Rozporządzenie Ministra Edukacji z dnia 22 grudnia 2025 r. w sprawie postępowania w celu uznania świadectwa lub innego dokumentu albo potwierdzenia wykształcenia lub uprawnień do kontynuacji nauki uzyskanych w zagranicznym systemie oświaty

W przypadkach, o których mowa w art. 93 ust. 3 ustawy, do wniosku o uznanie świadectwa lub innego dokumentu, zwanych dalej „świadectwem”, dołącza się do wglądu oryginał albo duplikat świadectwa zalegalizowany przez:

Jeżeli świadectwo zostało wydane przez szkołę lub instytucję edukacyjną działającą w systemie edukacji państwa będącego stroną Konwencji znoszącej wymóg legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych, sporządzonej w Hadze dnia 5 października 1961 r. (Dz. U. z 2005 r. poz. 938 i 939), do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się oryginał świadectwa albo jego duplikat – do wglądu, albo kopię świadectwa potwierdzoną notarialnie za zgodność z oryginałem, wraz z umieszczoną na dokumencie albo dołączoną do dokumentu apostille.

Jeżeli świadectwo nie zawiera informacji o przebiegu kształcenia, do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:

Dokumenty, o których mowa w ust. 3, powinny być wydane lub potwierdzone przez szkołę lub instytucję edukacyjną, która wydała świadectwo, albo przez władze oświatowe państwa, na którego terytorium lub w którego systemie edukacji wydano świadectwo.

Dokumenty, o których mowa w ust. 1–3, dołączone do wniosku składa się wraz z ich tłumaczeniem na język polski.

W przypadkach, o których mowa w art. 93a ustawy, do wniosku o potwierdzenie wykształcenia lub uprawnień do kontynuacji nauki dołącza się:

Osoby niebędące obywatelami polskimi do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołączają dodatkowo dokument potwierdzający prawo pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Dokumenty, o których mowa w ust. 1, dołączone do wniosku składa się wraz z ich tłumaczeniem na język polski.

Tłumaczenia na język polski dokumentów, o których mowa w § 2 ust. 1–3 i w § 3 ust. 1, powinny być sporządzone lub poświadczone przez:

Jeżeli tłumaczenie dokumentów na język polski zgodnie z ust. 1 napotyka trudne do usunięcia przeszkody, kurator oświaty może wyrazić zgodę na przedłożenie przez wnioskodawcę tłumaczenia dokonanego przez inny podmiot, którego wiarygodność nie budzi zastrzeżeń.

Kurator oświaty informuje wnioskodawcę o zakresie rozmowy sprawdzającej i uzgadnia z nim termin jej przeprowadzenia.

Rozmowa sprawdzająca może obejmować:

Jeżeli rozmowa sprawdzająca obejmuje język obcy nowożytny, wyboru języka dokonuje wnioskodawca spośród następujących języków: angielskiego, francuskiego, hiszpańskiego, niemieckiego, rosyjskiego lub włoskiego, a w przypadku ubiegania się o uznanie świadectwa za dokument potwierdzający wykształcenie gimnazjalne lub uprawnienie do kontynuacji nauki albo o potwierdzenie wykształcenia gimnazjalnego lub uprawnienia do kontynuacji nauki – angielskiego, francuskiego, hiszpańskiego, niemieckiego, rosyjskiego, ukraińskiego lub włoskiego.

W przypadkach losowych lub zdrowotnych, uniemożliwiających przystąpienie do rozmowy sprawdzającej w uzgodnionym terminie, kurator oświaty uzgadnia z wnioskodawcą nowy termin rozmowy sprawdzającej.

Jeżeli wnioskodawcą jest osoba niepełnosprawna, rozmowę sprawdzającą przeprowadza się w warunkach i w sposób dostosowany do rodzaju jego niepełnosprawności.

Komisja przeprowadzająca rozmowę sprawdzającą, zwana dalej „komisją”, składa się od 3 do 5 osób, w tym przewodniczącego.

W ramach określonego przez kuratora oświaty zakresu rozmowy sprawdzającej komisja przygotowuje propozycje pytań na podstawie wymagań określonych w podstawie programowej kształcenia ogólnego dla danego etapu edukacyjnego. Propozycje pytań akceptuje kurator oświaty.

Rozmowa sprawdzająca rozpoczyna się od sprawdzenia tożsamości wnioskodawcy na podstawie dowodu osobistego lub innego dokumentu stwierdzającego jego tożsamość.

Komisja przedstawia wnioskodawcy pytania oraz wyznacza czas na przygotowanie się wnioskodawcy do udzielenia odpowiedzi.

Podczas rozmowy sprawdzającej wnioskodawca ma swobodę wypowiedzi.

W przypadku wnioskodawcy, który nie zna języka polskiego, rozmowę sprawdzającą przeprowadza się w języku, którym posługuje się wnioskodawca. Jeżeli żadna z osób wchodzących w skład komisji nie zna języka, którym posługuje się wnioskodawca, podczas rozmowy sprawdzającej jest obecna w charakterze tłumacza osoba znająca ten język.

Po przeprowadzeniu rozmowy sprawdzającej komisja wydaje opinię dotyczącą poziomu wykształcenia lub uprawnień do kontynuacji nauki, których dotyczy postępowanie w sprawie uznania świadectwa za dokument potwierdzający określony poziom wykształcenia lub uprawnienie do kontynuacji nauki albo postępowanie w sprawie potwierdzenia wykształcenia lub uprawnienia do kontynuacji nauki. Opinia może być pozytywna albo negatywna.

Komisja wydaje opinię w drodze głosowania, zwykłą większością głosów. W przypadku równej liczby głosów rozstrzyga głos przewodniczącego komisji.

Opinię sporządza się na piśmie. Opinia zawiera:

Opinię podpisują osoby wchodzące w skład komisji.

Komisja sporządza protokół zawierający:

Do protokołu dołącza się opinię, o której mowa w ust. 1.

Protokół podpisują osoby wchodzące w skład komisji.

Komisja przekazuje kuratorowi oświaty protokół wraz z dołączoną opinią.

Opłatę, o której mowa w art. 93g ust. 1 ustawy, wnioskodawca wnosi na rachunek bankowy wskazany przez kuratora oświaty.

W przypadkach, o których mowa w art. 93g ust. 5 ustawy, wniesiona opłata może podlegać zwrotowi, po potrąceniu kosztów manipulacyjnych w wysokości nieprzekraczającej 10 % opłaty.

Opłatę podlegającą zwrotowi przekazuje się na rachunek płatniczy wskazany przez wnioskodawcę lub przekazem pocztowym na adres wskazany przez wnioskodawcę.

Jeżeli wnioskodawca nie stawi się na rozmowę sprawdzającą w wyznaczonym terminie i nie zawiadomi o tym kuratora oświaty z co najmniej trzydniowym wyprzedzeniem, wniesiona opłata nie podlega zwrotowi.