§ 1. PDF ↗
W rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 kwietnia 2004 r. w sprawie Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. poz. 857, z 2007 r. poz. 313 oraz z 2015 r. poz. 811) wprowadza się następujące zmiany:
§ 3 i 4 otrzymują brzmienie:
Wojskową Inspekcją Weterynaryjną kieruje Szef Służby Weterynaryjnej - Inspektor Weterynaryjny Wojska Polskiego.
Szef Służby Weterynaryjnej - Inspektor Weterynaryjny Wojska Polskiego w zakresie działania Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej wykonuje zadania na zasadach i w trybie przewidzianych dla Głównego Lekarza Weterynarii w ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej, zwanej dalej „ustawą”, z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozporządzenia.
Wojskowym inspektorom weterynaryjnym, wymienionym w § 2 ust. 2, uprawnienia wojskowych inspektorów weterynaryjnych nadaje i cofa Szef Służby Weterynaryjnej - Inspektor Weterynaryjny Wojska Polskiego.”;
§ 6-8 otrzymują brzmienie:
Organy, o których mowa w § 2 ust. 1, podczas realizacji zadań posługują się legitymacją wojskowego inspektora weterynaryjnego, wydaną przez:
dyrektora komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw zdrowia - w przypadku Szefa Służby Weterynaryjnej - Inspektora Weterynaryjnego Wojska Polskiego;
Szefa Służby Weterynaryjnej - Inspektora Weterynaryjnego Wojska Polskiego - w przypadku wojskowych inspektorów weterynaryjnych.
Wojskowa Inspekcja Weterynaryjna współdziała z Inspekcją Weterynaryjną, Wojskową Inspekcją Sanitarną, Państwową Inspekcją Sanitarną, służbą zdrowia w jednostkach organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych oraz służbą weterynaryjną i służbą zdrowia wojsk obcych przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Wojskowi inspektorzy weterynaryjni wykonują zadania określone w art. 3 ustawy i są upoważnieni do:
wstępu w każdym czasie na teren i do obiektów jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych, na teren i do obiektów zajmowanych przez wojska obce przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także do środków transportu, w tym okrętów i statków powietrznych wykorzystywanych do przewozu produktów pochodzenia zwierzęcego i zwierząt na potrzeby Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz wojsk obcych przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
sprawowania nadzoru nad bezpieczeństwem produktów pochodzenia zwierzęcego oraz przeprowadzania kontroli urzędowej w odniesieniu do zwierząt używanych w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz produktów pochodzenia zwierzęcego w jednostkach organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych oraz na terenach i w obiektach zajmowanych przez wojska obce przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
przeprowadzania kontroli urzędowych, o których mowa w art. 3 ust. 6 ustawy - w zakresie i na zasadach określonych w prawodawstwie weterynaryjnym w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy;
żądania pisemnych lub ustnych informacji oraz okazania dokumentów i udostępnienia wszelkich niezbędnych danych, w tym danych informatycznych, związanych z prowadzonymi czynnościami;
pobierania nieodpłatnie próbek do badań laboratoryjnych;
wydawania, niezbędnych ze względu na ochronę zdrowia i życia ludzkiego, decyzji i zaleceń w związku z naruszeniem przepisów lub zagrożenia bezpieczeństwa sanitarno-weterynaryjnego.
Wojskowy inspektor weterynaryjny może wystąpić do właściwej miejscowo jednostki Żandarmerii Wojskowej z wnioskiem o pomoc, jeżeli jest to niezbędne do przeprowadzenia czynności kontrolnych lub realizacji przedsięwzięć w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa sanitarno-weterynaryjnego. Właściwa miejscowo jednostka Żandarmerii Wojskowej jest zobowiązana do udzielenia pomocy w toku wykonywania tych czynności.
W razie stwierdzenia przez wojskowego inspektora weterynaryjnego, że podmiot zaopatrujący wojsko produkuje lub dostarcza produkty spożywcze pochodzenia zwierzęcego z naruszeniem lub niezgodnie z prawodawstwem weterynaryjnym, stwarzając zagrożenie dla zdrowia i życia konsumenta wojskowego, bądź uniemożliwia przeprowadzenie czynności kontrolnych, wojskowy inspektor weterynaryjny może nakazać odbiorcy wojskowemu zaprzestanie dalszego zaopatrywania się u tego podmiotu.”;
w § 9 uchyla się ust. 2;
w § 11:
w ust. 1 po wyrazach „o których mowa w § 2 ust. 2 pkt 2” skreśla się wyrazy „i 3”,
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
Szef Służby Weterynaryjnej - Inspektor Weterynaryjny Wojska Polskiego przedstawia corocznie, w pierwszym kwartale, dyrektorowi komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw zdrowia analizę i ocenę realizacji zadań przez Wojskową Inspekcję Weterynaryjną.”;
§ 13 otrzymuje brzmienie:
Badania próbek i analizy, w zakresie określonym przez organy Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej, wykonują laboratoria i pracownie wyodrębnione w strukturze wojskowych ośrodków medycyny prewencyjnej, laboratoria innych jednostek organizacyjnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnie laboratoria określone w art. 25 ust. 2 ustawy.”.