Dz.U. 2025 poz. 1524 · Rozporządzenie · obowiązujący
Na podstawie art. 53 ust. 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361, 1847 i 1881 oraz z 2025 r. poz. 303, 759 i 1218) zarządza się, co następuje:
Rozporządzenie określa sposób obliczania:
współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej;
wartości pomocy publicznej uzyskanej w wyniku skorzystania z uprawnień, o których mowa w art. 53 ust. 1 i art. 96 ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, zwanej dalej „ustawą”, oraz w art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji (Dz. U. z 2025 r. poz. 602).
Współczynnik intensywności zużycia energii elektrycznej określony w sposób wskazany w art. 53 ust. 2 ustawy, oznaczony symbolem „Ei”, oblicza się według wzoru: 𝐸𝑖 = ( 𝐶 𝐺𝑉𝐴 ) ∙ 100% gdzie poszczególne symbole oznaczają: C – koszty energii elektrycznej zużytej na własne potrzeby w trzech ostatnich latach poprzedzających rok realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 52 ust. 1 ustawy, a w przypadku gdy działalność gospodarcza, o której mowa w art. 52 ust. 6 pkt 1 ustawy, jest wykonywana w okresie krótszym niż trzy lata, w okresie wykonywania tej działalności, wyrażone w złotych, GVA – wartość dodaną brutto w trzech ostatnich latach poprzedzających rok realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 52 ust. 1 ustawy, a w przypadku gdy działalność gospodarcza, o której mowa w art. 52 ust. 6 pkt 1 ustawy, jest wykonywana w okresie krótszym niż trzy lata, w okresie wykonywania tej działalności, wyrażoną w złotych.
Do kosztów energii elektrycznej zużytej na własne potrzeby, oznaczonych symbolem „C”, o którym mowa w ust. 1, zalicza się koszty:
zakupu lub wytworzenia energii elektrycznej na własne potrzeby przez odbiorcę przemysłowego, w tym także:
uiszczoną opłatę, o której mowa w art. 95 ust. 1 ustawy, zwaną dalej „opłatą OZE”,
koszty realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 52 ust. 1 ustawy, 1) Minister Klimatu i Środowiska kieruje działem administracji rządowej – klimat, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 25 lipca 2025 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Klimatu i Środowiska (Dz. U. poz. 995).
opłaty za usługi dystrybucji lub przesyłania energii elektrycznej,
uiszczoną opłatę kogeneracyjną, o której mowa w art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji, zwaną dalej „opłatą kogeneracyjną”,
uiszczoną opłatę mocową, o której mowa w art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o rynku mocy (Dz. U. z 2025 r. poz. 610 i 1302);
udziału w systemie wsparcia odnawialnych źródeł energii w danym roku, oznaczone symbolem „Ui”, o którym mowa w ust. 3, które odbiorca przemysłowy poniósłby, gdyby nie skorzystał z ulg, o których mowa w art. 53 ust. 1 ustawy;
udziału w systemie wsparcia odnawialnych źródeł energii w danym roku, oznaczone symbolem „Uoi”, o którym mowa w ust. 4, które odbiorca przemysłowy poniósłby, gdyby nie skorzystał z ulg, o których mowa w art. 96 ust. 2 ustawy;
udziału w systemie wsparcia wysokosprawnej kogeneracji w danym roku, oznaczone symbolem „Uki”, o którym mowa w ust. 5, które odbiorca przemysłowy poniósłby, gdyby nie skorzystał z ulg, o których mowa w art. 62 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji;
akcyzy od energii elektrycznej, które odbiorca przemysłowy poniósłby, gdyby nie skorzystał ze zwolnienia, o którym mowa w art. 30 ust. 7a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 126, 222 i 340);
akcyzy od energii elektrycznej, które odbiorca przemysłowy poniósłby, gdyby nie skorzystał ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31d ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym.
Koszty udziału w systemie wsparcia odnawialnych źródeł energii w danym roku, oznaczone symbolem „Ui”, oblicza się według wzoru: 𝑈𝑖 = 100%−𝐸𝑢𝑖 100% ∙ 𝑍𝑜𝑖−𝑧 ∙ 𝑂𝑧𝑗𝑜𝑖 ∙ 𝐸𝑜𝑖 100% + 100%−𝐸𝑢𝑖 100% ∙ 𝑍𝑜𝑖−𝑏 ∙ 𝑂𝑧𝑗𝑏𝑖 ∙ 𝐸𝑜𝑖 100% gdzie poszczególne symbole oznaczają: Eui – udział ilości energii elektrycznej określony w art. 53 ust. 1 ustawy, w odniesieniu do którego został dla danego odbiorcy przemysłowego wykonany obowiązek, o którym mowa w art. 52 ust. 1 ustawy, w danym roku „i”, wyrażony w procentach, 𝑍𝑜𝑖−𝑧 – udział, o którym mowa w art. 59 pkt 1 ustawy albo w przepisach wydanych na podstawie art. 60 ustawy, w danym roku „i”, wyrażony w procentach, 𝑍𝑜𝑖−𝑏 – udział, o którym mowa w art. 59 pkt 2 ustawy albo w przepisach wydanych na podstawie art. 60 ustawy, w danym roku „i”, wyrażony w procentach, Ozjoi – jednostkową opłatę zastępczą oznaczoną symbolem Ozjo, o której mowa w art. 56 ust. 1 ustawy, obowiązującą w danym roku „i”, wyrażoną w zł/MWh, Ozjbi – jednostkową opłatę zastępczą, oznaczoną symbolem Ozjb, o której mowa w art. 56 ust. 1 ustawy, obowiązującą w danym roku „i”, wyrażoną w zł/MWh, Eoi – ilość energii elektrycznej zakupionej na własny użytek i zużytej przez odbiorcę przemysłowego w danym roku „i”, wyrażoną w MWh.
Koszty udziału w systemie wsparcia odnawialnych źródeł energii w danym roku, oznaczone symbolem „Uoi”, oblicza się według wzoru: Uoi = (100% − Eui) ∙ SRi ∙ Eoi 100% gdzie poszczególne symbole oznaczają: Eui – udział ilości energii elektrycznej określony zgodnie z art. 96 ust. 2 ustawy, w odniesieniu do której została od danego odbiorcy przemysłowego pobrana opłata OZE, w danym roku „i”, wyrażony w procentach, SRi – stawkę opłaty OZE, o której mowa w art. 98 ust. 1 ustawy, obowiązującą w danym roku „i”, wyrażoną w zł/MWh, Eoi – ilość energii elektrycznej zakupionej na własny użytek i zużytej przez odbiorcę przemysłowego w danym roku „i”, wyrażoną w MWh.
Koszty udziału w systemie wsparcia wysokosprawnej kogeneracji w danym roku, oznaczone symbolem „Uki”, oblicza się według wzoru: Uki = (100% − Eui) ∙ SRki ∙ Eoi 100% gdzie poszczególne symbole oznaczają: Eui – udział ilości energii elektrycznej, określony zgodnie z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji, w odniesieniu do której została od danego odbiorcy przemysłowego pobrana opłata kogeneracyjna, w danym roku „i”, wyrażony w procentach, SRki – stawkę opłaty kogeneracyjnej, określoną w przepisach wydanych na podstawie art. 64 ust. 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji, obowiązującą w danym roku „i”, wyrażoną w zł/MWh, Eoi – ilość energii elektrycznej zakupionej na własny użytek i zużytej przez odbiorcę przemysłowego w danym roku „i”, wyrażoną w MWh.
Wartość dodaną brutto, oznaczoną symbolem „GVA”, o którym mowa w ust. 1, oblicza się dla:
jednostek sporządzających rachunek zysków i strat zgodnie z art. 47 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120, z późn. zm.2) ) w wariancie porównawczym – jako przychody netto ze sprzedaży i zrównane z nimi pomniejszone o koszty działalności operacyjnej po wyłączeniu kosztów amortyzacji, wynagrodzeń oraz ubezpieczeń społecznych i innych świadczeń pracowniczych, powiększone o pozostałe przychody operacyjne oraz pomniejszone o pozostałe koszty operacyjne;
jednostek sporządzających rachunek zysków i strat zgodnie z art. 47 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości w wariancie kalkulacyjnym – jako przychody netto ze sprzedaży produktów, towarów i materiałów pomniejszone o koszty sprzedanych produktów, towarów i materiałów, koszty sprzedaży oraz koszty ogólnego zarządu po wyłączeniu kosztów amortyzacji, wynagrodzeń oraz ubezpieczeń społecznych i innych świadczeń pracowniczych, powiększone o pozostałe przychody operacyjne oraz pomniejszone o pozostałe koszty operacyjne;
jednostek sporządzających sprawozdania finansowe jednostki zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości na podstawie art. 45 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości – jako przychody ze sprzedaży powiększone o pozostałe przychody, pomniejszone o koszty działalności operacyjnej po wyłączeniu kosztów amortyzacji oraz kosztów świadczeń pracowniczych, w tym kosztów wynagrodzeń oraz ubezpieczeń społecznych i innych świadczeń pracowniczych, oraz pomniejszone o pozostałe koszty operacyjne;
jednostek niesporządzających sprawozdań finansowych jednostki zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości na podstawie art. 45 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości – w sposób określony dla jednostek, o których mowa w pkt 1 albo 2.
Do obliczania współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej stosuje się dane rzeczywiste, a dla okresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rok realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 52 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim danych tych nie da się jeszcze ustalić, dane oszacowane na podstawie dostępnych wielkości z analogicznego okresu dwóch lat poprzedzających ten rok, przy uwzględnieniu okoliczności mających wpływ na zmianę warunków wykonywania działalności gospodarczej przez odbiorcę przemysłowego.
Do obliczania kosztów energii elektrycznej zużytej na własne potrzeby, oznaczonych symbolem „C”, o którym mowa w § 2 ust. 1, oraz wartości dodanej brutto, oznaczonej symbolem „GVA”, o którym mowa w § 2 ust. 1, nie wlicza się wartości pomocy publicznej uzyskanej z tytułu rekompensat, o których mowa w art. 1 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1215 oraz z 2025 r. poz. 759), za dany rok kalendarzowy.
Wartość pomocy publicznej uzyskanej przez odbiorcę przemysłowego, o którym mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy, w wyniku skorzystania z uprawnień, o których mowa w art. 53 ust. 1 ustawy, w danym roku „i”, oznaczoną symbolem „Pwśpi”, oblicza się według wzoru: Pwśpi = ((Kśpi + Kopi) + (EOZEi ∙ Cozjoi) + (EBIOi ∙ Cozjbi)) ∙ ( 100% − Eui Eui ) 2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2023 r. poz. 295 i 1598, z 2024 r. poz. 619, 1685 i 1863 oraz z 2025 r. poz. 1218.
gdzie poszczególne symbole oznaczają: Kśpi – koszt zakupu netto uzyskanych i przedstawionych do umorzenia Prezesowi URE świadectw pochodzenia, o których mowa w art. 59 pkt 1 i 2 ustawy, w odniesieniu do energii elektrycznej zakupionej na własny użytek i zużytej przez odbiorcę przemysłowego na własne potrzeby w danym roku „i”, wyrażony w zł, Kopi – koszt uiszczonej opłaty zastępczej, o której mowa w art. 52 ust. 1 pkt 2 ustawy, w odniesieniu do energii elektrycznej zakupionej na własny użytek i zużytej przez odbiorcę przemysłowego na własne potrzeby w danym roku „i”, wyrażony w zł, EOZEi – ilość energii elektrycznej, wynikającą ze świadectw pochodzenia wydanych dla energii wytworzonej z biogazu rolniczego przed dniem wejścia w życie rozdziału 4 ustawy oraz wydanych dla energii wytworzonej z innych niż biogaz rolniczy odnawialnych źródeł energii, których odbiorca przemysłowy, o którym mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy, nie przedstawił do umorzenia w danym roku lub nie uiścił opłaty zastępczej, w odniesieniu do energii elektrycznej zakupionej na własny użytek i zużytej przez tego odbiorcę na własne potrzeby w danym roku „i”, wyrażoną w MWh, Cozjoi – roczną cenę średnioważoną praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia innych niż wydanych dla energii elektrycznej z biogazu rolniczego obowiązującą w danym roku „i”, w którym odbiorca przemysłowy, o którym mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy, skorzystał z uprawnień, o których mowa w art. 53 ust. 1 ustawy, publikowaną zgodnie z art. 47 ust. 3 pkt 2 ustawy, jednak nie więcej niż 300,03 zł/MWh, wyrażoną w zł/MWh, EBIOi – ilość energii elektrycznej, wynikającą ze świadectw pochodzenia wydanych dla energii wytworzonej z biogazu rolniczego od dnia wejścia w życie rozdziału 4 ustawy, których odbiorca przemysłowy, o którym mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy, nie przedstawił do umorzenia w danym roku lub nie uiścił opłaty zastępczej, w odniesieniu do energii elektrycznej zakupionej na własny użytek i zużytej przez tego odbiorcę na własne potrzeby, w danym roku „i”, wyrażoną w MWh, Cozjbi – roczną cenę średnioważoną praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia wydanych dla energii elektrycznej z biogazu rolniczego obowiązującą w danym roku „i”, w którym odbiorca przemysłowy, o którym mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy, skorzystał z uprawnień, o których mowa w art. 53 ust. 1 ustawy, publikowaną zgodnie z art. 47 ust. 3 pkt 2 ustawy, jednak nie więcej niż 300,03 zł/MWh, wyrażoną w zł/MWh, Eui – udział ilości energii elektrycznej określony w art. 53 ust. 1 ustawy, w odniesieniu do którego został dla danego odbiorcy przemysłowego wykonany obowiązek, o którym mowa w art. 52 ust. 1 ustawy, w danym roku, wyrażony w procentach.
Wartość pomocy publicznej uzyskanej przez odbiorcę przemysłowego innego niż określony w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy w wyniku skorzystania z uprawnień, o których mowa w art. 53 ust. 1 ustawy, w danym roku, wynika z porozumienia zawartego z przedsiębiorstwem energetycznym wykonującym działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania energii elektrycznej lub obrotu tą energią i sprzedającym energię elektryczną odbiorcy przemysłowemu innemu niż wskazany w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy.
W przypadku braku możliwości wyliczenia wartości pomocy publicznej, o której mowa w ust. 1, na podstawie porozumienia, o którym mowa w ust. 2, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.
Wartość pomocy publicznej uzyskanej w wyniku skorzystania z uprawnień, o których mowa w art. 96 ust. 2 ustawy, w danym roku „i”, oblicza się według wzoru: Pozei = (100% − 𝐸𝑢𝑖) ∙ 𝑆𝑅𝑖 ∙ 𝐸𝑜𝑖 100% gdzie poszczególne symbole oznaczają: Eui – udział ilości energii elektrycznej określony zgodnie z art. 96 ust. 2 ustawy, w odniesieniu do której została od danego odbiorcy przemysłowego pobrana opłata OZE, w danym roku „i”, wyrażony w procentach, SRi – stawkę opłaty OZE, o której mowa w art. 98 ust. 1 ustawy, obowiązującą w danym roku „i”, wyrażoną w zł/MWh, Eoi – ilość energii elektrycznej zakupionej na własny użytek i zużytej przez odbiorcę przemysłowego w danym roku „i”, wyrażoną w MWh.
Wartość pomocy publicznej uzyskanej w wyniku skorzystania z uprawnień, o których mowa w art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji, w danym roku „i”, oblicza się według wzoru: Pkogi = (100% − 𝐸𝑢𝑖) ∙ 𝑆𝑅𝑘𝑖 ∙ 𝐸𝑜𝑖 100% gdzie poszczególne symbole oznaczają: Eui – udział ilości energii elektrycznej, określony zgodnie z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji, w odniesieniu do której została od danego odbiorcy przemysłowego pobrana opłata kogeneracyjna, w danym roku „i”, wyrażony w procentach, SRki – stawkę opłaty kogeneracyjnej, określoną w przepisach wydanych na podstawie art. 64 ust. 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji, obowiązującą w danym roku „i”, wyrażoną w zł/MWh, Eoi – ilość energii elektrycznej zakupionej na własny użytek i zużytej przez odbiorcę przemysłowego w danym roku „i”, wyrażoną w MWh.
Do oświadczeń, o których mowa w art. 52 ust. 3 ustawy, składanych w celu uzyskania wpisu do wykazu odbiorców przemysłowych, o którym mowa w art. 52 ust. 4 ustawy, na rok 2026 przepisu § 2 ust. 2 pkt 1 lit. e nie stosuje się.
Do dokumentów, o których mowa w art. 54 ustawy, składanych za rok 2025 i 2026 przepisu § 2 ust. 2 pkt 1 lit. e nie stosuje się.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.3) Minister Klimatu i Środowiska: P. Hennig-Kloska 3) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Klimatu z dnia 27 sierpnia 2020 r. w sprawie sposobu obliczania współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej przez odbiorcę przemysłowego (Dz. U. poz. 1485), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 30 pkt 1 ustawy z dnia 27 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1847).