Dz.U. 2022 poz. 2028 · Rozporządzenie · obowiązujący
Na podstawie art. 120 ust. 11 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich (Dz. U. poz. 1700) zarządza się, co następuje:
Rozporządzenie określa:
rodzaje badań na obecność substancji psychoaktywnej w organizmie nieletniego umieszczonego w młodzieżowym ośrodku wychowawczym, okręgowym ośrodku wychowawczym, zakładzie leczniczym, zakładzie poprawczym lub schronisku dla nieletnich;
sposób przeprowadzania badań, o których mowa w pkt 1;
wzory protokołów przeprowadzenia badań przy użyciu metod niewymagających badania laboratoryjnego i badań laboratoryjnych.
Badanie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, przeprowadza się w sposób nieinwazyjny, za pomocą urządzenia elektronicznego dokonującego pomiaru stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu metodą: chemicznego utleniania alkoholu, zmiany przewodowości półprzewodnika, utleniania elektrochemicznego albo spektrometrii w podczerwieni, albo inną metodą zgodną z aktualną wiedzą naukową, zgodnie z instrukcją obsługi tego urządzenia.
W przypadku wyniku pierwszego badania potwierdzającego obecność alkoholu w organizmie nieletniego przeprowadza się drugie i ewentualnie kolejne badanie w oznaczonym czasie, zgodnie z instrukcją obsługi urządzenia.
Jeżeli badanie jest przeprowadzane za pomocą urządzenia zaopatrzonego w ustnik jednorazowego użytku, opakowanie ustnika otwiera się w obecności nieletniego poddawanego badaniu.
Badanie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2 i 3, polega na nieinwazyjnym pobraniu od nieletniego, bez dodawania jakichkolwiek substancji, próbek śliny lub moczu i ich umieszczeniu w urządzeniu do oznaczania substancji psychoaktywnych, zgodnie z instrukcją obsługi tego urządzenia.
Z przeprowadzenia badania przy użyciu metod niewymagających badania laboratoryjnego dyrektor młodzieżowego ośrodka wychowawczego, okręgowego ośrodka wychowawczego, zakładu poprawczego lub schroniska dla nieletnich, osoba wykonującą zawód medyczny, pracownik upoważniony przez dyrektora ośrodka, zakładu lub schroniska albo osoba upoważniona przez kierownika zakładu leczniczego, zwani dalej „przeprowadzającym badanie”, sporządzają protokół, którego wzór określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.
Do protokołu dołącza się wydruk lub wynik badania, jeżeli urządzenie stosowane do badania umożliwia ich wykonanie.
Kopię protokołu doręcza się nieletniemu na jego żądanie.
Przeprowadzający badanie niezwłocznie po przeprowadzeniu badania przy użyciu metod niewymagających badania laboratoryjnego, potwierdzającego obecność substancji psychoaktywnej w organizmie nieletniego, poucza nieletniego o prawie, terminie i sposobie żądania weryfikacji wyników badania za pomocą badania laboratoryjnego.
Nieletni zgłasza żądanie przeprowadzenia badania laboratoryjnego przeprowadzającemu badanie.
Pobranie moczu od nieletniego do badania laboratoryjnego powinno nastąpić niezwłocznie po zgłoszeniu żądania, o którym mowa w § 7, nie później niż w terminie 3 godzin od chwili jego zgłoszenia.
Pojemnik zawierający mocz do badania laboratoryjnego oznacza się w sposób zapewniający niewątpliwe ustalenie tożsamości nieletniego, od którego został pobrany, a także zabezpiecza się w sposób uniemożliwiający zmianę jego zawartości lub zniszczenie w trakcie przechowywania lub transportu.
Do czasu transportu do badania laboratoryjnego pobrany mocz przechowuje się w temperaturze od 4°C do 8°C.
Mocz do badania laboratoryjnego dostarcza się niezwłocznie po pobraniu.
Mocz do badania laboratoryjnego pobierany jest w sposób nieinwazyjny, samodzielnie przez nieletniego, podczas nieobecności innych osób, w warunkach zapewniających poszanowanie intymności nieletniego.
Czynności, o których mowa w § 8 ust. 3, wykonuje przeprowadzający badanie w obecności nieletniego.
Pobranie krwi od nieletniego do badania laboratoryjnego powinno nastąpić niezwłocznie po zgłoszeniu żądania, o którym mowa w § 7, nie później niż w terminie 3 godzin od chwili jego zgłoszenia.
W przypadku powzięcia uzasadnionego podejrzenia, że pobranie krwi może spowodować zagrożenie życia lub zdrowia nieletniego, decyzję o pobraniu krwi lub odstąpieniu od jej pobrania podejmuje lekarz.
Krew do badania laboratoryjnego pobiera się w objętości około 5 cm3, z zachowaniem następujących warunków:
do pobrania krwi używa się wyłącznie sprzętu jednorazowego użytku;
do probówki, do której pobiera się krew, nie wolno dodawać jakichkolwiek substancji, poza środkami zapobiegającymi krzepnięciu i rozkładowi krwi umieszczonymi w probówce przez producenta;
do dezynfekcji skóry używa się środków odkażających niezawierających alkoholu.
Probówkę zawierającą krew do badania laboratoryjnego oznacza się w sposób zapewniający niewątpliwe ustalenie tożsamości nieletniego, od którego została pobrana, a także zabezpiecza się w sposób uniemożliwiający zmianę jej zawartości lub zniszczenie w trakcie przechowywania lub transportu.
Do czasu rozpoczęcia badania laboratoryjnego pobraną krew przechowuje się i transportuje w temperaturze od 3°C do 6°C.
Krew do badania laboratoryjnego dostarcza się niezwłocznie po pobraniu.
Badanie, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 1, polega na przeprowadzeniu analizy laboratoryjnej moczu pobranego od nieletniego.
Badanie, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 2, polega na przeprowadzeniu analizy laboratoryjnej krwi pobranej z żyły nieletniego metodą chromatografii gazowej połączonej ze spektrometrią masową lub inną metodą instrumentalną, w tym: wysokosprawną chromatografią cieczową, wysokosprawną chromatografią cieczową połączoną ze spektrometrią masową lub metodą enzymatyczną albo mikrometodą Widmarka, albo inną metodą zgodną z aktualną wiedzą medyczną.
Z pobrania moczu, o którym mowa w § 8, oraz z przeprowadzenia badania, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 1, sporządza się protokół, którego wzór określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.
Z pobrania krwi, o którym mowa w § 10, oraz z przeprowadzenia badania, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 2, sporządza się protokół, którego wzór określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.
Przeprowadzający badanie dostarcza mocz do badania laboratoryjnego wraz z protokołem, o którym mowa w ust. 1.
Osoba wykonująca zawód medyczny posiadająca odpowiednie kwalifikacje zawodowe, dokonująca pobrania krwi od nieletniego dostarcza krew do badania laboratoryjnego wraz z protokołem, o którym mowa w ust. 2.
Podmiot przeprowadzający badanie laboratoryjne przekazuje wypełniony protokół, o którym mowa w ust. 1 lub 2, dyrektorowi właściwego młodzieżowego ośrodka wychowawczego, okręgowego ośrodka wychowawczego, zakładu poprawczego lub schroniska dla nieletnich albo kierownikowi właściwego zakładu leczniczego.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.