Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 4 maja 2023 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów¹⁾²⁾

Wzór Elektronicznej Karty Szkolenia Specjalizacyjnego, zwanej dalej „EKS”, stanowi załącznik nr 8 do rozporządzenia.

Wzór dokumentu potwierdzającego ukończenie kursu specjalizacyjnego, o którym mowa w art. 19g ust. 7 ustawy, stanowi załącznik nr 9 do rozporządzenia.

Wzór umowy, o której mowa w art. 19f ust. 2 pkt 10 ustawy, stanowi załącznik nr 10 do rozporządzenia.

Wzór oświadczenia, o którym mowa w art. 14b ust. 8 ustawy, dla członków PKE stanowi załącznik nr 11 do rozporządzenia.

Wojewoda kieruje lekarza do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w wybranej przez lekarza jednostce akredytowanej w ramach posiadanych przez nią wolnych miejsc szkoleniowych w danej dziedzinie medycyny, na podstawie ostatecznych list lekarzy zakwalifikowanych do odbywania szkolenia specjalizacyjnego, w kolejności ustalonej w oparciu o wynik postępowania kwalifikacyjnego i dane, o których mowa w art. 16c ust. 10a ustawy, z wyjątkiem lekarzy zakwalifikowanych:

Od dnia ogłoszenia przez dyrektora Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, zwanego dalej „CMKP”, liczby miejsc, o których mowa w art. 16e ust. 3 ustawy, do dnia upływu terminu na skierowanie lekarzy do odbywania szkolenia specjalizacyjnego po danym postępowaniu kwalifikacyjnym, miejsca szkoleniowe wyszczególnione na liście jednostek prowadzących szkolenie specjalizacyjne, w których znajdują się wolne miejsca szkoleniowe objęte danym postępowaniem kwalifikacyjnym, o której mowa w art. 16e ust. 3 ustawy, są przeznaczone w pierwszej kolejności dla lekarzy zakwalifikowanych do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w danym postępowaniu kwalifikacyjnym.

Skierowanie, o którym mowa w art. 16c ust. 17 ustawy, zawiera następujące informacje:

Jeżeli w wyniku postępowania kwalifikacyjnego do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w danej dziedzinie medycyny zakwalifikowało się co najmniej dwóch lekarzy deklarujących we wniosku jej odbywanie w trybie określonym w art. 16h ust. 2 pkt 3 ustawy, wojewoda może skierować do jednostki akredytowanej, na jedno wolne miejsce szkoleniowe, tych lekarzy w liczbie umożliwiającej realizację programu specjalizacji, ustalonej przez kierownika jednostki akredytowanej, na podstawie harmonogramu ich szkolenia opracowanego przez kierownika lub kierowników specjalizacji w porozumieniu z właściwym konsultantem wojewódzkim.

W szczególnie uzasadnionym przypadku wojewoda może, na wniosek lekarza zakwalifikowanego i skierowanego do odbywania szkolenia specjalizacyjnego, który nie rozpoczął odbywania tego szkolenia, przenieść go do innej jednostki akredytowanej.

Wojewoda kieruje lekarza zakwalifikowanego do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w danym postępowaniu kwalifikacyjnym po zweryfikowaniu, we współpracy z właściwą okręgową izbą lekarską, posiadania przez tego lekarza PWZ na czas nieokreślony albo po przedłożeniu przez lekarza zaświadczenia, o którym mowa w art. 16c ust. 18 ustawy, w terminie, o którym mowa w art. 16c ust. 17 ustawy.

W przypadku zmiany przez lekarza trybu odbywania szkolenia specjalizacyjnego na rezydenturę, wojewoda dokonuje zmiany trybu odbywania szkolenia specjalizacyjnego w EKS, wskazując datę zmiany trybu.

Dokonując zmiany, o której mowa w ust. 1, wojewoda określa także nową datę zakończenia szkolenia specjalizacyjnego, uwzględniając przerwy w szkoleniu, o których mowa w art. 16l ustawy, które wystąpiły w dotychczas odbywanym szkoleniu. Nową datę zakończenia szkolenia specjalizacyjnego wojewoda określa na podstawie adnotacji o przedłużeniu czasu trwania szkolenia specjalizacyjnego zawartych w EKS lub, jeżeli lekarz nie posiada EKS, na podstawie zaświadczenia o nieobecnościach lekarza wydanego przez jednostkę akredytowaną, w której lekarz odbywał szkolenie w trybie pozarezydenckim. Zaświadczenie o nieobecnościach lekarz jest obowiązany dostarczyć wojewodzie nie później niż w terminie 10 dni od dnia ogłoszenia ostatecznych list lekarzy zakwalifikowanych do odbywania szkolenia specjalizacyjnego.

Jednostka akredytowana posiadająca wolne miejsca szkoleniowe w danej dziedzinie medycyny umożliwia odbywanie szkolenia specjalizacyjnego lekarzowi skierowanemu do jego odbywania w tej jednostce.

W przypadku likwidacji jednostki akredytowanej, w której lekarz odbywa szkolenie specjalizacyjne, albo zaprzestania spełniania przez tę jednostkę wymagań, o których mowa w art. 19f ust. 2 ustawy, wojewoda przenosi lekarza do innej jednostki akredytowanej, wskazując w EKS tego lekarza nową jednostkę akredytowaną, w której lekarz będzie kontynuować szkolenie specjalizacyjne w ramach posiadanych przez nią wolnych miejsc szkoleniowych.

W szczególnie uzasadnionym przypadku wojewoda może, na wniosek lekarza odbywającego szkolenie specjalizacyjne, przenieść go do innej jednostki akredytowanej posiadającej wolne miejsce szkoleniowe.

Jeżeli jednostka akredytowana, o której mowa w ust. 2 i 3, znajduje się na obszarze innego województwa, zmiana miejsca szkolenia specjalizacyjnego następuje po wyrażeniu pisemnej zgody przez wojewodę właściwego dla województwa, na którego obszarze lekarz ma kontynuować odbywanie tego szkolenia. Zgoda na przeniesienie szkolenia specjalizacyjnego na teren innego województwa zawiera wskazanie jednostki akredytowanej, w której lekarz będzie kontynuował szkolenie.

Wojewoda wyraża zgodę, o której mowa w ust. 4, albo odmawia jej wyrażenia po zasięgnięciu opinii konsultanta wojewódzkiego właściwego dla województwa, na którego obszarze lekarz ma kontynuować odbywanie szkolenia specjalizacyjnego.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, wojewoda właściwy dla województwa, na którego obszarze lekarz odbywał dotychczas szkolenie specjalizacyjne, przenosi w Systemie Monitorowania Kształcenia Pracowników Medycznych, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia (Dz. U. z 2022 r. poz. 1555, 2280 i 2705 oraz z 2023 r. poz. 650), zwanym dalej „SMK”, szkolenie specjalizacyjne tego lekarza do województwa, na którego obszarze lekarz ma kontynuować odbywanie tego szkolenia, na podstawie zgody wojewody, o której mowa w ust. 4.

Lekarz zmieniający miejsce odbywania szkolenia specjalizacyjnego jest obowiązany do uzyskania potwierdzenia zaliczenia zrealizowanych elementów szkolenia specjalizacyjnego przez dotychczasowego kierownika specjalizacji do dnia przeniesienia w SMK jego szkolenia specjalizacyjnego do innej jednostki akredytowanej.

Lekarzowi, który zmienił miejsce odbywania szkolenia specjalizacyjnego, kierownik podmiotu prowadzącego szkolenie specjalizacyjne, do którego lekarz został przeniesiony, wyznacza niezwłocznie nowego kierownika specjalizacji.

Przeniesienie przez wojewodę lekarza do innej jednostki akredytowanej posiadającej wolne miejsce szkoleniowe jest równoznaczne ze skierowaniem lekarza do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w tej jednostce.

Kierownik jednostki akredytowanej, w której lekarz odbywa szkolenie specjalizacyjne, lub kierownik specjalizacji tego lekarza zamieszcza w EKS rzeczywistą datę rozpoczęcia szkolenia specjalizacyjnego lub rzeczywistą datę zmiany trybu odbywania szkolenia specjalizacyjnego.

W przypadku przedłużenia okresu szkolenia specjalizacyjnego w trybie określonym w art. 16h ust. 2 ustawy z powodu nieobecności lekarza, o którym mowa w art. 16l ust. 1 i 2 ustawy, kierownik jednostki akredytowanej, w której lekarz odbywa szkolenie specjalizacyjne, zamieszcza w EKS informację o przedłużeniu okresu szkolenia specjalizacyjnego.

W przypadku przedłużenia okresu szkolenia specjalizacyjnego w trybie określonym w art. 16h ust. 2 ustawy na podstawie art. 16l ust. 3 ustawy wojewoda zamieszcza w EKS informację o dodatkowym przedłużeniu szkolenia specjalizacyjnego.

Lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne na podstawie art. 16h ust. 2 pkt 1 ustawy, z którym rozwiązano umowę o pracę, może kontynuować odbywanie szkolenia specjalizacyjnego w tej samej jednostce akredytowanej na podstawie wskazanej w art. 16h ust. 2 pkt 4 ustawy.

Lekarz, o którym mowa w ust. 4, może kontynuować szkolenie specjalizacyjne również na innej podstawie wskazanej w art. 16h ust. 2 ustawy, jeżeli wyrazi na to zgodę kierownik jednostki akredytowanej, w której lekarz odbywa szkolenie specjalizacyjne.

Kierownik jednostki akredytowanej, w której lekarz odbywa szkolenie specjalizacyjne, zamieszcza w EKS podstawę odbywania szkolenia specjalizacyjnego, o której mowa w art. 16h ust. 2 pkt 1-5 ustawy, lub jej zmianę.

Lekarz posiadający orzeczenie lekarskie o istnieniu przeciwwskazań do kontynuowania dotychczasowej specjalizacji, o którym mowa w art. 16ea ust. 6 ustawy, niezwłocznie powiadamia o tym fakcie kierownika jednostki akredytowanej, w której odbywa szkolenie specjalizacyjne. O rozwiązaniu umowy o pracę lekarz powiadamia właściwego wojewodę.

Lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne realizuje wszystkie elementy programu specjalizacji, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 16 ust. 7 i 9 oraz art. 16m ust. 12 ustawy.

Kierownik specjalizacji potwierdza w EKS realizację poszczególnych elementów programu specjalizacji.

Po zrealizowaniu przez lekarza programu specjalizacji kierownik specjalizacji potwierdza w EKS odbycie szkolenia specjalizacyjnego zgodnie z programem specjalizacji lub odmawia potwierdzenia odbycia szkolenia specjalizacyjnego nie później niż w terminie 30 dni od rzeczywistej daty zakończenia szkolenia specjalizacyjnego wskazanej w EKS.

W przypadku gdy lekarzowi odbywającemu szkolenie specjalizacyjne, z uwzględnieniem art. 16l ustawy, pozostał do wykorzystania urlop wypoczynkowy lub pozostały do wykorzystania dni na samokształcenie przewidziane w programie specjalizacji, kierownik specjalizacji może potwierdzić w EKS odbycie szkolenia zgodnie z programem specjalizacji nie wcześniej niż z dniem poprzedzającym rozpoczęcie tego urlopu lub z dniem poprzedzającym rozpoczęcie wykorzystywania pozostałych dni na samokształcenie przewidziane w programie specjalizacji.

W przypadku odmowy potwierdzenia odbycia szkolenia specjalizacyjnego kierownik specjalizacji informuje lekarza odbywającego szkolenie, których elementów programu szkolenia nie zrealizował.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, w celu kontynuacji przez lekarza szkolenia specjalizacyjnego, kierownik specjalizacji jest obowiązany niezwłocznie, nie później niż na 7 dni przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 3, wystąpić do wojewody o wyrażenie zgody, o której mowa w art. 16l ust. 3 ustawy. We wniosku o wyrażenie zgody, o której mowa w art. 16l ust. 3 ustawy, kierownik specjalizacji wskazuje termin przedłużenia szkolenia specjalizacyjnego, uwzględniając niezrealizowane elementy programu szkolenia specjalizacyjnego. W szczególnie uzasadnionym przypadku wojewoda może uwzględnić wniosek kierownika specjalizacji o wyrażenie zgody, o której mowa w art. 16l ust. 3 ustawy, złożony po wskazanym terminie.

Jednostka akredytowana prowadząca szkolenie specjalizacyjne umożliwia lekarzowi odbywającemu szkolenie specjalizacyjne realizację wszystkich elementów programu specjalizacji w ramach czasu trwania specjalizacji.

Kierownik jednostki akredytowanej prowadzącej szkolenie specjalizacyjne wskazuje lekarzowi odbywającemu szkolenie specjalizacyjne w EKS jednostkę akredytowaną, w której ma odbyć dany element programu specjalizacji, o którym mowa w ust. 7, jeżeli ten element programu specjalizacji ma być realizowany w innej jednostce akredytowanej.

W przypadku gdy lekarz nie zrealizuje wszystkich elementów programu modułu podstawowego, może rozpocząć realizację programu modułu specjalistycznego i uzupełnić niezrealizowane elementy modułu podstawowego w trakcie trwania modułu specjalistycznego tylko w przypadku, gdy kierownik specjalizacji stwierdzi, że niezrealizowanie danych elementów modułu podstawowego nie jest przeszkodą do kontynuowania szkolenia specjalizacyjnego.

Lekarz zakwalifikowany do odbywania szkolenia specjalizacyjnego lub odbywający to szkolenie zgodnie z programem specjalizacji obowiązującym lekarzy nieposiadających odpowiedniej specjalizacji, który w okresie postępowania kwalifikacyjnego lub w okresie po zakończeniu postępowania kwalifikacyjnego, a przed rozpoczęciem szkolenia specjalizacyjnego lub w okresie odbywania tego szkolenia uzyskał tytuł specjalisty w odpowiedniej dziedzinie medycyny, może wystąpić do wojewody z wnioskiem o zmianę dotychczasowego programu specjalizacji na program obowiązujący lekarzy posiadających tytuł specjalisty w odpowiedniej dziedzinie medycyny.

Lekarz, o którym mowa w ust. 10, może wystąpić do dyrektora CMKP z wnioskiem o uznanie elementów programu specjalizacji, o których mowa w art. 16m ust. 8 ustawy, zrealizowanych przed rozpoczęciem szkolenia specjalizacyjnego po zmianie programu specjalizacji, o której mowa w ust. 10, w trybie art. 16m ust. 12 ustawy.

W ramach realizacji szczegółowego planu szkolenia specjalizacyjnego, o którym mowa w art. 16m ust. 6 ustawy, lekarz:

W czasie odbywania modułu podstawowego lub stażu kierunkowego funkcję kierownika specjalizacji w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2-6, 8 i 9, pełni odpowiednio lekarz wyznaczony przez kierownika jednostki akredytowanej, w której lekarz odbywa moduł podstawowy lub staż kierunkowy. Lekarz wyznaczony przez kierownika jednostki akredytowanej potwierdza w EKS odbycie modułu podstawowego lub stażu kierunkowego zgodnie z programem specjalizacji, ponadto potwierdza w EKS lekarza w trakcie specjalizacji uczestniczenie w wykonywaniu oraz wykonanie określonych zabiegów i procedur medycznych, które odbywa się w ramach modułu podstawowego.

Lekarz składa do dyrektora CMKP wniosek, o którym mowa w art. 16m ust. 8 ustawy, zawierający:

Do wniosku, o którym mowa w art. 16m ust. 8 ustawy, lekarz dołącza:

Wniosek, o którym mowa w art. 16m ust. 8 ustawy, może zostać złożony z wykorzystaniem formularza opublikowanego na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej CMKP.

Dyrektor CMKP sprawdza wniosek, o którym mowa w art. 16m ust. 8 ustawy, pod względem formalnym.

W przypadku stwierdzenia braków formalnych lekarz jest wzywany do ich usunięcia w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Po bezskutecznym upływie tego terminu wniosek jest pozostawiany bez rozpoznania.

Dyrektor CMKP ustala termin i miejsce posiedzenia zespołów, o których mowa w art. 16m ust. 12 i 13 ustawy, i przekazuje przewodniczącym zespołów wniosek spełniający wymogi formalne wraz z dokumentami, o których mowa w § 16 ust. 2, i formularz protokołu.

Zespoły, o których mowa w art. 16m ust. 12 i 13 ustawy, wyrażają na formularzu protokołu merytoryczne opinie w sprawie uznania albo odmowy uznania lekarzowi za równoważne ze zrealizowaniem elementów programu specjalizacji stażu szkoleniowego, obejmującego szkolenie i uczestniczenie w wykonywaniu oraz wykonanie zabiegów lub procedur medycznych, a także staży kierunkowych lub kursów szkoleniowych odbytych przed rozpoczęciem szkolenia specjalizacyjnego za granicą lub w kraju, w podmiotach prowadzących szkolenie specjalizacyjne, oraz określają proponowany czas skrócenia okresu odbywania szkolenia specjalizacyjnego.

W przypadku gdy opinia zespołów, o których mowa w art. 16m ust. 12 i 13 ustawy, jest negatywna, zespoły na formularzu protokołu uzasadniają merytorycznie swoje stanowisko w odniesieniu do przedstawionych we wniosku elementów programu specjalizacji.

Zespoły, o których mowa w art. 16m ust. 12 i 13 ustawy, przekazują do dyrektora CMKP wniosek lekarza oraz dokumenty, o których mowa w § 16 ust. 2, wraz z wypełnionym formularzem protokołu, o którym mowa w ust. 4, w terminie 7 dni od dnia posiedzenia zespołu.

Dyrektor CMKP zamieszcza niezwłocznie w EKS danego lekarza decyzję, o której mowa w art. 16m ust. 12 albo 13 ustawy, wydaną na podstawie opinii, o których mowa w ust. 4, o czym powiadamia podmiot, w którym lekarz odbywa szkolenie specjalizacyjne, w celu odpowiednio wcześniejszego rozwiązania umowy o pracę zawartej na okres odbywania tego szkolenia.

Na podstawie decyzji, o której mowa w art. 16m ust. 12 albo 13 ustawy, kierownik podmiotu prowadzącego szkolenie specjalizacyjne zmienia w EKS lekarza rzeczywistą datę zakończenia szkolenia specjalizacyjnego.

Lekarz posiadający stopień naukowy doktora habilitowanego, o którym mowa w art. 16 ust. 5 i 6 ustawy, na wniosek kierownika specjalizacji może mieć uznany dotychczasowy dorobek naukowy i zawodowy za równoważny ze zrealizowaniem przez niego w całości modułu specjalistycznego albo w całości modułu jednolitego pod warunkiem, że okres wykonywania przez lekarza czynności naukowych i zawodowych będących przedmiotem oceny dorobku naukowego i zawodowego nie będzie krótszy, a wymiar wykonywania tych czynności nie będzie mniejszy niż okres i wymiar realizacji danego modułu specjalistycznego albo modułu jednolitego.

Lekarz posiadający stopień naukowy doktora habilitowanego, o którym mowa w art. 16 ust. 5 i 6 ustawy, na wniosek kierownika specjalizacji może mieć uznany dotychczasowy dorobek naukowy i zawodowy za równoważny ze zrealizowaniem przez niego w części modułu specjalistycznego albo w części modułu jednolitego pod warunkiem, że łączny okres wykonywania przez lekarza czynności naukowych i zawodowych będących przedmiotem oceny dorobku naukowego i zawodowego oraz okres odbycia modułu specjalistycznego albo modułu jednolitego pozostały do odbycia nie będzie krótszy, a wymiar wykonywanych czynności nie będzie mniejszy niż okres i wymiar realizacji danego modułu specjalistycznego albo danego modułu jednolitego.

Wniosek kierownika specjalizacji, o którym mowa w § 19, zawiera:

Do wniosku kierownika specjalizacji, o którym mowa w § 19, dołącza się dokumenty, o których mowa w § 16 ust. 2 pkt 1-4, oraz inne dokumenty potwierdzające przebieg działalności naukowej i zawodowej lekarza, uwzględniające w szczególności okres i wymiar wykonywania poszczególnych aktywności naukowych lub zawodowych oraz osiągnięcia z zakresu dziedziny, której dotyczy wniosek. Wniosek może zostać złożony z wykorzystaniem formularza opublikowanego na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej CMKP.

Dyrektor CMKP sprawdza wniosek kierownika specjalizacji, o którym mowa w § 19, i dokumenty, o których mowa w ust. 2, pod względem formalnym.

W przypadku stwierdzenia braków formalnych wniosku kierownika specjalizacji, o którym mowa w § 19, dyrektor CMKP wzywa kierownika specjalizacji do ich usunięcia w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Po bezskutecznym upływie tego terminu wniosek jest pozostawiany bez rozpoznania.

Dyrektor CMKP ustala termin i miejsce posiedzenia zespołu, o którym mowa w art. 16 ust. 7 ustawy, i przekazuje przewodniczącemu zespołu wnioski spełniające wymogi formalne wraz z dokumentami, o których mowa w ust. 2, i formularzem protokołu.

Zespół, o którym mowa w art. 16 ust. 7 ustawy, wyraża na formularzu protokołu opinię merytoryczną w sprawie uznania albo odmowy uznania dotychczasowego dorobku naukowego i zawodowego lekarza za równoważny ze zrealizowaniem przez niego w części albo w całości modułu specjalistycznego albo modułu jednolitego.

W przypadku gdy wniosek kierownika specjalizacji, o którym mowa w § 19, dotyczy uznania dotychczasowego dorobku naukowego i zawodowego lekarza za równoważny ze zrealizowaniem modułu specjalistycznego albo modułu jednolitego w całości, a z opinii zespołu, o którym mowa w art. 16 ust. 7 ustawy, wynika, że przedstawiony przez lekarza dotychczasowy dorobek naukowy i zawodowy nie może zostać uznany za równoważny ze zrealizowaniem przez niego w całości modułu specjalistycznego albo w całości modułu jednolitego, zespół ten na formularzu protokołu uzasadnia merytorycznie swoje stanowisko oraz wskazuje elementy programu specjalizacji, które pozostały do zrealizowania.

Zespół, o którym mowa w art. 16 ust. 7 ustawy, zwraca do CMKP wniosek kierownika specjalizacji, o którym mowa w § 19, i dokumenty, o których mowa w ust. 2, wraz z wypełnionym formularzem protokołu w terminie 7 dni od dnia posiedzenia zespołu.

Dyrektor CMKP zamieszcza niezwłocznie w EKS danego lekarza decyzję, o której mowa w art. 16 ust. 7 ustawy, wydaną na podstawie opinii, o której mowa w ust. 6.

Jeżeli dotychczasowe przepisy nie przewidywały uzyskiwania tytułu specjalisty w określonej dziedzinie medycyny, konsultant krajowy w danej dziedzinie medycyny lub w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego konsultanta, może wystąpić do ministra właściwego do spraw zdrowia, za pośrednictwem dyrektora CMKP, z wnioskiem o uznanie dotychczasowego dorobku zawodowego i naukowego lekarza za równoważny z realizacją programu specjalizacji w nowej dziedzinie medycyny nieobjętej dotychczasowym systemem szkolenia specjalizacyjnego i dopuszczenie tego lekarza do PES, zwanym dalej „wnioskiem o uznanie dorobku”, zawierającym:

Do wniosku o uznanie dorobku dołącza się dokumenty, o których mowa w § 16 ust. 2 pkt 1-3, oraz inne dokumenty potwierdzające przebieg działalności naukowej i zawodowej lekarza, uwzględniające w szczególności osiągnięcia z zakresu dziedziny, której dotyczy wniosek. Wniosek może zostać złożony z wykorzystaniem formularza opublikowanego na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej CMKP.

Dyrektor CMKP sprawdza wniosek o uznanie dorobku i dokumenty, o których mowa w ust. 2, pod względem formalnym.

W przypadku stwierdzenia braków formalnych wniosku o uznanie dorobku dyrektor CMKP wzywa wnioskodawcę do ich usunięcia w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Po bezskutecznym upływie tego terminu wniosek o uznanie dorobku jest pozostawiany bez rozpoznania.

Dyrektor CMKP ustala termin i miejsce posiedzenia zespołu, o którym mowa w art. 16 ust. 7 ustawy, i przekazuje przewodniczącemu zespołu wniosek o uznanie dorobku spełniający wymogi formalne wraz z dokumentami, o których mowa w ust. 2, i formularzem protokołu.

Zespół, o którym mowa w art. 16 ust. 7 ustawy, wyraża na formularzu protokołu merytoryczną opinię w sprawie uznania albo odmowy uznania dotychczasowego dorobku zawodowego i naukowego lekarza za równoważny z realizacją programu specjalizacji w nowej dziedzinie medycyny nieobjętej dotychczasowym systemem szkolenia specjalizacyjnego i zwraca do CMKP wniosek o uznanie dorobku wraz z dokumentami, o których mowa w ust. 2, i wypełnionym formularzem protokołu w terminie 7 dni od dnia posiedzenia zespołu.

Dyrektor CMKP na podstawie opinii, o której mowa w ust. 6, wnioskuje do ministra właściwego do spraw zdrowia o wydanie decyzji o uznaniu dotychczasowego dorobku zawodowego i naukowego lekarza za równoważny z realizacją programu specjalizacji w nowej dziedzinie medycyny nieobjętej dotychczasowym systemem szkolenia specjalizacyjnego oraz o dopuszczeniu lekarza do PES albo decyzji o odmowie uznania dotychczasowego dorobku zawodowego i naukowego lekarza za równoważny z realizacją programu specjalizacji w nowej dziedzinie medycyny nieobjętej dotychczasowym systemem szkolenia specjalizacyjnego oraz o odmowie dopuszczenia lekarza do PES.

Minister właściwy do spraw zdrowia na podstawie wniosku, o którym mowa w ust. 7, wydaje decyzję o uznaniu albo odmowie uznania dotychczasowego dorobku zawodowego i naukowego lekarza za równoważny z realizacją programu specjalizacji w nowej dziedzinie medycyny nieobjętej dotychczasowym systemem szkolenia specjalizacyjnego oraz, w przypadku uznania dorobku, również o dopuszczeniu lekarza do PES. Kopię decyzji, wraz z wnioskiem o uznanie dorobku i dokumentami, o których mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw zdrowia przekazuje do CMKP.

Wysokość opłaty za PES, o której mowa w art. 16t ust. 1 ustawy, wynosi 700 zł.

Opłata za PES, o której mowa w art. 16t ust. 1 ustawy, jest wnoszona na rachunek bankowy wskazany przez CEM, podany za pomocą SMK w trakcie składania wniosku, o którym mowa w art. 16rb ust. 1 ustawy. Opłata powinna być uiszczona niezwłocznie po złożeniu wniosku, nie później niż w terminie 5 dni od dnia upływu terminu składania wniosków, o którym mowa w art. 16rb ust. 5 ustawy.

W przypadku niewniesienia opłaty, o której mowa w art. 16t ust. 1 ustawy, albo wniesienia jej w wysokości niższej niż należna dyrektor CEM wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych za pomocą SMK lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej na adres poczty elektronicznej wskazany przez wnioskodawcę we wniosku, o którym mowa w art. 16rb ust. 2 ustawy. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych w terminie 7 dni od dnia skierowania wezwania wniosek traktuje się jako niezłożony. O konsekwencji tej dyrektor CEM informuje w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych.

Konsultant krajowy właściwy dla danej dziedziny medycyny, towarzystwo naukowe właściwe dla danej dziedziny medycyny oraz Naczelna Rada Lekarska przesyłają dyrektorowi CEM zgłoszenia swoich kandydatów do PKE.

W zgłoszeniu, o którym mowa w ust. 1, zamieszcza się:

Do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, dołącza się kopie PWZ oraz dyplomu specjalisty potwierdzone za zgodność z oryginałem.

Kopia dyplomu specjalisty nie jest wymagana w przypadku, gdy lekarz uzyskał dyplom specjalisty wydany przez dyrektora CEM. W takim przypadku w zgłoszeniu podaje się datę wydania i numer dyplomu.

Osoby powołane do PKE otrzymują akt powołania. Powołanie następuje na czas nieokreślony.

PES jest organizowany corocznie w dwóch sesjach egzaminacyjnych:

Egzamin testowy w danej dziedzinie odbywa się jednocześnie w całym kraju.

Wniosek o udzielenie urlopu szkoleniowego, o którym mowa w art. 16s ust. 2 ustawy, lekarz składa nie wcześniej niż po prawidłowym złożeniu wniosku o przystąpienie do PES.

Egzamin ustny składa się z co najmniej 4 zadań egzaminacyjnych i nie więcej niż 6 zadań egzaminacyjnych.

Co najmniej jedno zadanie egzaminacyjne w ramach egzaminu ustnego powinno mieć charakter praktyczny i powinno dotyczyć w szczególności analizy procesu diagnostycznego oraz planowania leczenia w konkretnym przypadku klinicznym.

Egzamin ustny obejmuje udzielenie odpowiedzi na losowo wybrany przez zdającego zestaw albo na przedstawione przez członków zespołu zadania egzaminacyjne.

Przewodniczący zespołu egzaminacyjnego wyznacza członka zespołu egzaminacyjnego, który przedstawia zdającemu dane zadanie egzaminacyjne, i tylko ten członek zespołu egzaminacyjnego może zadawać pytania uszczegóławiające.

Czas przeznaczony na udzielenie odpowiedzi na pojedyncze zadanie egzaminacyjne nie może przekroczyć 15 minut.

Przewodniczący zespołu egzaminacyjnego może wyznaczyć spośród członków zespołu egzaminacyjnego jedną osobę, która będzie dokonywać wpisów w protokole indywidualnym PES sporządzanym przez zespół egzaminacyjny.

Odpowiedzi na poszczególne zadania egzaminacyjne są oceniane przez każdego członka zespołu egzaminacyjnego według następującej skali ocen: 5 (bardzo dobry), 4,5 (dobry plus), 4 (dobry), 3,5 (dostateczny plus), 3 (dostateczny), 2 (niedostateczny) i 1 (dyskwalifikujący).

Na wniosek przewodniczącego PKE, złożony do dyrektora CEM, w danej sesji egzaminacyjnej odpowiedzi na poszczególne zadania egzaminacyjne mogą być odbierane i oceniane przez co najmniej dwuosobowe podzespoły członków zespołu egzaminacyjnego. W takim przypadku zdający składa egzamin przed co najmniej dwoma podzespołami, natomiast odpowiedzi na dane zadanie egzaminacyjne udziela przed jednym podzespołem, który ocenia odpowiedź na to zadanie, bez udziału pozostałych podzespołów.

W protokole, o którym mowa w ust. 6, zamieszcza się uzasadnienie wystawionej oceny za każde zadanie egzaminacyjne. W przypadku oceny niedostatecznej (2) i dyskwalifikującej (1) w protokole zamieszcza się informacje dotyczące błędów lub braków w wykonaniu zadania egzaminacyjnego albo informację o niewykonaniu zadania egzaminacyjnego.

Ocena za dane zadanie egzaminacyjne jest ustalana jako średnia arytmetyczna ocen wystawionych przez poszczególnych członków zespołu egzaminacyjnego albo podzespołu oceniającego dane zadanie egzaminacyjne i zaokrąglana do dwóch miejsc po przecinku.

W przypadku gdy zdający po zapoznaniu się z treścią zadania egzaminacyjnego nie udzieli żadnej odpowiedzi, otrzymuje za to zadanie ocenę dyskwalifikującą (1) od wszystkich członków zespołu egzaminacyjnego albo podzespołu oceniającego dane zadanie egzaminacyjne.

Oceną końcową egzaminu ustnego jest ocena wynikająca ze średniej arytmetycznej ocen uzyskanych za poszczególne zadania egzaminacyjne. Ocenę końcową z egzaminu ustnego ustala się zgodnie z przelicznikiem średniej ocen uzyskanych za zadania egzaminacyjne na skalę ocen końcowych egzaminu ustnego, określonym w tabeli nr 2 w załączniku nr 12 do rozporządzenia. Uzyskanie oceny niedostatecznej oznacza negatywny wynik egzaminu ustnego.

W przypadku gdy co najmniej połowa składu zespołu egzaminacyjnego oceni odpowiedź na dane zadanie egzaminacyjne jako dyskwalifikującą (1), zdający uzyskuje ocenę niedostateczną z egzaminu ustnego i egzamin nie jest kontynuowany.

W przypadku gdy egzamin ustny jest przeprowadzany w sposób określony w ust. 8, zdający otrzymuje ocenę niedostateczną z egzaminu ustnego i egzamin nie jest kontynuowany, jeżeli jego odpowiedź na dane zadanie egzaminacyjne zostanie oceniona jako dyskwalifikująca (1) przez wszystkich członków podzespołu egzaminacyjnego.

Uzyskanie przez zdającego oceny niższej niż 2,76 za dwa zadania egzaminacyjne albo więcej zadań egzaminacyjnych powoduje uzyskanie niedostatecznej oceny końcowej z egzaminu ustnego, niezależnie od ocen uzyskanych za pozostałe zadania egzaminacyjne.

Ocenę końcową PES ustala się zgodnie z przelicznikiem ocen końcowych określonym w załączniku nr 13 do rozporządzenia.

Zdający, który otrzymał ocenę niedostateczną z egzaminu testowego lub egzaminu ustnego, otrzymuje niedostateczną ocenę końcową PES.

Jeżeli PES składał się tylko z egzaminu testowego albo tylko z egzaminu ustnego, ocenę końcową PES stanowi odpowiednio ocena uzyskana z egzaminu testowego albo egzaminu ustnego.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do osoby, która uzyskała pozytywną ocenę z egzaminu testowego, a egzamin ustny w kolejnej sesji egzaminacyjnej, na którą się zgłosiła, nie został zorganizowany przez CEM.

W przypadku uzyskania przez zdającego ocen bardzo dobrych z egzaminu testowego i egzaminu ustnego otrzymuje on jako ocenę końcową PES ocenę bardzo dobrą z wyróżnieniem, jeżeli za taką oceną opowie się zespół egzaminacyjny przeprowadzający egzamin ustny tego zdającego. Uzasadnienie wyróżnienia zamieszcza się w protokole indywidualnym PES.

Jeżeli PES składał się tylko z egzaminu ustnego, przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio.

Wzór dyplomu, o którym mowa w art. 16ra ust. 5 ustawy, jest określony w załączniku nr 14 do rozporządzenia.

Wzór dyplomu, o którym mowa w art. 16w ust. 7 ustawy, jest określony w załączniku nr 15 do rozporządzenia.

Odpis dyplomu PES jest wydawany na pisemny wniosek lekarza, jako dodatkowy egzemplarz dyplomu mający charakter jego kopii.

Duplikat dyplomu PES jest wydawany na umotywowany pisemny wniosek lekarza.

Opłatę za wydanie duplikatu albo odpisu, o której mowa w art. 16w ust. 10 ustawy, uiszcza się na rachunek bankowy CEM podany na stronie internetowej CEM.

Dowód uiszczenia opłaty, o której mowa w ust. 3, dołącza się do wniosku, o którym mowa w ust. 1 i 2.

W przypadku nieuiszczenia opłaty, o której mowa w ust. 3, albo niedołączenia do wniosku dowodu uiszczenia tej opłaty dyrektor CEM wzywa lekarza do usunięcia braków formalnych w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków we wskazanym terminie spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

Odpis dyplomu PES i jego duplikat wydaje się według wzoru dotyczącego odpowiednich dyplomów.

Duplikat dyplomu PES jest oznaczony pieczęcią albo naklejką, albo nadrukiem o treści „Duplikat”.

Odpis dyplomu PES jest drukowany na miękkim papierze z napisem „Odpis” oraz sygnowany pieczęcią albo naklejką, albo nadrukiem „Za zgodność z oryginałem” i podpisem dyrektora CEM oraz imienną pieczęcią albo naklejką, albo nadrukiem zawierającymi: imię (imiona) i nazwisko oraz oznaczenie funkcji dyrektora CEM.

Wydanie odpisu dyplomu PES albo jego duplikatu następuje w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa odpowiednio w ust. 1 albo 2.

W przypadku ujawnienia przez lekarza, który złożył PES, błędów na dyplomie PES może on zwrócić się do dyrektora CEM z pisemnym wnioskiem o wymianę tego dyplomu.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:

Opłatę, o której mowa w art. 16w ust. 10 ustawy, uiszcza się na rachunek bankowy CEM podany na stronie internetowej CEM.

W przypadku nieuiszczenia opłaty, o której mowa w art. 16w ust. 10 ustawy, albo niedołączenia do wniosku dowodu uiszczenia tej opłaty lub niedołączenia do wniosku dyplomu PES, który ma być wymieniony, dyrektor CEM wzywa lekarza do usunięcia braków formalnych w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków we wskazanym terminie spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

Po otrzymaniu wniosku, o którym mowa w ust. 1, dyrektor CEM weryfikuje zasadność dokonania wymiany dyplomu PES.

W przypadku niestwierdzenia błędu na dyplomie PES jest on zwracany lekarzowi, o którym mowa w ust. 1. Opłata, o której mowa w art. 16w ust. 10 ustawy, podlega zwrotowi na rachunek bankowy wskazany przez wnioskodawcę.

W przypadku stwierdzenia błędu na dyplomie PES wymiana dyplomu PES następuje w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 1.

Do szkoleń specjalizacyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem 1 lutego 2023 r. stosuje się przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 31 sierpnia 2020 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów (Dz. U. poz. 1566 i 1918 oraz z 2022 r. poz. 1408), zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie specjalizacji”.

Za datę wszczęcia szkolenia specjalizacyjnego uznaje się dzień złożenia wniosku o odbywanie szkolenia specjalizacyjnego, na podstawie którego rozpoczęto szkolenie specjalizacyjne.

Szkolenie specjalizacyjne:

- może rozpocząć się po raz pierwszy po zakończeniu postępowania kwalifikacyjnego rozpoczynającego się w dniu 1 marca 2023 r.

Do postępowania kwalifikacyjnego na specjalizacje lekarskie i lekarsko-dentystyczne rozpoczynającego się w dniu 1 marca 2023 r. stosuje się przepisy rozporządzenia w sprawie specjalizacji.

Do kierowania na szkolenie specjalizacyjne lekarzy zakwalifikowanych do odbywania tego szkolenia na podstawie postępowania kwalifikacyjnego na specjalizacje lekarskie i lekarsko-dentystyczne rozpoczynającego się w dniu 1 marca 2023 r. stosuje się przepisy rozporządzenia w sprawie specjalizacji.

Za czynności kontrolne, o których mowa w art. 19i ust. 12 pkt 1 ustawy, wykonane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia osobom wykonującym te czynności przysługuje wynagrodzenie ustalone na podstawie przepisów rozporządzenia w sprawie specjalizacji.

Do postępowań w sprawie:

- wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy rozporządzenia w sprawie specjalizacji.

Do PES organizowanego w sesji wiosennej w 2023 r. stosuje się przepisy rozporządzenia w sprawie specjalizacji.

Za udział w pracach zespołu egzaminacyjnego w sesji PES odbywającej się od dnia 1 marca 2023 r. do dnia 30 kwietnia 2023 r. przewodniczącemu i członkom tego zespołu przysługuje wynagrodzenie w wysokości określonej w przepisach rozporządzenia w sprawie specjalizacji.