Dz.U. 2022 poz. 2318 · Rozporządzenie · obowiązujący
Na podstawie art. 18b ust. 4 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2021 r. poz. 1064, z późn. zm.1)) zarządza się, co następuje:
Rozporządzenie określa:
rodzaje badań na obecność substancji psychoaktywnej w organizmie osoby ubiegającej się o wstęp na teren jednostki organizacyjnej Służby Więziennej, zwanej dalej „osobą badaną”;
sposób przeprowadzania i dokumentowania badań, o których mowa w pkt 1;
okres przechowywania zgromadzonej dokumentacji.
Badania w celu ustalenia zawartości alkoholu w organizmie osoby badanej dokonuje się przez badanie wydychanego powietrza.
Badanie, o którym mowa w ust. 1, wykonuje na polecenie kierownika jednostki organizacyjnej Służby Więziennej, zwanej dalej „jednostką organizacyjną”, wyznaczony przez niego funkcjonariusz lub pracownik Służby Więziennej, zwany dalej „funkcjonariuszem”.
Odmowa poddania się badaniu lub pozytywny wynik badania, o którym mowa w ust. 1, skutkuje odmową wstępu na teren jednostki organizacyjnej.
Pomiaru analizatorem wydechu dokonuje się z użyciem ustnika. Ustnik podlega wymianie każdorazowo przed przeprowadzeniem pomiaru. Opakowanie ustnika należy otwierać w obecności osoby badanej.
W przypadku dokonania pierwszego pomiaru analizatorem wydechu, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, oraz uzyskania wyniku ponad 0,00 mg/dm3 dokonuje się niezwłocznie drugiego pomiaru.
W przypadku dokonania pierwszego pomiaru analizatorem wydechu, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2, oraz uzyskania wyniku ponad 0,00 mg/dm3 dokonuje się drugiego pomiaru po upływie 15 minut.
Na żądanie osoby badanej wynik badania dokonanego analizatorem wydechu, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2, wynoszący ponad 0,00 mg/dm3 należy zweryfikować za pomocą badania analizatorem wydechu, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, przez dokonanie dwóch pomiarów. Drugiego pomiaru dokonuje się niezwłocznie po dokonaniu pierwszego pomiaru.
W przypadku dokonania pierwszego pomiaru analizatorem wydechu i uzyskania wyniku równego lub większego niż 0,10 mg/dm3, a w drugim pomiarze wyniku 0,00 mg/dm3 dokonuje się niezwłocznie trzeciego pomiaru tym samym analizatorem wydechu. Jeżeli wynik trzeciego pomiaru wynosi 0,00 mg/dm3, to uznaje się, że badanie nie wskazuje na stan po użyciu alkoholu.
Badanie wydychanego powietrza może być przeprowadzone przy użyciu analizatora wydechu niewyposażonego w cyfrową prezentację wyniku pomiaru, a także bez użycia ustnika, jeżeli producent analizatora wydechu przewiduje taki sposób jego eksploatacji.
Jeżeli badanie, o którym mowa w ust. 1, wykaże obecność alkoholu w wydychanym powietrzu, niezwłocznie przeprowadza się badanie analizatorem wydechu, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 lub 2. Przepisy § 4 stosuje się.
Z badania przeprowadzonego analizatorem wydechu sporządza się protokół, który zawiera:
imię, nazwisko i podpis funkcjonariusza;
wynik pomiaru lub pomiarów w postaci cyfrowej oraz jednostkę, w jakiej jest wyrażony wynik, a w przypadku badania przeprowadzonego wyłącznie przy użyciu analizatora wydechu niewyposażonego w cyfrową prezentację wyniku pomiaru - opis prezentacji wyniku pomiaru;
datę, godzinę i minutę badania;
miejsce wykonania badania;
nazwę, model i numer fabryczny analizatora wydechu, którym przeprowadzono badanie;
ilość, rodzaj i godzinę spożycia napojów alkoholowych przez osobę badaną w ciągu ostatnich 24 godzin - na podstawie oświadczenia osoby badanej, jeżeli jego złożenie jest możliwe;
informację o chorobach, na jakie choruje osoba badana - na podstawie oświadczenia osoby badanej, jeżeli jego złożenie jest możliwe;
informację o objawach lub okolicznościach uzasadniających przeprowadzenie badania oraz dacie i godzinie ich stwierdzenia;
uwagi osoby badanej co do sposobu przeprowadzenia badania, jeżeli zostały zgłoszone.
Osobę badaną, jeżeli jest to możliwe, informuje się o możliwości odmowy złożenia oświadczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 7 i 8.
Badanie w celu ustalenia w organizmie osoby badanej obecności środka odurzającego lub substancji psychotropowej, ich prekursorów, środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych wykonuje się za pomocą testerów znajdujących się w wyposażeniu jednostek organizacyjnych.
Badanie, o którym mowa w ust. 1, wykonuje funkcjonariusz.
Badanie, o którym mowa w ust. 1, polega na pobraniu, bez dodawania jakichkolwiek substancji, próbek śliny lub moczu i umieszczeniu ich w testerze, zgodnie z instrukcją jego obsługi.
Odmowa poddania się badaniu lub pozytywny wynik badania, o którym mowa w ust. 1, skutkuje odmową wstępu na teren jednostki organizacyjnej.
Z badania, o którym mowa w § 7, sporządza się protokół, który zawiera:
imię, nazwisko i podpis funkcjonariusza;
opis prezentacji wyniku pomiaru na podstawie wskazań użytego testera;
datę, godzinę i minutę badania;
miejsce wykonania badania;
nazwę testu z podaniem jego specyfikacji;
ilość, rodzaj i godzinę spożycia środka odurzającego lub substancji psychotropowej, ich prekursorów, środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych przez osobę badaną w ciągu ostatnich 24 godzin - na podstawie oświadczenia osoby badanej, jeżeli jego złożenie jest możliwe;
informację o chorobach, na jakie choruje osoba badana - na podstawie oświadczenia osoby badanej, jeżeli jego złożenie jest możliwe;
informację o objawach lub okolicznościach uzasadniających przeprowadzenie badania oraz dacie i godzinie ich stwierdzenia;
uwagi osoby badanej co do sposobu przeprowadzenia badania, jeżeli zostały zgłoszone.
Osobę badaną, jeżeli jest to możliwe, informuje się o możliwości odmowy złożenia oświadczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 7 i 8.
Protokoły, o których mowa w § 6 ust. 1 i § 8 ust. 1, przechowuje się przez 5 lat od dnia przeprowadzenia badania.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r. poz. 1728 i 2448 oraz z 2022 r. poz. 655, 1115, 1855 i 1933.