Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2022 r. w sprawie działań funkcjonariuszy Służby Więziennej podczas wykonywania czynności służbowych w Ministerstwie Sprawiedliwości i Prokuraturze Krajowej

Funkcjonariusz Służby Więziennej pełniący służbę przy wejściu do urzędu obsługującego Ministra Sprawiedliwości lub przy wejściu do Prokuratury Krajowej, zwany dalej „funkcjonariuszem”, wzywa do okazania dokumentu tożsamości lub karty identyfikacyjnej osoby, o których mowa w art. 18c ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy.

Funkcjonariusz:

Tożsamość osób, o których mowa w art. 18c ust. 1 pkt 1 ustawy, funkcjonariusz ustala na podstawie jednego z następujących dokumentów, zawierających dane osobowe oraz zdjęcie umożliwiające identyfikację tych osób:

Tożsamość osoby małoletniej, o której mowa w art. 18c ust. 1 pkt 1 ustawy, funkcjonariusz może ustalić na podstawie:

Funkcjonariusz ustala tożsamość osoby, o której mowa w art. 18c ust. 1 pkt 1 ustawy, przez porównanie zdjęcia zamieszczonego w dokumencie, o którym mowa w ust. 3 i 4, z faktycznym wizerunkiem tej osoby.

Funkcjonariusz dokumentuje legitymowanie, wstęp do MSiPK i opuszczenie MSiPK przez osobę, o której mowa w art. 18c ust. 1 pkt 1 ustawy, w elektronicznym systemie kontroli dostępu do MSiPK.

Funkcjonariusz dokonuje legitymowania osoby, o której mowa w art. 18c ust. 1 pkt 2 ustawy, i ustala jej tożsamość na podstawie karty identyfikacyjnej, przy użyciu systemu, o którym mowa w § 2 ust. 6, porównując zdjęcie zamieszczone w tym systemie z faktycznym wizerunkiem tej osoby.

W przypadku braku karty identyfikacyjnej, o której mowa w ust. 1, tożsamość osoby, o której mowa w art. 18c ust. 1 pkt 2 ustawy, ustala się na podstawie dokumentów wskazanych w § 2 ust. 3 pkt 1, 2 lub 4-7, przez porównanie zdjęcia zamieszczonego w dokumencie z faktycznym wizerunkiem tej osoby.

Funkcjonariusz dokumentuje legitymowanie, wchodzenie do MSiPK i wychodzenie z MSiPK przez osobę, o której mowa w art. 18c ust. 1 pkt 2 ustawy, w systemie, o którym mowa w § 2 ust. 6.

Po wylegitymowaniu osób, o których mowa w art. 18c ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, funkcjonariusz wzywa je do przekazania do depozytu przedmiotów, których nie można posiadać w MSiPK, co odnotowuje w dokumentacji służbowej.

Listę przedmiotów, których nie można posiadać w MSiPK, umieszcza się w widocznym miejscu przy wejściu do MSiPK oraz udostępnia się na żądanie osoby wezwanej do przekazania przedmiotów do depozytu.

Funkcjonariusz nie zezwala na wstęp na teren MSiPK osobie, która nie wyraża zgody na przekazanie do depozytu przedmiotów, których nie można posiadać w MSiPK.

Przed samodzielnym deponowaniem przez osobę, o której mowa w art. 18c ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w wyznaczonym miejscu przedmiotów, których nie można posiadać na terenie MSiPK, funkcjonariusz może wezwać deponującego do ich okazania.

Funkcjonariusz, wzywając osobę zakłócającą spokój i porządek w MSiPK lub w bezpośrednim sąsiedztwie MSiPK do zaniechania takich zachowań, stosuje zwrot: „Służba Więzienna, wzywam do zachowania spokoju i porządku”.

Po wezwaniu, o którym mowa w ust. 1, o ile jest to możliwe, funkcjonariusz legitymuje osobę zakłócającą spokój i porządek w MSiPK lub w bezpośrednim sąsiedztwie MSiPK i ustala jej tożsamość, porównując jej wygląd z posiadanym przez nią dokumentem tożsamości, chyba że czynność tę wykonał już wcześniej.

Po wylegitymowaniu osoby, o której mowa w ust. 1, w przypadku dalszego naruszania przez nią spokoju i porządku w MSiPK lub w bezpośrednim sąsiedztwie MSiPK funkcjonariusz ostrzega ją o:

Czynność, o której mowa w ust. 1, jest dokumentowana w postaci notatki służbowej.

Zatrzymując osobę, co do której istnieje uzasadnione podejrzenie popełnienia przez nią czynu zabronionego pod groźbą kary, funkcjonariusz informuje ją o przyczynach zatrzymania i zawiadamia kierownika komórki organizacyjnej w MSiPK odpowiedzialnego za bezpieczeństwo fizyczne, zwanego dalej „kierownikiem”.

W przypadku zatrzymania osoby, o której mowa w ust. 1, funkcjonariusz legitymuje ją i ustala jej tożsamość, porównując jej wygląd z posiadanym przez nią dokumentem tożsamości, chyba że czynność tę wykonał już wcześniej.

O zatrzymaniu osoby funkcjonariusz niezwłocznie powiadamia właściwą terytorialnie jednostkę organizacyjną Policji.

Do czasu przekazania osoby zatrzymanej Policji pozostaje ona pod bezpośrednim dozorem funkcjonariusza.

Funkcjonariusz przekazuje zatrzymaną osobę Policji.

Z zatrzymania osoby i jej przekazania Policji funkcjonariusz sporządza notatkę służbową, którą przekazuje kierownikowi.

Funkcjonariusz dokonuje usunięcia z terenu MSiPK osoby, która nie stosuje się do polecenia wydanego na podstawie obowiązujących przepisów, po uprzednim wezwaniu tej osoby do zachowania się zgodnego z prawem, z użyciem zwrotu: „Służba Więzienna, wzywam do wykonania polecenia” i wskazaniem treści polecenia.

Przed wystosowaniem wezwania, o którym mowa w ust. 1, funkcjonariusz legitymuje osobę, która nie stosuje się do polecenia wydanego na podstawie obowiązujących przepisów, i ustala jej tożsamość, porównując jej wygląd z posiadanym przez nią dokumentem tożsamości, chyba że czynność tę wykonał już na podstawie § 5 ust. 2 lub § 6 ust. 2.

W przypadku nieskuteczności wezwania, o którym mowa w ust. 1, funkcjonariusz wyprowadza osobę poza teren MSiPK i informuje o tym kierownika.

Z podjęcia czynności służbowych, o których mowa w ust. 1 i 3, po ich zakończeniu, funkcjonariusz sporządza notatkę służbową, którą przekazuje kierownikowi.

Wykonując czynności służbowe, o których mowa w art. 18c ust. 1 pkt 11 ustawy, funkcjonariusz przy wykorzystaniu dostępnych środków komunikuje się z właściwym podmiotem i:

W nagłych przypadkach funkcjonariusz może odstąpić od realizacji czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3.

O podjęciu czynności służbowych, o których mowa w ust. 1 i 2, funkcjonariusz informuje kierownika i sporządza notatkę służbową, którą przekazuje temu kierownikowi.