Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 10 grudnia 2024 r. w sprawie zapotrzebowania na szczepionki służące do przeprowadzania szczepień obowiązkowych¹⁾

Główny Inspektor Sanitarny do dnia 30 czerwca każdego roku sporządza i przekazuje ministrowi właściwemu do spraw zdrowia ilościowe zapotrzebowanie na szczepionki dla terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwane dalej „zapotrzebowaniem krajowym”.

Zapotrzebowanie krajowe zawiera oszacowanie liczby szczepionek, która jest niezbędna dla zapewnienia nieprzerwanego zaopatrzenia świadczeniodawców w te szczepionki, obejmujące okres od dnia sporządzenia tego zapotrzebowania do dnia:

Do zapotrzebowania krajowego Główny Inspektor Sanitarny dołącza uzasadnienie, które zawiera dane lub informacje o:

Zapotrzebowanie krajowe może być w każdym czasie z inicjatywy Głównego Inspektora Sanitarnego lub ministra właściwego do spraw zdrowia aktualizowane w każdym z okresów wskazanych w ust. 2.

Główny Inspektor Sanitarny przekazuje do dnia 21 grudnia roku poprzedzającego realizację programu szczepień ochronnych, o którym mowa w art. 17 ust. 11 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, zwanego dalej „PSO”, do dyrektora Centralnej Bazy Rezerw Sanitarno-Przeciwepidemicznych prognozę dystrybucji szczepionek objętych zapotrzebowaniem krajowym w podziale na województwa dla poszczególnych kwartałów realizacji PSO.

Prognoza dystrybucji szczepionek, o której mowa w ust. 1, może być w każdym czasie aktualizowana z inicjatywy Głównego Inspektora Sanitarnego lub ministra właściwego do spraw zdrowia.

Właściwy terytorialnie państwowy powiatowy inspektor sanitarny, uwzględniając zapotrzebowania na szczepionki składane przez świadczeniodawców oraz liczbę poszczególnych rodzajów szczepionek, które są dostępne w magazynie powiatowej stacji sanitarno-epidemiologicznej, sporządza bieżące ilościowe zapotrzebowania na szczepionki dla obszaru powiatu wraz z harmonogramem dostaw, przechowywania i dystrybucji szczepionek, które przekazuje do właściwego terytorialnie państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego.

Państwowy wojewódzki inspektor sanitarny, uwzględniając zapotrzebowania na szczepionki składane przez państwowych powiatowych inspektorów sanitarnych oraz liczbę poszczególnych rodzajów szczepionek, które są dostępne w magazynie wojewódzkiej stacji sanitarno-epidemiologicznej, sporządza bieżące ilościowe zapotrzebowania na szczepionki dla obszaru województwa wraz z harmonogramem dostaw, przechowywania i dystrybucji szczepionek, które przekazuje do dyrektora Centralnej Bazy Rezerw Sanitarno-Przeciwepidemicznych.

Państwowi powiatowi inspektorzy sanitarni, państwowi wojewódzcy inspektorzy sanitarni oraz dyrektor Centralnej Bazy Rezerw Sanitarno-Przeciwepidemicznych monitorują na bieżąco, nie rzadziej niż raz w miesiącu, z wykorzystaniem Elektronicznego Systemu Nadzoru nad Dystrybucją Szczepionek (ESNDS), zwanego dalej „systemem teleinformatycznym ESNDS”, rodzaje, liczbę, numery seryjne oraz terminy ważności szczepionek przechowywanych w magazynach kierowanych przez nich powiatowych stacji sanitarno-epidemiologicznych, wojewódzkich stacji sanitarno-epidemiologicznych i Centralnej Bazy Rezerw Sanitarno-Przeciwepidemicznych.

Podmioty, o których mowa w ust. 1, sporządzają sprawozdania, w których wskazują błędy, które wystąpiły w związku z generowaniem raportów z rodzajów, liczby, numerów seryjnych oraz terminów ważności posiadanych szczepionek, przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego ESNDS.

Sprawozdania, o których mowa w ust. 2, są przekazywane Głównemu Inspektorowi Sanitarnemu niezwłocznie, nie później niż w następnym dniu roboczym po dniu, w którym stwierdzono wystąpienie błędów, o których mowa w ust. 2.