Dz.U. 2022 poz. 558 · Ustawa · obowiązujący

Ustawa z dnia 24 lutego 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz ustawy o podatku od wydobycia niektórych kopalin

Art. 1. PDF ↗

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.¹⁾) wprowadza się następujące zmiany:

w art. 32:

w ust. 3:

-
we wprowadzeniu do wyliczenia skreśla się wyrazy „przed pierwszą wypłatą wynagrodzenia w roku podatkowym”,
-
pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1)
nie otrzymuje emerytury lub renty za pośrednictwem płatnika albo otrzymuje emeryturę lub rentę za pośrednictwem płatnika i złożył wniosek, o którym mowa w art. 34 ust. 2a;”,

po ust. 3a dodaje się ust. 3aa w brzmieniu:

„3aa.

Jeżeli podatnik złoży płatnikowi oświadczenie, o którym mowa w ust. 3, płatnik odlicza kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, najpóźniej od miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymał to oświadczenie.”;

w art. 38 po ust. 2c dodaje się ust. 2d w brzmieniu:

„2d.

Przepisów ust. 2-2b nie stosuje się w odniesieniu do zaliczek na podatek od przychodów z tytułów określonych w art. 12 oraz od zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego, pobranych przez płatników w miesiącach objętych oświadczeniem, o którym mowa w art. 33b ust. 2 zdanie drugie ustawy o rehabilitacji zawodowej.”;

po art. 53 dodaje się art. 53a w brzmieniu:

„Art. 53a.

Zaliczki na podatek dochodowy za miesiące od lutego do grudnia 2022 r. od przychodów określonych w art. 31 i art. 34 ust. 1 oraz z umów zlecenia określonych w art. 13 pkt 8 płatnik nie pobiera i nie wpłaca w terminach, o których mowa w art. 31, art. 38 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 42 ust. 1, w części stanowiącej nadwyżkę:

kwoty zaliczki na podatek dochodowy od tych przychodów obliczonej zgodnie z przepisami niniejszej ustawy, w brzmieniu obowiązującym w dniu, w którym zaliczka jest pobierana, nad

kwotą zaliczki na podatek dochodowy od tych przychodów obliczoną zgodnie z przepisami niniejszej ustawy, w brzmieniu z dnia 31 grudnia 2021 r., pomniejszoną o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w art. 27b, w brzmieniu z dnia 31 grudnia 2021 r.

Nadwyżkę zaliczki niepobraną i niewpłaconą na podstawie ust. 1 płatnik pobiera odpowiednio od przychodów określonych w art. 31 i art. 34 ust. 1 oraz z umów zlecenia określonych w art. 13 pkt 8 uzyskanych w miesiącu, w którym wystąpiła ujemna różnica między:

kwotą zaliczki na podatek dochodowy od tych przychodów obliczoną zgodnie z przepisami niniejszej ustawy, w brzmieniu obowiązującym w dniu, w którym zaliczka jest pobierana, a

- przy czym poboru tej nadwyżki zaliczki dokonuje się do wysokości tej ujemnej różnicy.

W przypadku gdy nadwyżka zaliczki obliczona zgodnie z ust. 1 nie została pobrana w całości na podstawie ust. 2, płatnik pobiera pozostałą część nadwyżki zaliczki odpowiednio od przychodów określonych w art. 31 i art. 34 ust. 1 oraz z umów zlecenia określonych w art. 13 pkt 8 w kolejnych miesiącach 2022 r., w których wystąpi różnica obliczona zgodnie z ust. 2.

Przy obliczaniu zaliczki na podatek dochodowy, o której mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, płatnik uwzględnia koszty uzyskania przychodów i kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek zgodnie z przepisami niniejszej ustawy, w brzmieniu z dnia 31 grudnia 2021 r., o ile na moment obliczania tej zaliczki płatnik jest uprawniony do ich stosowania.

Przepisy ust. 2-4 stosuje się odpowiednio do nadwyżki zaliczki niepobranej za styczeń 2022 r., której termin pobrania został przedłużony na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 50 Ordynacji podatkowej.

Płatnik przekazuje nadwyżkę zaliczki, o której mowa w ust. 1 i 5, w terminie określonym dla przekazania zaliczki na podatek dochodowy od przychodów, o których mowa odpowiednio w ust. 2 lub 3, nie później jednak niż w terminie do dnia 20 stycznia 2023 r.

Przepisy ust. 1-6 mają zastosowanie do zaliczek na podatek dochodowy pobieranych w miesiącu, w którym podatnik uzyskał od płatnika przychody określone w art. 31 lub art. 34 ust. 1 lub z umów zlecenia określonych w art. 13 pkt 8 w wysokości nieprzekraczającej 12 800 zł, przy czym limit ten stosuje się odrębnie dla każdego źródła tych przychodów.

W przypadku gdy płatnik pobrał zaliczkę na podatek dochodowy w części odpowiadającej nadwyżce obliczonej zgodnie z ust. 1 i nie przekazał tej zaliczki na rachunek urzędu skarbowego, niezwłocznie zwraca tę nadwyżkę podatnikowi.

W przypadku gdy podatnik złożył płatnikowi sporządzony na piśmie wniosek o nieprzedłużanie terminów, o których mowa w art. 31, art. 38 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 42 ust. 1, przepisów ust. 1-8 nie stosuje się najpóźniej od miesiąca następującego po miesiącu, w którym płatnik otrzymał ten wniosek.

10.

Zwalnia się płatnika z obowiązku poboru i wpłacenia nadwyżki zaliczki, o której mowa w ust. 1 i 5, niepobranej do dnia 31 grudnia 2022 r. w części, w jakiej nie została pobrana ze względu na niewystąpienie różnicy obliczonej zgodnie z ust. 2-4.”.

Art. 2. PDF ↗

W ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 573 i 1981) wprowadza się następujące zmiany:

w art. 33:

w ust. 2 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1)

ze środków, o których mowa w art. 31 ust. 3 pkt 1 lit. b oraz art. 33b ust. 1;

z części zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, zgodnie z odrębnymi przepisami, z tym że za dzień uzyskania tych środków uznaje się ostatni dzień miesiąca wypłaty wynagrodzeń;”,

ust. 4c otrzymuje brzmienie:

„4c.

Uzyskane w danym roku kalendarzowym środki funduszu rehabilitacji pochodzące ze zwolnień, o których mowa w art. 31 ust. 1, kwoty pobranych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, o których mowa w ust. 2 pkt 2, oraz środki, o których mowa w art. 33b ust. 1, które nie zostały wykorzystane w terminie do dnia 31 grudnia następnego roku, podlegają wpłacie do Funduszu.”;

po art. 33a dodaje się art. 33b w brzmieniu:

„Art. 33b.

Na wniosek dysponenta zakładowego funduszu aktywności albo funduszu rehabilitacji Fundusz przekazuje, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku, na rachunek bankowy, o którym mowa w art. 29 ust. 3a¹ albo art. 33 ust. 3 pkt 2, miesięczne środki w wysokości równej iloczynowi stanu zatrudnienia pracowników niepełnosprawnych dysponenta oraz 4% kwoty najniższego wynagrodzenia.

Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, nie podlegają łączeniu z uprawnieniami, o których mowa w art. 38 ust. 2 i 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.²⁾). Warunkiem otrzymania miesięcznych środków określonych w ust. 1 jest złożenie Prezesowi Zarządu Funduszu oświadczenia dysponenta zakładowego funduszu aktywności albo funduszu rehabilitacji o wyborze tego uprawnienia za poszczególne miesiące przypadające do końca danego roku, zawartego we wniosku, o którym mowa w ust. 1, składanym pierwszy raz w danym roku.

Przepis ust. 1 stosuje się do wniosków złożonych w okresie 5 lat, licząc od końca roku, w którym dysponent utracił status zakładu pracy chronionej, jeżeli spełnia warunki określone w art. 33 ust. 7b.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się w terminie do 7. dnia miesiąca następującego po miesiącu, którego dotyczy ten wniosek.

Stan zatrudnienia, o którym mowa w ust. 1, ustala się w wartościach przeciętnych w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, stosując wyłączenia ze stanów zatrudnienia określone w art. 21 ust. 5, a w przypadku dysponentów funduszu rehabilitacji - również art. 28 ust. 3.

Status dysponenta funduszu rehabilitacji lub zakładowego funduszu aktywności ustala się według stanu istniejącego w ostatnim dniu każdego miesiąca, którego dotyczył wniosek, o którym mowa w ust. 1.

Prezes Zarządu Funduszu może przeprowadzać kontrole dysponenta funduszu rehabilitacji lub zakładowego funduszu aktywności, który otrzymał środki, o których mowa w ust. 1, w zakresie prawidłowości realizacji przepisów ust. 1-6 lub wykonania obowiązku przewidzianego w ust. 8.

Dysponent funduszu rehabilitacji lub zakładowego funduszu aktywności, który otrzymał środki określone w ust. 1, dokonuje wpłaty na Fundusz w wysokości kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy nienależną lub zawyżoną kwotą środków, o których mowa w ust. 1, a prawidłowo obliczoną kwotą tych środków, w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym te okoliczności zostały ujawnione w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 7, lub czynności sprawdzających, o których mowa w art. 272 Ordynacji podatkowej. Jeżeli łączna wysokość wpłaty nie przekracza pięciokrotności kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym, potrąca się ją z wypłat środków, o których mowa w ust. 1, za kolejne 3 miesiące, a kwota wpłaty w części niepotrąconej z tych wypłat podlega niezwłocznej wpłacie na Fundusz.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi wzór wniosku, o którym mowa w ust. 1, zawierający w szczególności informacje o składającym wniosek pracodawcy, zatrudnionych przez niego pracownikach i osobach wykonujących pracę nakładczą, wnioskowaną kwotę, rachunek bankowy pracodawcy, a także oświadczenie pracodawcy o zgodności wniosku ze stanem faktycznym i prawnym. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego udostępni wzór wniosku w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej tego ministra.”;

w art. 34 ust. 9 otrzymuje brzmienie:

„9.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia, tryb i sposób przeprowadzania kontroli przez organy upoważnione do kontroli na podstawie art. 6c ust. 2 pkt 1 i 2, art. 22a, art. 25d ust. 1, art. 26a ust. 10, art. 30 ust. 3b, art. 33b ust. 7 i art. 34 ust. 5, uwzględniając potrzebę zapewnienia jednolitej procedury kontroli oraz prawidłowego przebiegu kontroli.”;

w art. 46a w ust. 1 po pkt 1a dodaje się pkt 1b w brzmieniu:

„1b)

na zadanie, o którym mowa w art. 33b, w kwocie nie większej niż 150 mln zł corocznie;”;

w art. 49 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.

Do wpłat, o których mowa w art. 21 ust. 1, art. 22b, art. 23, art. 29 ust. 3a¹, 3b, 3c i 3g, art. 31 ust. 3 pkt 1 lit. a, art. 33 ust. 4a, 4a¹, 4c, 7 i 7a oraz art. 33b ust. 8, a także wpłat, o których mowa w art. 38 ust. 2 pkt 1 lit. a tiret pierwsze ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 5a-5d oraz art. 49a i art. 49b, przepisy Ordynacji podatkowej, z tym że uprawnienia organów podatkowych określone w tej ustawie przysługują Prezesowi Zarządu Funduszu.”.

Art. 3. PDF ↗

W ustawie z dnia 2 marca 2012 r. o podatku od wydobycia niektórych kopalin (Dz. U. z 2020 r. poz. 452) wprowadza się następujące zmiany:

tytuł działu VII otrzymuje brzmienie:

„Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy epizodyczne, przejściowe i końcowe”;

w dziale VII po rozdziale 1 dodaje się rozdział 1a w brzmieniu:

„Rozdział 1a Przepisy epizodyczne

Art. 22a.

W okresie od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 30 listopada 2022 r. przy ustalaniu stawki podatku za tonę wydobytej miedzi, o której mowa w art. 7 ust. 2, stosuje się następujący wzór:

stawka podatku = [0,033 × średnia cena miedzi + (0,001 × średnia cena miedzi)^2,5] × 0,6.

W okresie od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 30 listopada 2022 r. przy ustalaniu stawki podatku za kilogram wydobytego srebra, o której mowa w art. 7 ust. 4, stosuje się następujący wzór:

stawka podatku = [0,125 × średnia cena srebra + (0,001 × średnia cena srebra)⁴] × 0,6.”.

Art. 4. PDF ↗

Oświadczenia, o których mowa w art. 32 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, złożone według wzorów ustalonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują moc.

Art. 5. PDF ↗

Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych przekazuje środki, o których mowa w art. 33b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 2, za miesiące począwszy od stycznia 2022 r.

Wnioski, których termin złożenia określony zgodnie z art. 33b ust. 4 ustawy zmienianej w art. 2 upłynął przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, składa się w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 6. PDF ↗

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 34 ust. 9 oraz art. 49 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 2 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 34 ust. 9 oraz art. 49 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 2, jednak nie dłużej niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 7. PDF ↗

W latach 2023-2032 limit wydatków budżetu państwa w części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, będących skutkiem finansowym niniejszej ustawy, wynosi łącznie 1 500 000 tys. zł, z tego w:

2023 r. - 150 000 tys. zł;

2024 r. - 150 000 tys. zł;

2025 r. - 150 000 tys. zł;

2026 r. - 150 000 tys. zł;

2027 r. - 150 000 tys. zł;

2028 r. - 150 000 tys. zł;

2029 r. - 150 000 tys. zł;

2030 r. - 150 000 tys. zł;

2031 r. - 150 000 tys. zł;

10)

2032 r. - 150 000 tys. zł.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, oraz wdraża mechanizm korygujący, o którym mowa w ust. 3.

W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczeniem przyjętego na dany rok budżetowy limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, stosuje się mechanizm korygujący, polegający na zablokowaniu wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym niniejszej ustawy.

Art. 8. PDF ↗

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z wyjątkiem art. 2 pkt 4, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r. poz. 1163, 1243, 1551, 1574, 1834, 1981, 2071, 2105, 2133, 2232, 2269, 2270, 2328, 2376, 2427, 2430 i 2490 oraz z 2022 r. poz. 1, 24, 64, 138 i 501.