Ustawa z dnia 7 lipca 2023 r. o inwestycjach w zakresie budowy strzelnic realizowanych przez uczelnie¹⁾

Ustawa określa:

Użyte w ustawie określenia oznaczają:

Inwestycje są celami publicznymi w rozumieniu art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

Inwestycje mogą być finansowane w całości lub w części z budżetu państwa lub z innych źródeł.

Decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji wydaje wojewoda właściwy ze względu na miejsce inwestycji, zwany dalej „wojewodą”, na wniosek inwestora.

Wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji może dotyczyć całości lub części inwestycji.

Organem wyższego stopnia w sprawach zezwolenia na realizację inwestycji jest minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa.

Wojewoda niezwłocznie zawiadamia organ wyższego stopnia o złożeniu wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji.

Zezwolenie na realizację inwestycji może być wydane po uprzednim uzyskaniu przez inwestora decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2023 r. poz. 1094, z późn. zm.²⁾), jeżeli jest ona wymagana.

Wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji zawiera:

Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się:

Decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji nie można uzależniać od spełnienia świadczeń lub warunków nieprzewidzianych przepisami niniejszej ustawy lub odrębnymi przepisami.

Przed wydaniem decyzji w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji wojewoda występuje o opinie:

Właściwy organ wydaje opinie, o których mowa w ust. 5, w terminie 21 dni od dnia otrzymania wniosku o wydanie opinii. Niewydanie opinii w tym terminie traktuje się jako niezgłoszenie zastrzeżeń do wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji.

Opinie, o których mowa w ust. 5, zastępują uzgodnienia, pozwolenia, opinie, warunki, zgody bądź stanowiska właściwych organów, wymagane odrębnymi przepisami.

Wojewoda wydaje, w terminie miesiąca od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w art. 4 ust. 2, decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji.

Do terminu, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z innych przyczyn niezależnych od organu.

Wojewoda zawiadamia o wszczęciu postępowania o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji:

W zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, oraz obwieszczeniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, zamieszcza się:

W przypadku nieruchomości Skarbu Państwa będących w zarządzie albo trwałym zarządzie państwowej jednostki organizacyjnej zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, doręcza się jednostce organizacyjnej sprawującej zarząd albo trwały zarząd.

W przypadku nieuregulowanego stanu prawnego nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji lub braku w katastrze nieruchomości danych pozwalających na ustalenie danych osobowych, w szczególności adresu zamieszkania właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, do zawiadomienia właściciela lub użytkownika wieczystego przepis ust. 1 pkt 4 stosuje się odpowiednio.

Z dniem doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1:

W przypadku gdy po doręczeniu zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, nastąpi:

- nabywca, a w przypadku, o którym mowa w pkt 1, także zbywca, są obowiązani do zgłoszenia wojewodzie danych nowego właściciela lub użytkownika wieczystego.

Niedokonanie zgłoszenia zgodnie z ust. 6 i prowadzenie postępowania bez udziału nowego właściciela lub użytkownika wieczystego nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego.

Czynność prawna dokonana z naruszeniem ust. 5 pkt 1 jest nieważna.

Wojewoda niezwłocznie składa wniosek do właściwego sądu o ujawnienie w księdze wieczystej wszczęcia postępowania o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji, a jeżeli nieruchomość nie ma założonej księgi wieczystej - o złożenie do istniejącego zbioru dokumentów zawiadomienia o wszczęciu tego postępowania. Postępowanie w tym zakresie jest wolne od opłat sądowych.

W postępowaniu o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji przepisu art. 31 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), zwanego dalej „Kodeksem postępowania administracyjnego”, nie stosuje się. W przypadkach określonych w art. 97 § 1 pkt 1-3 Kodeksu postępowania administracyjnego nie zawiesza się tego postępowania. Przepisy art. 30 § 5 i art. 34 Kodeksu postępowania administracyjnego w tym postępowaniu stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem, że organ prowadzący postępowanie wyznacza z urzędu przedstawiciela uprawnionego do działania w postępowaniu do czasu wyznaczenia przedstawiciela lub kuratora przez sąd.

W sprawach o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie stosuje się odpowiednio ustawę z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, z wyjątkiem art. 28 ust. 2 tej ustawy.

W sprawach o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji nie stosuje się ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz. U. z 2021 r. poz. 485 oraz z 2023 r. poz. 28 i 1688).

Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 1 i 3, zawiera:

Do ograniczeń w korzystaniu z nieruchomości dla realizacji obowiązków, o których mowa w ust. 1 pkt 10 lit. b, c oraz e-h, przepisy art. 124 ust. 4-7 i art. 124a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami stosuje się odpowiednio.

Nieuregulowany stan prawny nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji lub brak danych w katastrze nieruchomości pozwalających na ustalenie danych osobowych, w szczególności adresu zamieszkania właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, nie stanowi przeszkody do wszczęcia i prowadzenia postępowania o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji oraz zawiadomienia o jej wydaniu. Przepis art. 7 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Przez nieuregulowany stan prawny należy rozumieć także sytuację, kiedy dotychczasowy właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie żyje, a spadkobiercy nie wykazali prawa do spadku, jak również nieruchomość, dla której ze względu na brak księgi wieczystej, zbioru dokumentów albo innych dokumentów nie można ustalić osób, którym przysługują prawa rzeczowe.

Wojewoda doręcza decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji wnioskodawcy oraz zawiadamia pozostałe strony o jej wydaniu, w drodze obwieszczenia we właściwym urzędzie wojewódzkim i urzędzie gminy właściwym miejscowo, ze względu na miejsce inwestycji, w Biuletynie Informacji Publicznej na stronach podmiotowych organów obsługiwanych przez te urzędy, a także w prasie o zasięgu ogólnopolskim ze skutkiem doręczenia na dzień następujący po dniu obwieszczenia we właściwym urzędzie wojewódzkim. Właścicielom i użytkownikom wieczystym nieruchomości objętych decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji zawiadomienie o wydaniu decyzji wysyła się na adres wskazany w katastrze nieruchomości ze skutkiem doręczenia.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1 zdanie pierwsze, uważa się za dokonane po upływie 14 dni od dnia, w którym nastąpiło obwieszczenie we właściwym urzędzie wojewódzkim.

Obwieszczenie, o którym mowa w ust. 1, oraz zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawierają również pouczenie o rozpoczęciu biegu terminu do wniesienia odwołania od decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji, w terminie 14 dni od dnia, w którym zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1 zdanie pierwsze, uważa się za dokonane.

W przypadku nieuregulowanego stanu prawnego nieruchomości objętych decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji lub braku w katastrze nieruchomości danych pozwalających na ustalenie danych osobowych, w szczególności adresu zamieszkania właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, do zawiadomienia właściciela lub użytkownika wieczystego o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji przepis ust. 1 zdanie pierwsze stosuje się odpowiednio.

Zawiadomienie o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji zawiera informację o miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z treścią decyzji.

Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do doręczenia decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji wydanej przez organ wyższego stopnia i zawiadomienia stron o jej wydaniu.

Do zawiadamiania stron o wszczęciu postępowania oraz doręczeń decyzji oraz postanowień w sprawie uchylenia, zmiany, wznowienia lub stwierdzenia nieważności lub wygaśnięcia decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji, wydawanych w toku postępowania przez organ pierwszej i drugiej instancji, stosuje się przepisy ust. 1-5, z wyjątkiem obowiązku zawiadamiania, w drodze obwieszczenia, w prasie o zasięgu ogólnopolskim.

Do zmiany decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji stosuje się odpowiednio przepis art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego, z uwzględnieniem, że zgodę wyraża wyłącznie strona, która złożyła wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji.

Do decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji, poprzedzonej decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, stosuje się przepisy art. 72 ust. 6 i 6a ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

Do postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji, poprzedzonej decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, stosuje się przepisy art. 86f ust. 6, art. 86g oraz art. 86h ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

Do spraw określonych w niniejszym rozdziale nie stosuje się ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, z wyjątkiem przepisów art. 57 ust. 1 i 4 tej ustawy, które mają zastosowanie do decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji.

Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji wiąże właściwe organy przy sporządzaniu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Wojewoda przekazuje niezwłocznie wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta), właściwemu miejscowo, ze względu na miejsce inwestycji, wydaną decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji.

Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji jest wiążąca dla właściwych organów w zakresie wydawania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz pozwolenia na budowę.

Ostateczna decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji stanowi podstawę do dokonywania wpisów w księdze wieczystej i katastrze nieruchomości.

Wpisy, o których mowa w ust. 1, są dokonywane na wniosek złożony przez wojewodę w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji stała się ostateczna. Postępowanie jest wolne od opłat sądowych.

Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji jest wiążąca dla zarządcy drogi wydającego zezwolenie na zajęcie pasa drogowego w celu umieszczenia w pasie drogowym uzbrojenia terenu wchodzącego w skład inwestycji. Zarządca drogi wydaje zezwolenie w terminie 21 dni od dnia złożenia wniosku.

Wybudowane w wyniku realizacji inwestycji drogi publiczne przekazuje się właściwemu zarządcy drogi z dniem wydania pozwolenia na użytkowanie.

W decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji wojewoda zezwala, w zakresie niezbędnym do realizacji inwestycji, na usunięcie drzew lub krzewów znajdujących się na nieruchomościach objętych decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji. Zezwolenie nie jest wymagane na usunięcie drzew lub krzewów, o których mowa w art. 83f ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2023 r. poz. 1336, 1688 i 1890). Do usuwania drzew i krzewów znajdujących się na nieruchomościach objętych decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji nie stosuje się ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody w zakresie obowiązku uzyskiwania zezwoleń na ich usunięcie, o których mowa w rozdziale 4 tej ustawy, oraz opłat z tym związanych.

Wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w przypadku, o którym mowa w ust. 1, dodatkowo zawiera:

Wojewoda może w decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji nałożyć obowiązek przesadzenia we wskazane miejsce drzew lub krzewów objętych zezwoleniem na usunięcie lub wykonania nasadzeń zastępczych w liczbie nie mniejszej niż liczba usuwanych drzew lub krzewów.

Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe zarządzające, na podstawie ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2023 r. poz. 1356 i 1688), nieruchomościami objętymi decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji jest obowiązane do dokonania wycinki drzew i krzewów oraz ich uprzątnięcia w terminie oraz na warunkach ustalonych w odrębnym porozumieniu między Państwowym Gospodarstwem Leśnym Lasy Państwowe a inwestorem.

Jeżeli w terminie 30 dni od dnia otrzymania przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe wystąpienia o zawarcie porozumienia, o którym mowa w ust. 4, nie dojdzie do jego zawarcia, termin oraz warunki wycinki drzew i krzewów oraz ich uprzątnięcia ustala wojewoda w drodze decyzji. Organem wyższego stopnia w sprawie, o której mowa w zdaniu pierwszym, jest minister właściwy do spraw środowiska.

Koszty wycinki i uprzątnięcia drzew i krzewów, w tym drzew i krzewów znajdujących się na gruntach będących w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, ponosi inwestor.

Drewno pozyskane z wycinki drzew i krzewów znajdujących się na gruntach będących w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe staje się nieodpłatnie własnością Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.

Jeżeli realizacja inwestycji tego wymaga pozwolenie na użytkowanie inwestycji wydaje wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego właściwy ze względu na miejsce inwestycji na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy.

Do wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie inwestycji przepis art. 5 stosuje się odpowiednio.

Organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego w sprawach dotyczących pozwolenia na użytkowanie inwestycji jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego.

Wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego przeprowadza obowiązkową kontrolę przed upływem 14 dni od dnia otrzymania wniosku od inwestora o wydanie pozwolenia na użytkowanie inwestycji. O terminie obowiązkowej kontroli zawiadamia się inwestora w terminie 3 dni od dnia otrzymania wniosku.

Jeżeli realizacja inwestycji wymaga zgody wodnoprawnej, odpowiednio Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie albo minister właściwy do spraw gospodarki wodnej udzielają tej zgody w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku o jej wydanie. W sprawach dotyczących zgody wodnoprawnej nie stosuje się art. 396 ust. 1 pkt 7, art. 407 ust. 2 pkt 3 oraz art. 422 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne. Dla ustalenia stanu prawnego nieruchomości, o których mowa w art. 409 ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, siedziby i adresy właścicieli tych nieruchomości określa się według katastru nieruchomości. Przepisy art. 6 ust. 1-4, art. 9 i art. 10 stosuje się odpowiednio.

Przepis art. 401 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne ma zastosowanie również w tych postępowaniach, w których liczba stron nie przekracza 10.

W sprawach określonych w ust. 1 w stosunku do:

Do terminu, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z innych przyczyn niezależnych od organu.

Z zastrzeżeniem przepisów niniejszej ustawy, wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji następuje zgodnie z ustawą z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

Termin wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, wynosi 60 dni od dnia złożenia wniosku.

Do terminu, o którym mowa w ust. 2, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, w szczególności w ramach postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień wynikłych z winy strony albo z innych przyczyn niezależnych od organu.

Jeżeli do przeprowadzenia pomiarów, badań lub innych prac niezbędnych do sporządzenia karty informacyjnej przedsięwzięcia lub raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko dla inwestycji lub do przeprowadzenia prac niezbędnych do sporządzenia wniosku o wydanie decyzji, o których mowa w art. 3 ust. 1 lub art. 18 ust. 1, lub dokonania zgłoszenia, o którym mowa w art. 22 ust. 1, polegających w szczególności na wykonaniu badań archeologicznych, geologicznych, hydrogeologicznych lub określeniu geotechnicznych warunków posadowienia obiektu, konieczne jest wejście na teren cudzej nieruchomości, inwestor może wystąpić z wnioskiem do wojewody o wydanie decyzji o zezwoleniu na wejście na teren tej nieruchomości.

Przed wystąpieniem z wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu, o której mowa w ust. 1, inwestor jest obowiązany wystąpić do właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości o zgodę na wejście na teren tej nieruchomości oraz uzgodnić z nim przewidywany sposób, zakres i terminy korzystania z nieruchomości.

W przypadku gruntów stanowiących pas drogowy, przed wystąpieniem z wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu, o której mowa w ust. 1, inwestor jest obowiązany wystąpić do właściwego zarządcy drogi o zgodę na wejście na teren tej nieruchomości oraz uzgodnić z nim przewidywany sposób, zakres i terminy korzystania z nieruchomości.

W przypadku nieuzyskania zgody, o której mowa w ust. 2 albo 3, w terminie 30 dni od dnia otrzymania odpowiednio przez właściciela, użytkownika wieczystego albo właściwego zarządcę drogi wystąpienia inwestora o taką zgodę wojewoda wydaje decyzję o zezwoleniu, o której mowa w ust. 1.

Wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu, o której mowa w ust. 1, zawiera:

Decyzja o zezwoleniu, o której mowa w ust. 1, określa sposób, zakres i terminy korzystania z nieruchomości.

W przypadku nieuregulowanego stanu prawnego nieruchomości, o której mowa w ust. 1, lub braku w katastrze nieruchomości danych pozwalających na ustalenie danych osobowych, w szczególności adresu zamieszkania, właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, o której mowa w ust. 1, przepisów ust. 2 i ust. 5 pkt 5 nie stosuje się, a wojewoda wydaje decyzję o zezwoleniu, o której mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku przez inwestora.

Sposób, zakres i terminy korzystania z nieruchomości uzgodnione na podstawie ust. 2 albo 3 albo określone w decyzji o zezwoleniu, o której mowa w ust. 1, nie mogą powodować:

Do postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu, o której mowa w art. 19 ust. 1, przepisy art. 3 ust. 3 i 4, art. 5, art. 6 ust. 1-4, 6 i 7, art. 7, art. 9 oraz art. 10 stosuje się odpowiednio.

Decyzję o zezwoleniu, o której mowa w art. 19 ust. 1, wydaje się na czas określony, nie dłuższy niż 3 lata.

Do egzekucji obowiązków wynikających z decyzji o zezwoleniu, o której mowa w art. 19 ust. 1, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Inwestor po zakończeniu pomiarów, badań lub innych prac niezbędnych do sporządzenia karty informacyjnej przedsięwzięcia lub raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko dla inwestycji lub po przeprowadzeniu prac niezbędnych do sporządzenia wniosku o wydanie decyzji, o których mowa w art. 3 ust. 1 lub art. 18 ust. 1, lub dokonania zgłoszenia, o którym mowa w art. 22 ust. 1, jest obowiązany niezwłocznie przywrócić nieruchomość do stanu poprzedniego. Jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego nie jest możliwe, właścicielom lub użytkownikom wieczystym nieruchomości przysługuje odszkodowanie.

Decyzję o odszkodowaniu wydaje wojewoda. Obowiązek zapłaty odszkodowania obciąża inwestora. Inwestor, na podstawie odrębnego porozumienia zawartego z wojewodą, pokrywa koszty ustalenia wysokości odszkodowania.

Odszkodowanie odpowiada wartości poniesionych szkód. Jeżeli wskutek poniesionych szkód zmniejszy się wartość nieruchomości, w odszkodowaniu uwzględnia się kwotę odpowiadającą temu zmniejszeniu.

Do określenia wysokości odszkodowania przepisy art. 130, art. 134 i art. 135 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami stosuje się odpowiednio.

Zgłoszenia dotyczącego robót budowlanych, o których mowa w art. 29 ust. 1 i 3 oraz art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, dla inwestycji dokonuje się organowi administracji architektoniczno-budowlanej na zasadach i trybie określonych w tej ustawie, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy.

W sprawach zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, właściwym organem administracji architektoniczno-budowlanej jest wojewoda.

Organem wyższego stopnia w stosunku do wojewody w sprawach zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego.

Decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji zatwierdza się podział nieruchomości. Mapy z projektami podziału nieruchomości stanowią integralną część decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji.

Linie rozgraniczające teren ustalone decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji stanowią linie podziału nieruchomości w zakresie, w jakim inwestor wystąpił o zatwierdzenie podziału nieruchomości, przedstawiając mapy, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 3.

Jeżeli nieruchomość gruntowa stanowiąca własność Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego przeznaczona na inwestycję została oddana w użytkowanie wieczyste, użytkowanie to w zakresie wskazanym w decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji, wygasa, za odszkodowaniem, z dniem, w którym decyzja ta stała się ostateczna.

W przypadku gdy nieruchomość podlegająca podziałowi zgodnie z ust. 1 jest obciążona hipoteką, hipoteka wygasa wyłącznie w stosunku do części nieruchomości objętych decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji.

Z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji stała się ostateczna, nieruchomości przeznaczone na inwestycję oddaje się inwestorowi w nieodpłatne użytkowanie.

Nabycie prawa własności budynków oraz innych urządzeń trwale z gruntem związanych i lokali przez Skarb Państwa stwierdza, w drodze decyzji, wojewoda.

W stosunku do nieruchomości objętych decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji nie stosuje się przepisu art. 109 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania w przypadkach, o których mowa w art. 23 ust. 3, stosuje się odpowiednio ustawę z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem art. 27.

Wygaśnięcie trwałego zarządu oraz zarządu w odniesieniu do gruntów w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe ustanowionych na nieruchomościach położonych na obszarze objętym liniami rozgraniczającymi określonymi zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 1, przeznaczonych na inwestycję następuje z mocy prawa z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji stała się ostateczna.

Jeżeli nieruchomość położona na obszarze objętym liniami rozgraniczającymi określonymi zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 1, przeznaczona na inwestycję została uprzednio wydzierżawiona, wynajęta lub użyczona, decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji stanowi podstawę do wypowiedzenia przez inwestora umowy dzierżawy, najmu lub użyczenia ze skutkiem natychmiastowym. Za straty poniesione na skutek rozwiązania umowy przysługuje odszkodowanie od Skarbu Państwa. Podmiotem reprezentującym Skarb Państwa jest inwestor.

Za nieruchomości, użytkowanie wieczyste oraz ograniczone prawa rzeczowe do nieruchomości, o których mowa w art. 23 ust. 3, przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między inwestorem a dotychczasowym właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub osobą, której przysługuje ograniczone prawo rzeczowe do nieruchomości. Uzgodnienia dokonuje się w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

Jeżeli w terminie 2 miesięcy od dnia, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji stała się ostateczna, nie dojdzie do uzgodnienia, o którym mowa w ust. 1, wysokość odszkodowania ustala wojewoda w drodze decyzji w terminie 30 dni od dnia wszczęcia postępowania.

Wysokość odszkodowania, o którym mowa w ust. 1 i 2, ustala się na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji przez organ pierwszej instancji oraz według jej wartości w dniu uzgodnienia, o którym mowa w ust. 1, albo w dniu wydania decyzji ustalającej wysokość odszkodowania, o której mowa w ust. 2. Odszkodowanie podlega waloryzacji na dzień wypłaty według zasad obowiązujących w przypadku zwrotu wywłaszczonych nieruchomości.

Podmiotem zobowiązanym do zapłaty odszkodowań jest inwestor.

Suma wysokości odszkodowania przysługującego dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu, z wyłączeniem kwot, o których mowa w ust. 3 i 4, i wysokości odszkodowania z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych ustanowionych na tej nieruchomości lub na prawie użytkowania wieczystego nie może przekroczyć wartości nieruchomości lub wartości prawa użytkowania wieczystego. Roszczenia osób uprawnionych z tytułu ograniczonych praw rzeczowych zaspokaja się według pierwszeństwa tych praw ustalonego zgodnie z odrębnymi przepisami.

Odszkodowania z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych w wysokości ustalonej zgodnie z art. 27 ust. 3 wypłaca się osobom, którym te prawa przysługiwały.

Jeżeli dotychczasowy właściciel albo użytkownik wieczysty nieruchomości objętej decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji wyda tę nieruchomość lub wyda nieruchomość i opróżni lokal oraz inne pomieszczenia niezwłocznie, lecz nie później niż w terminie 28 dni od dnia otrzymania od inwestora wezwania do wydania nieruchomości, wysokość odszkodowania powiększa się o kwotę równą 5% wartości nieruchomości lub wartości prawa użytkowania wieczystego określonej w operacie, o którym mowa w art. 27 ust. 3.

W przypadku gdy decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji dotyczy nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym albo budynkiem, w którym został wyodrębniony lokal mieszkalny, wysokość odszkodowania przysługującego dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu tej nieruchomości zamieszkałemu w tym budynku albo lokalu powiększa się o kwotę 10 000 zł.

Odszkodowania za nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym podlegają przekazaniu do depozytu sądowego na okres 10 lat. Nieodebrane w tym terminie depozyty ulegają przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa.

W przypadku gdy inwestycja wymaga przejścia przez tereny wód płynących, dróg publicznych bądź tereny linii kolejowej, inwestor jest uprawniony do nieodpłatnego zajęcia tego terenu na czas realizacji tej inwestycji.

Inwestor niezwłocznie przed planowanym zajęciem terenu, o którym mowa w ust. 1, uzgadnia, w drodze pisemnego porozumienia z zarządcą drogi, zarządcą infrastruktury kolejowej lub z właściwymi organami, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, zakres, termin i warunki zajęcia tego terenu.

Jeżeli w terminie 30 dni od dnia, w którym wydano decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji, nie dojdzie do zawarcia porozumienia, o którym mowa w ust. 2, zakres, termin i warunki zajęcia terenu ustala wojewoda, w drodze decyzji.

W odniesieniu do nieruchomości objętych decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji, w celu zapewnienia prawa do wejścia na teren nieruchomości dla prowadzenia na nich inwestycji, a także prac związanych z rozbiórką, przebudową, zmianą sposobu użytkowania, utrzymaniem, eksploatacją, użytkowaniem, remontami oraz usuwaniem awarii, wojewoda w decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji ograniczy, za odszkodowaniem, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia w szczególności na zakładanie i przeprowadzanie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń. Przepisy art. 124 ust. 4-7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami stosuje się odpowiednio, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy.

Na wniosek inwestora ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić na rzecz innego niż inwestor podmiotu, w szczególności przedsiębiorstwa energetycznego, przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego lub przedsiębiorcy telekomunikacyjnego.

Na wniosek inwestora ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić na czas określony.

Wysokość odszkodowania ustala wojewoda w decyzji o odszkodowaniu na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego. Obowiązek zapłaty odszkodowania obciąża inwestora. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, obowiązek zapłaty odszkodowania obciąża podmiot, na rzecz którego następuje ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości. Inwestor albo podmiot, na rzecz którego następuje ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, na podstawie odrębnego porozumienia zawartego z wojewodą, pokrywa koszty ustalenia wysokości odszkodowania.

Ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, o którym mowa w art. 30 ust. 1, w stosunku do gruntów stanowiących pas drogowy uprawnia inwestora do wystąpienia do właściwego zarządcy drogi o zawarcie porozumienia określającego warunki wykonywania przysługującego inwestorowi prawa, o którym mowa w art. 30 ust. 1.

Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, nie może przewidywać opłat za wykonywanie przysługującego inwestorowi prawa, o którym mowa w art. 30 ust. 1.

W przypadku niezawarcia porozumienia, o którym mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia otrzymania przez właściwego zarządcę drogi wystąpienia, o którym mowa w ust. 1, inwestor jest uprawniony do złożenia wniosku do wojewody o wydanie decyzji określającej warunki wykonywania przysługującego inwestorowi prawa, o którym mowa w art. 30 ust. 1.

Decyzja, o której mowa w ust. 3, nie może przewidywać opłat za wykonywanie przysługującego inwestorowi prawa, o którym mowa w art. 30 ust. 1.

Warunki zawarte w porozumieniu, o którym mowa w ust. 1, albo określone w decyzji, o której mowa w ust. 3, nie mogą powodować:

Stronami postępowania o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 3, są wyłącznie inwestor oraz właściwy zarządca drogi.

Do postępowania w sprawie decyzji, o której mowa w ust. 3, przepisy art. 3 ust. 4 i art. 5 stosuje się odpowiednio.

Wojewoda nadaje decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji rygor natychmiastowej wykonalności na wniosek inwestora uzasadniony interesem publicznym.

Odwołanie od decyzji, o której mowa w ustawie, wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia decyzji stronie albo w terminie 14 dni od dnia obwieszczenia lub doręczenia zawiadomienia o wydaniu decyzji.

Odwołanie od decyzji, o której mowa w ustawie, powinno zawierać zarzuty odnoszące się do decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.

Odwołanie od decyzji, o której mowa w ustawie, rozpatruje się w terminie 14 dni.

Do odwołania od decyzji, o których mowa w ustawie, przepisu art. 135 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się, z wyjątkiem odwołania od decyzji, o której mowa w art. 5 ust. 1, w przypadku gdy odwołanie zawiera wskazanie niezgodności tej decyzji z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach lub nieuwzględnienia postanowień decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

W postępowaniu przed organem wyższego stopnia oraz przed sądem administracyjnym nie można uchylić decyzji, o której mowa w ustawie, w całości ani stwierdzić jej nieważności, gdy wadą dotknięta jest tylko część decyzji.

W postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, o której mowa w ustawie, nie stosuje się przepisu art. 159 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Do skarg na decyzje, o których mowa w ustawie, nie stosuje się art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, 1705 i 1860).

Przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Sąd rozpatruje skargę w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę.

Termin rozpatrzenia skargi kasacyjnej na decyzje, o których mowa w niniejszej ustawie, wynosi 2 miesiące od dnia jej wniesienia.

Nie stwierdza się nieważności ostatecznej decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji, jeżeli wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji został złożony po upływie 60 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, a inwestor rozpoczął roboty budowlane. Przepis art. 158 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

W przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji sąd administracyjny po upływie 60 dni od dnia rozpoczęcia robót budowlanych może stwierdzić jedynie, że decyzja narusza prawo z przyczyn wskazanych w art. 145 § 1 lub art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w przypadku niezgodności decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach.

W przypadku stwierdzenia nieważności decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji albo stwierdzenia, że decyzja ta została wydana z naruszeniem prawa, naprawienie szkody powstałej w wyniku wykonania tej decyzji może nastąpić wyłącznie przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej na rzecz poszkodowanego.