Ustawa z dnia 25 lipca 2025 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa lub kluczowych inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa lub bezpieczeństwa publicznego oraz ustanawiania stref ochronnych terenów zamkniętych

Ustawa określa:

Ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o:

Strategiczne inwestycje w zakresie potrzeb obronności państwa oraz kluczowe inwestycje są celami publicznymi w rozumieniu ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1145, 1222, 1717 i 1881 oraz z 2025 r. poz. 1077 i 1080).

Przepisów ustawy nie stosuje się do obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1125 oraz z 2025 r. poz. 409).

Do strategicznych inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa ani kluczowych inwestycji nie stosuje się przepisów działów III i V ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2024 r. poz. 1112, 1881 i 1940).

Do strategicznych inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa ani kluczowych inwestycji nie stosuje się przepisów działu IX ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne (Dz. U. z 2025 r. poz. 960).

Do zamówień udzielanych przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej, związanych z zakupem bezzałogowych statków powietrznych i bezzałogowych systemów uzbrojenia oraz środków zwalczania bezzałogowych statków powietrznych i środków zwalczania bezzałogowych systemów uzbrojenia, które zostały przetestowane w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej i otrzymały pozytywną rekomendację w wyniku tych testów – jeżeli Minister Obrony Narodowej wyraził zgodę na ich zakup, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 oraz z 2025 r. poz. 620, 769 i 794).

Organem wyższego stopnia w stosunku do wojewody w sprawach dotyczących strategicznych inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa jest minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa.

Dopuszczalne poziomy hałasu dla terenów zamkniętych w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2024 r. poz. 1151 i 1824 oraz z 2025 r. poz. 1019), ustalonych przez:

Dopuszczalne poziomy hałasu, o których mowa w ust. 1, nie obejmują hałasu powodowanego przez starty, lądowania i przeloty statków powietrznych oraz linie elektroenergetyczne.

Wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa do właściwego miejscowo wojewody składa inwestor strategicznej inwestycji.

Wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa może odnosić się do całości albo części tej inwestycji.

Wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa inwestor strategicznej inwestycji składa w postaci papierowej, w dwóch egzemplarzach, albo w postaci elektronicznej, opatrując wniosek kwalifikowanym podpisem elektronicznym.

Wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa zawiera:

Właściwe organy lub podmioty wydają opinie, o których mowa w ust. 1 pkt 14, w terminie nie dłuższym niż 21 dni od dnia otrzymania wniosku o wydanie opinii. Niewydanie opinii w tym terminie traktuje się jako brak zastrzeżeń do wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa.

Właściwy regionalny dyrektor ochrony środowiska w opinii, o której mowa w ust. 1 pkt 14 lit. j, stwierdza, czy realizacja strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa może potencjalnie znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000 lub obszary znajdujące się na liście, o której mowa w art. 27 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.

W przypadku stwierdzenia, że realizacja strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa może potencjalnie znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000 lub obszary znajdujące się na liście, o której mowa w art. 27 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, właściwy regionalny dyrektor ochrony środowiska, w opinii, o której mowa w ust. 1 pkt 14 lit. j, określa, we współpracy z inwestorem strategicznej inwestycji, działania minimalizujące te oddziaływania lub rozwiązania alternatywne.

Jeżeli dla realizacji strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa nie określono rozwiązań alternatywnych ani nie można określić działań minimalizujących lub jeżeli mimo ich zastosowania ta inwestycja nadal będzie znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000 lub obszary znajdujące się na liście, o której mowa w art. 27 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, właściwy regionalny dyrektor ochrony środowiska określa w opinii, o której mowa w ust. 1 pkt 14 lit. j, zakres, miejsce, termin i sposób wykonania kompensacji przyrodniczej dla realizacji strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa.

Opinie, o których mowa w ust. 1 pkt 14, zastępują uzgodnienia, pozwolenia, opinie, zgody lub stanowiska właściwych organów lub podmiotów, wymagane odrębnymi przepisami dla strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa.

Jeżeli w celu przeprowadzenia pomiarów, badań lub innych prac niezbędnych do sporządzenia wniosku o wydanie decyzji, o której mowa w art. 5 ust. 1, polegających w szczególności na wykonaniu badań archeologicznych, geologicznych, hydrogeologicznych lub określeniu geotechnicznych warunków posadowienia obiektu, konieczne jest wejście na teren cudzej nieruchomości, inwestor strategicznej inwestycji może wystąpić z wnioskiem do właściwego miejscowo wojewody o wydanie decyzji o zezwoleniu na wejście na teren tej nieruchomości.

Przed wystąpieniem z wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu, o której mowa w ust. 1, inwestor strategicznej inwestycji jest obowiązany wystąpić do właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości o zgodę na wejście na teren tej nieruchomości oraz uzgodnić z nim przewidywane sposób, zakres i terminy korzystania z nieruchomości.

Przed wystąpieniem z wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu, o której mowa w ust. 1, inwestor strategicznej inwestycji jest obowiązany wystąpić o zgodę na wejście na teren nieruchomości oraz uzgodnić przewidywany sposób, zakres i terminy korzystania z nieruchomości z właściwym:

W przypadku nieuzyskania zgody, o której mowa w ust. 2 albo 3, w terminie 30 dni od dnia otrzymania odpowiednio przez właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, właściwego zarządcę drogi, właściwego zarządcę infrastruktury kolejowej lub inny właściwy podmiot zarządzający obszarem kolejowym albo właściwego zarządzającego lotniskiem, wystąpienia inwestora strategicznej inwestycji o taką zgodę, wojewoda wydaje decyzję o zezwoleniu, o której mowa w ust. 1.

Wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu, o której mowa w ust. 1, zawiera:

Decyzja o zezwoleniu, o której mowa w ust. 1, określa sposób, zakres i terminy korzystania z nieruchomości.

W przypadku nieuregulowanego stanu prawnego nieruchomości, o której mowa w ust. 1, lub braku w ewidencji gruntów i budynków danych pozwalających na ustalenie właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, o której mowa w ust. 1, przepisów ust. 2 i ust. 5 pkt 5 nie stosuje się, a wojewoda wydaje decyzję o zezwoleniu, o której mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku przez inwestora strategicznej inwestycji.

Sposób, zakres i terminy korzystania z nieruchomości uzgodnione na podstawie ust. 2 albo 3 albo określone w decyzji o zezwoleniu, o której mowa w ust. 1, nie mogą powodować:

Decyzję o zezwoleniu, o której mowa w ust. 1, wydaje się na czas określony, nie dłuższy niż 12 miesięcy.

Inwestor strategicznej inwestycji po zakończeniu pomiarów, badań lub innych prac, o których mowa w ust. 1, jest obowiązany przywrócić nieruchomość do stanu poprzedniego. Jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego nie jest możliwe, właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości przysługuje odszkodowanie.

Decyzję w zakresie odszkodowania wydaje wojewoda. Obowiązek zapłaty odszkodowania obciąża inwestora strategicznej inwestycji. Inwestor strategicznej inwestycji, na podstawie odrębnego porozumienia zawartego z wojewodą, pokrywa koszty ustalenia wysokości odszkodowania.

Odszkodowanie odpowiada wartości poniesionych szkód. Jeżeli wskutek poniesionych szkód zmniejszy się wartość nieruchomości, w odszkodowaniu uwzględnia się kwotę odpowiadającą temu zmniejszeniu.

Decyzję o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa, na wniosek inwestora strategicznej inwestycji, wydaje właściwy miejscowo wojewoda w terminie do 90 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa.

W przypadku strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa realizowanej na obszarze dwóch lub większej liczby województw decyzję o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa wydaje wojewoda, na którego obszarze właściwości znajduje się większy obszar terenu tej inwestycji.

Do terminu, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się okresów doręczenia z wykorzystaniem publicznej usługi hybrydowej w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1045 i 1841), terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania ani okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.

Wojewoda zawiadamia o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa:

W przypadku nieuregulowanego stanu prawnego nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa lub braku w ewidencji gruntów i budynków danych pozwalających na ustalenie właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, oraz w przypadku gdy właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie żyją, a ich spadkobiercy nie wykazali prawa do spadku, do zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa przepis ust. 1 pkt 4 stosuje się odpowiednio.

W zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, oraz obwieszczeniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, zamieszcza się:

W przypadku gdy po doręczeniu zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, nastąpi:

Niedokonanie zgłoszenia zgodnie z ust. 4 i prowadzenie postępowania bez udziału nowego właściciela lub użytkownika wieczystego nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania.

Od dnia doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1:

Przepisów ust. 6 pkt 2–5 nie stosuje się do postępowań, o których mowa w tych przepisach, prowadzonych na wniosek inwestorów strategicznej inwestycji.

Na wniosek strony postępowania, po uzyskaniu zgody inwestora strategicznej inwestycji, organ prowadzący postępowanie w sprawach, o których mowa w ust. 6 pkt 2–5, w odniesieniu do nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa, podejmie zawieszone postępowanie.

Czynność prawna dokonana z naruszeniem zakazu, o którym mowa w ust. 6 pkt 1, jest nieważna.

Decyzja o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa zawiera:

Do ograniczeń w korzystaniu, o których mowa w ust. 1 pkt 10 lit. i, przepisy art. 124 ust. 4–7 i art. 124a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami stosuje się odpowiednio.

W decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa wskazuje się właściwą jednostkę organizacyjną podległą Ministrowi Obrony Narodowej, Służbę Kontrwywiadu Wojskowego albo Służbę Wywiadu Wojskowego, która otrzymuje z mocy prawa, w trwały zarząd nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa, z przeznaczeniem pod realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa.

Wojewoda doręcza decyzję o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa wnioskodawcy na adres wskazany we wniosku. Właścicielom i użytkownikom wieczystym nieruchomości objętych decyzją o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa zawiadomienie o wydaniu decyzji wojewoda wysyła na adresy wskazane w ewidencji gruntów i budynków. Doręczenie zawiadomienia na adres wskazany w ewidencji gruntów i budynków nieruchomości jest skuteczne. Właściwe miejscowo jednostki samorządu terytorialnego objęte decyzją o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa wojewoda zawiadamia o wydaniu decyzji, wysyłając zawiadomienie na adres siedziby. Pozostałe strony wojewoda zawiadamia o jej wydaniu, w drodze obwieszczenia, w urzędzie wojewódzkim i urzędach gmin właściwych ze względu na realizację inwestycji oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronach podmiotowych tych urzędów.

W przypadku nieuregulowanego stanu prawnego nieruchomości objętych decyzją o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa lub braku w ewidencji gruntów i budynków danych pozwalających na ustalenie właściciela lub użytkownika wieczystego tej nieruchomości, oraz w przypadku gdy właściciel lub użytkownik wieczysty tej nieruchomości nie żyją, a ich spadkobiercy nie wykazali prawa do spadku, do zawiadomienia o decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa przepis ust. 4 zdanie piąte stosuje się odpowiednio.

Zawiadomienie oraz obwieszczenie o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa zawiera informację o miejscu i terminie, w których strony mogą zapoznać się z treścią decyzji.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 4 zdanie piąte, uważa się za skuteczne po upływie 14 dni od dnia, w którym nastąpiło obwieszczenie w urzędzie wojewódzkim.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 4 zdanie drugie, oraz obwieszczenie, o którym mowa w ust. 4 zdanie piąte, zawierają pouczenie o terminie do wniesienia odwołania od decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa.

Przepisy ust. 4–8 stosuje się odpowiednio do doręczenia decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa, wydanej przez organ wyższego stopnia i zawiadomienia stron o jej wydaniu.

Przepisy ust. 4–8 stosuje się odpowiednio do:

Do zmiany decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa stosuje się odpowiednio przepis art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, z tym że zgodę wyraża wyłącznie strona, która złożyła wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa.

Nie można uzależniać wydania decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa od spełnienia świadczeń lub warunków nieprzewidzianych odrębnymi przepisami.

Od decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa stronie służy odwołanie do organu wyższego stopnia.

Odwołanie od decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa wnosi się odpowiednio w terminie:

Odwołanie od decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania tego odwołania.

Odwołanie od decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa zawiera zarzuty odnoszące się do decyzji, określa istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazuje dowody uzasadniające to żądanie.

Do terminu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się okresów doręczenia z wykorzystaniem publicznej usługi hybrydowej w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych, terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania ani okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.

W postępowaniu przed organem odwoławczym oraz sądem administracyjnym nie można uchylić decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa w całości ani stwierdzić jej nieważności, gdy wadą dotknięta jest tylko część tej decyzji.

Nie stwierdza się nieważności ostatecznej decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa, jeżeli wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji został złożony po upływie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, a inwestor strategicznej inwestycji rozpoczął budowę. Przepis art. 158 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie do skarg na decyzje o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 i 1685 oraz z 2025 r. poz. 769), z wyłączeniem art. 61 § 3 tej ustawy, z tym że:

W przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa po upływie 30 dni od dnia rozpoczęcia budowy, sąd administracyjny może stwierdzić jedynie, że decyzja narusza prawo z przyczyn, o których mowa w art. 145 lub art. 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego.

W sprawach dotyczących zezwolenia na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, z wyjątkiem art. 55. Na podstawie ostatecznej decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa można rozpocząć roboty budowlane. Decyzja taka uprawnia do wydania przez właściwy organ dziennika budowy.

W postępowaniu w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa przepisów art. 30 § 5, art. 34, art. 97 § 1 pkt 1–3a, art. 135 ani art. 159 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się.

W przypadkach określonych w art. 30 § 5 i art. 34 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, odpowiednio wojewoda lub organ wyższego stopnia w stosunku do wojewody wyznacza z urzędu przedstawiciela uprawnionego do działania w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa, jeżeli jest to konieczne do przeprowadzenia postępowania.

W sprawach dotyczących zezwolenia na realizację strategicznych inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa związanych z zabezpieczeniem medycznym Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej i wojsk państw sojuszniczych nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 146, z późn. zm.3) ) ani ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2025 r. poz. 450, 620 i 637) dotyczących krajowych i wojewódzkich planów transformacji oraz wydawania opinii o celowości inwestycji.

W sprawach dotyczących zezwolenia na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ani ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz. U. z 2024 r. poz. 278).

Do wydania warunków przyłączenia do sieci, o których mowa w art. 7 ust. 3a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 266, z późn. zm.4) ), nie jest wymagane posiadanie przez inwestora strategicznej inwestycji tytułu prawnego do korzystania z nieruchomości, do których paliwa gazowe, wodór lub energia mają być dostarczane. W razie braku technicznych warunków przyłączenia wynikających z braku niezbędnych zdolności przesyłowych sieci przedsiębiorstwo energetyczne określi planowany termin oraz warunki wykonania niezbędnej rozbudowy lub przebudowy sieci, a także termin i szacunkowy koszt przyłączenia.

Warunki, o których mowa w ust. 6, mają odpowiednie zastosowanie do przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego i wniosku inwestora strategicznej inwestycji o przyłączenie do sieci wodociągowo-kanalizacyjnej.

Do strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa, wobec której została wydana decyzja o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa, nie stosuje się przepisów odrębnych ustaw w zakresie, w jakim uzależniają one przygotowanie lub realizację tej inwestycji lub jej części od uzyskania decyzji administracyjnej lub innego rozstrzygnięcia, chyba że inwestor strategicznej inwestycji wystąpi o ich wydanie.

Zmiana oznaczenia w ewidencji gruntów i budynków dotycząca nieruchomości objętej decyzją o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa, dokonana po wydaniu tej decyzji, wynikająca w szczególności z podziału nieruchomości, scalenia i podziału nieruchomości, scalenia i wymiany gruntów lub aktualizacji operatu ewidencyjnego, nie stanowi przeszkody do realizacji robót budowlanych.

W przypadku gdy decyzja o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa wydana na wniosek inwestora strategicznej inwestycji będącego jednostką organizacyjną podległą Ministrowi Obrony Narodowej, Służbą Kontrwywiadu Wojskowego albo Służbą Wywiadu Wojskowego dotyczy nieruchomości pozostającej w zarządzie Lasów Państwowych, nieruchomość ta z mocy prawa przechodzi nieodpłatnie w trwały zarząd właściwego podmiotu, o którym mowa w art. 21 ust. 5 pkt 1 lub 2. W przypadku gdy inwestorem strategicznej inwestycji jest jednostka organizacyjna nadzorowana przez Ministra Obrony Narodowej, zarząd Lasów Państwowych na nieruchomości wygasa z dniem wystąpienia skutku, o którym mowa w art. 21 ust. 5 pkt 3.

Lasy Państwowe zarządzające nieruchomością objętą decyzją o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa są obowiązane do dokonania nieodpłatnie wycinki drzew i krzewów w wieku powyżej 20 lat oraz ich uprzątnięcia w terminie ustalonym w odrębnym porozumieniu między Lasami Państwowymi a inwestorem strategicznej inwestycji, nie dłuższym niż 30 dni od dnia zawarcia porozumienia. Porozumienie zawiera się w terminie 14 dni od dnia złożenia przez inwestora strategicznej inwestycji wniosku o jego zawarcie.

Koszty wycinki drzew i krzewów w wieku do 20 lat oraz ich uprzątnięcia ponosi inwestor strategicznej inwestycji.

Drewno pozyskane z wycinki drzew i krzewów nieodpłatnie staje się własnością Lasów Państwowych.

Do gruntów rolnych i leśnych objętych decyzjami o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych.

Do usuwania drzew i krzewów znajdujących się na nieruchomościach objętych decyzją o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa, z wyjątkiem drzew i krzewów usuwanych z nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków, z uwzględnieniem art. 5 ust. 3–5, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody w zakresie obowiązku uzyskiwania zezwoleń na ich usunięcie, opłat z tym związanych oraz wykonywania nasadzeń zastępczych i kompensacji przyrodniczej. 3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2024 r. poz. 858, 1222, 1593, 1615 i 1915 oraz z 2025 r. poz. 129, 304, 620, 637 i 779. 4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2024 r. poz. 834, 859, 1847 i 1881 oraz z 2025 r. poz. 303 i 759.

Wykaz kluczowych inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa, w tym inwestycji realizowanych w ramach programu „Narodowy Program Odstraszania i Obrony – Tarcza Wschód”, oraz kluczowych inwestycji w zakresie potrzeb bezpieczeństwa publicznego, wraz z przypisanymi do nich inwestorami kluczowych inwestycji, określa Minister Obrony Narodowej, w formie decyzji zawierającej informacje niejawne, z tym że wykaz kluczowych inwestycji w zakresie potrzeb:

W decyzji, o której mowa w ust. 1, Minister Obrony Narodowej, w przypadku kluczowej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa, realizowanej przez inwestora kluczowej inwestycji, o którym mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 lit. a i g, Służbę Kontrwywiadu Wojskowego lub Służbę Wywiadu Wojskowego, która jest konieczna i odpowiednia do ochrony istotnego interesu bezpieczeństwa państwa, uznaje, że inwestycja ta realizuje istotny interes bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych.

We wniosku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, minister właściwy do spraw wewnętrznych, w przypadku kluczowej inwestycji w zakresie potrzeb bezpieczeństwa publicznego, która jest konieczna i odpowiednia do ochrony istotnego interesu bezpieczeństwa państwa, uznaje, że inwestycja ta realizuje istotny interes bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych.

Inwestor kluczowej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa, o którym mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 lit. g, może być wskazany w programie „Narodowy Program Odstraszania i Obrony – Tarcza Wschód”.

Niejawne wyciągi z wykazów, o których mowa w ust. 1, są przekazywane do właściwych miejscowo wojewodów, wojewódzkich inspektorów nadzoru budowlanego, dyrektorów regionalnych dyrekcji Lasów Państwowych oraz regionalnych dyrektorów ochrony środowiska.

Kluczowe inwestycje w zakresie potrzeb obronności państwa są realizowane całkowicie w granicach ustalonego przez Ministra Obrony Narodowej, Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Szefa Służby Wywiadu Wojskowego lub ministra właściwego do spraw aktywów państwowych terenu zamkniętego, będącego odpowiednio w trwałym zarządzie jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej, Służby Kontrwywiadu Wojskowego albo Służby Wywiadu Wojskowego lub stanowiącego własność lub użytkowanie wieczyste jednostek organizacyjnych nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej albo stanowiącego własność lub użytkowanie wieczyste spółek przemysłowego potencjału obronnego.

Kluczowe inwestycje w zakresie potrzeb bezpieczeństwa publicznego są realizowane całkowicie w granicach ustalonego przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Szefa Agencji Wywiadu terenu zamkniętego, będącego odpowiednio w trwałym zarządzie lub stanowiącego własność lub użytkowanie wieczyste podmiotów, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 lit. b–e.

W sprawach dotyczących kluczowych inwestycji nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, z wyjątkiem art. 28–31, art. 54 i art. 55.

Do kluczowych inwestycji stosuje się przepisy art. 11 ust. 6 i 7.

W sprawach dotyczących kluczowych inwestycji związanych z zabezpieczeniem medycznym Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej i wojsk państw sojuszniczych nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych ani ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej dotyczących krajowych i wojewódzkich planów transformacji oraz wydawania opinii o celowości inwestycji.

W sprawach dotyczących kluczowych inwestycji nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ani ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji.

W przypadku gdy realizacja kluczowej inwestycji jest planowana w granicach obszaru Natura 2000 lub obszaru znajdującego się na liście, o której mowa w art. 27 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, albo realizacja kluczowej inwestycji może potencjalnie znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000 lub obszary znajdujące się na liście, o której mowa w art. 27 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, inwestor kluczowej inwestycji przekazuje właściwemu regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska informacje, o których mowa w art. 19 ust. 1.

Właściwy regionalny dyrektor ochrony środowiska, w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji wskazanych w ust. 1, stwierdza, w drodze postanowienia, czy realizacja kluczowej inwestycji może potencjalnie znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000 lub obszary znajdujące się na liście, o której mowa w art. 27 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.

W przypadku stwierdzenia, że realizacja kluczowej inwestycji może potencjalnie znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000 lub obszary znajdujące się na liście, o której mowa w art. 27 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, właściwy regionalny dyrektor ochrony środowiska w postanowieniu, o którym mowa w ust. 2, określa, przy współpracy z inwestorem kluczowej inwestycji, działania minimalizujące te oddziaływania lub rozwiązania alternatywne.

Jeżeli dla realizacji kluczowej inwestycji nie określono rozwiązań alternatywnych ani nie można określić działań minimalizujących lub jeżeli mimo ich zastosowania ta inwestycja nadal będzie znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000 lub obszary znajdujące się na liście, o której mowa w art. 27 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, właściwy regionalny dyrektor ochrony środowiska określa w postanowieniu, o którym mowa w ust. 2, zakres, miejsce, termin i sposób wykonania kompensacji przyrodniczej dla realizacji kluczowej inwestycji.

Do kluczowych inwestycji, wobec których złożono zawiadomienie, o którym mowa w art. 16, nie stosuje się przepisów odrębnych ustaw w zakresie, w jakim uzależniają one przygotowanie lub realizację tej inwestycji lub jej części od uzyskania decyzji administracyjnej lub innego rozstrzygnięcia, chyba że inwestor kluczowej inwestycji wystąpi o ich wydanie.

Do gruntów rolnych i leśnych objętych zawiadomieniem, o którym mowa w art. 16, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych.

Do usuwania drzew i krzewów znajdujących się na nieruchomościach objętych zawiadomieniem, o którym mowa w art. 16, z wyjątkiem drzew i krzewów usuwanych z nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków, z uwzględnieniem art. 17 ust. 2–4, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody w zakresie obowiązku uzyskiwania zezwoleń na ich usunięcie, opłat z tym związanych oraz wykonywania nasadzeń zastępczych i kompensacji przyrodniczej.

Zawiadomienie, o którym mowa w art. 16, zawiera w szczególności:

Zawiadomienia składa się wyłącznie w postaci papierowej.

Zawiadomienie należy złożyć przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych.

Zawiadomienie właściwego miejscowo wojewody i wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego stanowi podstawę do rozpoczęcia robót budowlanych, z tym że inwestor kluczowej inwestycji nie może rozpocząć tych robót przed wydaniem przez właściwego regionalnego dyrektora ochrony środowiska postanowienia, o którym mowa w art. 17 ust. 2, albo przed upływem terminu na jego wydanie. W przypadku, o którym mowa w art. 17 ust. 3 lub 4, obowiązki wynikające z postanowienia, o którym mowa w art. 17 ust. 2, są wiążące dla realizacji kluczowej inwestycji.

Z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa stała się ostateczna, zatwierdza się podział nieruchomości. Mapy z projektami podziału nieruchomości stanowią integralną część decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa.

Linie rozgraniczające teren inwestycji, ustalone w decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa, stanowią linie podziału nieruchomości w zakresie, w jakim inwestor strategicznej inwestycji wystąpił o zatwierdzenie podziału nieruchomości, przedstawiając mapy, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5.

Ostateczna decyzja o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa stanowi podstawę do dokonania wpisów w:

Wniosek o wpis w księdze wieczystej złożony przez inwestora strategicznej inwestycji realizującego strategiczną inwestycję w zakresie potrzeb obronności państwa jest wolny od opłat sądowych.

Nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 4, stają się z mocy prawa odpowiednio własnością Skarbu Państwa w:

Z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa stała się ostateczna lub został jej nadany rygor natychmiastowej wykonalności, inwestor strategicznej inwestycji ma prawo korzystania z nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 4–7 i pkt 10 lit. i.

W przypadku gdy decyzja o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa dotyczy nieruchomości, na której znajduje się rodzinny ogród działkowy lub jego część, do nabycia praw do tej nieruchomości oraz ustalenia wysokości i wypłaty odszkodowania na rzecz stowarzyszenia ogrodowego i działkowców stosuje się przepisy ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1073), dotyczące likwidacji rodzinnego ogrodu działkowego na cel publiczny.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przepisów art. 23–29 nie stosuje się.

Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania za nieruchomości, o których mowa w art. 21 ust. 5, wydaje wojewoda, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa. Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz uwzględnia się przekazane przez inwestora strategicznej inwestycji operaty szacunkowe, z uwzględnieniem art. 24. Przekazanie operatów szacunkowych przez inwestora strategicznej inwestycji do właściwego miejscowo wojewody następuje w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa stała się ostateczna lub został jej nadany rygor natychmiastowej wykonalności.

Odszkodowanie za nieruchomości, o których mowa w art. 21 ust. 5, przysługuje właścicielom nieruchomości, użytkownikom wieczystym nieruchomości, osobom oraz podmiotom, którym przysługuje do nieruchomości ograniczone prawo rzeczowe.

Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania wydaje się w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa stała się ostateczna.

Jeżeli decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa został nadany rygor natychmiastowej wykonalności, decyzję ustalającą wysokość odszkodowania wydaje się w terminie 60 dni od dnia nadania tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.

Jeżeli na nieruchomości lub prawie użytkowania wieczystego tej nieruchomości zostały ustanowione ograniczone prawa rzeczowe, z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa stała się ostateczna, prawa te wyłącznie w stosunku do części nieruchomości objętych decyzją wygasają, z wyłączeniem służebności przesyłu.

Jeżeli przeznaczona na strategiczną inwestycję w zakresie potrzeb obronności państwa nieruchomość stanowiąca własność Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego została oddana w użytkowanie wieczyste, użytkowanie to wygasa z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa stała się ostateczna.

Do wypłaty odszkodowania, o którym mowa w ust. 1, art. 24 ust. 4–7 oraz art. 28, jest obowiązany inwestor strategicznej inwestycji realizujący strategiczną inwestycję w zakresie potrzeb obronności państwa.

Jeżeli przemawia za tym interes publiczny lub gospodarczy, Skarb Państwa albo jednostka samorządu terytorialnego mogą zrzec się w całości albo części odszkodowania za nieruchomości, o których mowa w art. 21 ust. 5, w formie pisemnej pod rygorem nieważności. Oświadczenie to składa się do wojewody, o którym mowa w art. 7.

W przypadku zrzeczenia się odszkodowania za nieruchomości, o których mowa w art. 21 ust. 5:

Wysokość odszkodowania, o którym mowa w art. 23 ust. 1, ustala się według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa przez organ pierwszej instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje ustalenie wysokości odszkodowania.

Jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 21 ust. 5, lub prawie użytkowania wieczystego tych nieruchomości są ustanowione ograniczone prawa rzeczowe, wysokość odszkodowania przysługującego dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu zmniejsza się o kwotę równą wartości tych praw.

Suma wysokości odszkodowania przysługującego dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu, z wyłączeniem kwot, o których mowa w ust. 6 i 7, i wysokości odszkodowania z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych lub innych praw lub roszczeń ustanowionych na tej nieruchomości lub prawie użytkowania wieczystego nie może przekroczyć wartości nieruchomości lub prawa użytkowania wieczystego.

Jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 21 ust. 5, lub prawie użytkowania wieczystego tych nieruchomości jest ustanowiona hipoteka, wysokość odszkodowania z tytułu wygaśnięcia hipoteki ustala się w wysokości świadczenia głównego wierzytelności zabezpieczonej hipoteką, wraz z odsetkami zabezpieczonymi tą hipoteką. Odszkodowanie to podlega zaliczeniu na spłatę świadczenia głównego wierzytelności zabezpieczonej hipoteką wraz z odsetkami.

Kwotę odszkodowania z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych ustaloną na dzień, o którym mowa w ust. 1, wypłaca się osobom i podmiotom trzecim, którym te prawa przysługiwały.

W przypadku gdy dotychczasowy właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości objętej decyzją o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa odpowiednio wyda tę nieruchomość, lub wyda nieruchomość i opróżni lokal oraz inne pomieszczenia niezwłocznie, lecz nie później niż w terminie 30 dni od dnia:

W przypadku gdy decyzja o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa dotyczy nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym albo budynkiem, w którym został wyodrębniony lokal mieszkalny, wysokość odszkodowania, o którym mowa w art. 23 ust. 1, przysługującego dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu zamieszkałemu w tym budynku, powiększa się o kwotę 10 000 zł na pokrycie kosztów przeprowadzki.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, wierzyciel, na rzecz którego została ustanowiona hipoteka, na żądanie wojewody, o którym mowa w art. 7, ma obowiązek udzielenia informacji o wysokości świadczenia głównego wierzytelności zabezpieczonej hipoteką wraz z odsetkami zabezpieczonymi tą hipoteką.

W przypadku gdy decyzja o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa dotyczy nieruchomości, na których jest realizowana lub została zrealizowana operacja przy wykorzystaniu środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, a wywłaszczenie spowoduje brak możliwości dalszej realizacji operacji lub osiągnięcia celu operacji lub zachowania okresu związania celem operacji, ustalona decyzją co do tej nieruchomości wysokość odszkodowania uwzględnia wysokość dofinansowania przypadającego do zwrotu wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych wynikającą z nałożonych przez właściwą instytucję korekt finansowych wobec beneficjenta programu oraz zwrot nakładów finansowych ze środków własnych beneficjenta niezbędnych do realizacji operacji, osiągnięcia celu operacji lub zachowania okresu związania celem operacji.

Przed wydaniem decyzji ustalającej wysokość odszkodowania wojewoda zasięga opinii odpowiedniej instytucji zarządzającej funduszami europejskimi lub instytucji pośredniczącej zawierającej umowy o dofinansowanie, w celu uwzględnienia w kwocie odszkodowania wysokości dofinansowania przypadającego do zwrotu.

Jeżeli skutek, o którym mowa w art. 21 ust. 5, dotyczy części nieruchomości, a pozostała jej część nie nadaje się do prawidłowego wykorzystania na dotychczasowe cele, inwestor strategicznej inwestycji jest obowiązany na wniosek właściciela do nabycia części nieruchomości nienadającej się do prawidłowego wykorzystania na dotychczasowe cele.

Roszczenie, o którym mowa w ust. 1, może zostać zgłoszone w terminie 3 lat od dnia, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa stała się ostateczna.

Decyzja o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa określa termin wydania nieruchomości, opróżnienia lokali oraz innych pomieszczeń. Termin ten nie może być krótszy niż 120 dni od dnia, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa stała się ostateczna.

Do egzekucji obowiązków wynikających z decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Egzekucję obowiązku wynikającego z decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa przeprowadza się w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku od inwestora strategicznej inwestycji realizującego strategiczną inwestycję w zakresie potrzeb obronności państwa.

Wojewoda, na wniosek inwestora strategicznej inwestycji uzasadniony interesem publicznym, nadaje decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa rygor natychmiastowej wykonalności.

Decyzja, o której mowa w ust. 1:

Ostateczna decyzja o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa stanowi podstawę do wypowiedzenia, ze skutkiem natychmiastowym, umów dotyczących nieruchomości przeznaczonej na strategiczną inwestycję w zakresie potrzeb obronności państwa, w szczególności umów dzierżawy, najmu oraz użyczenia.

Za szkody rzeczywiste poniesione na skutek wypowiedzenia umów, o których mowa w ust. 1, przysługuje od inwestora strategicznej inwestycji odszkodowanie, ustalane na zasadach wynikających z ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).

Właściwa jednostka organizacyjna podległa Ministrowi Obrony Narodowej, Służba Kontrwywiadu Wojskowego albo Służba Wywiadu Wojskowego, o których mowa w art. 21 ust. 5 pkt 1 i 2, otrzymują z mocy prawa, w trwały zarząd nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa dotycząca tych nieruchomości stała się ostateczna.

Z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa stała się ostateczna, na nieruchomości lub jej części, wskazanej zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 6, z mocy prawa, wygasa trwały zarząd lub użytkowanie wieczyste ustanowione przed dniem wydania tej decyzji.

W przypadku gdy strategiczna inwestycja w zakresie potrzeb obronności państwa wymaga przejścia przez grunty stanowiące własność Skarbu Państwa pokryte wodami, w przypadku inwestycji realizowanych na śródlądowych wodach płynących, o których mowa w art. 211 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne, grunty stanowiące pas drogowy drogi publicznej lub grunty objęte obszarem kolejowym, inwestor strategicznej inwestycji realizujący strategiczną inwestycję w zakresie potrzeb obronności państwa jest uprawniony do nieodpłatnego zajęcia tych gruntów na czas realizacji tej inwestycji.

Inwestor strategicznej inwestycji realizujący strategiczną inwestycję w zakresie potrzeb obronności państwa nie później niż w terminie 30 dni przed dniem planowanego zajęcia gruntów, o których mowa w ust. 1, uzgadnia w drodze pisemnego porozumienia z właściwym podmiotem, o którym mowa w art. 212 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne, z właściwym zarządcą drogi lub właściwym zarządcą infrastruktury kolejowej lub innym właściwym podmiotem zarządzającym obszarem kolejowym, zakres, warunki i termin zajęcia tych gruntów.

W przypadku gdy decyzji o zezwoleniu na realizację strategicznej inwestycji w zakresie potrzeb obronności państwa został nadany rygor natychmiastowej wykonalności, porozumienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera się niezwłocznie.

W przypadku niezawarcia porozumienia, o którym mowa w ust. 2, w terminie 21 dni od dnia otrzymania, odpowiednio przez właściwy podmiot, o którym mowa w art. 212 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne, właściwego zarządcę drogi, właściwego zarządcę infrastruktury kolejowej lub inny właściwy podmiot zarządzający obszarem kolejowym, wniosku o jego zawarcie, inwestor strategicznej inwestycji jest uprawniony do złożenia wniosku do wojewody o wydanie decyzji określającej warunki wykonywania przysługującego inwestorowi strategicznej inwestycji prawa, o którym mowa w ust. 1.

Porozumienie, o którym mowa w ust. 2, oraz decyzja, o której mowa w ust. 4, nie mogą przewidywać opłat za wykonywanie przysługującego inwestorowi strategicznej inwestycji prawa, o którym mowa w ust. 1.

Warunki zawarte w porozumieniu, o którym mowa w ust. 2, albo określone w decyzji, o której mowa w ust. 4, nie mogą powodować:

Stronami postępowania o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 4, są wyłącznie inwestor strategicznej inwestycji oraz odpowiednio właściwy podmiot, o którym mowa w art. 212 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne, właściwy zarządca drogi, właściwy zarządca infrastruktury kolejowej lub inny właściwy podmiot zarządzający obszarem kolejowym.

W przypadku zawarcia porozumienia, o którym mowa w ust. 2, albo wydania decyzji, o której mowa w ust. 4, w stosunku do gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa pokrytych wodami przepisu art. 261 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne nie stosuje się.

Za rzeczywiste szkody poniesione na skutek zajęcia gruntów, o których mowa w ust. 1, przysługuje odszkodowanie ustalane na zasadach wynikających z ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

Do zapłaty odszkodowania, o którym mowa w ust. 9, jest obowiązany inwestor strategicznej inwestycji realizujący strategiczną inwestycję w zakresie potrzeb obronności państwa.

Wojewoda, na wniosek:

Wniosek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, składa się w postaci papierowej, w dwóch egzemplarzach, albo w postaci elektronicznej, opatrując wniosek kwalifikowanym podpisem elektronicznym.

Miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego nie stosuje się w zakresie, w jakim są sprzeczne z zakazami i ograniczeniami w zagospodarowaniu lub korzystaniu z terenów obowiązującymi na obszarze ustanowionej strefy ochronnej terenu zamkniętego.

Ustanowienie strefy ochronnej terenu zamkniętego następuje w terminie 90 dni od dnia złożenia wniosku o ustanowienie strefy ochronnej terenu zamkniętego. Przepis art. 7 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Jeżeli w związku z wydaniem aktu prawa miejscowego, o którym mowa w ust. 1, albo jego zmianą, ustanowiono właściwe dla danej strefy zakazy i ograniczenia, o których mowa w art. 38, właściciel albo użytkownik wieczysty nieruchomości może żądać od władającego terenem zamkniętym:

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, przepisy art. 36 ust. 2, 3, 5 i 6 oraz art. 37 ust. 1, 3, 5 i 9–11a ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stosuje się odpowiednio.

Wojewoda przekazuje wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta) właściwemu ze względu na obszar, na którym ma być ustanowiona strefa ochronna terenu zamkniętego, informację o złożeniu wniosku, o którym mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) na obszarze objętym wnioskiem, o którym mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1, odmawia wszczęcia postępowania lub zawiesza postępowanie w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego lub wydania decyzji o warunkach zabudowy do czasu ustanowienia strefy ochronnej terenu zamkniętego.

Wojewoda przekazuje wnioskodawcy oraz wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta), o którym mowa w art. 36, informację o ogłoszeniu aktu prawa miejscowego w wojewódzkim dzienniku urzędowym.

Rada Ministrów, mając na celu wzmocnienie bezpieczeństwa i obronności państwa oraz zapewnienie wzrostu potencjału polskiego przemysłu obronnego, przyjmuje, w drodze uchwały, Narodowy Program Gotowości Zbrojeniowej Państwa, zwany dalej „Programem”.

Program określa:

Celami, o których mowa w ust. 2 pkt 2, mogą być w szczególności osiągnięcie: