Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 17 lipca 2024 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów w sprawie uzbrojenia, wyposażenia oraz środków przymusu bezpośredniego w Krajowej Administracji Skarbowej¹⁾

W zależności od rodzaju realizowanych zadań funkcjonariuszowi Służby Celno-Skarbowej, zwanemu dalej „funkcjonariuszem”, mogą być przydzielone następujące rodzaje broni palnej:

Normę uzbrojenia stanowi broń palna bojowa wraz z przeznaczoną do niej amunicją.

Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej oraz Zastępcy Szefa Krajowej Administracji Skarbowej może być przydzielona broń palna, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a i b.

Broń palna wskazana w ust. 1 pkt 1 lit. c-g oraz pkt 2 i 3 może być przydzielona tylko funkcjonariuszowi, któremu została przydzielona broń palna określona w ust. 1 pkt 1 lit. a i b.

Broń palna może być przydzielona funkcjonariuszowi, który:

Przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się również do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej i Zastępcy Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.

Osobie uprawnionej może być przydzielony tylko taki rodzaj broni palnej, jaki był objęty szkoleniem.

Broń palną i amunicję przechowuje się w szafach metalowych lub sejfach specjalnie przeznaczonych do przechowywania broni, umieszczonych w pomieszczeniu, zwanym dalej „magazynem broni”.

W uzasadnionych przypadkach, po uzyskaniu pisemnej zgody osoby, która dokonała przydziału broni palnej, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 lit. a i b, może być ona przechowywana wraz z amunicją w:

Magazyn broni może być umiejscowiony w siedzibie organu Krajowej Administracji Skarbowej albo w innych obiektach użytkowanych przez Krajową Administrację Skarbową.

Organ Krajowej Administracji Skarbowej po uzgodnieniu, w formie porozumienia, z jednostkami organizacyjnymi podległymi ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych lub przez niego nadzorowanymi albo z innym organem może korzystać z magazynu broni prowadzonego przez te jednostki albo organ.

Broń palną przechowuje się rozładowaną, zabezpieczoną zgodnie z zaleceniami producenta, z odłączonym magazynkiem, kompletną i czystą, a jednostki broni nieprzydzielone i nieużytkowane powinny być w odpowiedni sposób zakonserwowane.

Amunicję przechowuje się w pudełkach lub pojemnikach, ułożoną w sposób uniemożliwiający przypadkowe uderzenie w spłonkę naboju.

Warunki przechowywania broni palnej powinny uwzględniać wymagania jej producenta w zakresie zapewnienia właściwego stanu technicznego.

Broń palna podlega okresowym przeglądom stanu technicznego przewidzianym przez producenta. W przypadku stwierdzenia uszkodzenia broni palnej jej naprawa i dokonywanie przeróbek mogą być przeprowadzone wyłącznie przez osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje zawodowe.

Wyposażenie niezbędne do wykonywania czynności służbowych przez funkcjonariusza obejmuje środki ochrony indywidualnej i wyposażenie taktyczne, sprzęt specjalistyczny, sprzęt sportowy i środki higieny osobistej. Normy wyposażenia określa załącznik do rozporządzenia.

Wyposażenie, o którym mowa w ust. 1, jest przyznawane na polecenie kierownika komórki organizacyjnej, w której funkcjonariusz pełni służbę.

Wyposażenie, o którym mowa w ust. 1, powinno być użytkowane zgodnie z przeznaczeniem.

Środki ochrony indywidualnej przyznaje się funkcjonariuszowi wykonującemu zadania służbowe w warunkach zagrażających bezpieczeństwu i w przypadku występowania w środowisku czynników szkodliwych dla zdrowia.

Środki higieny osobistej przyznaje się funkcjonariuszowi wykonującemu zadania służbowe powodujące intensywne brudzenie lub gdy charakter wykonywanych zadań ze względów higieniczno-sanitarnych wymaga ich przydzielenia.

Do przyznawania środków ochrony indywidualnej stosuje się przepisy działu dziesiątego rozdziału IX ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2023 r. poz. 1465 oraz z 2024 r. poz. 878).

W związku z realizacją zadań i czynności, o których mowa w art. 2 ust. 2 ustawy, funkcjonariuszowi mogą zostać przyznane środki przymusu bezpośredniego określone w art. 12 ust. 1 pkt 2, 5, 7, 9 i 11, pkt 12 lit. a, pkt 13, 17 i 18, pkt 19 z wyłączeniem materiałów wybuchowych i pkt 20 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej.

Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej oraz Zastępcy Szefa Krajowej Administracji Skarbowej mogą zostać przyznane środki przymusu bezpośredniego określone w art. 12 ust. 1 pkt 2 i 7, pkt 12 lit. a i pkt 13 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej.

Środki przymusu bezpośredniego przyznane funkcjonariuszowi przed dniem 1 marca 2017 r. uznaje się za przyznane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

Środki przymusu bezpośredniego mogą być przyznane funkcjonariuszowi, który przed dniem 1 marca 2017 r. odbył szkolenia dla funkcjonariuszy celnych albo pracowników wyodrębnionych komórek organizacyjnych kontroli skarbowej, zgodnie z dotychczasowymi przepisami, w zakresie:

- udokumentowane zaświadczeniem o ich pozytywnym ukończeniu.