Otwarte Prawo Dz.U. 2026 poz. 217 — tekst autentyczny (PDF) ↗

Dz.U. 2026 poz. 217 · Rozporządzenie · obowiązujący

Rozporządzenie Ministra Energii z dnia 12 lutego 2026 r. w sprawie sposobu pobierania próbek paliw ciekłych i biopaliw ciekłych

Na podstawie art. 19 pkt 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2025 r. poz. 1529) zarządza się, co następuje:

↗

Przepisy ogólne

↗

Rozporządzenie określa sposób pobierania próbek paliw ciekłych i biopaliw ciekłych.

↗

Próbki pobiera się, napełniając próbką pojemnik przeznaczony na próbkę.

↗

Pojemniki przeznaczone na próbki:

są wykonane z materiałów chemicznie obojętnych dla pobieranego paliwa ciekłego albo biopaliwa ciekłego;

są wyposażone w uszczelki dławikowe lub posiadają szczelne połączenia, zapobiegające otwarciu pojemników w wyniku działania wewnętrznych ciśnień, powstających podczas normalnej eksploatacji pojemników;

są wyposażone w zamknięcie:

zapewniające niezmienność parametrów jakościowych próbki lub

składające się z nakrętki z podkładką: – dopasowaną, – odporną na działanie pobieranego paliwa ciekłego albo biopaliwa ciekłego, – która nie jest wykonana z korka lub gumy;

mają możliwość zabezpieczenia próbki plombą;

nie mogą być zabezpieczane przed korozją środkami wytworzonymi na bazie produktu naftowego. 1) Minister Energii kieruje działem administracji rządowej – gospodarka surowcami energetycznymi, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 25 lipca 2025 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Energii (Dz. U. poz. 1206). 2) Niniejsze rozporządzenie zostało notyfikowane Komisji Europejskiej w dniu 29 września 2025 r. pod numerem 2025/0547/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039 oraz z 2004 r. poz. 597), które wdraża dyrektywę (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (ujednolicenie) (Dz. Urz. UE L 241 z 17.09.2015, str. 1).

↗

Pojemniki przeznaczone na próbki:

paliw ciekłych,

biopaliw ciekłych stanowiących mieszankę oleju napędowego i biokomponentów,

biowęglowodorów ciekłych stanowiących samoistne paliwo i będących parafinowym olejem napędowym,

biopaliw ciekłych stanowiących mieszankę benzyn silnikowych i bioetanolu,

biopaliw ciekłych opartych na bioetanolu, stosowanych w wybranych flotach, wyposażonych w silniki z zapłonem samoczynnym – są wykonane ze szkła lub z metalu i nie zawierają ołowiu.

Pojemniki przeznaczone na próbki do badania zawartości zanieczyszczeń w:

oleju napędowym,

biopaliwach ciekłych stanowiących mieszankę oleju napędowego i biokomponentów,

estrze metylowym stanowiącym samoistne paliwo,

biowęglowodorach ciekłych stanowiących samoistne paliwo i będących parafinowym olejem napędowym – są wykonane z ciemnego, brązowego szkła albo są wykonane ze szkła innego koloru i znajdują się w osłonie chroniącej próbkę przed oddziaływaniem światła podczas jej transportu oraz magazynowania.

Pojemniki przeznaczone na próbki estru metylowego stanowiącego samoistne paliwo są wykonane ze stali nierdzewnej, z tworzyw sztucznych chemicznie obojętnych, w tym w szczególności z politereftalanu etylenu (PET) lub z polietylenu o dużej gęstości (HDPE).

↗

Pojemniki przeznaczone na próbki:

do badania:

prężności par,

zawartości zanieczyszczeń w: – oleju napędowym, – biopaliwach ciekłych stanowiących mieszankę oleju napędowego i biokomponentów, – estrze metylowym stanowiącym samoistne paliwo, – biowęglowodorach ciekłych stanowiących samoistne paliwo i będących parafinowym olejem napędowym – mają pojemność 1 l;

w przypadkach innych niż określone w pkt 1 – mają pojemność 5 l.

↗

Podczas pobierania próbek benzyn silnikowych oraz biopaliw ciekłych stanowiących mieszankę benzyn silnikowych i bioetanolu pojemniki przeznaczone na próbki są schłodzone, a na wewnętrznych ściankach tych pojemników nie może znajdować się kondensat pary wodnej.

↗

Pojemniki przeznaczone na próbki:

do badania:

prężności par – napełnia się próbką w przedziale od 70 % do 80 % pojemności pojemnika,

zawartości zanieczyszczeń w: – oleju napędowym, – biopaliwach ciekłych stanowiących mieszankę oleju napędowego i biokomponentów, – estrze metylowym stanowiącym samoistne paliwo, – biowęglowodorach ciekłych stanowiących samoistne paliwo i będących parafinowym olejem napędowym – napełnia się próbką w przedziale od 80 % do 85 % pojemności pojemnika;

w przypadkach innych niż określone w pkt 1 – napełnia się próbką do 80 % pojemności pojemnika.

↗

Pojemnik przeznaczony na próbkę, po napełnieniu próbką, natychmiast zamyka się.

↗

Szczelność zamkniętego pojemnika przeznaczonego na próbkę oraz jego zamknięcia ocenia się, odwracając ten pojemnik do góry dnem i trzymając go w tej pozycji przez co najmniej 30 s.

Jeżeli w trakcie oceny, o której mowa w ust. 1, zaobserwuje się wyciek paliwa ciekłego albo biopaliwa ciekłego, wymienia się zamknięcie pojemnika na nowe i ponownie przeprowadza się ocenę szczelności tego pojemnika oraz jego zamknięcia w sposób, o którym mowa w ust. 1.

Jeżeli wyciek paliwa ciekłego albo biopaliwa ciekłego nie ustaje, ponownie pobiera się próbkę, używając nowego pojemnika wraz z nowym zamknięciem, i przeprowadza się ocenę szczelności tego pojemnika i zamknięcia w sposób, o którym mowa w ust. 1.

Sposób pobierania próbek ze zbiornika albo opakowania jednostkowego

↗

Próbki ze zbiornika albo opakowania jednostkowego pobiera się ręcznie za pomocą próbopobieralników wykonanych z materiałów chemicznie obojętnych dla pobieranego paliwa ciekłego albo biopaliwa ciekłego.

Próbopobieralniki, o których mowa w ust. 1, dobiera się, uwzględniając:

stan wiedzy technicznej w zakresie:

rodzajów tych przyrządów,

konstrukcji i przeznaczenia poszczególnych rodzajów tych przyrządów – wynikający z doświadczeń w ręcznym pobieraniu próbek paliwa ciekłego albo biopaliwa ciekłego;

rodzaj próbki, która ma być pobierana.

Próbki, o których mowa w ust. 1, pobiera się:

gdy zawartość zbiornika albo opakowania jednostkowego jest w spoczynku;

w kolejności od lustra cieczy do dna zbiornika albo opakowania jednostkowego;

z wyższych poziomów zbiornika w taki sposób, aby uniknąć zaburzeń paliwa ciekłego albo biopaliwa ciekłego w niższych poziomach zbiornika.

Sposób pobierania próbek z dystrybutora

↗

Przed rozpoczęciem pobierania próbek z dystrybutora zapisuje się wskazania licznika paliwa ciekłego albo biopaliwa ciekłego na dystrybutorze.

↗

Obok dystrybutora, z którego będą pobierane próbki, ustawia się odpowiednią liczbę pojemników przeznaczonych na próbki.

↗

Próbki z dystrybutora pobiera się przewodem wlewowym dystrybutora.

↗

W przypadku pobierania próbek benzyn silnikowych lub biopaliw ciekłych stanowiących mieszankę benzyn silnikowych i bioetanolu, w pojemniku przeznaczonym na próbkę umieszcza się, w pozycji pionowej, przystawkę do pobierania próbek w taki sposób, aby sięgała dna pojemnika.

↗

Do pojemnika przeznaczonego na próbkę, a w przypadku pobierania próbek benzyn silnikowych lub biopaliw ciekłych stanowiących mieszankę benzyn silnikowych i bioetanolu – do przystawki do pobierania próbek umieszczonej w pojemniku przeznaczonym na próbkę, wprowadza się końcówkę przewodu wlewowego dystrybutora.

Końcówkę przewodu wlewowego dystrybutora, przed wprowadzeniem do pojemnika przeznaczonego na próbkę, dokładnie oczyszcza się za pomocą czystej, o gładkiej strukturze, bawełnianej szmatki.

↗

Końcówkę przewodu wlewowego dystrybutora, a w przypadku pobierania próbek benzyn silnikowych lub biopaliw ciekłych stanowiących mieszankę benzyn silnikowych i bioetanolu – także przystawkę do pobierania próbek, przepłukuje się co najmniej 4 l pobieranego paliwa ciekłego albo biopaliwa ciekłego.

Paliwo ciekłe albo biopaliwo ciekłe pobrane w sposób, o którym mowa w ust. 1, zlewa się do przygotowanego pojemnika.

↗

Przystawka do pobierania próbek benzyn silnikowych lub biopaliw ciekłych stanowiących mieszankę benzyn silnikowych i bioetanolu jest wykonana z materiału przewodzącego elektryczność i niepowodującego iskrzenia oraz:

wyposażona w przewód powietrzny, połączony z czujnikiem urządzenia odcinającego dopływ paliwa ciekłego albo biopaliwa ciekłego, umożliwiający dopływ powietrza do czujnika urządzenia odcinającego dopływ paliwa ciekłego albo biopaliwa ciekłego, lub

luźno dopasowana do końcówki przewodu wlewowego dystrybutora, w celu umożliwienia dopływu powietrza do czujnika urządzenia odcinającego dopływ paliwa ciekłego albo biopaliwa ciekłego przez szczeliny między końcówką przewodu wlewowego dystrybutora a przystawką do pobierania tych próbek.

↗

Jeżeli przystawka do pobierania próbek benzyn silnikowych lub biopaliw ciekłych stanowiących mieszankę benzyn silnikowych i bioetanolu jest:

wyposażona w przewód, o którym mowa w § 17 pkt 1, przed pobraniem paliwa ciekłego albo biopaliwa ciekłego sprawdza się, czy przewód ten jest połączony z czujnikiem urządzenia odcinającego dopływ paliwa ciekłego albo biopaliwa ciekłego;

luźno dopasowana do końcówki przewodu wlewowego dystrybutora, w celu realizacji wymagania, o którym mowa w § 17 pkt 2, zachowuje się takie natężenie przepływu paliwa ciekłego albo biopaliwa ciekłego, które zapobiega jego rozlewaniu, gdy zaistnieje jego przepływ turbulentny.

Przepis końcowy

↗

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.3) Minister Energii: M. Motyka 3) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 1 września 2009 r. w sprawie sposobu pobierania próbek paliw ciekłych i biopaliw ciekłych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1035), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 266 i 1592).