wniosek o wypłatę rekompensaty dla przedsiębiorstw energetycznych, o których mowa w art. 12 ust. 1, za październik 2022 r. składa się w terminie od dnia 30 października 2022 r. do dnia 2 grudnia 2022 r.

Wniosek o wypłatę rekompensaty za kwiecień 2023 r. składa się w terminie do dnia 26 maja 2023 r.

Jeżeli wytwórca ciepła w okresie od dnia 1 października 2022 r. do dnia 30 kwietnia 2023 r. stosuje średnią cenę wytwarzania ciepła z rekompensatą, w rozliczeniach z odbiorcami podaje cenę ciepła, cenę za zamówioną moc cieplną oraz cenę nośnika ciepła lub stawki opłaty miesięcznej za zamówioną moc cieplną i stawki opłaty za ciepło w wysokości odpowiadającej średniej cenie wytwarzania ciepła z rekompensatą oraz zamieszcza je na swojej stronie internetowej.

Sprzedawca ciepła na rachunku przekazywanym odbiorcy, o którym mowa w art. 4 ust. 1, informuje o kwocie pomniejszenia kosztów zakupu ciepła w wyniku zastosowanej rekompensaty.

Bank Gospodarstwa Krajowego w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie ustawy opracowuje projekt zmiany planu finansowego Funduszu i przedstawia go do:

Prezes Rady Ministrów zatwierdza zmianę planu finansowego w terminie 14 dni od dnia przedstawienia projektu tej zmiany.

W przypadku wystąpienia w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 30 kwietnia 2023 r. zagrożenia bezpieczeństwa dostaw ciepła spowodowanego w szczególności:

- skutkującego możliwym zmniejszeniem lub przerwaniem dostaw ciepła dostarczanego do publicznej sieci ciepłowniczej, w rozumieniu art. 157a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2021 r. poz. 1973, z późn. zm.¹⁷⁾), w ramach której funkcjonuje instalacja w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, o mocy nie mniejszej niż 1 MW, objęta pozwoleniem na wprowadzenie gazów lub pyłów do powietrza, pozwoleniem zintegrowanym albo zgłoszeniem, o których mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, i prowadzonej przez wytwórcę ciepła, wytwórca ten może złożyć do organu ochrony środowiska właściwego do wydania tego pozwolenia albo przyjęcia tego zgłoszenia, zwanego dalej „organem właściwym”, wniosek o wydanie decyzji pozwalającej na eksploatację instalacji w warunkach zagrożenia bezpieczeństwa dostaw ciepła, zwany dalej „wnioskiem”.

Wniosek zawiera:

Wytwórca ciepła dołącza do wniosku dokument stanowiący potwierdzenie dystrybutora ciepła o braku możliwości wytworzenia niezbędnego wolumenu ciepła w oparciu o inne źródła w sieci ciepłowniczej, dla których nie występują przesłanki wymienione w ust. 1.

Dystrybutor ciepła na wniosek wytwórcy ciepła wydaje dokument stanowiący potwierdzenie, o którym mowa w ust. 3, bądź odmawia jego wydania, wraz z uzasadnieniem, w terminie 5 dni od dnia otrzymania tego wniosku.

W przypadku podmiotu jednocześnie prowadzącego działalność gospodarczą w obszarze wytwarzania ciepła oraz jego dystrybucji dokument stanowiący potwierdzenie, o którym mowa w ust. 3, nie jest wymagany.

Organ właściwy wydaje decyzję pozwalającą na eksploatację instalacji w warunkach zagrożenia bezpieczeństwa dostaw ciepła, na czas określony, niezbędny do usunięcia zagrożenia bezpieczeństwa dostaw ciepła polegającego na zmniejszeniu lub przerwaniu dostaw ciepła dostarczanego do publicznej sieci ciepłowniczej, nie dłuższy niż 120 dni.

W przypadku gdy przed upływem okresu wskazanego w decyzji pozwalającej na eksploatację instalacji w warunkach zagrożenia bezpieczeństwa dostaw ciepła, zagrożenie dostaw ciepła polegające na możliwym zmniejszeniu lub przerwaniu dostaw ciepła dostarczanego do publicznej sieci ciepłowniczej nie ustanie, wytwórca ciepła może złożyć do właściwego organu wniosek o przedłużenie terminu obowiązywania tej decyzji o nie dłużej niż 120 dni. Przedłużenie terminu następuje w drodze zmiany tej decyzji. Do wniosku stosuje się przepisy ust. 1-5.

Okresy, o których mowa w ust. 6 lub 7, określone w decyzji pozwalającej na eksploatację instalacji w warunkach zagrożenia bezpieczeństwa dostaw ciepła upływają nie później niż w dniu 30 kwietnia 2023 r.

Organ właściwy wydaje decyzję pozwalającą na eksploatację instalacji w warunkach zagrożenia bezpieczeństwa dostaw ciepła nie później niż w terminie 10 dni od dnia wpływu wniosku, o którym mowa w ust. 1, i nadaje tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.

W stosunku do marszałka województwa wydającego decyzję pozwalającą na eksploatację instalacji w warunkach zagrożenia bezpieczeństwa dostaw ciepła organem wyższego stopnia jest minister właściwy do spraw klimatu.

W postępowaniach o wydanie decyzji pozwalającej na eksploatację instalacji w warunkach zagrożenia bezpieczeństwa dostaw ciepła nie stosuje się przepisów art. 31 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 44 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2022 r. poz. 1029, 1260, 1261, 1783 i 1846).

W przypadku gdy wniosek nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 2 i 3, organ właściwy, w terminie nie dłuższym niż 2 dni od dnia otrzymania wniosku, wzywa wytwórcę ciepła do uzupełnienia wniosku. Wytwórca jest zobowiązany do uzupełnienia wniosku w terminie nie dłuższym niż 2 dni od dnia otrzymania wezwania do uzupełnienia. Jeżeli wytwórca nie uzupełni wniosku we wskazanym terminie, organ pozostawia wniosek bez rozpoznania.

Decyzja pozwalająca na eksploatację instalacji w warunkach zagrożenia bezpieczeństwa dostaw ciepła zawiera:

Decyzja pozwalająca na eksploatację instalacji w warunkach zagrożenia bezpieczeństwa dostaw ciepła stanowi integralną część pozwolenia na wprowadzenie gazów lub pyłów do powietrza, pozwolenia zintegrowanego albo zgłoszenia, wydanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska.

Organ właściwy stwierdza, w drodze decyzji, wygaśnięcie decyzji pozwalającej na eksploatację instalacji w warunkach zagrożenia bezpieczeństwa dostaw ciepła, w terminie 3 dni od dnia powzięcia informacji o ustaniu przesłanek, na podstawie których wydano tę decyzję.

Decyzję pozwalającą na eksploatację instalacji w warunkach zagrożenia bezpieczeństwa dostaw ciepła organ właściwy przekazuje do ministra właściwego do spraw energii, ministra właściwego do spraw klimatu oraz właściwego wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.

Maksymalny limit wydatków z Funduszu przeznaczonych na rekompensaty dla przedsiębiorstw energetycznych, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2, dodatki dla gospodarstw domowych oraz dodatki dla podmiotów wrażliwych wynosi w latach 2022-2023 10 000 000 000,00 zł, w tym na:

Minister właściwy do spraw energii monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1. W przypadku gdy wykorzystanie środków wyniesie więcej niż 80% środków, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw energii informuje o tym fakcie ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz Prezesa Rady Ministrów.

W przypadku gdy wykorzystanie środków wyniesie więcej niż 95% środków, o których mowa w ust. 1 pkt 3, wysokość wypłacanych dodatków dla gospodarstw domowych oraz dodatków dla podmiotów wrażliwych podlega proporcjonalnemu obniżeniu tak, aby łączna wysokość wypłacanych dodatków była równa maksymalnemu limitowi środków finansowych przeznaczanych na przyznanie dodatków.