§ 1. PDF ↗
W rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 17 sierpnia 2018 r. w sprawie wykazu substancji psychotropowych, środków odurzających oraz nowych substancji psychoaktywnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1665 oraz z 2023 r. poz. 744) wprowadza się następujące zmiany:
w załączniku nr 1 do rozporządzenia „WYKAZ SUBSTANCJI PSYCHOTROPOWYCH Z PODZIAŁEM NA GRUPY, O KTÓRYCH MOWA W ART. 32 USTAWY Z DNIA 29 LIPCA 2005 R. O PRZECIWDZIAŁANIU NARKOMANII”:
w części 1 „SUBSTANCJE PSYCHOTROPOWE GRUPY I-P” w tabeli uchyla się lp. 51,
w części 2 „SUBSTANCJE PSYCHOTROPOWE GRUPY II-P” w tabeli:
| 19 | KETAMINA | 2-(2-chlorofenylo)-2-(metyloamino)--cykloheksanon | ||
| 77 | 3-MMC | 3-metylometkatynon | 1-(3-metylofenylo)-2-(metyloamino)propan-1-on | |
| 78 | ADB-BUTINACA | N-[1-(aminokarbonylo)-2,2-dimetylopropylo]-1-butylo-1H-indazolo-3-karboksyamid | ||
w załączniku nr 2 do rozporządzenia „WYKAZ ŚRODKÓW ODURZAJĄCYCH Z PODZIAŁEM NA GRUPY, O KTÓRYCH MOWA W ART. 31 USTAWY Z DNIA 29 LIPCA 2005 R. O PRZECIWDZIAŁANIU NARKOMANII, ORAZ ZE WSKAZANIEM ŚRODKÓW ODURZAJĄCYCH GRUPY IV-N DOPUSZCZONYCH DO STOSOWANIA W LECZNICTWIE ZWIERZĄT ZGODNIE Z ART. 33 UST. 2 TEJ USTAWY” w części 1 „ŚRODKI ODURZAJĄCE GRUPY I-N” w tabeli dodaje się lp. 208-210 w brzmieniu:
| 208 | ETAZEN | 2-[(4-etoksyfenylo)metylo]-N,N-dietylo-1H-benzimidazolo-1-etanoamina | ||
| 209 | 2-METYLO-AP-237 | 2-MAP | 1-[2-metylo-4-(3-fenylo-2-propen-1-ylo)-1-piperazynylo]-1-butanon | |
| 210 | ETONITAZEPINA | 2-[(4-etoksyfenylo)metylo]-5-nitro-1-(2-pirolidyn-1-yloetylo)-1H--benzimidazol | ||
w załączniku nr 3 do rozporządzenia „WYKAZ NOWYCH SUBSTANCJI PSYCHOAKTYWNYCH”:
w części 1 „Wykaz nowych substancji psychoaktywnych z określeniem ich nazw i oznaczeń chemicznych” w tabeli:
| 58 | 1V-LSD | Dietyloamid kwasu 1-walerylo-d-lizergowego | (6aR,9R)-N,N-dietylo-7-metylo-4-pentanoilo-4,6,6a,7,8,9-heksahydroindolo[4,3-fg]chinolino-9-karboksyamid | |
dodaje się część 8 w brzmieniu:
Pochodne arylocykloheksyloaminy - grupa VII-NPS
Każdy związek pochodzący od arylocykloheksyloaminy zawierający w strukturze cząsteczki element A (którego szczegółowa budowa jest określona w punkcie 8.1) połączony z elementem B (którego szczegółowa budowa jest określona w punkcie 8.2), o maksymalnej łącznej masie cząsteczkowej 500 u, oraz sole tych związków, o ile ich istnienie jest możliwe.
ELEMENT A
patrz oryginał
ELEMENT B
patrz oryginał
ELEMENT A
element A może zawierać następujące układy cykliczne: fenyl-, pirolil-, pirydyl-, tiofuranyl-, furyl-, mety-lenodioksyfenyl-, etylenodioksyfenyl-, dihydrobenzofuranyl-, benzotiofenyl-.
Układy cykliczne elementu A:
patrz oryginał
atom wodoru w układach cyklicznych elementu A, o których mowa w lit. a, może być podstawiony w dowolnej pozycji (jednej lub kilku) podstawnikiem R w postaci atomu fluoru, chloru, bromu, jodu lub następujących grup: hydroksylowej, tiolowej, alkilowej (zawierającej do 6 atomów węgla, tj. do C6), alkoksylowej (do C6), alkilosulfanylowej (do C6), aminowej, przy czym możliwe jest utworzenie połączenia między podstawnikiem R a pierścieniem cykloheksylowym elementu B prowadzące do powstania układu cyklicznego. Tak utworzone układy cykliczne mogą zawierać do sześciu atomów (nie licząc atomów wodoru).
ELEMENT B:
podstawnikami R1 i R2, zlokalizowanymi przy atomie azotu, mogą być atom wodoru lub następujące grupy: alkilowa (do C6), cykloalkilowa (do C6), alkenylowa (do C6), alkinylowa (do C6). Ponadto podstawniki te mogą tworzyć układ cykliczny, w którym atom azotu jest zawarty w strukturze pierścienia pirolilowego, pirolidynylowego, piperydynylowego, morfolinylowego. Tak utworzone układy cykliczne mogą zawierać atomy węgla, tlenu, azotu, przy czym liczba atomów w pierścieniu może wynosić do siedmiu atomów. Układy cykliczne mogą być dalej podstawione, o ile jest to chemicznie możliwe, atomami: wodoru, fluoru, chloru, bromu, jodu lub następującymi grupami: hydroksylową, alkilową (do C6), fenylową. Wyżej wymienione podstawniki R1 i R2 mogą być dalej podstawione w każdej możliwej kombinacji, o ile jest to chemicznie możliwe, atomami lub połączeniami atomów węgla, wodoru, azotu, tlenu. Otrzymane w ten sposób nowe podstawniki mogą mieć najdłuższy łańcuch zawierający maksymalnie do dziewięciu atomów (nie licząc atomów wodoru i atomów w układzie cyklicznym),
podstawnikiem R3 może być (w dowolnej pozycji -jednej lub kilku) atom wodoru lub grupa alkilowa (do C6), alkoksylowa (do C6), hydroksylowa, fenyloalkilowa (w łańcuchu alkilowym Cl do C4), grupa okso.”.