Otwarte Prawo
Dz.U. 2022 poz. 2213 — tekst autentyczny (PDF) ↗

Dz.U. 2022 poz. 2213 · Rozporządzenie · akt objęty tekstem jednolitym

Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 24 października 2022 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zapasów paliw w przedsiębiorstwach energetycznych1)

Na podstawie art. 10 ust. 6 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2022 r. poz. 1385, 1723 i 2127) zarządza się, co następuje:

PDF ↗

PDF ↗

W rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 lutego 2003 r. w sprawie zapasów paliw w przedsiębiorstwach energetycznych (Dz. U. poz. 338 oraz z 2010 r. poz. 701) wprowadza się następujące zmiany:

w § 2 ust. 1 i 1a otrzymują brzmienie:

„

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej w jednostkach wytwórczych centralnie dysponowanych wykorzystujących węgiel kamienny, węgiel brunatny oraz olej opałowy utrzymuje zapasy tych paliw w ilości odpowiadającej co najmniej:

dla węgla kamiennego:

trzydobowemu zużyciu, jeżeli węgiel kamienny jest dostarczany przy użyciu taśmociągów do miejsca składowania znajdującego się w odległości nie większej niż 10 km od miejsca wytwarzania energii, bezpośrednio z wydobywającej go kopalni, a dostawca w umowie sprzedaży zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym na okres nie krótszy niż rok zobowiąże się do gromadzenia i utrzymywania zapasów na składowisku dostępnym w każdym czasie na potrzeby tego przedsiębiorstwa, w ilości co najmniej czternastodobowego zużycia,

piętnastodobowemu zużyciu, jeżeli węgiel kamienny jest dostarczany transportem kolejowym lub samochodowym oraz przy użyciu taśmociągów do miejsca składowania znajdującego się w odległości nie większej niż 10 km od miejsca wytwarzania energii, a odległość składowiska zapasów węgla kamiennego od wydobywających go kopalń, które dostarczają łącznie 70% przewidywanego zużycia węgla kamiennego, jest nie większa niż 70 km,

dwudziestodobowemu zużyciu, jeżeli zapasy węgla kamiennego znajdują się w miejscu składowania znajdującym się w odległości nie większej niż 10 km od miejsca wytwarzania energii, a ich dostarczanie nie spełnia warunków określonych w lit. a i b;

dla węgla brunatnego - piętnastodobowemu zużyciu;

dla olejów opałowych, gdy stanowią one podstawowe źródło energii pierwotnej - piętnastodobowemu zużyciu, jeżeli olej opałowy jest dostarczany transportem kolejowym lub samochodowym do miejsca składowania sąsiadującego z miejscem wytwarzania energii.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b oraz pkt 2, uwzględnia się zapasy utrzymywane przez dostawcę, na podstawie umowy sprzedaży zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym na okres nie krótszy niż rok, jeżeli transport węgla kamiennego lub węgla brunatnego od dostawcy do miejsca jego składowania znajdującego się w odległości nie większej niż 10 km od miejsca wytwarzania energii jest realizowany w sposób zapewniający utrzymanie ciągłości dostaw paliwa dla przedsiębiorstwa energetycznego, przy użyciu środków transportu przeznaczonych i wykorzystywanych wyłącznie w tym celu.”;

po § 2 dodaje się § 2a-2c w brzmieniu:

„

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem ciepła, w tym ciepła wytwarzanego w kogeneracji, lub energii elektrycznej w jednostkach wytwórczych innych niż wskazane w § 2 ust. 1 wykorzystujących węgiel kamienny, węgiel brunatny oraz olej opałowy utrzymuje zapasy tych paliw w ilości odpowiadającej co najmniej:

dla węgla kamiennego:

trzydobowemu zużyciu, jeżeli węgiel kamienny jest dostarczany przy użyciu taśmociągów do miejsca składowania znajdującego się w odległości nie większej niż 10 km od miejsca wytwarzania energii, bezpośrednio z wydobywającej go kopalni, a dostawca w umowie sprzedaży zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym na okres nie krótszy niż rok zobowiąże się do gromadzenia i utrzymywania zapasów na składowisku dostępnym w każdym czasie na potrzeby tego przedsiębiorstwa, w ilości co najmniej czternastodobowego zużycia,

dwudziestodobowemu zużyciu, jeżeli węgiel kamienny jest dostarczany transportem kolejowym lub samochodowym oraz przy użyciu taśmociągów do miejsca składowania znajdującego się w odległości nie większej niż 10 km od miejsca wytwarzania energii, a odległość składowiska zapasów węgla kamiennego od wydobywających go kopalń, które dostarczają łącznie 70% przewidywanego zużycia węgla kamiennego, jest nie większa niż 70 km,

trzydziestodobowemu zużyciu, jeżeli zapasy węgla kamiennego znajdują się w miejscu składowania znajdującym się w odległości nie większej niż 10 km od miejsca wytwarzania energii, a ich dostarczanie nie spełnia warunków określonych w lit. a i b;

dla węgla brunatnego - dwudziestodobowemu zużyciu;

dla olejów opałowych - dwudziestodobowemu zużyciu, jeżeli olej opałowy jest dostarczany transportem kolejowym lub samochodowym do miejsca składowania sąsiadującego z miejscem wytwarzania energii.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, uwzględnia się zapasy utrzymywane przez dostawcę, na podstawie umowy sprzedaży zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym na okres nie krótszy niż rok, jeżeli transport węgla brunatnego od dostawcy do miejsca jego składowania znajdującego się w odległości nie większej niż 10 km od miejsca wytwarzania energii jest realizowany w sposób zapewniający utrzymanie ciągłości dostaw paliwa dla przedsiębiorstwa energetycznego, przy użyciu środków transportu przeznaczonych i wykorzystywanych wyłącznie w tym celu.

Za zapas węgla brunatnego gromadzony i utrzymywany przez dostawcę może być uznany węgiel brunatny w złożu odkrywkowej kopalni węgla brunatnego, przygotowany do wydobycia i dostarczenia do miejsca składowania sąsiadującego z miejscem wytwarzania energii.

W przypadku gdy przedsiębiorstwo energetyczne zużywa węgiel kamienny, węgiel brunatny oraz olej opałowy, zapasy poszczególnych rodzajów tych paliw są utrzymywane w ilości ustalonej w sposób określony w ust. 1.

W przypadku gdy w przedsiębiorstwie energetycznym, o którym mowa w § 2 ust. 1, zapasy paliw przekroczą 75% pojemności miejsc składowania znajdujących się w odległości nie większej niż 10 km i jednocześnie będą stanowiły co najmniej 75% zapasów wymaganych, o których mowa w § 2 ust. 1, przedsiębiorstwo to może utrzymywać pozostałe 25% zapasów wymaganych w miejscach składowania znajdujących się w odległości większej niż 10 km i mniejszej niż 200 km.

Jeżeli zapasy paliw są utrzymywane w odległości, o której mowa w ust. 1, przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w § 2 ust. 1, zapewnia możliwość ich transportu z miejsca składowania do miejsca wytwarzania energii elektrycznej w terminie 7 dni.

Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w § 2 ust. 1, przekazuje Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki, zwanemu dalej „Prezesem URE”, dokumenty potwierdzające, że zapasy znajdują się w odległości, o której mowa w ust. 1, nie później niż w terminie 7 dni przed rozpoczęciem miesiąca, w którym zapasy są utrzymywane na warunkach określonych w ust. 1 i 2.

Jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne jest jednocześnie przedsiębiorstwem energetycznym, o którym mowa w § 2 ust. 1 i § 2a ust. 1, utrzymuje ono zapasy paliw na warunkach określonych w § 2 i § 3.”;

§ 3 otrzymuje brzmienie:

„

Zużycie dobowe, o którym mowa w § 2 ust. 1, w poszczególnych miesiącach ustala się według wzoru:

Cmin.=η×tdoba×Pzainst.×Wsezonowy\( C_{\min .} = \eta \times t_{doba} \times P_{zainst.} \times W_{sezonowy} \)

Cmin. - zużycie dobowe paliwa [t],

η - średnie zużycie dobowe paliwa wymagane do produkcji 1 MWh energii elektrycznej brutto w danym miesiącu w trzech ostatnich latach [t/MWh],

tdoba - liczba godzin w dobie [h],

Pzainst. - moc zainstalowana jednostki wytwórczej na wymagany okres w zakresie wykorzystywanego paliwa [MW],

Wsezonowy - współczynnik sezonowy, który wynosi:

1,1 - w listopadzie;

1,2 - w grudniu;

1,3 - w styczniu;

1,0 - w lutym;

0,8 - w marcu;

0,8 - w okresie od dnia 1 kwietnia do dnia 30 września;

1,0 - w październiku.

W przypadku gdy:

przedsiębiorstwo energetyczne rozpoczyna działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania energii elektrycznej lub wykonuje tę działalność w okresie krótszym niż trzy lata lub

występuje zmiana wielkości zużycia paliw w przedsiębiorstwie energetycznym w wyniku uruchomienia nowych lub zmodernizowanych urządzeń lub zmiany rodzaju lub jakości zużywanych paliw, lub

występuje zmiana wielkości zużycia paliw w przedsiębiorstwie energetycznym w wyniku planowanego wycofania z eksploatacji urządzeń

- średnie zużycie dobowe paliwa w okresach, o których mowa w ust. 1, ustala się jako planowane wielkości średniego dobowego ich zużycia w tych okresach, uwzględniającego zmiany mocy zainstalowanej.”;

po § 3 dodaje się § 3a w brzmieniu:

„

Zużycie dobowe, o którym mowa w § 2a ust. 1, w poszczególnych miesiącach ustala się w następujący sposób:

od dnia 1 września do dnia 31 marca - jako iloczyn średniego zużycia dobowego w okresie od dnia 1 listopada do dnia 31 marca w trzech ostatnich sezonach grzewczych i współczynnika sezonowego wynoszącego w poszczególnych miesiącach:

1,1 - we wrześniu,

1,2 - w październiku,

1,3 - w listopadzie,

1,3 - w grudniu,

1,2 - w styczniu,

1,0 - w lutym,

0,8 - w marcu;

od dnia 1 kwietnia do dnia 31 sierpnia - jako iloczyn średniego zużycia dobowego w okresie od dnia 1 kwietnia do dnia 31 października w trzech ostatnich latach i współczynnika sezonowego wynoszącego w poszczególnych miesiącach:

0,8 - w okresie od dnia 1 kwietnia do dnia 31 lipca,

1,0 - w sierpniu.

W przypadku gdy:

przedsiębiorstwo energetyczne rozpoczyna działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła, w tym ciepła wytwarzanego w kogeneracji, lub wykonuje tę działalność w okresie krótszym niż trzy lata lub

występuje zmiana wielkości zużycia paliw w przedsiębiorstwie energetycznym w wyniku uruchomienia nowych lub zmodernizowanych urządzeń lub zmiany rodzaju lub jakości zużywanych paliw, lub

występuje zmiana wielkości zużycia paliw w przedsiębiorstwie energetycznym w wyniku planowanego wycofania z eksploatacji urządzeń

- średnie zużycie dobowe paliwa w okresach, o których mowa w ust. 1, ustala się jako planowane wielkości średniego dobowego ich zużycia w tych okresach.

Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w § 2a ust. 1, które dokonuje zmiany źródła energii pierwotnej w terminie:

od 90. dnia kalendarzowego do 60. dnia kalendarzowego poprzedzającego dzień rozpoczęcia dostaw energii lub ciepła z nowej jednostki wytwórczej do sieci,

od 59. dnia kalendarzowego do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia dostaw energii lub ciepła z nowej jednostki wytwórczej do sieci

- może utrzymywać zapasy paliw na poziomie nie mniejszym niż odpowiednio 50% i 25% poziomu określonego w ust. 1 albo 2.”;

§ 4 otrzymuje brzmienie:

„

Zapasy paliw gromadzi się w magazynach, w zbiornikach i na składowiskach w sposób zapewniający:

bezpieczeństwo osób i składowania;

ochronę środowiska;

zminimalizowanie utraty parametrów jakościowych paliwa;

składowanie i pobieranie paliw w sposób ciągły przez cały rok, z zastrzeżeniem § 2 ust. 1a i 2 oraz § 2a ust. 2 i 3.”;

po § 4 dodaje się § 4a w brzmieniu:

„

Kontrolę stanu zapasów paliw przeprowadza się w siedzibie:

Prezesa URE na podstawie dokumentów i wyjaśnień dotyczących ewidencjonowania zapasów, złożonych na piśmie na jego żądanie, lub

przedsiębiorstwa energetycznego lub miejscach gromadzenia i utrzymywania zapasów.”;

w § 5 w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„

ustalenia dotyczące rzeczywistego stanu zapasów i ich zgodności z wielkościami ustalanymi zgodnie z § 2 i § 3 lub § 2a i § 3a.”.

PDF ↗

Do przeprowadzania kontroli stanu zapasów rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe.

PDF ↗

Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem ciepła, w tym ciepła wytwarzanego w kogeneracji, utrzymuje zapasy paliw na warunkach określonych w § 2 i § 3 rozporządzenia zmienianego w § 1 w brzmieniu dotychczasowym do dnia 31 maja 2023 r.

Do przeprowadzania kontroli stanu zapasów paliw utrzymywanych przez przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, do dnia 31 maja 2023 r. stosuje się § 5 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia zmienianego w § 1 w brzmieniu dotychczasowym.

PDF ↗

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1)

Minister Klimatu i Środowiska kieruje działem administracji rządowej - energia, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 października 2021 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Klimatu i Środowiska (Dz. U. poz. 1949).