Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 stycznia 2023 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o organizacji niektórych rynków rolnych

Ustawa określa:

(uchylony)

(uchylony)

(uchylony)

Do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 i 2185), o ile przepisy rozporządzenia nr 1308/2013 lub przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej.

Jeżeli przepisy ustawy przewidują złożenie wniosku do ministra właściwego do spraw rynków rolnych, do dyrektora oddziału regionalnego albo do kierownika biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwanej dalej „Agencją”, lub do dyrektora oddziału terenowego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, zwanego dalej „Krajowym Ośrodkiem”, wniosek ten składa się na piśmie.

Jeżeli przepisy ustawy przewidują złożenie wniosku do Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka w sprawach, do których nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, wniosek ten spełnia wymagania dla pisma kierowanego do organów administracji publicznej oraz dla podania, określone w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

Agencja przeprowadza kontrole podmiotów uczestniczących w mechanizmach administrowanych przez Agencję określonych w ustawie.

Czynności kontrolne są wykonywane przez:

- na podstawie upoważnienia do wykonywania tych czynności wydanego przez Prezesa Agencji.

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera wskazanie osoby upoważnionej do wykonywania czynności kontrolnych, ich miejsce i zakres oraz podstawę prawną do ich wykonywania.

Przed przystąpieniem do czynności kontrolnych osoba upoważniona do ich wykonywania jest obowiązana okazać upoważnienie, o którym mowa w ust. 2.

Osoby upoważnione do wykonywania czynności kontrolnych mają prawo do:

Osoba wykonująca czynności kontrolne sporządza z tych czynności raport.

Raport podpisuje osoba wykonująca czynności kontrolne oraz przedsiębiorca.

W przypadku odmowy podpisania raportu przez przedsiębiorcę, raport podpisuje tylko osoba wykonująca czynności kontrolne, dokonując w raporcie stosownej adnotacji o tej odmowie.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzór upoważnienia, o którym mowa w ust. 2, mając na względzie ujednolicenie informacji zawartych w upoważnieniu.

Prezes Agencji może powierzyć, w drodze umowy, przeprowadzanie czynności kontrolnych w ramach kontroli, o których mowa w art. 20 ust. 1, wyspecjalizowanym jednostkom organizacyjnym, dysponującym warunkami organizacyjnymi, technicznymi i kadrowymi określonymi w przepisach wydanych na podstawie ust. 4.

Umowy, o których mowa w ust. 1, określają w szczególności:

Prezes Agencji może powierzyć, w drodze umowy, wykonywanie zadań w zakresie wydawania i poświadczenia formularza T5 jednostkom organizacyjnym, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 813, z późn. zm.¹⁾). Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, warunki organizacyjne, techniczne i kadrowe, jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne, którym można powierzyć przeprowadzanie czynności kontrolnych w ramach kontroli, o których mowa w art. 20 ust. 1, mając na względzie zapewnienie wykonywania ich w jednolity sposób na obszarze całego kraju.

Krajowy Ośrodek przeprowadza kontrole podmiotów uczestniczących w mechanizmach administrowanych przez Krajowy Ośrodek określonych w ustawie.

Do kontroli, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej:

Wnioski o wydanie świadectw, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, składa się na formularzach udostępnianych przez Krajowy Ośrodek.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera w szczególności:

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania przetargów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c, mając na względzie efektywność ekonomiczną przerobu i składowania zapasów interwencyjnych.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej dotyczącymi rynku cukru minister właściwy do spraw rynków rolnych:

Realizując zadania, o których mowa w ust. 1 pkt 1, minister właściwy do spraw rynków rolnych w szczególności wydaje decyzje w sprawach:

Przed wydaniem decyzji, o których mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw rynków rolnych zasięga opinii ogólnokrajowych społeczno-zawodowych organizacji rolniczych, reprezentujących interesy plantatorów buraków cukrowych.

Termin na wyrażenie opinii, o której mowa w ust. 3, wynosi 14 dni. W przypadku bezskutecznego upływu tego terminu wymóg zasięgnięcia opinii uważa się za spełniony.

Decyzje, o których mowa w ust. 2 pkt 1, wydaje się na wniosek producenta cukru albo producenta izoglukozy, składany w terminie do dnia 30 września roku poprzedzającego rok gospodarczy, na który jest składany wniosek.

Decyzje w sprawach przyznania kwot produkcyjnych cukru oraz kwot produkcyjnych izoglukozy na dany rok gospodarczy są wydawane w terminie do dnia 30 listopada roku kalendarzowego poprzedzającego ten rok gospodarczy.

(uchylony)

Decyzje, o których mowa w ust. 2 pkt 3 i 4, powinny uwzględniać proporcjonalnie interesy wszystkich plantatorów buraków cukrowych.

Decyzje, o których mowa w ust. 2 pkt 3 i 4, stanowią podstawę do zmiany umów kontraktacji zawartych z dostawcami buraków cukrowych.

Zmiany umów kontraktacji, o których mowa w ust. 9, powinny uwzględniać proporcjonalnie interesy plantatorów buraka cukrowego.

W przypadku cofnięcia zatwierdzenia producentowi cukru zgodnie z przepisami Unii Europejskiej dotyczącymi rynku cukru, minister właściwy do spraw rynków rolnych wydaje decyzję o cofnięciu przyznanej temu producentowi kwoty produkcyjnej cukru w zakresie kwoty niewykorzystanej przez niego do dnia, w którym decyzja o cofnięciu zatwierdzenia stała się ostateczna.

Kwotę produkcyjną cukru, o której mowa w ust. 10a, zwaną dalej „dostępną kwotą”, przyznaje się w drodze decyzji pozostałym producentom cukru, którym przyznano na dany rok gospodarczy kwotę produkcyjną cukru, na ich wniosek.

W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 10a, minister właściwy do spraw rynków rolnych przesyła producentom cukru, o których mowa w ust. 10b, pisemne informacje o możliwości ubiegania się o dostępną kwotę oraz o jej wysokości.

Wnioski o przyznanie dostępnej kwoty producenci cukru, o których mowa w ust. 10b, mogą składać w terminie 30 dni od dnia otrzymania pisemnej informacji, o której mowa w ust. 10c.

Wniosek, o którym mowa w ust. 10b, zawiera w szczególności:

Dostępną kwotę przyznaje się we wnioskowanej wysokości, z zastrzeżeniem ust. 10g.

Jeżeli suma wnioskowanych przez producentów cukru, o których mowa w ust. 10b, kwot produkcyjnych cukru przekracza wysokość dostępnej kwoty, danemu producentowi cukru przyznaje się kwotę produkcyjną cukru w wysokości stanowiącej iloczyn ilorazu wielkości dostępnej kwoty i sumy wnioskowanych przez producentów cukru kwot produkcyjnych cukru oraz wielkości wnioskowanej przez danego producenta cukru kwoty produkcyjnej cukru.

Decyzje, o których mowa w ust. 10b, stanowią podstawę do zmiany umów kontraktacji zawartych z dostawcami buraków cukrowych.

Przed podpisaniem umów kontraktacji producent cukru, któremu została przyznana kwota na podstawie ust. 10b, jest obowiązany do przeprowadzenia konsultacji ze społeczno-zawodową organizacją rolników reprezentującą plantatorów buraków cukrowych, działającą przy producencie cukru.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzory wniosków, o których mowa w ust. 5, mając na względzie konieczność uzyskania informacji dotyczących dotychczasowej produkcji cukru oraz produkcji izoglukozy przez danego producenta cukru i producenta izoglukozy.

W przypadku braku porozumienia branżowego, o którym mowa w przepisach Unii Europejskiej, w zakresie warunków zakupu i dostawy buraków cukrowych, w tym rozdziału pomiędzy plantatorów buraków cukrowych ilości buraków cukrowych przeznaczonych do produkcji cukru w ramach kwoty produkcyjnej cukru, o której mowa w art. 31 ust. 6, stosuje się przepisy ust. 2-8 i przepisy wydane na podstawie ust. 9.

Producent cukru, w terminie do dnia 15 grudnia roku poprzedzającego rok gospodarczy, jest obowiązany w ramach przyznanej kwoty produkcyjnej cukru określić limit buraków cukrowych, które zapewnią wyprodukowanie cukru w wysokości przyznanej producentowi cukru kwoty produkcyjnej cukru.

Producent cukru jest obowiązany do 20 grudnia roku poprzedzającego rok gospodarczy dokonać rozdzielenia limitu buraków cukrowych, o którym mowa w ust. 2, pomiędzy plantatorów buraków cukrowych, przy czym suma części rozdzielonych limitów musi być równa limitowi, o którym mowa w ust. 2, oraz powiadomić tych plantatorów o wielkości przysługujących im części tego limitu.

Limit buraków cukrowych jest rozdzielany według wskaźnika określonego w ust. 5 między plantatorów buraków cukrowych, którzy mieli zawarte umowy kontraktacji na rok gospodarczy 2001/2002, lub ich następców prawnych.

Wskaźnik rozdzielania limitu buraków cukrowych między plantatorów buraków cukrowych stanowi iloraz ogólnej ilości buraków cukrowych w tonach, skupionych przez producenta cukru w latach gospodarczych 1997-2001 od plantatora buraków cukrowych, który miał zawartą umowę kontraktacji na rok gospodarczy 2001/2002, i ogólnej ilości buraków cukrowych w tonach, skupionych przez producenta cukru w latach gospodarczych 1997-2001 od wszystkich plantatorów buraków cukrowych, którzy mieli zawarte umowy kontraktacji na rok gospodarczy 2001/2002.

Część limitu buraków cukrowych określona dla plantatora w wyniku podziału, o którym mowa w ust. 3, stanowi wielkość przysługującego plantatorowi prawa do uprawy i dostawy.

Producent cukru ma obowiązek zawrzeć z plantatorem, któremu przysługuje prawo do uprawy i dostawy, umowę kontraktacji, w ramach której jest obowiązany odebrać określoną przysługującym plantatorowi prawem do uprawy i dostawy ilość buraków cukrowych.

Producent cukru przed podjęciem czynności, o których mowa w ust. 2 i 3, oraz przed zawarciem z plantatorem umowy kontraktacji, o której mowa w ust. 7, jest zobowiązany do zasięgnięcia opinii ogólnokrajowej społeczno-zawodowej organizacji rolników reprezentującej interesy plantatorów buraków cukrowych.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych może, w drodze rozporządzenia, określić warunki zakupu lub dostawy buraków cukrowych przeznaczonych do produkcji cukru w ramach kwoty produkcyjnej cukru, o której mowa w art. 31 ust. 6, w zakresie określonym w przepisach Unii Europejskiej dla porozumień branżowych na rynku cukru, inne niż wskazane w ust. 2-8, mając na względzie konieczność zabezpieczenia interesów plantatorów buraków cukrowych i producentów cukrów.

W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej dotyczącymi rynku cukru Krajowy Ośrodek w szczególności:

(uchylony)

Realizując zadania, o których mowa w ust. 1, Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka:

Informacje, deklaracje i wnioski określone w przepisach Unii Europejskiej dotyczących rynku cukru składa się do Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka na formularzach opracowanych przez Krajowy Ośrodek, udostępnionych na stronie internetowej Krajowego Ośrodka.

Formularze, o których mowa w ust. 4, zawierają:

Opłaty, o których mowa w art. 33 ust. 1 pkt 2, stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane przez producentów cukru, producentów izoglukozy i przedsiębiorstwa przetwarzające te produkty na wydzielony rachunek bankowy Krajowego Ośrodka.

Środki pochodzące z pobranych opłat, o których mowa w art. 33 ust. 1 pkt 2, Krajowy Ośrodek przekazuje na rachunek bankowy urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rynków rolnych, w terminie 5 dni od dnia ich wpływu na rachunek bankowy Krajowego Ośrodka.

Dyrektor oddziału regionalnego Agencji właściwy ze względu na siedzibę wnioskodawcy jest organem właściwym w sprawach uznawania organizacji producentów i zatwierdzania ich planu biznesowego, zatwierdzania zmian planu biznesowego organizacji producentów, uznawania zrzeszeń organizacji producentów oraz organizacji międzybranżowych, w tym międzynarodowych organizacji producentów, międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów oraz międzynarodowych organizacji międzybranżowych, o których mowa w art. 154, art. 156 ust. 1 oraz art. 158 rozporządzenia nr 1308/2013.

Sprawy, o których mowa w ust. 1, są załatwiane w drodze decyzji, na wniosek organizacji producentów, zrzeszenia organizacji producentów albo organizacji międzybranżowej składany do dyrektora oddziału regionalnego Agencji właściwego ze względu na siedzibę organizacji albo zrzeszenia.

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, składa się na formularzu opracowanym przez Agencję i udostępnionym na stronie internetowej Agencji.

Wniosek w sprawie zatwierdzenia zmian planu biznesowego organizacji producentów składa się w terminie 60 dni przed zakończeniem danego roku działalności organizacji producentów, którego dotyczy zmiana.

W przypadku dokonania zmiany w składzie członkowskim organizacji producentów wniosek w sprawie zatwierdzenia zmian planu biznesowego organizacji producentów składa się do zakończenia danego roku działalności organizacji producentów, którego dotyczy zmiana.

Do wniosku o uznanie organizacji producentów i zatwierdzenie jej planu biznesowego albo o uznanie zrzeszenia organizacji producentów albo organizacji międzybranżowej dołącza się:

Do wniosku, o którym mowa w ust. 2b, dołącza się:

Dyrektor oddziału regionalnego Agencji właściwy ze względu na siedzibę organizacji albo zrzeszenia wydaje decyzję o uznaniu:

- oraz jeżeli organizacja albo zrzeszenie spełnia wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 3.

Dyrektor oddziału regionalnego Agencji właściwy ze względu na siedzibę organizacji wydaje decyzję o zatwierdzeniu zmian planu biznesowego, jeżeli są spełnione wymagania, o których mowa w ust. 2a-2c i 2e, oraz proponowane zmiany planu biznesowego umożliwiają osiągnięcie celów wybranych przez organizację producentów, o których mowa w przepisach Unii Europejskiej dotyczących uznawania organizacji producentów.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki uznania organizacji producentów i zatwierdzenia jej planu biznesowego oraz uznania zrzeszenia organizacji producentów i organizacji międzybranżowej, w tym:

- mając na względzie zapewnienie prawidłowego funkcjonowania tych organizacji i zrzeszeń oraz spełnienie wymagań określonych w przepisach Unii Europejskiej oraz ustawy, dotyczących uznawania organizacji producentów i zatwierdzania jej planu biznesowego oraz uznawania zrzeszenia organizacji producentów i organizacji międzybranżowej.

W przypadku gdy uznana organizacja producentów nie spełnia wymagań określonych w art. 153 ust. 1 lub 2, lub art. 154 ust. 1 lit. a lub d rozporządzenia nr 1308/2013 lub warunku określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 38i ust. 3 dotyczącego maksymalnego odsetka głosów przysługujących członkom, udziałowcom lub akcjonariuszom będącym producentami na zgromadzeniu wspólników, walnym zgromadzeniu albo walnym zebraniu członków organizacji producentów lub maksymalnego odsetka udziałów lub akcji, jakie mogą posiadać ci udziałowcy lub akcjonariusze w tej organizacji, dyrektor oddziału regionalnego Agencji właściwy ze względu na siedzibę organizacji wzywa organizację na piśmie do usunięcia naruszeń oraz, biorąc pod uwagę ich rodzaj, określa termin ich usunięcia nie dłuższy niż 12 miesięcy, licząc od początku roku działalności organizacji następującego po roku, w którym wezwano organizację do usunięcia tych naruszeń.

Organizacja producentów, w terminie wyznaczonym przez dyrektora oddziału regionalnego Agencji w wezwaniu, o którym mowa w ust. 1, informuje, na formularzu opracowanym przez Agencję, o usunięciu stwierdzonych naruszeń i przedkłada dokumenty potwierdzające usunięcie tych naruszeń.

Dyrektor oddziału regionalnego Agencji cofa, w drodze decyzji, uznanie:

Uznane organizacje i zrzeszenia wpisuje się odpowiednio do rejestru:

Wpis do każdego z rejestrów, o których mowa w ust. 1, następuje na podstawie ostatecznej decyzji o uznaniu organizacji albo zrzeszenia.

Rejestry, o których mowa w ust. 1, prowadzi w postaci elektronicznej dyrektor oddziału regionalnego Agencji.

Rejestry, o których mowa w ust. 1, są jawne i udostępniane na stronie internetowej Agencji, z wyłączeniem danych, o których mowa w ust. 5 pkt 8.

Rejestry, o których mowa w ust. 1, zawierają:

Uznana organizacja producentów albo uznane zrzeszenie organizacji producentów, albo uznana organizacja międzybranżowa informuje dyrektora oddziału regionalnego Agencji, na formularzu opracowanym przez Agencję, o zmianie danych, o których mowa w ust. 5, w terminie 14 dni od dnia zaistnienia tych zmian.

W przypadku zmiany danych, o których mowa w ust. 5 pkt 2 lub 4, uznana organizacja producentów albo uznane zrzeszenie organizacji producentów, albo uznana organizacja międzybranżowa dostarcza, wraz z informacją, o której mowa w ust. 6, dokumenty potwierdzające zaistniałe zmiany.

Dyrektor oddziału regionalnego Agencji gromadzi i przechowuje dokumenty stanowiące podstawę wpisu do rejestrów, o których mowa w ust. 1, i inne dokumenty składane przez uznane organizacje producentów, uznane zrzeszenia organizacji producentów i uznane organizacje międzybranżowe w sposób zapewniający ochronę tych dokumentów oraz zabezpieczający je przed utratą i nieuprawnionym dostępem.

Dyrektor oddziału regionalnego Agencji przekazuje Prezesowi Agencji informacje, o których mowa w art. 154 ust. 4 lit. d, art. 158 ust. 5 lit. e, art. 161 ust. 3 lit. d oraz art. 163 ust. 3 lit. e rozporządzenia nr 1308/2013.

Informacje, o których mowa w ust. 1, Prezes Agencji przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych oraz Komisji Europejskiej.

Dyrektor oddziału regionalnego Agencji przeprowadza co najmniej raz na dwa lata kontrole uznanych organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów oraz organizacji międzybranżowych w zakresie spełniania warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, ustawy oraz wydanych na podstawie art. 38i ust. 3, dotyczących uznawania organizacji producentów i realizacji jej planu biznesowego oraz uznawania zrzeszeń organizacji producentów i organizacji międzybranżowych.

(uchylony)

Minister właściwy do spraw rynków rolnych dokonuje oceny wniosku, o którym mowa w art. 164 ust. 1 rozporządzenia nr 1308/2013.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych może określić, w drodze rozporządzenia, poziom reprezentatywności, o którym mowa w art. 164 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia nr 1308/2013, mając na względzie zapewnienie właściwego funkcjonowania porozumień, decyzji lub praktyk uzgodnionych w ramach uznanej organizacji producentów lub ich zrzeszenia rozszerzonych na producentów niebędących członkami tych organizacji oraz ochrony interesów podmiotów działających na rynku.

W przypadku stwierdzenia spełniania warunków określonych w art. 164 rozporządzenia nr 1308/2013 oraz w przepisach wydanych na podstawie ust. 2, minister właściwy do spraw rynków rolnych wprowadza, w drodze rozporządzenia, porozumienia, decyzje lub praktyki uzgodnione w ramach uznanej organizacji producentów, uznanego zrzeszenia organizacji producentów lub uznanej organizacji międzybranżowej, podając zakres stosowania tych porozumień, decyzji lub praktyk oraz okres, przez jaki mają być stosowane te porozumienia, decyzje lub praktyki, a także obszar gospodarczy, na którym mają być one stosowane, mając na względzie zapewnienie prawidłowego funkcjonowania danego rynku oraz niezakłócania konkurencji na danym rynku, a także biorąc pod uwagę cele, jakich mogą dotyczyć te porozumienia, decyzje lub praktyki.

Każde dostarczenie produktów rolnych należących do sektorów, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. a, lit. c wyłącznie w zakresie buraków cukrowych, lit. f, h, i, n, o, lit. p wyłącznie w zakresie mleka surowego, lit. q, r. s oraz t rozporządzenia nr 1308/2013, z wyłączeniem dostaw bezpośrednich i rolniczego handlu detalicznego w rozumieniu ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2022 r. poz. 2132) oraz sprzedaży bezpośredniej w rozumieniu ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1753 oraz z 2022 r. poz. 1570), przez producenta będącego rolnikiem w rozumieniu art. 4 pkt 1 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 608, z późn. zm.)²⁾, którego gospodarstwo rolne jest położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do pierwszego nabywcy będącego przetwórcą lub dystrybutorem, który nie zbywa tych produktów rolnych bezpośrednio konsumentom finalnym, zwanym dalej „dystrybutorem”, wymaga zawarcia umowy obejmującej jedną lub wiele dostaw, spełniającej warunki określone w:

Uznaje się, że warunek zawarcia pisemnej umowy określony w punkcie I pkt 1 odpowiednio załącznika X i XI do rozporządzenia nr 1308/2013, art. 148 ust. 2 lit. b oraz art. 168 ust. 4 lit. b tego rozporządzenia jest spełniony również w przypadku zawarcia umowy w formie dokumentowej albo elektronicznej.

Oprócz przypadku, o którym mowa w art. 148 ust. 3 oraz art. 168 ust. 5 rozporządzenia nr 1308/2013, przepisów ust. 1 nie stosuje się również w przypadku, gdy producent, o którym mowa w ust. 1, będący członkiem:

- jeżeli statut lub umowa, lub umowa członkowska tej grupy lub tej organizacji spełniają, w zależności od produktu, warunki określone w art. 125 lub art. 127 rozporządzenia nr 1308/2013 oraz odpowiednio w załączniku X lub XI do tego rozporządzenia albo art. 148 ust. 2 lit. a-c, albo art. 168 ust. 4 lit. a-c tego rozporządzenia.

Umowę, o której mowa w ust. 1 i 1a, nabywca, o którym mowa w ust. 1, przechowuje przez 2 lata, licząc od końca roku, w którym została zrealizowana ostatnia dostawa w ramach tej umowy.

(uchylony)

Umowa, o której mowa w ust. 1, dotycząca dostarczania tytoniu zawierana jest w terminie do dnia 15 marca roku zbiorów.

Dyrektor oddziału terenowego Krajowego Ośrodka właściwy według miejsca siedziby lub zamieszkania nabywcy przeprowadza kontrole spełniania obowiązku zawierania umów, o których mowa w ust. 1.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych może określić, w drodze rozporządzenia, minimalny okres obowiązywania umowy, o której mowa w ust. 1, oraz minimalny okres od zawarcia umowy do realizacji dostawy, mając na względzie zapewnienie właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje Komisji Europejskiej informacje, o których mowa w art. 148 ust. 5 i art. 168 ust. 7 akapit drugi rozporządzenia nr 1308/2013.

Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka jest organem właściwym do gromadzenia i przekazywania ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych oraz Komisji Europejskiej informacji w zakresie negocjacji umownych, o których mowa w rozporządzeniu nr 1308/2013.

W zakresie realizacji zadań, o których mowa w art. 38s, dyrektor oddziału terenowego Krajowego Ośrodka, w drodze decyzji:

Krajowy Ośrodek przyznaje, na podstawie umowy, pomoc unijną zgodnie z art. 23 ust. 1 rozporządzenia nr 1308/2013 na finansowanie kosztów, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. b-e rozporządzenia 2017/40, wnioskodawcom, o których mowa w art. 5 ust. 2 lit. d i e rozporządzenia 2017/40, spełniającym warunki określone w art. 6 rozporządzenia 2017/40, realizującym działania wymienione w art. 5 ust. 1 lit. b-d tego rozporządzenia, wyłonionym zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1710, 1812, 1933 i 2185).

Minister właściwy do spraw rynków rolnych jest organem właściwym w sprawie opracowania i przekazania do Komisji Europejskiej:

Opracowując strategię, o której mowa w ust. 1 pkt 1, minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia ustala wykaz produktów, które będą dostarczane w ramach programu dla szkół.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres zadań realizowanych przez Krajowy Ośrodek związanych z wdrożeniem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej programu dla szkół oraz sposób i tryb realizacji tych zadań, mając na względzie zapewnienie skutecznego i efektywnego wdrożenia tego programu.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rynków rolnych może określić szczegółowe warunki uczestnictwa podmiotów w programie dla szkół oraz szczegółowe warunki i tryb przyznawania pomocy finansowej z tytułu realizacji działań w ramach programu dla szkół, a także zakres kontroli jej wykorzystania, mając na względzie zapewnienie prawidłowej i przejrzystej realizacji tego programu zgodnie z przepisami Unii Europejskiej obowiązującymi w tym zakresie.

W przypadku gdy w przepisach Unii Europejskiej określonym podmiotom zostały przyznane uprawnienia lub na określone podmioty zostały nałożone obowiązki związane z wdrożeniem programu dla szkół, minister właściwy do spraw rynków rolnych w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, określi sposób realizacji tych uprawnień lub wykonania tych obowiązków, mając na względzie zapewnienie skutecznej realizacji tego programu.

Środki towarzyszące o charakterze edukacyjnym, o których mowa w art. 3 rozporządzenia 2017/40, są realizowane co najmniej w jednym z zakresów wskazanych w art. 23 ust. 10 rozporządzenia nr 1308/2013.

Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, środki towarzyszące o charakterze edukacyjnym, o których mowa w art. 3 rozporządzenia 2017/40, w ramach zakresu wskazanego w art. 23 ust. 10 rozporządzenia nr 1308/2013, oraz szczegółowy sposób ich realizacji, mając na względzie prawidłową realizację programu dla szkół oraz potrzebę upowszechniania wśród dzieci zdrowych nawyków żywieniowych.

Dopłat z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany lub wytworzonego w ramach produkcji ekologicznej w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 23 czerwca 2022 r. o rolnictwie ekologicznym i produkcji ekologicznej (Dz. U. poz. 1370) materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany, zwanego dalej „ekologicznym materiałem siewnym kategorii elitarny lub kwalifikowany”, udziela się producentom rolnym w rozumieniu ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Warunkiem uzyskania dopłaty jest posiadanie przez producenta rolnego działek rolnych o łącznej powierzchni nie mniejszej niż 1 ha, na których uprawia się gatunki roślin uprawnych objęte dopłatami, przy czym działka rolna oznacza zwarty obszar gruntu rolnego, na którym jest prowadzona uprawa lub grupa upraw, o której mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. UE L 141 z 30.04.2004, str. 18, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 44, str. 243), o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha wchodzący w skład gospodarstwa rolnego.

Dopłaty udziela się do powierzchni gruntów ornych obsianych lub obsadzonych materiałem siewnym kategorii elitarny lub kwalifikowany lub ekologicznym materiałem siewnym kategorii elitarny lub kwalifikowany gatunków roślin uprawnych określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 6 pkt 2, jeżeli:

Dopłatami nie obejmuje się uprawy przeznaczonej na przedplon lub poplon.

Wysokość dopłaty ustala się jako iloczyn powierzchni gruntów ornych obsianych lub obsadzonych materiałem siewnym kategorii elitarny lub kwalifikowany lub ekologicznym materiałem siewnym kategorii elitarny lub kwalifikowany gatunków roślin uprawnych określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 6 pkt 2 i stawek dopłat do 1 ha takiej powierzchni.

Dopłaty mają charakter pomocy de minimis w rolnictwie i są udzielane zgodnie z przepisami o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia:

Kierownik biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę producenta rolnego przyznaje, w drodze decyzji, dopłatę z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany lub ekologicznego materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany na wniosek producenta rolnego.

(uchylony)⁸⁾

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję, zawierającym w szczególności:

Do wniosku producent rolny dołącza kopię:

Dokumenty, o których mowa w ust. 3, powinny zawierać w szczególności:

Do dokumentów, o których mowa w ust. 3, wystawionych dla mieszanek materiału siewnego, przepisów ust. 4 pkt 2 i 3 nie stosuje się.

Na żądanie Agencji producent rolny jest obowiązany dostarczyć oryginały dokumentów, o których mowa w ust. 3.

Różnica powierzchni dla poszczególnych działek rolnych zgłoszonych we wniosku, o którym mowa w ust. 1, nie może przekroczyć 5% powierzchni działki rolnej.

W przypadku stwierdzenia różnicy powierzchni działki rolnej, która przekracza 5%, wysokość dopłaty nie może być wyższa niż przysługująca do powierzchni ustalonej w wyniku kontroli, o której mowa w art. 20 ust. 1, nie większej jednak niż zgłoszonej we wniosku.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia:

Wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa, zwany dalej „wojewódzkim inspektorem”, na wniosek dyrektora oddziału regionalnego Agencji przekazuje nieodpłatnie informacje o:

(uchylony)

Decyzje w sprawach wpisu do rejestru producentów surowca tytoniowego wydaje dyrektor oddziału terenowego Krajowego Ośrodka właściwy ze względu na miejsce zamieszkania i adres albo siedzibę i adres producenta rolnego, który zamierza uprawiać tytoń, produkować lub zbywać surowiec tytoniowy, na wniosek tego producenta rolnego.

Wniosek zawiera:

Wniosek składa się do dyrektora oddziału terenowego Krajowego Ośrodka na formularzu udostępnionym na stronie internetowej administrowanej przez Krajowy Ośrodek.

W przypadku zmiany danych zawartych we wniosku producent surowca tytoniowego przekazuje do dyrektora oddziału terenowego Krajowego Ośrodka pisemną informację o zmianach, w terminie 30 dni od dnia zaistnienia tych zmian.

Producent surowca tytoniowego przekazuje do dnia 15 maja każdego roku dyrektorowi oddziału terenowego Krajowego Ośrodka, który wydał decyzję w sprawie wpisu do rejestru producentów surowca tytoniowego, informacje:

Informacje, o których mowa w ust. 1, przekazuje się do dyrektora oddziału terenowego Krajowego Ośrodka na formularzu udostępnionym na stronie internetowej administrowanej przez Krajowy Ośrodek.

W przypadku zmiany danych zawartych w informacjach, o których mowa w ust. 1, producent surowca tytoniowego przekazuje do dyrektora oddziału terenowego Krajowego Ośrodka pisemną informację o zmianach, w terminie 30 dni od dnia zaistnienia konieczności ich wprowadzenia.

W przypadku gdy producent surowca tytoniowego zamierza dokonać zniszczenia surowca tytoniowego, o zamiarze tym powiadamia dyrektora oddziału terenowego Krajowego Ośrodka, który wydał decyzję w sprawie wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 40ha, co najmniej na 3 dni robocze przed dokonaniem zniszczenia, podając szacunkową masę surowca tytoniowego, który ma ulec zniszczeniu, oraz sposób zniszczenia surowca tytoniowego.

W zniszczeniu, o którym mowa w ust. 1, bierze udział producent surowca tytoniowego, który przeznaczył surowiec tytoniowy do zniszczenia, lub osoba upoważniona przez producenta surowca tytoniowego.

Czynność zniszczenia surowca tytoniowego odbywa się pod nadzorem osoby upoważnionej przez Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka do wykonywania czynności kontrolnych.

Z czynności zniszczenia surowca tytoniowego osoba, o której mowa w ust. 3, sporządza protokół.

Protokół, o którym mowa w ust. 4, zawiera:

Protokół sporządza się w dwóch egzemplarzach.

Protokół przedstawia się do podpisu producentowi surowca tytoniowego, który przeznaczył surowiec tytoniowy do zniszczenia, a w przypadku jego nieobecności - osobie upoważnionej przez producenta surowca tytoniowego.

Przed podpisaniem protokołu osoby, o których mowa w ust. 7, mają prawo wnieść do niego swoje uwagi.

Protokół podpisuje producent surowca tytoniowego albo osoba upoważniona przez producenta surowca tytoniowego. O odmowie złożenia podpisu osoba, o której mowa w ust. 3, zamieszcza adnotację w protokole.

Jeden egzemplarz protokołu pozostawia się producentowi surowca tytoniowego albo osobie upoważnionej przez producenta surowca tytoniowego.

Producent surowca tytoniowego, który przeznaczył surowiec tytoniowy do zniszczenia, może zgłosić do Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka umotywowane zastrzeżenia do ustaleń zawartych w protokole, w terminie 7 dni od dnia podpisania protokołu.

Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka rozpatruje zastrzeżenia w terminie 7 dni od dnia otrzymania zgłoszenia, o którym mowa w ust. 11, i w razie potrzeby zleca przeprowadzenie dodatkowych czynności kontrolnych.

W przypadku uznania zgłoszonych zastrzeżeń zmiany w protokole wprowadza się w formie aneksu do protokołu. Aneks do protokołu podpisuje osoba, o której mowa w ust. 3, sporządzający aneks i producent surowca tytoniowego, który przeznaczył surowiec tytoniowy do zniszczenia, albo osoba upoważniona przez producenta surowca tytoniowego.

W przypadku nieuznania zastrzeżeń w całości lub w części, Dyrektor Generalny Krajowego Ośrodka przekazuje niezwłocznie swoje stanowisko na piśmie producentowi surowca tytoniowego, o którym mowa w ust. 11.

Rejestr, o którym mowa w art. 40ha:

Dane zgromadzone w rejestrze udostępnia się:

Dane, o których mowa w art. 40hb ust. 2, przechowuje się przez 5 lat od dnia wykreślenia producenta surowca tytoniowego z rejestru, o którym mowa w art. 40ha.

Informacje, o których mowa w art. 40hc ust. 1 i 3, przechowuje się przez 5 lat od dnia ich przekazania do dyrektora oddziału terenowego Krajowego Ośrodka.

Producent surowca tytoniowego, który zaprzestał uprawy tytoniu, informuje o tym dyrektora oddziału terenowego Krajowego Ośrodka, który wydał decyzję w sprawie wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 40ha.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dyrektor oddziału terenowego Krajowego Ośrodka wykreśla, w drodze decyzji, producenta surowca tytoniowego z rejestru, o którym mowa w art. 40ha.

W przypadku gdy producent surowca tytoniowego nie przekazał w terminie informacji, o których mowa w art. 40hc ust. 1, oraz nie poinformował o zaprzestaniu produkcji surowca tytoniowego, dyrektor oddziału terenowego Krajowego Ośrodka, o którym mowa w ust. 1, wykreśla, w drodze decyzji, producenta surowca tytoniowego z rejestru, o którym mowa w art. 40ha.

Producent surowca tytoniowego, który został wykreślony z rejestru, o którym mowa w art. 40ha, i który nadal posiada surowiec tytoniowy, przekazuje dyrektorowi oddziału terenowego Krajowego Ośrodka, który wydał decyzję w sprawie wpisu do tego rejestru:

Informacja, o której mowa w ust. 4 pkt 1, zawiera:

Przepisu art. 38q ust. 3 dotyczącego terminu zawarcia umowy nie stosuje się w przypadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 1.

Do zniszczenia surowca tytoniowego, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, stosuje się przepisy art. 40hd ust. 2-14.

Krajowy Ośrodek przeprowadza kontrolę poprawności sporządzenia oraz zgodności ze stanem faktycznym informacji zawartych we wniosku, o którym mowa w art. 40hb ust. 2, oraz informacji, o których mowa w art. 40hc ust. 1.

W ramach kontroli, o której mowa w ust. 1, czynności kontrolne w danym roku zbiorów są wykonywane co najmniej u 5% producentów surowca tytoniowego.

W przypadku gdy z wykonanych czynności kontrolnych wynika, że informacje zawarte w rejestrze, o którym mowa w art. 40ha, są niezgodne ze stanem faktycznym, dyrektor oddziału terenowego Krajowego Ośrodka dokonuje z urzędu zmian w tym rejestrze oraz informuje producenta surowca tytoniowego o dokonaniu tych zmian.

Dyrektor oddziału terenowego Krajowego Ośrodka wydaje, w drodze decyzji, nakaz zniszczenia uprawy tytoniu na koszt podmiotu prowadzącego tę uprawę, w przypadku gdy podmiot ten uprawia tytoń bez uzyskania wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 40ha. Decyzja ta podlega natychmiastowemu wykonaniu.

Zniszczenia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się pod nadzorem osoby upoważnionej przez Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka do wykonywania czynności kontrolnych.

W przypadku gdy stwierdzona w wyniku wykonywania czynności kontrolnych powierzchnia uprawy tytoniu jest większa co najmniej o 10% od powierzchni zgłoszonej przez producenta surowca tytoniowego w informacji, o której mowa w art. 40hc ust. 1 pkt 7 lit. a, dyrektor oddziału terenowego Krajowego Ośrodka wydaje, w drodze decyzji, nakaz zniszczenia uprawy tytoniu na powierzchni przekraczającej powierzchnię zgłoszoną do Krajowego Ośrodka, w danym roku uprawy, na koszt podmiotu prowadzącego uprawę. Do zniszczenia uprawy tytoniu stosuje się przepis ust. 2.

Zniszczenie uprawy tytoniu w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, odbywa się przez zaoranie, przekopanie gruntu albo w inny sposób, który zapewni skuteczne zniszczenie tej uprawy.

Z czynności zniszczenia uprawy tytoniu osoba upoważniona przez Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka do wykonywania czynności kontrolnych sporządza protokół. Do protokołu zniszczenia uprawy tytoniu w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, przepisy art. 40hd ust. 5-14 stosuje się odpowiednio.

Kto jako pierwszy nabywca będący przetwórcą lub dystrybutorem nabywa, wbrew przepisom art. 38q ust. 1 lub 1a, bez pisemnej umowy lub bez umowy zawartej w formie dokumentowej albo elektronicznej produkty rolne należące do sektorów, o których mowa w art. 38q ust. 1, podlega karze pieniężnej w wysokości 10% zapłaty w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931, z późn. zm.¹⁴⁾) za produkty nabyte bez pisemnej umowy lub bez umowy zawartej w formie dokumentowej albo elektronicznej.

Kto jako pierwszy nabywca będący przetwórcą lub dystrybutorem nabywa, wbrew przepisom art. 38q ust. 1 lub 1a, produkty rolne należące do sektorów, o których mowa w art. 38q ust. 1, na podstawie umowy niespełniającej warunków określonych w art. 148 ust. 2 lit. c ppkt ii, iii, iv, v lub vi lub art. 168 ust. 4 lit. c ppkt ii, iii, iv, v lub vi rozporządzenia nr 1308/2013, podlega karze pieniężnej w wysokości 1% zapłaty w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług za produkty nabyte wskutek takiej umowy - za każdy niespełniony warunek.

Kto jako pierwszy nabywca będący przetwórcą lub dystrybutorem nabywa, wbrew przepisom art. 38q ust. 1 lub 1a, produkty rolne należące do sektorów, o których mowa w art. 38q ust. 1, na podstawie umowy niespełniającej warunków określonych w:

- podlega karze pieniężnej w wysokości 4% zapłaty w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług za produkty nabyte wskutek takiej umowy - za każdy niespełniony warunek.

Kto jako pierwszy nabywca będący przetwórcą lub dystrybutorem nabywa, wbrew przepisom art. 38q ust. 1 lub 1a, produkty rolne należące do sektorów, o których mowa w art. 38q ust. 1, na podstawie umowy niespełniającej warunków określonych w art. 125 lub art. 127 rozporządzenia nr 1308/2013 oraz w załączniku X lub XI do tego rozporządzenia, z wyjątkiem warunku określonego w punkcie I pkt 1 tych załączników - w przypadku produktów rolnych należących do sektora, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. c rozporządzenia nr 1308/2013, wyłącznie w zakresie buraków cukrowych, podlega karze pieniężnej w wysokości 5% zapłaty w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług za produkty nabyte wskutek takiej umowy.

W przypadku gdy umowa, o której mowa w art. 38q ust. 1 i 1a, nie spełnia więcej niż jednego z warunków wymienionych w ust. 1a i 1b, kary pieniężne sumują się, z tym że wysokość kary pieniężnej nie może przekroczyć 5% zapłaty w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług za produkty nabyte wskutek takiej umowy.

Nie mają wpływu na obowiązek uiszczenia kary pieniężnej i jej wysokość odstąpienie od umowy oraz czynności mające na celu zmniejszenie wartości umowy, w szczególności obniżenie ceny z tytułu wad produktów i wystawienie faktury korygującej.

Kary pieniężne, o których mowa w:

- wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, dyrektor oddziału terenowego Krajowego Ośrodka właściwy według miejsca siedziby lub zamieszkania nabywcy albo wnioskodawcy.

Egzekucja nałożonych kar pieniężnych następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane na rachunek bankowy Krajowego Ośrodka, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o nałożeniu kary stała się ostateczna.

Kto, będąc producentem surowca tytoniowego, nie przekazuje informacji, o których mowa w art. 40hc ust. 1, albo przekazuje te informacje po upływie terminu lub przekazuje informacje niepełne lub niezgodne ze stanem faktycznym, podlega karze grzywny.

Nie podlega karze kto, będąc producentem surowca tytoniowego, w przekazanej informacji, o której mowa w art. 40hc ust. 1 pkt 1 i pkt 7 lit. a, podał powierzchnię uprawy poszczególnych grup odmian tytoniu, która różni się nie więcej niż o 5% od rzeczywistej powierzchni upraw ustalonej w wyniku kontroli.

Nie podlega karze ten, w odniesieniu do którego wydano decyzję o zniszczeniu uprawy tytoniu i dokonano tego zniszczenia w przypadku, o którym mowa w art. 40hi ust. 3.

Rządowa Agencja Rezerw Strategicznych przejmie od Agencji zadania i obowiązki związane z gromadzeniem i gospodarowaniem państwowymi rezerwami produktów rolnych oraz produktów i półproduktów żywnościowych.

Agencja przekaże Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych środki rzeczowe i finansowe przeznaczone na realizację zadań i obowiązków, o których mowa w ust. 1, w terminie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy.

W terminie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy pracownicy Agencji zatrudnieni w Centrali oraz w oddziałach terenowych na stanowiskach pracy związanych z wykonywaniem zadań realizowanych w zakresie gromadzenia i gospodarowania rezerwami, stają się pracownikami Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych, z zachowaniem wymogów, o których mowa w art. 23¹Kodeksu pracy.

Rządowa Agencja Rezerw Strategicznych staje się stroną umów i porozumień zawartych przez Agencję związanych z gospodarowaniem rezerwami państwowymi produktów rolnych, produktów i półproduktów żywnościowych.

(uchylony)

W postępowaniach administracyjnych wszczętych przez Prezesa Agencji oraz ministra właściwego do spraw rynków rolnych na podstawie art. 22 ustawy, o której mowa w art. 43¹⁵⁾, i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, organami właściwymi w tych sprawach stają się odpowiednio Prezes Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych albo minister właściwy do spraw gospodarki.

Organy prowadzące postępowania, o których mowa w ust. 1, przekażą odpowiednio Prezesowi Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych albo ministrowi właściwemu do spraw gospodarki akta tych postępowań, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.