Rozporządzenie Ministra Energii z dnia 20 października 2026 r. w sprawie sposobu kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń w obrocie paliwami gazowymi¹⁾

Określone w taryfie ceny lub stawki opłat dla poszczególnych grup taryfowych różnicuje się odpowiednio do kosztów uzasadnionych wykonywanej działalności gospodarczej związanej z dostarczaniem paliw gazowych, z uwzględnieniem eliminowania subsydiowania skrośnego.

Taryfę kształtuje się w taki sposób, aby odbiorca mógł na jej podstawie obliczyć należności odpowiadające zakresowi usług związanych z zaopatrzeniem w paliwa gazowe, określonemu w umowie sprzedaży paliw gazowych lub w umowie sprzedaży rezerwowej paliw gazowych, lub w umowie o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych, lub w umowie o świadczenie usług magazynowania paliw gazowych, lub w umowie o świadczenie usług skraplania gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego, lub w umowie kompleksowej, lub umowie kompleksowej zawierającej postanowienia umowy sprzedaży rezerwowej paliw gazowych, lub umowie kompleksowej ze sprzedawcą z urzędu.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania paliw gazowych ustala w taryfie dla wszystkich punktów wejścia do sieci przesyłowej i wszystkich punktów wyjścia z sieci przesyłowej:

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji paliw gazowych ustala w taryfie:

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami gazowymi ustala w taryfie:

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami gazowymi, które zawiera z odbiorcami umowy kompleksowe lub umowy kompleksowe zawierające postanowienia umowy sprzedaży rezerwowej paliw gazowych, lub umowy kompleksowe ze sprzedawcą z urzędu, dodatkowo podaje w umowie informację o stosowaniu taryfy przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych, do którego sieci jest przyłączony odbiorca.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie magazynowania paliw gazowych ustala w taryfie:

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie skraplania gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego ustala w taryfie:

Podział odbiorców na grupy taryfowe jest dokonywany w zależności od poziomu kosztów uzasadnionych, ponoszonych przez przedsiębiorstwo energetyczne w związku z dostarczaniem paliw gazowych, na podstawie następujących kryteriów:

Odbiorca, który z sieci gazowej odbiera paliwa gazowe z kilku miejsc, jest zaliczany do grup taryfowych oddzielnie w każdym z tych miejsc odbioru, o ile umowa nie stanowi inaczej.

Stosując kryteria, o których mowa w ust. 1 pkt 5 i 9, kwalifikacji do grup taryfowych dla odbiorców, którzy pobierają paliwo gazowe w ilości niewiększej niż 110 [kWh/h], dokonuje się na podstawie wielkości zużytego paliwa gazowego wyrażonej w jednostkach objętości [m3 ].

Ceny lub stawki opłat zawarte w taryfie kalkuluje się na okres 12 miesięcy kalendarzowych.

Koszty uzasadnione będące podstawą kalkulacji cen lub stawek opłat, o których mowa w ust. 1, dla wykonywanej działalności gospodarczej w zakresie:

Koszty, o których mowa w § 7 ust. 2, ustala się zgodnie z art. 44 i art. 45 ustawy oraz z zasadami ewidencji kosztów określonymi w przepisach o rachunkowości, w sposób umożliwiający ustalenie kosztów stałych i kosztów zmiennych, planowanych przez przedsiębiorstwo energetyczne dla poszczególnych rodzajów działalności gospodarczej, z uwzględnieniem źródeł tych kosztów.

Podstawą ustalania i oceny kosztów, o których mowa w § 7 ust. 2, są porównywalne koszty poniesione przez przedsiębiorstwo energetyczne w roku kalendarzowym poprzedzającym rok przedłożenia taryfy do zatwierdzenia, określone na podstawie sprawozdań finansowych, o których mowa w art. 44 ust. 1a ustawy.

Podstawą oceny kosztów, o których mowa w § 7 ust. 2, mogą być porównywalne koszty działalności gospodarczej przedsiębiorstw energetycznych wykonujących, w porównywalnych warunkach, działalność gospodarczą tego samego rodzaju.

Koszty, o których mowa w § 7 ust. 2, ustala się, przyjmując, dla każdego roku okresu regulacji, ilość energii zawartej w paliwach gazowych planowanych do sprzedaży, przesyłania, dystrybucji, magazynowania, skraplania lub regazyfikacji, planowane wielkości mocy umownych, mocy zatłaczania i mocy odbioru oraz planowaną liczbę pakietów, układów pomiarowo-rozliczeniowych i zawieranych umów.

Podstawą oceny ilości energii zawartej w paliwach gazowych planowanych do sprzedaży, przesyłania, dystrybucji, magazynowania, skraplania lub regazyfikacji, wielkości mocy umownych, mocy zatłaczania i mocy odbioru, liczby pakietów, układów pomiarowo-rozliczeniowych i zawieranych umów są odpowiednie dane z roku kalendarzowego poprzedzającego rok przedłożenia taryfy do zatwierdzenia.

W przypadku nowo tworzonych przedsiębiorstw energetycznych lub podejmowania przez istniejące przedsiębiorstwa energetyczne nowego rodzaju działalności gospodarczej w zakresie dostarczania paliw gazowych wysokość cen lub stawek opłat kalkuluje się na podstawie planowanych kosztów i wielkości sprzedaży dla pierwszego roku prowadzenia nowej działalności gospodarczej.

Przy ocenie wysokości cen i stawek opłat ustalonych przez podmioty, o których mowa w ust. 6, uwzględnia się analizy porównawcze w zakresie zaplanowanych przez te podmioty kosztów jednostkowych z kosztami przyjętymi do kalkulacji cen i stawek opłat przez inne przedsiębiorstwa energetyczne prowadzące ten sam rodzaj działalności gospodarczej w podobnej skali.

W odniesieniu do przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych w kosztach, o których mowa w § 7 ust. 2, uwzględnia się odrębnie dla każdej inwestycji priorytetowej, o której mowa w art. 16 ust. 1a ustawy, uzasadnioną stopę zwrotu z kapitału zaangażowanego w jej realizację, ustaloną przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki na podstawie art. 23 ust. 2 pkt 3 lit. g ustawy stosownie do stopnia niewykonania harmonogramu inwestycji priorytetowych.

Koszty wspólne dla wszystkich lub kilku grup taryfowych oraz koszty wspólne dla wszystkich lub kilku rodzajów wykonywanej przez przedsiębiorstwo energetyczne działalności gospodarczej dzieli się na poszczególne grupy taryfowe i poszczególne rodzaje wykonywanej działalności gospodarczej, zgodnie z przyjętą w przedsiębiorstwie metodą podziału kosztów.

Metoda podziału kosztów, zasady ewidencji kosztów oraz podział odbiorców na grupy taryfowe nie mogą ulec zmianie w okresie regulacji.

W celu określenia stopnia poprawy efektywności funkcjonowania przedsiębiorstwa energetycznego w okresie regulacji dla poszczególnych lat ustala się współczynniki korekcyjne, oznaczone symbolem „X”, w taki sposób, aby był spełniony warunek określony wzorem: Kwn ≤ Kwn − 1 ∙ (1 + RPI + Zn − Xn 100 % ) gdzie poszczególne symbole oznaczają: Kwn, Kwn – 1 – uzasadnione koszty własne przedsiębiorstwa energetycznego związane z wykonywaną przez to przedsiębiorstwo działalnością gospodarczą, uwzględniające zależne od przedsiębiorstwa energetycznego warunki wykonywania tej działalności, wyznaczane w szczególności z zastosowaniem metod porównawczych, o których mowa w art. 47 ust. 2e ustawy, dla poszczególnych lat okresu regulacji; dla pierwszego roku okresu regulacji koszty, oznaczone symbolem „Kwn – 1”, są równe kosztom z roku poprzedzającego rok wyznaczenia współczynników korekcyjnych, oznaczonych symbolem „X”, RPI – średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, w roku kalendarzowym poprzedzającym rok przedłożenia taryfy do zatwierdzenia, ogłoszony przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1749 oraz z 2026 r. poz. 26 i 425), w [%],

Zn – współczynniki wzrostu skali działalności przedsiębiorstwa energetycznego, odzwierciedlające wzrost kosztów wynikający z realizacji inwestycji zgodnie z planem rozwoju, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy, ustalane jednorazowo dla poszczególnych lat okresu regulacji, w roku zatwierdzenia taryfy dla pierwszego roku okresu regulacji w [%]; współczynniki wzrostu skali działalności przedsiębiorstwa energetycznego dla pierwszego roku okresu regulacji, w zależności od wykonywanej przez przedsiębiorstwo energetyczne działalności gospodarczej, uwzględnia się w cenach paliw gazowych albo w stawkach opłat za świadczenie usług związanych z zaopatrzeniem w te paliwa, zawartych w taryfach; współczynniki wzrostu skali działalności przedsiębiorstwa energetycznego ustala się w oparciu o kluczowe parametry rozwoju systemu gazowego, w szczególności długość gazociągów, liczbę stacji gazowych, liczbę odbiorców, wolumen dostaw paliw gazowych lub zamówienia na moc, Xn – współczynniki korekcyjne, określające projektowaną poprawę efektywności funkcjonowania przedsiębiorstwa energetycznego, ustalane jednorazowo dla poszczególnych lat okresu regulacji, w roku zatwierdzenia taryfy dla pierwszego roku okresu regulacji w [%]; współczynnik korekcyjny dla pierwszego roku okresu regulacji, w zależności od wykonywanej przez przedsiębiorstwo energetyczne działalności gospodarczej, uwzględnia się w cenach paliw gazowych albo w stawkach opłat za świadczenie usług związanych z zaopatrzeniem w te paliwa, zawartych w taryfach.

W celu określenia dopuszczalnych zmian cen lub stawek opłat na dany rok okresu regulacji, będących wynikiem zmiany warunków zewnętrznych funkcjonowania przedsiębiorstwa lub poprawy efektywności gospodarowania w przedsiębiorstwie, dla poszczególnych rodzajów wykonywanej działalności gospodarczej, ustala się współczynniki korekcyjne, oznaczone symbolem „Y”, w taki sposób, aby przychody, oznaczone symbolem „Pn”, spełniały warunek określony wzorem: Pn ≤ Pn − 1 ∙ (1 + Yn 100 % ) gdzie poszczególne symbole oznaczają: Pn, Pn – 1 – przychody dla danego rodzaju działalności gospodarczej, wyznaczone w sposób określony w ust. 3, Yn – współczynniki korekcyjne, ustalane corocznie i uwzględniane w cenach paliw gazowych albo w stawkach opłat za świadczenie usług związanych z zaopatrzeniem w te paliwa zawartych w taryfach, określające zmianę niezależnych od przedsiębiorstwa warunków wykonywania danego rodzaju działalności gospodarczej, w szczególności zmianę kosztów zakupu paliw gazowych i usług związanych z zaopatrzeniem odbiorców w te paliwa, wielkości i struktury jego sprzedaży oraz obciążeń podatkowych lub projektowaną poprawę efektywności funkcjonowania przedsiębiorstwa energetycznego w [%].

Przychody „Pn”, o których mowa w ust. 2, w zakresie:

Przychody „Pn – 1” dla roku poprzedzającego dany rok obowiązywania taryfy, o których mowa w ust. 2, oblicza się odpowiednio w sposób określony w ust. 3, na podstawie cen i stawek opłat ustalonych w obowiązującej taryfie oraz wielkości i struktury sprzedaży paliw gazowych i usług w roku kalendarzowym poprzedzającym rok przedłożenia taryfy do zatwierdzenia.

Przepis ust. 2 stosuje się w przypadku udokumentowanej zmiany zewnętrznych warunków wykonywania przez przedsiębiorstwo energetyczne działalności gospodarczej, uzasadniających zmianę tej taryfy w trakcie okresu jej obowiązywania. W takim przypadku przychody dla danego rodzaju działalności gospodarczej, oznaczone symbolami „Pn” i „Pn – 1”, oznaczają odpowiednio przychody kalkulacyjne ustalone na podstawie cen i stawek opłat po zmianie taryfy (Pn) i przed jej zmianą (Pn – 1), kalkulowane na podstawie ilości energii zawartej w paliwach gazowych, mocy umownych, mocy zatłaczania i mocy odbioru, liczby pakietów i liczby układów pomiarowo-rozliczeniowych przyjętych do kalkulacji taryfy.

Przychody pokrywające koszty uzasadnione, ustalane dla każdego roku okresu regulacji, uwzględniają, odpowiednio dla rodzaju działalności:

Przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. d, są pomniejszane o koszty ponoszone w związku z wykonywaniem umowy i z czynnościami wynikającymi z decyzji.

Przychody uzyskane z opłat, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b oraz c, uwzględniają przychody osiągnięte z tych opłat w okresie, o którym mowa w § 8 ust. 2.

W przychodach, o których mowa w ust. 1, nie uwzględnia się przychodów uzyskanych z opłat za:

Ustalając przychody pokrywające koszty uzasadnione dla wykonywanej działalności gospodarczej w zakresie przesyłania paliw gazowych, uwzględnia się saldo konta regulacyjnego, o którym mowa w art. 3 pkt 24 oraz art. 19 i art. 20 rozporządzenia 2017/460.

Ustalając przychody pokrywające koszty uzasadnione dla wykonywanej działalności gospodarczej w zakresie dystrybucji paliw gazowych, magazynowania paliw gazowych, skraplania gazu ziemnego i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego, uwzględnia się saldo konta regulacyjnego dla innych operatorów.

Saldo konta regulacyjnego dla innych operatorów oblicza się według wzoru: KRn = Odp n − 2 − Odr n − 2 gdzie poszczególne symbole oznaczają: KRn – saldo konta regulacyjnego dla innych operatorów dla taryfy na rok „n” okresu regulacji w [zł], Odp n – 2 – planowany przychód zatwierdzony w taryfie na rok „n – 2” okresu regulacji, będący podstawą kalkulacji stawek opłat na 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych w [zł], Odr n – 2 – rzeczywiście uzyskany przychód w roku „n – 2” okresu regulacji w [zł].

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji paliw gazowych, magazynowania paliw gazowych, skraplania gazu ziemnego i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego korzysta z jednego konta regulacyjnego dla innych operatorów.

W celu uniknięcia nadmiernych różnic między poziomami taryf w dwóch następujących po sobie taryfach część salda konta regulacyjnego dla innych operatorów może zostać rozliczona w kolejnych taryfach przedsiębiorstwa energetycznego.

Rozliczanie salda konta regulacyjnego dla innych operatorów dokonuje się w celu zrekompensowania:

Stawki opłaty przesyłowej kalkuluje się dla punktów wejścia i punktów wyjścia jako stawki opłaty stałej.

Stawki opłaty stałej ustalone w taryfie dla punktów zlokalizowanych na połączeniach międzysystemowych, w przypadku oferowania przepustowości w tych punktach w trybie aukcji, są stawkami minimalnymi.

Stawki opłaty stałej kalkuluje się dla punktów wejścia i punktów wyjścia na jednostkę mocy umownej na podstawie kosztów ponoszonych przez przedsiębiorstwo energetyczne w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą w zakresie przesyłania paliw gazowych.

Stawki opłaty przesyłowej mogą być różnicowane w zależności od kosztów uzasadnionych określonych dla punktów wejścia lub punktów wyjścia.

Stawki opłat za usługi krótkoterminowe przesyłania paliw gazowych oraz usługi przesyłania paliw gazowych świadczone na zasadach przerywanych ustala się dla wszystkich punktów wejścia i punktów wyjścia zgodnie z przepisami rozporządzenia 2017/460 dotyczącymi stawek opłat za te usługi.

Stawki opłat za usługi przesyłania paliw gazowych świadczone na zasadach ciągłych warunkowych oraz na zasadach przerywanych warunkowych są ustalane tak, jak stawki opłat za usługi przesyłania paliw gazowych świadczone na zasadach przerywanych.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania paliw gazowych wykonuje, na dodatkowe zlecenie odbiorcy, następujące usługi:

Zawarte w taryfie stawki opłat za usługi, o których mowa w ust. 1, kalkuluje się na podstawie planowanych kosztów uzasadnionych realizacji tych usług.

Opłaty za badanie jakości dostarczanych paliw gazowych nie pobiera się w przypadku stwierdzenia niedotrzymania przez przedsiębiorstwo energetyczne parametrów jakościowych dostarczanych paliw gazowych.

Stawki opłat dystrybucyjnych kalkuluje się jako stawki grupowe.

Stawki opłat dla odbiorców, którzy pobierają paliwa gazowe z wykorzystaniem przedpłatowego układu pomiarowo- -rozliczeniowego, kalkuluje się jako stawki zmienne.

Stawki grupowe kalkuluje się jako stawki opłaty stałej i stawki opłaty zmiennej na podstawie kosztów uzasadnionych świadczenia usług dystrybucji paliw gazowych odbiorcom zaliczanym do poszczególnych grup taryfowych.

Stawki opłaty stałej dystrybucyjnej kalkuluje się na jednostkę mocy umownej lub na układ pomiarowo-rozliczeniowy w odniesieniu do danej grupy taryfowej, na podstawie kosztów stałych:

Dla odbiorców, którzy pobierają paliwa gazowe w ilości niewiększej niż 110 [kWh/h], stawki opłaty stałej dystrybucyjnej różnicuje się ze względu na długość okresu między dwoma kolejnymi odczytami układu pomiarowo-rozliczeniowego.

Stawki opłaty zmiennej dystrybucyjnej kalkuluje się na jednostkę dystrybuowanych paliw gazowych na podstawie kosztów zmiennych oraz tej części kosztów stałych, które nie zostały uwzględnione w kalkulacji stawki opłaty stałej dystrybucyjnej:

W przypadku świadczenia usługi dystrybucji paliw gazowych dla odbiorców, którzy pobierają te paliwa z wykorzystaniem przedpłatowego układu pomiarowo-rozliczeniowego, stawki opłaty zmiennej dystrybucyjnej kalkuluje się na jednostkę dystrybuowanych paliw gazowych na podstawie kosztów zmiennych oraz kosztów stałych:

W przypadku świadczenia usług krótkoterminowych dystrybucji stawki opłaty stałej za te usługi stanowią iloczyn ustalonych w taryfie stawek opłaty stałej oraz współczynnika oznaczonego symbolem „K”. Maksymalna wartość współczynnika „K” nie może przekroczyć:

Dla umów krótkoterminowych zawieranych na okres jednego dnia opłata stała, zależna od zamówionej mocy, nie może przekroczyć 1/20 opłaty za świadczenie usług dystrybucji, ustalonej na okres miesiąca i dotyczącej danego miesiąca.

Dla umów krótkoterminowych zawieranych na okres inny niż określony w ust. 1 i 2 opłatę stałą, zależną od zamówionej mocy, ustala się z uwzględnieniem współczynników odpowiadających okresom, o których mowa w ust. 1, oraz opłaty stałej za każdy dzień poza tymi okresami ustalanej zgodnie z ust. 2.

W przypadku świadczenia usług dystrybucji paliw gazowych na zasadach przerywanych stawki opłat stałych za te usługi stanowią iloczyn ustalonych w taryfie stawek opłaty stałej, o których mowa w § 20, oraz współczynnika oznaczonego symbolem „D”, obliczanego według wzoru: D = t − to t gdzie poszczególne symbole oznaczają: t – liczbę godzin w okresie rozliczeniowym, to – liczbę godzin w okresie rozliczeniowym, w której usługa dystrybucji paliw gazowych była świadczona na zasadach przerywanych.

W przypadku gdy wartość współczynnika obliczona zgodnie ze wzorem określonym w ust. 1 jest mniejsza niż 0,05, przyjmuje się, że jego wartość wynosi 0,05.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji paliw gazowych wykonuje na dodatkowe zlecenie odbiorcy następujące usługi:

Stawki opłat za usługi, o których mowa w ust. 1, kalkuluje się na podstawie planowanych do poniesienia kosztów uzasadnionych realizacji tych usług.

Opłat za usługi, o których mowa w ust. 1:

Opłatę dystrybucyjną dla odbiorców, którzy pobierają paliwa gazowe w ilości większej niż 110 [kWh/h], oblicza się według wzoru: Od = Szd ∙ Q + Ssd ∙ M ∙ T 100 gdzie poszczególne symbole oznaczają: Od – opłatę za świadczoną usługę dystrybucji paliw gazowych w [zł], Szd – stawkę opłaty zmiennej w [gr/kWh], Q – ilość energii zawartej w dostarczonych paliwach gazowych w okresie rozliczeniowym w [kWh], obliczaną zgodnie ze wzorem określonym w ust. 2, Ssd – stawkę opłaty stałej za każdą godzinę okresu rozliczeniowego w [gr/kWh/h], M – moc umowną w [kWh/h], T – liczbę godzin w okresie rozliczeniowym.

Ilość energii zawartej w dostarczonych paliwach gazowych w okresie rozliczeniowym w [kWh], o której mowa w ust. 1, oblicza się według wzoru: Q = ∑(Qmn 3 ∙ Wk) i n=1 gdzie poszczególne symbole oznaczają: Q – ilość energii zawartej w dostarczonych paliwach gazowych w okresie rozliczeniowym w [kWh], i – liczbę dób w okresie rozliczeniowym, Qmn 3 – ilość dostarczonych paliw gazowych zmierzoną w n-tej dobie w [m3 ], Wk – współczynnik konwersji, który stanowi wartość ciepła spalania paliwa gazowego dla okresu rozliczeniowego wyrażoną w [kWh/m3 ].

Wynik uzyskany zgodnie z ust. 2 zaokrągla się do dwóch miejsc po przecinku, przy czym końcówki poniżej 0,005 pomija się, a końcówki 0,005 i wyższe zaokrągla się do 0,01.

Opłatę dystrybucyjną dla odbiorców, którzy pobierają paliwa gazowe w ilości niewiększej niż 110 [kWh/h], oblicza się według wzoru: Od = Szd ∙ Q 100 + Ssdd ∙ k gdzie poszczególne symbole oznaczają: Od – opłatę za świadczoną usługę dystrybucji paliw gazowych w [zł], Szd – stawkę opłaty zmiennej w [gr/kWh], Q – ilość energii zawartej w dostarczonych paliwach gazowych w okresie rozliczeniowym w [kWh], obliczaną zgodnie ze wzorem określonym w ust. 5, Ssdd – stawkę opłaty stałej w [zł/miesiąc], k – liczbę miesięcy w okresie rozliczeniowym.

Ilość energii zawartej w dostarczonych paliwach gazowych w okresie rozliczeniowym w [kWh], o której mowa w ust. 4, oblicza się według wzoru: Q = Qm3 ∙ Wk gdzie poszczególne symbole oznaczają: Q – ilość energii zawartej w dostarczonych paliwach gazowych w okresie rozliczeniowym w [kWh], Qm3 – ilość dostarczonych paliw gazowych zmierzoną w okresie rozliczeniowym w jednostkach objętości w [m3 ], Wk – współczynnik konwersji, który stanowi wartość ciepła spalania paliwa gazowego dla okresu rozliczeniowego wyrażoną w [kWh/m3 ].

Opłatę za świadczoną usługę dystrybucji paliw gazowych dla odbiorców, którzy pobierają paliwa z wykorzystaniem przedpłatowego układu pomiarowo-rozliczeniowego, oblicza się według wzoru:

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie magazynowania paliw gazowych kalkuluje stawki opłat magazynowych jako stawki opłaty stałej na podstawie planowanych kosztów uzasadnionych eksploatacji poszczególnych rodzajów instalacji magazynowych, uwzględniających charakterystykę zatłaczania lub odbioru paliw gazowych z instalacji magazynowych, oraz kosztów zakupu usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych w punktach wejścia do i wyjścia z instalacji magazynowych, dla usług świadczonych w formie:

Stawki opłat magazynowych ustalone w taryfie, w przypadku oferowania usług magazynowania w trybie aukcji, są stawkami minimalnymi.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie magazynowania paliw gazowych wykonuje na dodatkowe zlecenie odbiorcy usługę badania jakości paliw gazowych.

Stawkę opłaty za usługę, o której mowa w ust. 1, kalkuluje się na podstawie planowanych kosztów uzasadnionych realizacji tej usługi.

W przypadku stwierdzenia niedotrzymania przez przedsiębiorstwo energetyczne parametrów jakościowych magazynowanych paliw gazowych nie pobiera się opłaty za wykonanie usługi, o której mowa w ust. 1.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie skraplania gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego wykonuje na dodatkowe zlecenie odbiorcy następujące usługi:

Stawki opłat za usługi, o których mowa w ust. 1, kalkuluje się na podstawie planowanych kosztów uzasadnionych realizacji tych usług.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami gazowymi kalkuluje:

Stawki opłat abonamentowych kalkuluje się jako stawki miesięczne, w złotych na układ pomiarowo-rozliczeniowy, i różnicuje ze względu na standardową dla danej grupy taryfowej długość okresu rozliczeniowego, określoną w taryfie.

Przedsiębiorstwo energetyczne pobiera opłatę dodatkową w przypadku, gdy na zlecenie odbiorcy dokona dodatkowego, wykraczającego poza standard właściwy dla danej grupy taryfowej lub okresu rozliczeniowego, według którego jest rozliczany odbiorca, rozliczenia z tytułu sprzedaży paliw gazowych lub świadczenia usługi kompleksowej. Stawkę opłaty za dokonane rozliczenie kalkuluje się na podstawie kosztów uzasadnionych realizacji usługi.

Ustalone w taryfie ceny paliw gazowych i stawki opłat abonamentowych mają charakter odpowiednio cen i stawek maksymalnych. Stosowanie cen i stawek niższych od zatwierdzonych jest możliwe pod warunkiem równoprawnego traktowania odbiorców w grupach taryfowych polegającego na zapewnieniu każdemu odbiorcy z danej grupy taryfowej możliwości skorzystania z niższych cen i stawek opłat na takich samych zasadach.

Dla odbiorców, którzy pobierają paliwa gazowe z wykorzystaniem przedpłatowego układu pomiarowo-rozliczeniowego, ceny paliw gazowych są kalkulowane na podstawie kosztów uzasadnionych, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, a stawki opłat abonamentowych nie są kalkulowane.

W przypadku sprzedaży paliw gazowych przez przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami gazowymi opłatę za dostarczone paliwa gazowe ustala się według wzoru: O = C ∙ Q 100 + Sa ∙ K gdzie poszczególne symbole oznaczają: O – opłatę za paliwa gazowe w [zł], C – cenę paliw gazowych w [gr/kWh], Q – ilość energii zawartą w dostarczonych paliwach gazowych w okresie rozliczeniowym w [kWh], obliczaną zgodnie ze wzorem określonym w § 24 ust. 5, Sa – stawkę opłaty abonamentowej w [zł/miesiąc], K – liczbę miesięcy w okresie rozliczeniowym.

W przypadku sprzedaży paliw gazowych odbiorcom, którzy pobierają paliwa gazowe z wykorzystaniem przedpłatowego układu pomiarowo-rozliczeniowego, opłatę za dostarczone paliwa gazowe ustala się według wzoru: O = C ∙ Q 100 gdzie poszczególne symbole oznaczają: O – opłatę za paliwa gazowe w [zł], C – cenę paliw gazowych w [gr/kWh], Q – ilość energii zawartą w dostarczonych paliwach gazowych w okresie rozliczeniowym w [kWh], obliczaną zgodnie ze wzorem określonym w § 24 ust. 5.

W przypadku sprzedaży paliw gazowych na podstawie umowy kompleksowej lub umowy kompleksowej zawierającej postanowienia umowy sprzedaży rezerwowej paliw gazowych, lub umowy kompleksowej ze sprzedawcą z urzędu opłatę za świadczoną usługę ustala się jako sumę opłaty wynikającej z ust. 1 oraz opłaty za przesyłanie lub dystrybucję paliw gazowych wynikającej z obowiązującej taryfy przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych, do którego sieci odbiorca jest przyłączony.

Stawki opłat za przyłączenie do sieci gazowej podmiotów zaliczanych do grupy przyłączeniowej B kalkuluje się na podstawie jednej czwartej średniorocznych nakładów inwestycyjnych na budowę odcinków sieci służących do przyłączenia tych podmiotów, określonych w planie rozwoju, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy.

W nakładach, o których mowa w ust. 1, uwzględnia się w szczególności wydatki ponoszone na:

Do standardowych elementów przyłącza do sieci gazowej, o których mowa w ust. 2 pkt 7, zalicza się w szczególności układ włączeniowy, rurę przewodową, zawór odcinający, złącze izolacyjne lub połączenia typu polietylen – stal na przyłączu polietylenowym, kurek główny, reduktor ciśnienia gazu o przepustowości niewiększej niż 10 m3 /h, układ pomiarowo-rozliczeniowy dla grupy przyłączeniowej B podgrupy I oraz rury osłonowe na skrzyżowaniu z innym uzbrojeniem podziemnym.

Za elementy sieci gazowej i urządzenia niewymienione w ust. 3, które są niezbędne do realizacji przyłączenia podmiotów zaliczanych do grupy przyłączeniowej B, są pobierane opłaty w wysokości jednej czwartej nakładów poniesionych na ich zakup i budowę.

Opłata za przyłączenie do sieci gazowej podmiotów zaliczanych do grupy przyłączeniowej B, kalkulowana na podstawie ustalonych w taryfie stawek opłat za przyłączenie do sieci gazowej, stanowi sumę:

Opłatę za przyłączenie do sieci gazowej, o której mowa w ust. 1, oblicza się według wzoru: Op = OR + Sp ∙ Lp gdzie poszczególne symbole oznaczają: Op – opłatę za przyłączenie do sieci gazowej w [zł], OR – opłatę ryczałtową za budowę przyłącza do sieci gazowej o długości niewiększej niż 15 m w [zł], Sp – stawkę opłaty za każdy metr przyłącza do sieci gazowej powyżej 15 m w [zł/m], Lp – długość przyłącza do sieci gazowej powyżej 15 m w [m] z zaokrągleniem do 1 m.

Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji paliw gazowych może ustalić, na zasadach określonych w taryfie, niższą stawkę opłat za przyłączenie do sieci gazowej podmiotów zaliczanych do grupy przyłączeniowej B podgrupy I, będących odbiorcami paliw gazowych w gospodarstwach domowych, na obszarze, dla którego na podstawie art. 91 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2025 r. poz. 647, z późn. zm.²⁾) uchwalono program ochrony powietrza.

Sposób wnoszenia opłat za przyłączenie do sieci gazowej określa umowa.

Za przebudowę przyłącza do sieci gazowej, zmianę lokalizacji lub przebudowę punktu albo zespołu gazowego albo stacji gazowej bez zwiększenia dotychczasowej mocy przyłączeniowej, dokonaną na wniosek przyłączonego podmiotu, pobiera się opłatę w wysokości rzeczywistych nakładów poniesionych z tego tytułu.

Za przebudowę przyłącza do sieci gazowej, zmianę lokalizacji, rozbudowę sieci lub przebudowę punktu albo zespołu gazowego albo stacji gazowej spowodowaną zwiększeniem mocy przyłączeniowej, dokonaną na wniosek przyłączonego podmiotu, pobiera się opłatę w wysokości równej:

Za zakup i montaż reduktora ciśnienia gazu i układu pomiarowo-rozliczeniowego w istniejącym przyłączu do sieci gazowej w celu uruchomienia odbioru paliw gazowych przez odbiorcę zaliczanego do grupy przyłączeniowej B podgrupy I nie pobiera się opłaty za przyłączenie do sieci gazowej, o ile nie zachodzi konieczność przebudowy przyłącza do sieci gazowej lub budowy albo przebudowy punktu.

W przypadku zmiany sprzedawcy w sytuacjach, o których mowa w art. 5aa ust. 10 i art. 5ab ust. 6 ustawy, oraz na potrzeby dokonania rozliczeń lub ich korekt w standardowych okresach między kolejnymi odczytami układu pomiarowo- -rozliczeniowego przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych przekazuje nieodpłatnie przedsiębiorstwu energetycznemu wykonującemu działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami gazowymi lub odbiorcy tych paliw dane dotyczące wykonania tej usługi, w szczególności dane dotyczące odczytów wskazań układów pomiarowo-rozliczeniowych lub ich korekt.

Dane, o których mowa w ust. 1, są przekazywane odpłatnie w przypadkach innych niż określone w ust. 1.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w działaniu układu pomiarowo-rozliczeniowego lub przyjęcia do rozliczeń błędnych odczytów wskazań tego układu, które spowodowały zawyżenie lub zaniżenie należności za pobrane paliwa gazowe i wykonane usługi związane z jego dostarczeniem, przedsiębiorstwo energetyczne dokonuje korekty uprzednio wystawionych faktur.

W przypadku braku możliwości ustalenia wielkości korekty na podstawie odczytów wskazań układu pomiarowo- -rozliczeniowego, do wyliczenia korekty przyjmuje się średniodobowe zużycie paliwa gazowego przez odbiorcę, ustalone na podstawie prawidłowo zmierzonego poboru tego paliwa w porównywalnym okresie, pomnożone przez liczbę dni w okresie, którego dotyczy korekta.

W wyliczaniu wielkości korekty uwzględnia się sezonowość poboru paliw gazowych oraz inne udokumentowane okoliczności mające wpływ na wielkość zużycia paliw gazowych.

Korekta, o której mowa w ust. 3–5, w przypadku:

Przedsiębiorstwo energetyczne dokonuje rozliczeń za pobrane paliwa gazowe lub wykonane usługi związane z dostarczaniem paliw gazowych na podstawie odczytu wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego, w okresach rozliczeniowych ustalonych w taryfie:

Przedsiębiorstwo energetyczne może dokonywać rozliczeń za pobrane paliwa gazowe lub wykonane usługi związane z dostarczaniem paliw gazowych na podstawie odczytu wskazania układu pomiarowo-rozliczeniowego utrwalonego przez odbiorcę przy użyciu urządzenia rejestrującego obraz, przekazanego następnie przez odbiorcę przedsiębiorstwu energetycznemu w sposób umożliwiający identyfikację odbiorcy i układu pomiarowo-rozliczeniowego oraz spełniającego wymagania dla odczytu rzeczywistego określone w odpowiedniej instrukcji, o której mowa w art. 9g ustawy.

W okresach, o których mowa w ust. 1, mogą być pobierane opłaty za pobrane paliwa gazowe lub wykonane usługi związane z ich dostarczaniem w wysokości określonej na podstawie prognozowanego zużycia tych paliw, wyrażonego w jednostkach energii i wyznaczonego według zasad szczegółowo określonych w taryfie.

W prognozach, o których mowa w ust. 3, uwzględnia się zgłoszone przez odbiorcę istotne zmiany w poborze paliw gazowych.

W przypadku powstania nadpłaty lub niedopłaty za pobrane paliwa gazowe lub wykonane usługi:

W przypadku braku możliwości dokonania odczytu wskazania układu pomiarowo-rozliczeniowego, o którym mowa w ust. 1, oraz nieprzekazania odczytu wskazania układu pomiarowo-rozliczeniowego, o którym mowa w ust. 2, do ustalenia wielkości zużycia paliw gazowych w okresie rozliczeniowym stosuje się odpowiednio przepisy § 39 ust. 4 i 5.

W przypadku odbiorców, u których zainstalowano przedpłatowy układ pomiarowo-rozliczeniowy, przedsiębiorstwo energetyczne dokonuje rozliczeń za pobrane paliwa gazowe lub wykonane usługi związane z dostarczaniem paliw gazowych na podstawie wniesionej z góry opłaty za dostarczenie paliw gazowych.

Rozliczeń za pobrane paliwa gazowe lub wykonane usługi związane z ich dostarczaniem dokonuje się na podstawie iloczynu wielkości zużycia tych paliw, ustalonej w jednostkach objętości, oraz współczynnika konwersji, o którym mowa w ust.

2. Współczynnik konwersji stanowi wartość ciepła spalania wyrażoną w [kWh/m3 ] w następujących warunkach odniesienia dla:

Wartość współczynnika konwersji zaokrągla się do trzeciego miejsca po przecinku w ten sposób, że wartości wynoszące mniej niż 0,0005 [kWh/m3 ] pomija się, a końcówki równe 0,0005 [kWh/m3 ] lub większe podwyższa się do 0,001 [kWh/m3 ].

Operator systemu przesyłowego publikuje na swojej stronie internetowej, dla każdego miesiąca i każdej doby gazowej tego miesiąca, najpóźniej do godziny 11.00 drugiego dnia następnego miesiąca, średnią ważoną wartości ciepła spalania paliw gazowych w systemie przesyłowym albo w obszarze określonym w § 40 rozporządzenia systemowego. Operator ten przechowuje przez okres 5 lat i udostępnia nieodpłatnie użytkownikowi systemu lub odbiorcy dane dotyczące średniej ważonej wartości ciepła spalania.

Operatorzy systemów dystrybucyjnych publikują na swoich stronach internetowych, dla każdego miesiąca, najpóźniej do godziny 15.00 trzeciego dnia następnego miesiąca, średnią ważoną wartość ciepła spalania paliw gazowych w systemie dystrybucyjnym albo w obszarze określonym w § 40 rozporządzenia systemowego. Operatorzy ci przechowują przez okres 5 lat i udostępniają nieodpłatnie użytkownikowi systemu lub odbiorcy dane dotyczące średniej ważonej wartości ciepła spalania.

Współczynnik konwersji jest ustalany w odniesieniu do odbiorców pobierających paliwa gazowe w ilości:

W odniesieniu do rozliczeń paliw gazowych za pomocą przedpłatowego układu pomiarowo-rozliczeniowego współczynnik konwersji jest ustalany na podstawie wartości ciepła spalania opublikowanej przez operatora, do którego sieci odbiorca jest przyłączony, przed dniem wniesienia opłaty za dostarczenie paliwa.

W przypadku odbiorców, u których w uzgodnieniu z właściwym operatorem zainstalowano urządzenie umożliwiające określenie ciepła spalania w okresie rozliczeniowym, współczynnik konwersji ustala się na podstawie średniej ważonej wartości tego ciepła spalania.

Przedsiębiorstwo energetyczne dokonujące rozliczenia z tytułu odebranych paliw gazowych lub wykonanych usług związanych z ich dostarczaniem podaje odbiorcy, wraz z rozliczeniem odpowiednio dla rodzaju rozliczeń, następujące informacje:

W okresie między dwoma kolejnymi odczytami rzeczywistymi podstawą rozliczenia za paliwa gazowe może być wielkość zużycia tych paliw ustalona na podstawie wskazań urządzenia pomiarowego, zgłoszonych przez odbiorcę końcowego osobiście, telefonicznie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2024 r. poz. 1513 oraz z 2026 r. poz. 1296).

Przedsiębiorstwo energetyczne zapewnia odbiorcy końcowemu dostęp do elektronicznej formy informacji w zakresie rozliczeń i wystawionych mu faktur.

Operator, na wniosek odbiorcy końcowego, udostępnia nieodpłatnie wskazanemu sprzedawcy paliw gazowych informacje na temat rozliczeń oraz zużycia, za okres niedłuższy niż 5 lat.

Odbiorcy przysługują bonifikaty od przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się działalnością gospodarczą w zakresie dystrybucji lub przesyłania paliw gazowych w przypadku:

Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, ustala w taryfie wysokość bonifikaty proporcjonalnie do wielkości ograniczenia ciśnienia dostarczonych paliw gazowych oraz liczby godzin trwania tego ograniczenia albo niespełniania przez paliwa gazowe parametrów jakościowych określonych w rozporządzeniu systemowym.

Przedsiębiorstwo energetyczne udziela bonifikaty w terminie 30 dni od dnia ustania zdarzenia, o którym mowa w ust. 1.

W przypadku niedotrzymania przez przedsiębiorstwo energetyczne standardów jakościowych obsługi odbiorców, w tym odbiorców, którzy zawarli umowy kompleksowe, umowy sprzedaży rezerwowej paliw gazowych, umowy kompleksowe zawierające postanowienia umowy sprzedaży rezerwowej, lub umowy kompleksowe ze sprzedawcą z urzędu, o ile umowa nie stanowi inaczej, odbiorcom przysługują bonifikaty:

Przedsiębiorstwo energetyczne udziela bonifikaty w terminie 30 dni od dnia wystąpienia zdarzenia, o którym mowa w ust. 1.

Bonifikata udzielona odbiorcy posiadającemu umowę kompleksową lub umowę kompleksową zawierającą postanowienia umowy sprzedaży rezerwowej paliw gazowych, lub umowę kompleksową ze sprzedawcą z urzędu jest przekazywana w najbliższym okresie rozliczeniowym za pośrednictwem przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się obrotem paliwami gazowymi, które jest stroną umowy kompleksowej zawartej z tym odbiorcą.

Podmiot, który:

– jest obciążany opłatami, które są obliczane jako iloczyn mocy maksymalnej zarejestrowanej w okresie rozliczeniowym przez układ pomiarowo-rozliczeniowy ponad moc umowną lub moc wynikającą z ograniczenia, liczby godzin w okresie rozliczeniowym i sześciokrotnej stałej stawki opłaty przesyłowej lub dystrybucyjnej określonej w taryfie dla grupy taryfowej, do której ten podmiot jest zakwalifikowany.

Podmiot, który przekroczył moc umowną w punkcie będącym miejscem dostarczenia paliw gazowych do sieci przesyłowej, z wyłączeniem przekroczenia mocy w międzysystemowym fizycznym punkcie wejścia do sieci przesyłowej, lub przekroczył moc umowną w punkcie będącym miejscem odbioru tych paliw z tej sieci bez zgody przedsiębiorstwa energetycznego świadczącego usługę przesyłania w przypadkach, w których przekroczono parametry technologiczno-pomiarowe stacji gazowej, zamiast opłat, o których mowa w ust. 1, jest obciążany opłatami, które są obliczane jako iloczyn mocy maksymalnej zarejestrowanej w okresie rozliczeniowym przez układ pomiarowo-rozliczeniowy ponad moc umowną lub moc wynikającą z ograniczenia, liczby godzin w okresie rozliczeniowym i dziesięciokrotnej stałej stawki opłaty przesyłowej określonej w taryfie dla grupy taryfowej, do której ten podmiot jest zakwalifikowany.

Opłaty za przekroczenie mocy umownej nie są naliczane w przypadku, gdy podmiot nie został powiadomiony o ograniczeniach wprowadzonych przez przedsiębiorstwo energetyczne, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

W przypadku wystąpienia przekroczenia mocy umownej w punktach wyjścia z systemu gazowego na skutek:

– opłaty za przekroczenia mocy nie są naliczane.

Za procesowe składowanie niezgodne z harmonogramem podmiot ponosi opłatę w wysokości stanowiącej iloczyn trzykrotności stawki za rozdzielone procesowe składowanie i ilości gazu ziemnego składowanego niezgodnie z harmonogramem.

W przypadku nielegalnego pobierania paliw gazowych przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych może obciążyć odbiorcę lub podmiot nielegalnie pobierający paliwa gazowe opłatami, które są obliczane jako iloczyn trzykrotnej ceny referencyjnej paliw gazowych obowiązującej w miesiącu stwierdzenia nielegalnego poboru oraz ryczałtowych ilości energii zawartej w tych paliwach, na zasadach określonych w taryfie.

Ryczałtowe ilości energii zawartej w paliwach, o których mowa w ust. 1, określane w taryfie są ilościami maksymalnymi i przedsiębiorstwo energetyczne przy ustalaniu opłat może zastosować ilości mniejsze, z uwzględnieniem rzeczywistych możliwości pobierania paliw gazowych przez odbiorcę lub podmiot.

Przez cenę referencyjną paliw gazowych, o której mowa w ust. 1, rozumie się średnioważoną cenę zakupu tych paliw, podawaną przez operatora systemu przesyłowego gazowego lub operatora systemu dystrybucyjnego gazowego na jego stronie internetowej w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym cena ta będzie miała zastosowanie.

W przypadku braku możliwości ustalenia okresu, w którym nastąpił nielegalny pobór paliw gazowych, do ustalenia średniej ceny referencyjnej paliw gazowych przyjmuje się okres od dnia wykonania przez operatora ostatniego odczytu układu pomiarowo-rozliczeniowego do dnia stwierdzenia nielegalnego poboru paliw gazowych.

W przypadku nabycia sieci gazowej przez przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji paliw gazowych od przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie przesyłania paliw gazowych stawki opłat dystrybucyjnych dla odbiorców przyłączonych do tej sieci przed dniem jej nabycia odpowiadają iloczynowi odpowiednio stawki opłaty stałej oraz stawki opłaty zmiennej, o których mowa w § 29, i współczynnika wynoszącego niemniej niż:

Wysokość stawki opłaty dystrybucyjnej obliczanej w sposób określony w ust. 1 nie może być niższa niż wysokość stawki opłaty przesyłowej, która obowiązywała w dniu nabycia sieci.

W przypadku:

– stawki opłat dystrybucyjnych dla odbiorców przyłączonych do tej infrastruktury przed dniem jej nabycia lub przed dniem zawarcia umowy powierzającej, o której mowa w art. 9h ust. 3 pkt 2 ustawy, odpowiadają iloczynowi odpowiednio stawki opłaty stałej oraz stawki opłaty zmiennej, o których mowa w § 29, i współczynnika wynoszącego niemniej niż 0,3 – w okresie 48 miesięcy od dnia rozpoczęcia świadczenia usługi dystrybucji paliw gazowych przez podmiot, który nabył taką infrastrukturę, lub któremu powierzono pełnienie obowiązków operatora systemu dystrybucyjnego z wykorzystaniem takiej infrastruktury, oraz niemniej niż 0,6 – w okresie kolejnych 12 miesięcy po upływie tego okresu.

W przypadku nabycia infrastruktury, o której mowa w ust. 3, lub zawarcia umowy powierzającej, o której mowa w art. 9h ust. 3 pkt 2 ustawy, dotyczącej tej infrastruktury wysokość stawki opłaty dystrybucyjnej obliczanej w sposób, o którym mowa w ust. 3, nie może być niższa niż wynikająca z informacji przekazanych przez właściciela tej infrastruktury wysokość stawki opłaty za transport paliw gazowych tą infrastrukturą obowiązującej w dniu nabycia tej infrastruktury lub zawarcia tej umowy.

Jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji paliw gazowych w dniu rozpoczęcia świadczenia usług dystrybucji dla odbiorców przyłączonych do infrastruktury, o której mowa w ust. 3, nie posiada ustalonych w taryfie stawek dla usług dystrybucji paliw gazowych, o parametrach jakościowych określonych w rozporządzeniu systemowym, transportowanych tą infrastrukturą, rozliczeń za świadczone usługi dystrybucji paliw gazowych dla odbiorców przyłączonych do tej infrastruktury dokonuje się w oparciu o stawki ustalone dla gazu wysokometanowego dla obszaru, gdzie jest zlokalizowany odbiorca paliw gazowych, z uwzględnieniem współczynników określonych w ust. 3.

W przypadku gdy upłynął okres ważności cech legalizacyjnych układu pomiarowo-rozliczeniowego należącego do odbiorcy paliw gazowych, a odbiorca ten nie poddał go ponownej legalizacji, przedsiębiorstwo energetyczne, jako podstawę do prowadzonych rozliczeń z tym odbiorcą, przyjmuje oszacowane ilości paliw gazowych oraz moc umowną wynikającą z umowy.

W przypadku uniemożliwienia przez odbiorcę paliw gazowych przedsiębiorstwu energetycznemu dostępu do układu pomiarowo-rozliczeniowego stanowiącego własność tego przedsiębiorstwa przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.