Ustawa z dnia 21 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw

w art. 171:

w art. 175:

uchyla się art. 178–182;

uchyla się art. 184–186;

w art. 187 uchyla się pkt 1;

po art. 187 dodaje się art. 187a–187d w brzmieniu: „Art. 187a. 1. Funkcjonariuszowi: 1) któremu nie przydzielono w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej lokalu mieszkalnego albo kwatery tymczasowej, 2) który zwróci albo opróżni przydzielone w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny albo kwaterę tymczasową, 3) wymienionemu w art. 73 ust. 1 pkt 1 albo 2, któremu przydzielono kwaterę tymczasową w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej – przysługuje świadczenie mieszkaniowe. 2. Świadczenie mieszkaniowe nie przysługuje funkcjonariuszowi w służbie kandydackiej. 1) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawę z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin oraz ustawę z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa.

Art. 187b. 1. Wysokość świadczenia mieszkaniowego ustala się kwotowo, jako iloczyn stawki podstawowej oraz mnożnika lokalizacyjnego ustalonego dla jednostki organizacyjnej Służby Więziennej, w której funkcjonariusz pełni służbę, wskazanej w rozkazie personalnym albo decyzji personalnej. 2. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość stawki podstawowej oraz mnożników lokalizacyjnych mających wpływ na wysokość świadczenia mieszkaniowego przysługującego funkcjonariuszom, mając na uwadze lokalizację jednostek organizacyjnych Służby Więziennej oraz uwzględniając ich oddziały położone w innych miejscowościach. Art. 187c. 1. Świadczenie mieszkaniowe wypłaca się na wniosek funkcjonariusza w jednostce organizacyjnej, w której funkcjonariusz pobiera uposażenie, w terminie do 10. dnia każdego miesiąca kalendarzowego za poprzedni miesiąc. 2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. 3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera: 1) imię i nazwisko funkcjonariusza; 2) numer służbowy funkcjonariusza; 3) stopień służbowy funkcjonariusza; 4) stanowisko służbowe funkcjonariusza; 5) jednostkę organizacyjną Służby Więziennej, w której funkcjonariusz pełni służbę; 6) datę przyjęcia funkcjonariusza do służby;

datę powołania na wyższe stanowisko kierownicze w Służbie Więziennej;

datę przeniesienia z urzędu do pełnienia służby lub delegowania do pełnienia służby w innej miejscowości; 9) adres przydzielonego lokalu mieszkalnego albo kwatery tymczasowej oraz nazwę organu, który lokal ten albo kwaterę przyznał, numer decyzji i datę wydania; 10) adres zwróconego albo opróżnionego lokalu mieszkalnego albo kwatery tymczasowej oraz nazwę organu, który wydał decyzję w tym przedmiocie, numer decyzji i datę jej wydania; 11) oświadczenie funkcjonariusza, czy otrzymał pomoc finansową na budownictwo mieszkaniowe, na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu, a jeżeli tak, to w jakiej jednostce organizacyjnej Służby Więziennej oraz kiedy i w jakiej wysokości; 12) informację o sposobie rozliczenia otrzymanej pomocy finansowej; 13) klauzulę o treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”; klauzula ta zastępuje pouczenie przez organ o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. 4. Funkcjonariuszowi, który zwrócił albo opróżnił lokal mieszkalny albo kwaterę tymczasową, świadczenie mieszkaniowe przysługuje od dnia następnego po dniu, w którym zwrócił albo opróżnił lokal mieszkalny albo kwaterę tymczasową. 5. Funkcjonariuszowi, który został delegowany do jednostki organizacyjnej w innej miejscowości, świadczenie mieszkaniowe wypłaca jednostka organizacyjna, w której pobiera uposażenie. W przypadku zmiany mnożnika lokalizacyjnego nową wysokość świadczenia mieszkaniowego ustala się z urzędu. 6. Funkcjonariusze oddelegowani, o których mowa w art. 74 i art. 74a, otrzymują świadczenie mieszkaniowe w wysokości ustalonej dla jednostki organizacyjnej, z której nastąpiło oddelegowanie. 7. W przypadku gdy uprawnienie do świadczenia mieszkaniowego przysługuje funkcjonariuszowi za okres krótszy niż miesiąc kalendarzowy, jego wysokość wynosi 1/30 wymiaru świadczenia miesięcznego za każdy dzień. 8. Kierownik jednostki organizacyjnej może wezwać funkcjonariusza do przedstawienia dokumentów potwierdzających okoliczności wskazane we wniosku o wypłatę świadczenia mieszkaniowego. 9. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o wypłatę świadczenia mieszkaniowego, a także formę i sposób składania tego wniosku, uwzględniając przejrzystość przedstawianych informacji oraz efektywność prowadzonego postępowania w celu rozstrzygnięcia w sprawie przyznania świadczenia mieszkaniowego.

Art. 187d. 1. Świadczenia mieszkaniowego nie wypłaca się za okres: 1) korzystania z urlopu bezpłatnego, z wyłączeniem urlopu wychowawczego, 2) przerw w wykonywaniu obowiązków służbowych, za które funkcjonariusz nie zachował prawa do uposażenia, wymienionych w art. 61, 3) zawieszenia w czynnościach służbowych albo tymczasowego aresztowania, 4) kursu przygotowawczego – proporcjonalnie do tego okresu. 2. W razie uchylenia zawieszenia w czynnościach służbowych funkcjonariusz otrzymuje niewypłacone świadczenie mieszkaniowe za okres zawieszenia, jeżeli nie został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe z oskarżenia publicznego lub umyślnie popełnione przestępstwo skarbowe lub ukarany karą dyscyplinarną.”; 7) w art. 188 w ust. 1 uchyla się pkt 5; 8) art. 189 otrzymuje brzmienie: „Art. 189. 1. Funkcjonariusz powołany lub przeniesiony z urzędu do pełnienia służby w innej miejscowości, któremu przydzielono kwaterę tymczasową i który nie pobiera świadczenia mieszkaniowego, ponosi koszty dostawy do niej energii elektrycznej i cieplnej, gazu i wody, odbioru ścieków, odpadów i nieczystości ciekłych oraz wydatki związane z korzystaniem z urządzeń radiowo-telewizyjnych, windy, telefonu, Internetu i domofonu. Pozostałe koszty pokrywa się ze środków jednostki organizacyjnej, do której funkcjonariusz został przeniesiony. 2. Funkcjonariusz powołany lub przeniesiony z urzędu do pełnienia służby w innej miejscowości, któremu przydzielono kwaterę tymczasową i który pobiera świadczenie mieszkaniowe, uiszcza opłaty czynszowe oraz ponosi koszty dostawy mediów, o których mowa w ust. 1. 3. Funkcjonariusz w służbie przygotowawczej, któremu przydzielono kwaterę tymczasową, uiszcza opłaty czynszowe oraz ponosi koszty dostawy mediów, o których mowa w ust. 1, niezależnie od pobierania świadczenia mieszkaniowego.”.

w art. 21 w ust. 1 pkt 77–77c otrzymują brzmienie: „77) równoważniki pieniężne za brak lokalu mieszkalnego, otrzymane przez funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej – do wysokości nieprzekraczającej kwoty 2280 zł; 77a) świadczenia mieszkaniowe otrzymane przez funkcjonariuszy służb mundurowych, przyznane na podstawie odrębnych ustaw dotyczących tych służb lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw; 77b) przychody z tytułu pokrytych przez Skarb Państwa kosztów zakwaterowania w kwaterze tymczasowej funkcjonariuszy służb mundurowych przeniesionych z urzędu do pełnienia służby albo delegowanych z urzędu do czasowego pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej lub miejscowości, przyznane na podstawie odrębnych ustaw dotyczących tych służb lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw; 77c) przychody z tytułu pokrytych przez Skarb Państwa kosztów zakwaterowania w kwaterze tymczasowej funkcjonariuszy Służby Więziennej, o których mowa w art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1750 i 1823);”;

po art. 52zr dodaje się art. 52zs i art. 52zt w brzmieniu: „Art. 52zs. Zwalnia się od podatku dochodowego równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł, wypłacony funkcjonariuszom: 1) Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 12 września 2025 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z określeniem zasad zakwaterowania funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Służby Ochrony Państwa oraz poprawy niektórych warunków pełnienia służby (Dz. U. poz. 1366), 2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2025 r. poz. 340, 368, 620, 680, 1022, 1180, 1301, 1302, 1366, 1795, 1804, 1817 i 1822.

2) Służby Więziennej, od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1823) – jeżeli prawo do tego równoważnika wynika z dotychczasowych przepisów określających zasady jego przyznania. Art. 52zt. Zwalnia się od podatku dochodowego równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego wypłacony funkcjonariuszom Służby Ochrony Państwa od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 12 września 2025 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z określeniem zasad zakwaterowania funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Służby Ochrony Państwa oraz poprawy niektórych warunków pełnienia służby, jeżeli prawo do tego równoważnika wynika z dotychczasowych przepisów określających zasady jego przyznania.”.

uchyla się art. 30;

w art. 32 ust. 3a otrzymuje brzmienie: „3a. Postępowanie, o którym mowa w ust. 3, powinno być zakończone nie później niż w terminie 60 dni od dnia wpływu wniosku do właściwego organu emerytalnego.”.

pomniejszone o kwotę stanowiącą 1/120 z przyznanej pomocy finansowej za każdy miesiąc wypłaty świadczenia mieszkaniowego przez 120 miesięcy lub do dnia ustania stosunku służbowego;

w pełnej kwocie pod warunkiem zwrotu przez funkcjonariusza przyznanej pomocy finansowej.