Dz.U. 2026 poz. 465 · Ustawa · obowiązujący
Ustawa określa:
zasady wykonywania działalności kosmicznej dotyczące:
udzielania zezwolenia na wykonywanie działalności kosmicznej, zwanego dalej „zezwoleniem”,
kontroli wykonywania działalności kosmicznej, zwanej dalej „kontrolą”,
odpowiedzialności za szkody wyrządzone przez obiekt kosmiczny,
odpowiedzialności za naruszenie przepisów ustawy;
zasady prowadzenia rejestru obiektów kosmicznych;
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
deorbitacja obiektu kosmicznego ‒ wejście w atmosferę ziemską obiektu kosmicznego, dla którego określono prognozowany czas tego wejścia oraz dla którego określono prognozowany czas i miejsce upadku albo przyziemienia jego elementów na powierzchni Ziemi;
eksploatacja obiektu kosmicznego – czynności związane z użytkowaniem obiektu kosmicznego, w tym jego obsługą, konserwacją, naprawą i modyfikacją, mające na celu utrzymanie obiektu kosmicznego w sprawności i pozwalające na jego bezpieczne wykorzystywanie zgodnie z przeznaczeniem;
kontrolowanie obiektu kosmicznego – czynności związane z monitorowaniem obiektu kosmicznego po jego wyniesieniu w przestrzeń kosmiczną, w szczególności śledzenie jego pozycji i stanu technicznego, a także czynności polegające na planowaniu manewrów i ich wykonywaniu przez ten obiekt, zapewnieniu jego bezpieczeństwa oraz zapobieganiu kolizjom z jego udziałem;
obiekt kosmiczny – rzecz ruchomą, która została wyniesiona w przestrzeń kosmiczną za pomocą pojazdu wynoszącego lub której wyniesienie w przestrzeń kosmiczną jest planowane, będącą w stanie aktywnym lub nieaktywnym, i jej części, a także pojazd wynoszący i jego części;
operator – podmiot, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2, który uzyskał zezwolenie, oraz jednostka organizacyjna podległa Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowana wykonująca działalność kosmiczną; 1) Niniejszą ustawą zmienia się ustawę z dnia 26 września 2014 r. o Polskiej Agencji Kosmicznej.
orbita okołoziemska – trajektorię w przestrzeni kosmicznej, po której porusza się obiekt kosmiczny, dla której można wyznaczyć podstawowe parametry względem Ziemi, w tym apogeum, perygeum, kąt nachylenia i okres obiegu;
państwo wynoszące – państwo wypuszczające w rozumieniu Konwencji o międzynarodowej odpowiedzialności za szkody wyrządzone przez obiekty kosmiczne, sporządzonej w Moskwie, Londynie i Waszyngtonie dnia 29 marca 1972 r. (Dz. U. z 1973 r. poz. 154) oraz Konwencji o rejestracji obiektów wypuszczonych w przestrzeń kosmiczną, otwartej do podpisania w Nowym Jorku dnia 14 stycznia 1975 r. (Dz. U. z 1979 r. poz. 22);
pojazd suborbitalny – pojazd wynoszący, który jest niezdolny do wejścia na orbitę okołoziemską;
pojazd wynoszący – pojazd rakietowy zdolny do osiągnięcia przestrzeni kosmicznej, wraz z wynoszonym przez niego innym obiektem kosmicznym lub bez takiego obiektu;
przestrzeń kosmiczna ‒ przestrzeń znajdującą się powyżej 100 km nad średnim poziomem morza;
śmieci kosmiczne – obiekty kosmiczne, w tym ich części lub fragmenty, które utraciły zdolność do wykonywania przewidzianych dla nich funkcji;
usuwanie obiektu kosmicznego – działania wykonywane przez obiekt kosmiczny znajdujący się na orbicie okołoziemskiej na podstawie algorytmu lub z pomocą operatora, w celu deorbitacji tego obiektu kosmicznego lub jego wyprowadzenia poza obszar chroniony orbity geostacjonarnej;
wyniesienie obiektu kosmicznego w przestrzeń kosmiczną ‒ wypuszczenie obiektu kosmicznego w rozumieniu Konwencji o międzynarodowej odpowiedzialności za szkody wyrządzone przez obiekty kosmiczne, sporządzonej w Moskwie, Londynie i Waszyngtonie dnia 29 marca 1972 r. oraz Konwencji o rejestracji obiektów wypuszczonych w przestrzeń kosmiczną, otwartej do podpisania w Nowym Jorku dnia 14 stycznia 1975 r.
Przepisy ustawy stosuje się do działalności kosmicznej wykonywanej:
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
z zarejestrowanego w Rzeczypospolitej Polskiej:
statku morskiego w rozumieniu art. 2 § 1 ustawy z dnia 18 września 2001 r. – Kodeks morski (Dz. U. z 2023 r. poz. 1309),
statku powietrznego w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz. U. z 2025 r. poz. 1431 i 1668 oraz z 2026 r. poz. 176),
polskiego państwowego statku powietrznego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze.
Przepisy ustawy stosuje się także do działalności kosmicznej wykonywanej przez operatora z terytorium państwa obcego lub z obszaru niepodlegającego zwierzchnictwu żadnego państwa.
Do wykorzystania przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej w związku z wykonywaniem działalności kosmicznej za pomocą:
pojazdu wynoszącego niebędącego statkiem powietrznym w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze,
obiektu kosmicznego innego niż pojazd wynoszący, o którym mowa w pkt 1
– stosuje się przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 119 ust. 4 i art. 121 ust. 5 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze.
W sprawach dotyczących wykonywania działalności kosmicznej Prezesowi Polskiej Agencji Kosmicznej, działającej na podstawie ustawy z dnia 26 września 2014 r. o Polskiej Agencji Kosmicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1957 oraz z 2026 r. poz. 465), zwanej dalej „Agencją”, przysługują uprawnienia organu administracji publicznej.
Do postępowań prowadzonych przed Prezesem Agencji stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. ‒ Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691).
Organem właściwym w sprawach działalności kosmicznej wykonywanej przez jednostki podległe Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowane jest Minister Obrony Narodowej.
Działalność kosmiczna polega na:
wyniesieniu lub próbie wyniesienia obiektu kosmicznego w przestrzeń kosmiczną;
eksploatacji obiektu kosmicznego w przestrzeni kosmicznej;
kontrolowaniu obiektu kosmicznego w przestrzeni kosmicznej;
usuwaniu obiektu kosmicznego, w tym przez jego deorbitację.
Za działalność kosmiczną w rozumieniu ustawy nie uznaje się eksploatacji oraz kontrolowania obiektu kosmicznego w ramach służby radiokomunikacyjnej amatorskiej w rozumieniu art. 2 pkt 60 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej (Dz. U. poz. 1221, z 2025 r. poz. 637 i 820 oraz z 2026 r. poz. 252).
Działalność kosmiczną wykonuje się w sposób:
niezagrażający interesowi bezpieczeństwa i obronności w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2025 r. poz. 825, 1014 i 1080 oraz z 2026 r. poz. 26 i 426), zwanym dalej „interesem bezpieczeństwa i obronności”;
ograniczający do minimum ryzyko dla życia lub zdrowia ludzkiego oraz mienia;
uwzględniający potrzeby długotrwałego zrównoważonego wykorzystania przestrzeni kosmicznej do celów pokojowych oraz eliminowania lub ograniczania do minimum negatywnego wpływu działalności kosmicznej na środowisko naturalne Ziemi lub przestrzeni kosmicznej, w tym przez zapobieganie powstawaniu śmieci kosmicznych;
gwarantujący spełnianie przez obiekt kosmiczny dotyczących go standardów w zakresie:
wytrzymałości mechanicznej i odporności na warunki kosmiczne,
stabilności paliwa i utleniaczy oraz niezawodności silników,
stabilności źródeł energii,
komunikacji obiektu kosmicznego ze stacją kontrolną,
precyzji systemów kontrolnych i nawigacyjnych,
wyposażenia w systemy kontroli termicznej.
Prezes Agencji opracowuje wykaz rekomendowanych standardów dotyczących zakresów, o których mowa w ust. 1 pkt 4, i podaje go do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Agencji.
Zezwolenia udziela Prezes Agencji, w drodze decyzji, na czas określony niekrótszy niż okres między planowanymi datami rozpoczęcia i zakończenia wykonywania działalności kosmicznej, o których mowa w art. 12 ust. 2 pkt 6 i 7.
Zezwolenia udziela się na:
wyniesienie danego pojazdu wynoszącego w przestrzeń kosmiczną wraz z innym obiektem kosmicznym lub bez niego;
wyniesienie danego obiektu kosmicznego niebędącego pojazdem wynoszącym w przestrzeń kosmiczną;
eksploatację danego obiektu kosmicznego w przestrzeni kosmicznej;
kontrolowanie danego obiektu kosmicznego w przestrzeni kosmicznej;
usuwanie danego obiektu kosmicznego z przestrzeni kosmicznej, w tym przez jego deorbitację.
Zezwolenie może dotyczyć więcej niż jednego obiektu kosmicznego.
Zezwolenia udziela się na wniosek złożony przez podmiot, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 lub 2, który spełnia łącznie następujące warunki:
zapewnia wykonywanie działalności kosmicznej w sposób określony w art. 9,
zatrudnia osoby posiadające wiedzę, wykształcenie lub doświadczenie, niezbędne do wykonywania działalności kosmicznej lub korzysta z usług takich osób,
posiada zdolność finansową pozwalającą na niezakłócone wykonywanie działalności kosmicznej
– zwany dalej „wnioskodawcą”.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
nazwę wnioskodawcy;
adres siedziby wnioskodawcy w Rzeczypospolitej Polskiej;
numer wnioskodawcy w Krajowym Rejestrze Sądowym – jeżeli wnioskodawca jest wpisany do tego rejestru;
numer identyfikacji podatkowej (NIP) wnioskodawcy;
wskazanie zakresu zezwolenia, o którym mowa w art. 11 ust. 2;
planowaną datę rozpoczęcia wykonywania działalności kosmicznej;
planowaną datę zakończenia wykonywania działalności kosmicznej;
wnioskowany okres ważności zezwolenia;
informację, czy działalność kosmiczna, której dotyczy wniosek, jest związana z wykonywaniem umowy zawartej z jednostką organizacyjną podległą Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowaną;
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się odpowiednio do zakresu działalności kosmicznej, której dotyczy wniosek:
szczegółowy opis planowanego sposobu wykonywania działalności kosmicznej, zawierający w szczególności:
wskazanie ogólnego przeznaczenia obiektu kosmicznego,
informacje dotyczące obiektu kosmicznego, w tym: – nazwę oraz adres siedziby albo imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania właściciela obiektu kosmicznego, – charakterystykę i przeznaczenie ładunku, – planowaną datę i miejsce wyniesienia obiektu kosmicznego w przestrzeń kosmiczną, a w przypadku gdy wniosek dotyczy obiektu kosmicznego innego niż pojazd wynoszący – także nazwę pojazdu wynoszącego, – planowane pozycje orbitalne lub opis trajektorii lotu obiektu kosmicznego, – opis technologii użytych w obiekcie kosmicznym, – planowany czas eksploatacji obiektu kosmicznego, – opis procedur lub rozwiązań w zakresie: – – eliminacji lub ograniczania ryzyka powstawania śmieci kosmicznych, w tym rozpadu obiektu kosmicznego lub kolizji na orbicie, także po przejściu obiektu kosmicznego w stan nieaktywny, uwzględniających międzynarodowe rekomendacje lub praktyki w tym zakresie, – – przyczyniania się do długotrwałego zrównoważonego wykorzystania przestrzeni kosmicznej do celów pokojowych, eliminowania lub ograniczania negatywnego wpływu na środowisko naturalne Ziemi oraz w przestrzeni kosmicznej, – – bezpieczeństwa, w szczególności w przypadku zastosowania materiałów radioaktywnych, – – bezpieczeństwa wykorzystania przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej, – – przejścia obiektu kosmicznego w stan nieaktywny lub jego deorbitacji;
oświadczenie o zatrudnianiu lub korzystaniu z usług osób posiadających wiedzę, wykształcenie lub doświadczenie, niezbędne do wykonywania działalności kosmicznej;
oświadczenie o posiadaniu zdolności finansowej pozwalającej na niezakłócone wykonywanie działalności kosmicznej;
niezbędną dokumentację umożliwiającą zweryfikowanie spełniania standardów, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 4;
ocenę ryzyka wyrządzenia szkody przy wykonywaniu działalności kosmicznej, w tym ocenę ryzyka, że obiekt kosmiczny:
wyrządzi szkodę na osobie lub w mieniu na powierzchni Ziemi lub wyrządzi szkodę statkowi powietrznemu podczas lotu, w tym szkodę na załodze lub pasażerach tego statku,
spowoduje uszkodzenie innego obiektu kosmicznego;
dowód uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 25 ust. 1.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się również kopię:
pozwolenia radiowego, o którym mowa w art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. ‒ Prawo komunikacji elektronicznej, albo
przydziału częstotliwości, o którym mowa w art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. ‒ Prawo komunikacji elektronicznej, albo
przydziału częstotliwości, o którym mowa w art. 128 ust. 1 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. ‒ Prawo komunikacji elektronicznej.
Przepisów ust. 4 nie stosuje się w przypadku realizacji lotu pojazdu suborbitalnego z zagranicy.
W przypadku braku dokumentu, o którym mowa w ust. 4, do wniosku dołącza się oświadczenie o wystąpieniu z wnioskiem o wydanie tego dokumentu odpowiednio do Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej albo Ministra Obrony Narodowej.
W przypadku gdy działalność kosmiczna będzie wykonywana we współpracy z innymi podmiotami, Prezes Agencji może, przed udzieleniem zezwolenia, żądać kopii umowy wskazującej podstawę prawną tej współpracy.
Oświadczenia, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 3 oraz ust. 6, wnioskodawca składa pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie zawiera w nim klauzulę o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. ‒ Kodeks karny.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.
Dokumenty sporządzone w języku obcym dołącza się wraz z ich tłumaczeniem na język polski.
W toku postępowania o udzielenie zezwolenia nie ujawnia się podmiotom dopuszczonym do udziału w postępowaniu na prawach strony informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2026 r. poz. 85), jeżeli wnioskodawca, wraz z przekazaniem takich informacji, zastrzegł, że nie mogą być one udostępniane, oraz wskazał, że zastrzeżone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa.
W toku postępowania o udzielenie zezwolenia wnioskodawca nie ujawnia informacji niejawnych w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1209).
Przed udzieleniem zezwolenia Prezes Agencji występuje z wnioskiem o opinię:
Ministra Obrony Narodowej – w zakresie wpływu planowanej działalności kosmicznej na interes bezpieczeństwa i obronności;
ministra właściwego do spraw wewnętrznych – w zakresie wpływu planowanej działalności kosmicznej na realizację zadań z zakresu ochrony ludności i zarządzania kryzysowego;
ministra właściwego do spraw transportu ‒ w zakresie wpływu wyniesienia lub usunięcia obiektu kosmicznego z przestrzeni kosmicznej na bezpieczeństwo operacji lotniczych wykonywanych w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej, o ile ze szczegółowego opisu, o którym mowa w art. 12 ust. 3 pkt 1 lit. b, wynika potrzeba wykorzystania tej przestrzeni powietrznej;
Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego – w zakresie wpływu planowanej działalności kosmicznej na interes bezpieczeństwa wewnętrznego państwa.
Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, Prezes Agencji przekazuje kopie wniosku o udzielenie zezwolenia oraz załączonych do niego dokumentów.
Organ, o którym mowa w ust. 1, przedstawia opinię, o której mowa w ust. 1, w terminie miesiąca od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 1.
Jeżeli szczególny charakter sprawy będącej przedmiotem opinii, o której mowa w ust. 1, nie pozwala na jej przedstawienie przez organ, o którym mowa w ust. 1, w terminie określonym w ust. 3, termin ten wynosi 2 miesiące. Organ opiniujący przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 3, zawiadamia Prezesa Agencji o wydłużeniu terminu na przedstawienie opinii do 2 miesięcy.
Nieprzedstawienie opinii, o której mowa w ust. 1, w terminie, o którym mowa w ust. 3 albo 4, od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 1, jest równoznaczne z wydaniem opinii pozytywnej.
Opinia, o której mowa w ust. 1, nie wymaga formy postanowienia oraz nie podlega zaskarżeniu.
Terminy, o których mowa w ust. 3 i 4, wlicza się do terminu, o którym mowa w art. 16 ust. 1.
Ze względu na inny ważny interes państwa, Prezes Agencji może wystąpić z wnioskiem o przedstawienie opinii przez inny organ administracji rządowej. Przepisy ust. 2–7 stosuje się odpowiednio.
Minister właściwy do spraw transportu przedstawia opinię, o której mowa w ust. 1 pkt 3, po uprzednim zasięgnięciu opinii Prezesa Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej i Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego.
Prezes Agencji nie występuje z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, jeżeli działalność kosmiczna, której dotyczy wniosek, o którym mowa w art. 12 ust. 1, jest związana z wykonaniem umowy zawartej z jednostką organizacyjną podległą Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowaną.
W toku postępowania o udzielenie zezwolenia Prezes Agencji może:
wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku, o którym mowa w art. 12 ust. 1,
żądać złożenia wyjaśnień lub dodatkowych informacji lub dokumentów związanych z planowanym sposobem wykonywania działalności kosmicznej lub w celu potwierdzenia spełniania warunków, o których mowa w art. 12 ust. 1,
żądać dokonania zmian we wniosku, o którym mowa w art. 12 ust. 1, we wskazanym zakresie, w szczególności w odniesieniu do spełnienia przez obiekt kosmiczny standardów, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 4
– w wyznaczonym terminie.
Prezes Agencji udziela wnioskodawcy zezwolenia albo odmawia jego udzielenia w terminie 6 miesięcy od dnia złożenia kompletnego wniosku, o którym mowa w art. 12 ust. 1.
Jeżeli działalność kosmiczna wykonywana przez podmiot, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 lub 2, jest związana z wykonaniem umowy zawartej z jednostką organizacyjną podległą Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowaną i jeśli z przyczyn uzasadnionych interesem bezpieczeństwa i obronności jest to konieczne dla prawidłowego wykonania tej umowy, Prezes Agencji, na wniosek Ministra Obrony Narodowej, udziela wnioskodawcy zezwolenia albo odmawia jego udzielenia w terminie określonym we wniosku Ministra Obrony Narodowej, jednak niekrótszym niż 30 dni.
Zezwolenie zawiera:
nazwę operatora;
adres siedziby operatora w Rzeczypospolitej Polskiej;
oznaczenie zezwolenia;
zakres zezwolenia, o którym mowa w art. 11 ust. 2;
nazwę, rodzaj i ogólne przeznaczenie obiektu kosmicznego lub obiektów kosmicznych, których dotyczy zezwolenie;
podstawowe parametry orbitalne obiektu kosmicznego lub obiektów kosmicznych, o których mowa w pkt 5, o ile dotyczy;
nazwę podmiotu, we współpracy z którym będzie wykonywana działalność kosmiczna, oraz adres jego siedziby, o ile dotyczy;
nazwę oraz adres siedziby albo imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania właściciela obiektu kosmicznego;
wysokość sumy gwarancyjnej ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone przez obiekt kosmiczny, o ile dotyczy;
planowaną datę rozpoczęcia wykonywania działalności kosmicznej;
planowaną datę zakończenia wykonywania działalności kosmicznej;
okres ważności zezwolenia.
W przypadkach uzasadnionych charakterem i zakresem działalności kosmicznej objętej zezwoleniem Prezes Agencji może określić w tym zezwoleniu szczególne warunki wykonywania działalności kosmicznej służące zapewnieniu:
ochrony osób lub mienia lub
interesu bezpieczeństwa i obronności, lub
bezpiecznego wykorzystania przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej, lub
wykonania międzynarodowych zobowiązań Rzeczypospolitej Polskiej, lub
realizacji celów współpracy międzynarodowej w zakresie badania lub wykorzystania przestrzeni kosmicznej, w szczególności związanych z obszarami ochronnymi wokół działalności wykonywanej w przestrzeni kosmicznej lub obszarami otaczającymi miejsca posiadające szczególną wartość kulturową, przyrodniczą lub naukową.
Operator jest obowiązany uzyskać dokument, o którym mowa w art. 12 ust. 4 pkt 1 albo 2, albo 3, i przedstawić go Prezesowi Agencji najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień rozpoczęcia wykonywania działalności kosmicznej.
W przypadku gdy zakres działalności kosmicznej wymaga spełnienia dodatkowych warunków, w szczególności uzyskania dodatkowych zezwoleń, pozwoleń, zgód, decyzji lub opinii przewidzianych w przepisach odrębnych lub spełnienia warunków, o których mowa w ust. 2, rozpoczęcie działalności kosmicznej następuje po uzyskaniu tych zezwoleń, pozwoleń, zgód, decyzji lub opinii lub po spełnieniu tych warunków.
Operator informuje Prezesa Agencji o:
zmianie danych lub informacji, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1, 2, 5–8, 10 i 11,
dniu rozpoczęcia wykonywania działalności kosmicznej,
dniu zakończenia wykonywania działalności kosmicznej,
zawarciu umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone przez obiekt kosmiczny,
innych zdarzeniach mających wpływ na wykonywanie działalności kosmicznej zgodnie z udzielonym zezwoleniem
– niezwłocznie, niepóźniej niż w terminie 30 dni od dnia zmiany danych lub informacji, lub uzyskania informacji o tej zmianie, dnia rozpoczęcia lub zakończenia wykonywania działalności kosmicznej objętej zezwoleniem, lub od dnia zawarcia umowy ubezpieczenia lub od dnia wystąpienia innego zdarzenia.
Do informacji, o której mowa w ust. 1 pkt 4, operator dołącza kopię zawartej umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone przez obiekt kosmiczny.
Zmiana danych lub informacji, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4, 6, 9 i 12, nie wymaga zmiany zezwolenia.
Wniosek o przedłużenie okresu ważności zezwolenia, które zostało wydane na co najmniej 12 miesięcy, operator składa niepóźniej niż na 6 miesięcy przed dniem wygaśnięcia tego zezwolenia.
Do zmiany zezwolenia, w tym w zakresie okresu jego ważności, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące udzielenia zezwolenia.
Prezes Agencji cofa, w drodze decyzji, zezwolenie w przypadku:
stwierdzenia utraty przez podmiot, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 lub 2, wiarygodności niezbędnej do wykluczenia zagrożenia dla interesu bezpieczeństwa i obronności, w szczególności w przypadku przekazania Prezesowi Agencji przez Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego informacji o wykonywaniu przez ten podmiot działalności kosmicznej w sposób zagrażający interesowi bezpieczeństwa i obronności, interesowi bezpieczeństwa wewnętrznego oraz realizacji zadań z zakresu ochrony ludności lub zarządzania kryzysowego;
o którym mowa w art. 43 ust. 9.
W decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, Prezes Agencji może dodatkowo nałożyć na operatora obowiązek, o którym mowa w art. 43 ust. 9 pkt 2.
Decyzja, o której mowa w ust. 1 pkt 1, jest natychmiast wykonalna.
W przypadku stwierdzenia negatywnego wpływu działalności kosmicznej wykonywanej przez podmiot, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 lub 2, na działania operacyjne Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, w tym na prowadzoną operację wojskową w czasie pokoju lub w ramach samoobrony państwa w sytuacji zbrojnej napaści, o ile nie jest możliwe usunięcie w inny sposób negatywnego wpływu wykonywanej działalności kosmicznej na te działania, Prezes Agencji, na wniosek Ministra Obrony Narodowej, zawiesza, w drodze decyzji, zezwolenie na czas określony w tym wniosku. Decyzja ta jest natychmiast wykonalna.
W przypadku stwierdzenia negatywnego wpływu działalności kosmicznej wykonywanej przez podmiot, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 lub 2, na bezpieczeństwo ruchu lotniczego w przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej, o ile nie jest możliwe usunięcie w inny sposób negatywnego wpływu wykonywanej działalności kosmicznej na to bezpieczeństwo, Prezes Agencji, na wniosek ministra właściwego do spraw transportu, zawiesza, w drodze decyzji, zezwolenie na czas określony w tym wniosku. Decyzja ta jest natychmiast wykonalna.
W okresie zawieszenia zezwolenia podmiot, którego wykonywanie działalności kosmicznej zostało zawieszone, podejmuje działania ograniczające ryzyko wyrządzenia szkody w związku z wykonywaniem działalności kosmicznej, w szczególności zabezpiecza realizację podstawowych funkcji obiektu kosmicznego w celu zapewnienia bezpieczeństwa wykonywanej działalności kosmicznej.
Zezwolenie jest przenoszone na inny podmiot, zwany dalej „podmiotem przejmującym zezwolenie”, w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków:
operator i podmiot przejmujący zezwolenie wyrażą zgodę, na piśmie utrwalonym w postaci papierowej lub elektronicznej, na przeniesienie zezwolenia;
podmiot przejmujący zezwolenie spełnia warunki, o których mowa w art. 12 ust. 1;
żaden z organów, o których mowa w art. 14 ust. 1, nie przedstawił negatywnej opinii;
podmiot przejmujący zezwolenie zobowiąże się, na piśmie utrwalonym w postaci papierowej lub elektronicznej, do wykonywania działalności kosmicznej w sposób określony w przejmowanym zezwoleniu oraz zgodnie z warunkami w nim określonymi.
Przeniesienie zezwolenia następuje na wniosek podmiotu przejmującego zezwolenie, który zawiera:
nazwę podmiotu przejmującego zezwolenie;
adres siedziby podmiotu przejmującego zezwolenie w Rzeczypospolitej Polskiej;
numer podmiotu przejmującego zezwolenie w Krajowym Rejestrze Sądowym – jeżeli podmiot jest wpisany do tego rejestru;
numer identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotu przejmującego zezwolenie;
datę udzielenia i oznaczenie zezwolenia, którego dotyczy ten wniosek;
Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się:
oświadczenie o zatrudnianiu lub korzystaniu z usług osób posiadających wiedzę, wykształcenie lub doświadczenie niezbędne do wykonywania działalności kosmicznej;
oświadczenie o posiadaniu zdolności finansowej pozwalającej na niezakłócone wykonywanie działalności kosmicznej;
niezbędną dokumentację umożliwiającą zweryfikowanie spełniania standardów, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 4;
ocenę ryzyka wyrządzenia szkody przy wykonywaniu działalności kosmicznej, o której mowa w art. 12 ust. 3 pkt 5;
dowód uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 25 ust. 1;
zgodę, o której mowa w ust. 1 pkt 1, oraz zobowiązanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 4.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się również kopię:
pozwolenia radiowego, o którym mowa w art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. ‒ Prawo komunikacji elektronicznej, albo
przydziału częstotliwości, o którym mowa w art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. ‒ Prawo komunikacji elektronicznej, albo
przydziału częstotliwości, o którym mowa w art. 128 ust. 1 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. ‒ Prawo komunikacji elektronicznej.
Przepisów ust. 4 nie stosuje się w przypadku realizacji lotu pojazdu suborbitalnego z zagranicy.
W przypadku braku dokumentu, o którym mowa w ust. 4, do wniosku o przeniesienie zezwolenia dołącza się oświadczenie o wystąpieniu z wnioskiem o wydanie tego dokumentu odpowiednio do Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej albo Ministra Obrony Narodowej.
Oświadczenia, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 2 oraz ust. 6, podmiot przejmujący zezwolenie składa pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie zawiera w nim klauzulę o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. ‒ Kodeks karny.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.
Prezes Agencji przenosi zezwolenie w drodze decyzji, w której może nałożyć na dotychczasowego operatora lub podmiot przejmujący zezwolenie określone obowiązki, niezbędne do zapewnienia ciągłości i bezpieczeństwa wykonywania działalności kosmicznej objętej zezwoleniem.
Z dniem doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 8, podmiot przejmujący zezwolenie przejmuje wszystkie prawa i obowiązki wynikające z tego zezwolenia.
Do przeniesienia zezwolenia stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące udzielenia zezwolenia.
W przypadku gdy podmiot przejmujący zezwolenie jest osobą zagraniczną, o której mowa w art. 3 pkt 5 lit. b i c ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2025 r. poz. 89, 619, 621 i 1794), warunkiem przeniesienia zezwolenia jest obowiązywanie umowy międzynarodowej w rozumieniu ustawy z dnia 14 kwietnia 2000 r. o umowach międzynarodowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 127) z państwem utworzenia podmiotu przejmującego zezwolenie regulującej odpowiedzialność za szkody wyrządzone przez obiekt kosmiczny objęty zezwoleniem.
Prezes Agencji odmawia, w drodze decyzji, przeniesienia zezwolenia, jeżeli nie został spełniony którykolwiek z warunków określonych w art. 22 ust. 1 lub art. 23.
Od wniosków o udzielenie zezwolenia, zmianę zezwolenia lub przeniesienie zezwolenia na inny podmiot pobiera się opłatę.
W przypadku odmowy udzielenia zezwolenia, zmiany zezwolenia lub przeniesienia zezwolenia, opłata nie podlega zwrotowi.
Opłata stanowi przychód Agencji i jest wnoszona na rachunek bankowy Agencji.
Wysokość opłaty wynosi 150 % kwoty przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1749 oraz z 2026 r. poz. 26 i 425), zwanego dalej „przeciętnym wynagrodzeniem”, obowiązującego w dniu złożenia wniosku podlegającego opłacie.
W przypadku gdy opłata jest pobierana od instytucji tworzących system szkolnictwa wyższego i nauki, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, z późn. zm.2) ), pobiera się trzecią część opłaty. Zwolnienie od pobrania opłaty w pozostałej części stanowi pomoc de minimis w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa Unii Europejskiej dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis. 2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2024 r. poz. 1871 i 1897, z 2025 r. poz. 619, 620, 621, 622, 1162, 1794, 1837 i 1864 oraz z 2026 r. poz. 187, 203, 328 i 370.
Operator oraz podmiot, który wbrew ustawie wykonuje działalność kosmiczną bez zezwolenia, ponoszą odpowiedzialność cywilną za szkody wyrządzone przez obiekt kosmiczny.
Jeżeli działalność kosmiczna jest wykonywana przez operatora we współpracy z podmiotem, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7, odpowiedzialność cywilna operatora i tego podmiotu jest solidarna, w zakresie, w jakim szkoda dotyczy działalności kosmicznej objętej tą współpracą.
Odpowiedzialność cywilna podmiotu innego niż podmiot, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7, wykonującego czynności związane z wykonywaniem działalności kosmicznej we współpracy z operatorem, jest ograniczona do szkód wyrządzonych z winy umyślnej lub w wyniku rażącego niedbalstwa. W przypadku gdy podmiot inny niż podmiot, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7, nie ponosi odpowiedzialności zgodnie ze zdaniem pierwszym, do odpowiedzialności za szkodę stosuje się odpowiednio przepisy ust. 1 lub 2.
Za szkody wyrządzone przez obiekt kosmiczny na powierzchni Ziemi lub za szkody wyrządzone statkowi powietrznemu podczas lotu, operator oraz podmiot, który wbrew ustawie wykonuje działalność kosmiczną bez zezwolenia, ponoszą odpowiedzialność cywilną niezależnie od winy, także wówczas, gdy szkoda nastąpiła wskutek siły wyższej.
Odpowiedzialności cywilnej za szkody, o których mowa w ust. 1, nie można wyłączyć ani ograniczyć.
Za szkody poniesione przez osobę fizyczną wykonującą czynności związane z wykonywaniem działalności kosmicznej operator ponosi odpowiedzialność cywilną na zasadach ogólnych.
Za szkody wyrządzone przez obiekt kosmiczny w miejscu innym niż na powierzchni Ziemi lub za szkody inne niż wyrządzone statkowi powietrznemu podczas lotu operator ponosi odpowiedzialność cywilną na zasadach ogólnych.
W przypadku gdy Rzeczpospolita Polska naprawiła szkodę wyrządzoną przez obiekt kosmiczny, Skarb Państwa ma zwrotne roszczenie do operatora, do wysokości sumy gwarancyjnej ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z tytułu umowy, o której mowa w art. 31, w zakresie, w jakim to roszczenie Skarbu Państwa nie zostało zaspokojone bezpośrednio przez zakład ubezpieczeń.
Skarb Państwa ma zwrotne roszczenie w pełnej wysokości, w przypadku gdy szkoda:
wynika z winy umyślnej lub rażącego niedbalstwa operatora;
została wyrządzona przez obiekt kosmiczny wyniesiony w przestrzeń kosmiczną przez podmiot, który wbrew ustawie wykonuje działalność kosmiczną bez zezwolenia.
Osoby fizyczne i prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, którym odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, mogą żądać od Skarbu Państwa odszkodowania za szkody wyrządzone im przez obiekt kosmiczny innego państwa wynoszącego w zakresie, w jakim Rzeczpospolita Polska uzyskała odszkodowanie za te szkody od państwa wynoszącego.
W przypadku, o którym mowa w art. 32 ust. 2, Skarbowi Państwa nie przysługuje zwrotne roszczenie, o którym mowa w ust. 1 lub 2.
W przypadku konieczności zapłaty przez Rzeczpospolitą Polską odszkodowania na podstawie rokowań dyplomatycznych, o których mowa w art. IX Konwencji o międzynarodowej odpowiedzialności za szkody wyrządzone przez obiekty kosmiczne, sporządzonej w Moskwie, Londynie i Waszyngtonie dnia 29 marca 1972 r., albo decyzji, o której mowa w art. XIX tej Konwencji, w związku ze szkodą, koszty związane z zapłatą odszkodowania pokrywa minister właściwy do spraw gospodarki ze środków budżetu państwa.
Operator zawiera umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone przez obiekt kosmiczny. Wymóg ten uważa się za spełniony także wtedy, gdy operator wykaże, że umowa w tym zakresie została zawarta na jego rzecz.
Ubezpieczenie, o którym mowa w ust. 1, nie podlega przepisom ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 367, z późn. zm.3) ). 3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2025 r. poz. 1019, 1174, 1175, 1176, 1669, 1809 i 1843.
Umowa, o której mowa w art. 31 ust. 1, zawarta przez operatora lub na jego rzecz obejmuje także odpowiedzialność Skarbu Państwa.
Obowiązek, o którym mowa w art. 31 ust. 1, powstaje najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień rozpoczęcia wykonywania działalności objętej zezwoleniem.
Obowiązek, o którym mowa w art. 31 ust. 1, ustaje z dniem zakończenia wykonywania działalności kosmicznej objętej zezwoleniem.
Ubezpieczenie, o którym mowa w art. 31 ust. 1, obejmuje szkody, które powstały w okresie ubezpieczenia.
Wysokość sumy gwarancyjnej ubezpieczenia, w odniesieniu do jednego zdarzenia, którego skutki są objęte umową, o której mowa w art. 31 ust. 1, wynosi niewięcej niż równowartość w złotych kwoty 60 milionów euro.
Kwotę, o której mowa w ust. 1, ustala się przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski po raz pierwszy w roku, w którym umowa, o której mowa w art. 31 ust. 1, została zawarta.
Organem właściwym do przeprowadzania kontroli jest Prezes Agencji.
Organem właściwym w sprawach kontroli przeprowadzanej przez jednostki podległe Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowane jest Minister Obrony Narodowej.
Kontrolę, o której mowa w ust. 3, przeprowadza się na podstawie przepisów odrębnych.
Kontrolę przeprowadza osoba będąca pracownikiem Agencji, po okazaniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, wydanego przez Prezesa Agencji, oraz legitymacji służbowej.
Kontrolę może przeprowadzić również osoba niebędąca pracownikiem Agencji, która posiada wiedzę specjalistyczną, niezbędną do przeprowadzenia tej kontroli, po okazaniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, wydanego przez Prezesa Agencji.
Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli zawiera:
oznaczenie organu wydającego to upoważnienie oraz numer i datę wydania upoważnienia;
podstawę prawną przeprowadzenia kontroli;
imię i nazwisko osoby przeprowadzającej kontrolę, oraz stanowisko służbowe – w przypadku osoby, o której mowa w ust. 1;
określenie zakresu uprawnień osoby przeprowadzającej kontrolę, o której mowa w ust. 2;
określenie zakresu kontroli;
oznaczenie i nazwę podmiotu kontrolowanego oraz adres jego siedziby;
wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;
podpis osoby upoważnionej do reprezentowania podmiotu wydającego to upoważnienie.
Osoba, o której mowa w ust. 1 i 2, jest obowiązana do zachowania w tajemnicy informacji powziętych w toku kontroli.
Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wzór legitymacji służbowej pracownika Agencji przeprowadzającego kontrolę oraz opis tego wzoru, kierując się koniecznością zapewnienia właściwej identyfikacji pracownika Agencji przeprowadzającego kontrolę.
Prezes Agencji zawiadamia podmiot kontrolowany o zamiarze wszczęcia kontroli.
Kontrolę wszczyna się niewcześniej niż po upływie 7 dni i niepóźniej niż przed upływem 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli. Jeżeli kontrola nie zostanie wszczęta w terminie 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, wszczęcie kontroli wymaga ponownego zawiadomienia.
Wszczęcie kontroli przed upływem 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2, wymaga zgody lub wniosku podmiotu kontrolowanego. W razie wyrażenia tej zgody lub złożenia tego wniosku ustnie dokonuje się adnotacji o tym w aktach sprawy.
Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera:
oznaczenie organu właściwego do przeprowadzenia kontroli;
datę i miejsce wystawienia tego zawiadomienia;
oznaczenie podmiotu kontrolowanego;
wskazanie zakresu kontroli;
wstępną listę dokumentów i informacji związanych z zakresem przedmiotowym kontroli, których udostępnienia oczekuje organ właściwy do przeprowadzenia kontroli;
imię i nazwisko oraz podpis osoby upoważnionej do reprezentowania Agencji z podaniem zajmowanego stanowiska.
Czynności kontrolnych dokonuje się w obecności osoby uprawnionej do reprezentowania podmiotu kontrolowanego lub osoby upoważnionej przez podmiot kontrolowany, o ile została przez ten podmiot wskazana.
Wskazania, o którym mowa w ust. 1, podmiot kontrolowany dokonuje na piśmie utrwalonym w postaci elektronicznej albo w postaci papierowej.
W razie nieobecności osoby, o której mowa w ust. 1, upoważnienie do przeprowadzenia kontroli oraz legitymację służbową okazuje się:
osobie czynnej w lokalu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 97 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071, 1172 i 1508 oraz z 2026 r. poz. 184) lub
przywołanemu świadkowi będącemu funkcjonariuszem publicznym w rozumieniu art. 115 § 13 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2025 r. poz. 383, 1818 i 1872), który nie jest pracownikiem Agencji.
W toku kontroli osoba przeprowadzająca kontrolę ma prawo do:
wstępu do nieruchomości, pomieszczeń, instalacji, środków transportu i innych obiektów związanych z wykonywaniem działalności kosmicznej lub służących, choćby pośrednio, wykonywaniu tej działalności, a także przeprowadzania ich oględzin;
wykonywania czynności kontrolno-pomiarowych, badań obiektów kosmicznych lub urządzeń wykorzystywanych do wykonywania działalności kosmicznej;
dostępu do dokumentów, materiałów oraz innych danych związanych z wykonywaniem działalności kosmicznej, a także do sporządzania ich kopii lub pobierania wyciągów;
żądania ustnych i pisemnych wyjaśnień.
Podmiot kontrolowany zapewnia warunki przeprowadzenia kontroli w zakresie, o którym mowa w ust. 1.
Z kontroli sporządza się protokół, zwany dalej „protokołem kontroli”.
Protokół kontroli zawiera:
oznaczenie podmiotu kontrolowanego, jego nazwę i adres siedziby;
imię i nazwisko osoby przeprowadzającej kontrolę oraz jej stanowisko służbowe – w przypadku osoby, o której mowa w art. 37 ust. 1;
datę rozpoczęcia i zakończenia czynności kontrolnych;
określenie zakresu przedmiotowego kontroli;
opis stanu faktycznego ustalonego w toku kontroli oraz inne informacje mające istotne znaczenie dla oceny zgodności wykonywanej działalności kosmicznej z zezwoleniem oraz z ustawą;
zakres niezgodności wykonywania działalności kosmicznej z zezwoleniem lub z ustawą oraz – w przypadku stwierdzenia niezgodności – zalecenia pokontrolne;
wyszczególnienie załączników – o ile są;
omówienie dokonanych w protokole kontroli poprawek, skreśleń i uzupełnień;
pouczenie podmiotu kontrolowanego o prawie odmowy podpisania protokołu kontroli;
datę i miejsce podpisania protokołu kontroli przez osobę przeprowadzającą kontrolę oraz podmiot kontrolowany.
Osoba przeprowadzająca kontrolę podpisuje protokół kontroli i przekazuje go podmiotowi kontrolowanemu do podpisu.
Podmiot kontrolowany w terminie 14 dni od dnia przekazania protokołu kontroli do podpisu podpisuje go albo składa pisemne zastrzeżenia do protokołu kontroli.
W przypadku złożenia przez podmiot kontrolowany zastrzeżeń do protokołu kontroli osoba przeprowadzająca kontrolę analizuje je i podejmuje, w razie potrzeby, dodatkowe czynności kontrolne.
W przypadku stwierdzenia zasadności zastrzeżeń do protokołu kontroli osoba przeprowadzająca kontrolę wprowadza zmiany do protokołu kontroli w formie aneksu, polegające na jego zmianie lub uzupełnieniu.
W razie nieuwzględnienia zastrzeżeń w całości albo części osoba przeprowadzająca kontrolę przekazuje podmiotowi kontrolowanemu informacje o tym wraz z uzasadnieniem.
Niedoręczenie osobie przeprowadzającej kontrolę podpisanego protokołu kontroli w terminie, o którym mowa w ust. 4, i niezłożenie zastrzeżeń do jego treści w tym terminie uznaje się za odmowę podpisania protokołu kontroli.
Osoba przeprowadzająca kontrolę wprowadza do protokołu kontroli wzmiankę o odmowie podpisania protokołu kontroli, zawierającą datę jej wprowadzenia.
W przypadku, o którym mowa w ust. 8, wzmiankę, o której mowa w ust. 9, wprowadza się po upływie terminu, o którym mowa w ust. 4.
Protokół kontroli sporządza się w postaci papierowej w dwóch egzemplarzach albo w postaci elektronicznej. Osoba przeprowadzająca kontrolę doręcza protokół kontroli podmiotowi kontrolowanemu.
Kontrolę prowadzi się niedłużej niż przez 30 dni roboczych od dnia okazania przez osobę przeprowadzającą kontrolę osobie, o której mowa w art. 39 ust. 1 albo 3, upoważnienia do przeprowadzenia kontroli. Do terminu określonego w zdaniu pierwszym nie wlicza się terminów przewidzianych na podpisanie i doręczenie protokołu kontroli przez podmiot kontrolowany.
Terminem zakończenia kontroli jest dzień podpisania protokołu kontroli przez podmiot kontrolowany albo dzień wprowadzenia wzmianki, o której mowa w art. 41 ust. 9.
W przypadku stwierdzenia w toku kontroli niezgodności wykonywania działalności kosmicznej z zezwoleniem lub z ustawą, podmiot kontrolowany, o którym mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1, przygotowuje program naprawczy, zwany dalej „programem naprawczym”, oraz przekazuje go Prezesowi Agencji, w terminie 30 dni od dnia otrzymania protokołu kontroli.
W programie naprawczym podmiot kontrolowany, o którym mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1, określa termin usunięcia poszczególnych niezgodności oraz sposób realizacji przewidywanych działań naprawczych.
Do programu naprawczego dołącza się dokumenty potwierdzające realizację działań naprawczych, jeżeli te działania zostały zrealizowane w całości albo w części.
Prezes Agencji zatwierdza program naprawczy. Przy zatwierdzeniu programu naprawczego Prezes Agencji w uzasadnionych przypadkach może zmienić termin usunięcia poszczególnych niezgodności lub sposób realizacji przewidywanych działań naprawczych.
W przypadku nieprzekazania programu naprawczego przez podmiot kontrolowany, o którym mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1, w terminie, o którym mowa w ust. 1, Prezes Agencji wyznacza termin na usunięcie poszczególnych niezgodności i określa sposób ich usunięcia, w tym wskazuje dokumenty potwierdzające usunięcie stwierdzonych niezgodności. Dokumenty te dołącza się do raportu z realizacji programu naprawczego.
Podmiot kontrolowany, o którym mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1, przedstawia pisemny raport z realizacji programu naprawczego wraz z dokumentami, o których mowa w ust. 5, o ile są wymagane.
Prezes Agencji może przeprowadzić kontrolę mającą na celu zweryfikowanie realizacji programu naprawczego przez podmiot kontrolowany, o którym mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1.
Jeżeli niezgodności mają charakter rażący, w szczególności gdy stwarzają zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi lub bezpieczeństwa publicznego, Prezes Agencji może wezwać do ich usunięcia niezwłocznie, niepóźniej niż w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, z pominięciem programu naprawczego.
W przypadku gdy podmiot kontrolowany, o którym mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1, nie usunął w terminach, o których mowa w ust. 2–5 i 8, stwierdzonych niezgodności, Prezes Agencji, w drodze decyzji:
nakłada na operatora karę pieniężną, o której mowa w art. 62 ust. 1 pkt 5, oraz
cofa zezwolenie udzielone temu podmiotowi i nakłada na ten podmiot obowiązek podjęcia działań ograniczających ryzyko wyrządzenia szkody w związku z wykonywaniem działalności kosmicznej, w tym, jeżeli jest to konieczne i możliwe do przeprowadzenia, obowiązek deorbitacji obiektu kosmicznego, wskazując termin ich wykonania.
W przypadku gdy podmiot kontrolowany nie wykonał we wskazanym terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 9 pkt 2, egzekucja tego obowiązku odbywa się zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2026 r. poz. 268), w formie wykonania zastępczego.
W przypadku gdy kontrola potwierdzi, że podmiot kontrolowany wbrew ustawie wykonuje działalność kosmiczną bez zezwolenia, Prezes Agencji, nakłada, w drodze decyzji, na ten podmiot karę pieniężną, o której mowa w art. 61.
Decyzje, o których mowa w ust. 9 i 11, są natychmiast wykonalne.
Obiekt kosmiczny wyniesiony na orbitę okołoziemską lub poza nią, dla którego Rzeczpospolita Polska jest państwem wynoszącym, lub którego operatorem jest podmiot, o którym mowa w art. 10 ust. 1, podlega wpisowi do Krajowego Rejestru Obiektów Kosmicznych, zwanego dalej „Rejestrem”.
Rejestr prowadzi Prezes Agencji w systemie teleinformatycznym w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2025 r. poz. 1703 oraz z 2026 r. poz. 160).
Rejestr jest jawny.
Rejestr zawiera:
nazwę operatora;
adres siedziby operatora, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2, w Rzeczypospolitej Polskiej, a w przypadku gdy operator jest przedsiębiorcą ‒ także numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile taki numer posiada, oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP), albo adres operatora, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3;
datę udzielenia i oznaczenie zezwolenia, w przypadku operatora, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2;
nazwę obiektu kosmicznego;
datę i miejsce wyniesienia obiektu kosmicznego w przestrzeń kosmiczną niebędącego pojazdem wynoszącym oraz nazwę pojazdu wynoszącego ten obiekt;
ogólne przeznaczenie obiektu kosmicznego;
nazwę państwa wynoszącego lub państw wynoszących;
informację o statusie aktywności obiektu kosmicznego;
datę dokonania zgłoszenia oraz datę dokonania wpisu do Rejestru;
numer rejestrowy obiektu kosmicznego nadany przez Prezesa Agencji.
Dane i informacje zawarte w Rejestrze udostępnia się w Biuletynie Informacji Publicznej Agencji na stronie podmiotowej Agencji.
Wpis do Rejestru stanowi czynność materialno-techniczną i jest dokonywany na podstawie zgłoszenia, zwanego dalej „zgłoszeniem”.
Zgłoszenia dokonuje operator w postaci elektronicznej niezwłocznie:
po wyniesieniu obiektu kosmicznego w przestrzeń kosmiczną, niepóźniej niż w terminie 7 dni od dnia jego wyniesienia;
po rozpoczęciu eksploatacji obiektu kosmicznego, niepóźniej niż w terminie 7 dni od dnia rozpoczęcia jego eksploatacji.
Zgłoszenie zawiera dane i informacje, o których mowa w art. 45 ust. 1 pkt 1–9.
Do zgłoszenia dołącza się dowód uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 51 ust. 1.
W przypadku, o którym mowa w art. 22 ust. 8, wpisu do Rejestru dokonuje się z urzędu.
Prezes Agencji dokonuje wpisu do Rejestru w terminie 7 dni od dnia wpływu zgłoszenia.
Jeżeli zgłoszenie jest niekompletne, Prezes Agencji wzywa operatora do uzupełnienia zgłoszenia w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania. W przypadku wezwania operatora do uzupełnienia zgłoszenia, termin, o którym mowa w ust. 1, biegnie na nowo od dnia dokonania uzupełnienia zgłoszenia do Prezesa Agencji.
Operator niezwłocznie informuje Prezesa Agencji o zmianie danych i informacji zawartych w Rejestrze, z wyłączeniem danych, o których mowa w art. 45 ust. 1 pkt 6. Do dokonywania zmian w Rejestrze stosuje się przepisy art. 46 i art. 47.
W terminie miesiąca od dnia dokonania wpisu do Rejestru, Prezes Agencji występuje z wnioskiem do ministra właściwego do spraw zagranicznych o przekazanie Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych informacji dotyczących obiektu kosmicznego, na podstawie i w zakresie określonym w art. IV Konwencji o rejestracji obiektów wypuszczonych w przestrzeń kosmiczną, otwartej do podpisania w Nowym Jorku dnia 14 stycznia 1975 r.
Minister właściwy do spraw gospodarki może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych i informacji zawartych w Rejestrze oraz sposób jego prowadzenia, biorąc pod uwagę:
rodzaj i charakterystykę obiektu kosmicznego;
potrzebę prowadzenia Rejestru w systemie teleinformatycznym oraz potrzebę zapewnienia możliwości korzystania z danych dotyczących operatorów;
konieczność zapewnienia ochrony danych operatorów;
potrzebę zapewnienia kompletności i przejrzystości danych dotyczących obiektu kosmicznego.
Zgłoszenie do Rejestru oraz zgłoszenie zmian wpisu do Rejestru podlega opłacie.
Wysokość opłaty wynosi 20 % kwoty przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w dniu dokonania zgłoszenia. Wysokość opłaty zaokrągla się w górę do pełnego złotego.
Opłata stanowi przychód Agencji i jest wnoszona na rachunek bankowy Agencji.
Opłaty nie pobiera się w przypadku, gdy zgłoszenia dokonuje jednostka podległa Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowana.
Prezes Agencji może powołać komisję do spraw badania nieprzewidzianego zdarzenia związanego z wykonywaniem działalności kosmicznej, zwaną dalej „Komisją”, w przypadku zaistnienia nieprzewidzianego zdarzenia związanego z wykonywaniem działalności kosmicznej, zwanego dalej „zdarzeniem”.
Do zadań Komisji należy:
ustalenie okoliczności i przyczyn zdarzenia oraz określenie jego skutków;
współpraca z podmiotami i służbami zaangażowanymi w wyjaśnianie okoliczności zdarzenia i odpowiednimi centrami zarządzania kryzysowego w rozumieniu ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 122, z późn. zm.4) );
opracowanie raportu końcowego z prac Komisji zawierającego w szczególności omówienie okoliczności i przyczyn zdarzenia, a także wnioski i zalecenia oraz przedstawienie tego raportu Prezesowi Agencji.
W skład Komisji wchodzą: przewodniczący Komisji, jeden lub dwóch zastępców przewodniczącego Komisji, pozostali członkowie Komisji i sekretarz Komisji.
Przewodniczącego Komisji powołuje i odwołuje Prezes Agencji.
Zastępców przewodniczącego Komisji, sekretarza Komisji i pozostałych członków Komisji powołuje i odwołuje Prezes Agencji, po zasięgnięciu opinii przewodniczącego Komisji.
Członkiem Komisji może zostać osoba, która:
jest specjalistą w zakresie użytkowania przestrzeni kosmicznej lub techniki kosmicznej, w szczególności inżynierii satelitarnej, lub jest specjalistą w zakresie innych dziedzin nauki lub dyscyplin naukowych właściwych ze względu na charakter zdarzenia;
jest obywatelem polskim;
korzysta z pełni praw publicznych;
posiada pełną zdolność do czynności prawnych;
nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe.
W uzasadnionych przypadkach Prezes Agencji może zdecydować o odstąpieniu od konieczności spełniania przez członka Komisji wymogu, o którym mowa w ust. 4 pkt 1 lub 2.
Przewodniczący Komisji opracowuje szczegółowy plan działania Komisji, kieruje pracami Komisji i reprezentuje ją na zewnątrz.
Przewodniczący Komisji zapewnia przestrzeganie przepisów o ochronie informacji niejawnych przez członków Komisji oraz inne osoby biorące udział w czynnościach związanych z badaniem zdarzenia.
Członkowie Komisji przygotowują analizy, opinie lub ekspertyzy dotyczące zdarzenia, kierując się zasadą swobodnej oceny dowodów, i nie są związani poleceniem przewodniczącego Komisji.
Członkowie Komisji są obowiązani do nieujawniania informacji zebranych w trakcie prac Komisji, w szczególności informacji stanowiących tajemnice prawnie chronione. Obowiązek ten trwa także po wygaśnięciu członkostwa w Komisji.
Za udział w pracach Komisji oraz sporządzanie analiz, opinii lub ekspertyz członkowi Komisji przysługuje wynagrodzenie. Wysokość wynagrodzenia jest określona w umowie cywilnoprawnej, zawieranej przez członka Komisji z Agencją, i jest uzależniona od rodzaju prowadzonego badania i jego złożoności. 4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2024 r. poz. 834, 1222, 1473, 1572 i 1907 oraz z 2025 r. poz. 1795.
Członkowi Komisji przysługuje zwrot kosztów podróży i noclegów na zasadach określonych w przepisach dotyczących należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej.
Obsługę administracyjno-biurową Komisji zapewnia Agencja.
Tryb pracy Komisji określa regulamin pracy Komisji nadawany przez Prezesa Agencji.
Członkowie Komisji, po okazaniu legitymacji członka Komisji, są upoważnieni do:
dostępu do miejsca zdarzenia, obiektu kosmicznego, jego szczątków i zawartości;
badania miejsca zdarzenia, obiektu kosmicznego, jego szczątków i zawartości;
sporządzania spisów części obiektu kosmicznego lub innych rzeczy wymagających zbadania;
czasowego przejmowania obiektu kosmicznego lub jego części, lub innych rzeczy wymagających zbadania;
zapoznawania się z wynikami badań przeprowadzanych przez inne organy, służby publiczne oraz podmioty;
uzyskiwania informacji i dostępu do dokumentacji operatora obiektu kosmicznego, producenta i podmiotu, który wbrew ustawie wykonuje działalność kosmiczną bez zezwolenia, a także innych osób lub podmiotów, we współpracy z którymi działalność kosmiczna jest wykonywana;
wysłuchania osób;
udziału w przesłuchiwaniu świadków.
Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wzór legitymacji członka Komisji oraz opis tego wzoru, kierując się koniecznością zapewnienia właściwej identyfikacji członka Komisji.
Organy administracji publicznej i inne państwowe lub samorządowe jednostki organizacyjne współpracują z Komisją i udzielają jej niezbędnej pomocy.
Komisja może współpracować z właściwymi organizacjami międzynarodowymi lub organami państw obcych, w szczególności państwa:
na którego terytorium miało miejsce zdarzenie dotyczące obiektu kosmicznego operatora lub podmiotu, który wbrew ustawie wykonuje działalność kosmiczną bez zezwolenia, albo państwa w którym wyprodukowano taki obiekt kosmiczny;
które zarejestrowało obiekt kosmiczny lub notyfikowało obiekt kosmiczny Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych lub w którym znajduje się siedziba jego podmiotu wykonującego działalność kosmiczną, jeżeli zdarzenie miało miejsce na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo jeżeli obiekt kosmiczny został wyprodukowany w Rzeczypospolitej Polskiej.
W przypadku gdy zdarzenie stanowi jednocześnie wypadek lub poważny incydent lotniczy, Komisja współpracuje odpowiednio z Państwową Komisją Badania Wypadków Lotniczych lub Komisją Badania Wypadków Lotniczych Lotnictwa Państwowego.
Współpraca, o której mowa w ust. 2 lub 3, obejmuje w szczególności zabezpieczanie dowodów i mienia oraz inną pomoc techniczną, sporządzanie ekspertyz, raportów, sprawozdań oraz informacji z badania zdarzeń i ich przekazywanie, w tym mających wpływ na bezpieczeństwo działalności kosmicznej.
Kto znajdzie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rzecz, co do której istnieje podejrzenie, że jest śmieciem kosmicznym, niezwłocznie informuje o tym Policję.
Policja niezwłocznie, niepóźniej niż w ciągu 24 godzin, informuje Prezesa Agencji o znalezieniu rzeczy, o której mowa w ust. 1, chyba że stwierdzi, że podejrzenie jest nieuzasadnione.
Po otrzymaniu informacji, o której mowa w ust. 2, Prezes Agencji niezwłocznie powołuje Komisję, o której mowa w art. 52, i zawiadamia o tym Komendanta Głównego Policji.
Rzecz, o której mowa w art. 57 ust. 1, nie może być przenoszona z miejsca znalezienia bez zgody Policji.
Usunięcie lub zmiana położenia rzeczy, o której mowa w ust. 1, może być dokonane bez zgody Policji tylko w razie konieczności ratowania życia, zdrowia, mienia lub w celu zapobieżenia niebezpieczeństwu grożącemu ze strony tej rzeczy.
Dokonujący działań, o których mowa w ust. 2, utrwalają dostępnymi środkami obraz położenia tej rzeczy przed zmianą jej położenia.
Działania na miejscu znalezienia rzeczy, o której mowa w art. 57 ust. 1, dokonuje się w sposób, który w jak najmniejszym stopniu naruszy stan, w jakim znalazła się ta rzecz, aby nie doszło do jej zniszczenia lub zatarcia pozostawionych śladów.
Prezes Agencji zapewnia przechowywanie rzeczy, o której mowa w art. 57 ust. 1, zwróconej w trybie, o którym mowa w art. 230 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 46, z późn. zm.5) ). Prezes Agencji wskazuje miejsce i czas przechowywania tej rzeczy, zapewniając jej należyte zabezpieczenie.
Podmiot, który wbrew ustawie wykonuje działalność kosmiczną bez zezwolenia, podlega karze pieniężnej w wysokości nieprzekraczającej pięćsetkrotności kwoty przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w dniu wydania decyzji o nałożeniu tej kary.
Karze pieniężnej podlega operator, który:
wykonuje działalność kosmiczną niezgodnie z zezwoleniem lub z ustawą;
nie zgłasza w wymaganym terminie zmiany danych lub informacji, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1, 2, 5–8, 10 lub 11;
nie zapewnia warunków przeprowadzenia kontroli w zakresie, o którym mowa w art. 40 ust. 1;
nie dokonuje zgłoszenia w terminie, o którym mowa w art. 46 ust. 2;
nie usunął niezgodności stwierdzonych w ramach kontroli w terminie, o którym mowa w art. 43 ust. 2–5 lub 8.
Karę pieniężną w przypadku, o którym mowa w ust. 1:
pkt 1 – nakłada się w wysokości do stukrotności kwoty przeciętnego wynagrodzenia, obowiązującego w dniu stwierdzenia niezgodności w ramach kontroli;
pkt 2 – nakłada się w wysokości do dziesięciokrotności kwoty przeciętnego wynagrodzenia, obowiązującego w dniu, w którym upłynął termin zgłoszenia zmiany danych lub informacji;
pkt 3 i 5 – nakłada się w wysokości do trzydziestokrotności kwoty przeciętnego wynagrodzenia, obowiązującego w dniu rozpoczęcia kontroli;
pkt 4 – nakłada się w wysokości do kwoty przeciętnego wynagrodzenia, obowiązującego w dniu, w którym upłynął termin dokonania zgłoszenia za każdy dzień opóźnienia. 5) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2025 r. poz. 304, 1178, 1420 i 1872 oraz z 2026 r. poz. 187 i 421.
Kary pieniężne, o których mowa w art. 61 i art. 62, nakłada, w drodze decyzji, Prezes Agencji.
Przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych, o których mowa w art. 61 i art. 62, Prezes Agencji bierze pod uwagę:
wagę i zakres niezgodności oraz znaczenie naruszonych przepisów ustawy;
czas trwania niezgodności;
wcześniejsze niezgodności ze strony operatora, o którym mowa w art. 62, albo podmiotu, o którym mowa w art. 61;
zakres szkody majątkowej i szkody niemajątkowej wyrządzonej przez obiekt kosmiczny;
środki zastosowane przez operatora, o którym mowa w art. 62, albo podmiot, o którym mowa w art. 61, w celu ograniczenia szkód, o których mowa w pkt 4;
stopień przyczynienia się operatora, o którym mowa w art. 62, do powstania niezgodności;
stopień współpracy operatora, o którym mowa w art. 62, albo podmiotu, o którym mowa w art. 61, z Prezesem Agencji.
W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio przepisy działu IVa ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego.
Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do działalności kosmicznej wykonywanej przez jednostkę podległą Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowaną.
Kto uniemożliwia lub utrudnia wykonywanie przez członków Komisji, o której mowa w art. 52, czynności, o których mowa w art. 55, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności do roku.
W ustawie z dnia 26 września 2014 r. o Polskiej Agencji Kosmicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1957) wprowadza się następujące zmiany:
w art. 1 dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu: „5. Agencja i jej oddziały terenowe używają wizerunku orła ustalonego dla godła Rzeczypospolitej Polskiej oraz pieczęci urzędowej. 6. Agencja może posługiwać się nazwą w języku angielskim w brzmieniu „Polish Space Agency” oraz skrótem „POLSA”.”;
w art. 3:
wykorzystania danych satelitarnych w gospodarce, administracji, nauce, edukacji, obronności i w celu zapewnienia bezpieczeństwa państwa.”,
inicjowanie, przygotowywanie oraz wdrażanie założeń, we współpracy z właściwymi organami administracji państwowej, głównych kierunków badań i programów rozwoju o istotnym znaczeniu dla interesu narodowego i gospodarki państwa w dziedzinie badania i użytkowania przestrzeni kosmicznej;”, – po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:
opracowywanie rekomendacji, we współpracy z właściwymi organami administracji państwowej, lub propozycji stanowisk na wniosek właściwych organów administracji państwowej, w celu zapewnienia spójności polskiej polityki kosmicznej;”, – pkt 4 otrzymuje brzmienie:
identyfikowanie i analizowanie, we współpracy z właściwymi organami administracji państwowej, wyzwań i problemów współpracy międzynarodowej w dziedzinie badania i użytkowania przestrzeni kosmicznej;”, – uchyla się pkt 10,
identyfikowanie i analizowanie, we współpracy z krajowymi i zagranicznymi uczelniami i instytucjami badawczymi, potrzeb kształcenia na poziomie wyższym specjalistów w zakresie użytkowania przestrzeni kosmicznej i wspieranie kształcenia ekspertów w dziedzinie techniki kosmicznej, w szczególności inżynierii satelitarnej;
wykonywanie zadań określonych przez Ministra Obrony Narodowej lub inny organ administracji rządowej, uzgodnionych z ministrem właściwym do spraw gospodarki, w tym dotyczących:
satelitarnej obserwacji powierzchni Ziemi,
prowadzenia Narodowego Systemu Bezpieczeństwa Kosmicznego, obejmującego: – stałą obserwację i monitorowanie przestrzeni kosmicznej, w tym pozyskiwanie, przechowywanie, przetwarzanie i udostępnianie informacji o aktualnej sytuacji w przestrzeni kosmicznej, w szczególności w celu wykrywania, identyfikacji i analizy zagrożeń, – zawiadamianie i przekazywanie właściwym organom lub podmiotom informacji o zagrożeniach w przestrzeni kosmicznej, w tym mogących mieć wpływ na infrastrukturę kosmiczną lub naziemną, terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz ludzi, – udzielanie wsparcia właściwym organom w zakresie sposobu wykorzystania przekazanych informacji o zagrożeniach w przestrzeni kosmicznej,
nawigacji i łączności satelitarnej, w szczególności prowadzenia krajowego systemu monitorowania zakłóceń sygnałów Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS),
technologii rakietowych,
bezpieczeństwa i obronności państwa;”, – dodaje się pkt 17 i 18 w brzmieniu: „17) pełnienie funkcji krajowego administratora danych satelitarnych; 18) monitorowanie działalności kosmicznej, o której mowa w ustawie z dnia 13 lutego 2026 r. o działalności kosmicznej (Dz. U. poz. 465), oraz zagrożeń dla tej działalności, w tym przy wykorzystaniu Narodowego Systemu Bezpieczeństwa Kosmicznego, o którym mowa w pkt 16 lit. b.”,
Przy realizacji zadania, o którym mowa w ust. 2 pkt 16 lit. b, Agencja wykorzystuje dane i informacje, w tym dane sensoryczne, przekazane lub udostępnione jej przez organy i podmioty krajowe, zagraniczne i międzynarodowe. W przypadku gdy te dane i informacje mają charakter niejawny, podlegają ochronie zgodnie z przepisami o ochronie informacji niejawnych.”;
po art. 3a dodaje się art. 3b w brzmieniu: „Art. 3b. 1. Agencja pełni funkcję krajowego administratora danych satelitarnych, z wyłączeniem: 1) danych pozyskiwanych w wyniku działalności kosmicznej prowadzonej przez jednostki podległe Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowane, dla których administratorem jest Minister Obrony Narodowej; 2) usług regulowanych, w tym satelitarnej usługi publicznej o regulowanym dostępie europejskiego systemu nawigacji satelitarnej Galileo oraz usług rządowej łączności satelitarnej GOVSATCOM i usług bezpiecznej łączności satelitarnej. 2. Przez dane satelitarne rozumie się dane wysyłane przez obiekty kosmiczne w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 13 lutego 2026 r. o działalności kosmicznej lub pozyskiwane za ich pośrednictwem. 3. Do zadań krajowego administratora danych satelitarnych należy: 1) uruchomienie krajowego interoperacyjnego systemu odbioru, przechowywania, przetwarzania i udostępniania danych satelitarnych wraz z niezbędną infrastrukturą, zwanego dalej „Narodowym Systemem Informacji Satelitarnej”, utrzymywanie tego systemu, jego prowadzenie i bieżące nim administrowanie; 2) aktualizowanie oraz powiększanie zasobów Narodowego Systemu Informacji Satelitarnej; 3) pozyskiwanie i udostępnianie w Narodowym Systemie Informacji Satelitarnej produktów i usług powstałych z wykorzystaniem danych satelitarnych; 4) upowszechnianie wiedzy o danych satelitarnych i propagowanie ich wykorzystania, w tym organizowanie szkoleń dla zainteresowanych podmiotów; 5) pełnienie funkcji punktu kontaktowego dla podmiotów administracji publicznej w celu pozyskania danych satelitarnych; 6) wspieranie podmiotów administracji publicznej oraz służb im podległych w zakresie wykorzystania danych satelitarnych w zarządzaniu kryzysowym w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 122, z późn. zm.6) ); 7) integrowanie potencjału sektora komercyjnego z potrzebami podmiotów administracji publicznej.”;
w art. 7:
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. Prezes Agencji wykonuje zadania, o których mowa w ustawie z dnia 13 lutego 2026 r. o działalności kosmicznej, w tym prowadzi: 1) postępowania w sprawach, o których mowa w tej ustawie, w szczególności w sprawach zezwolenia na wykonywanie działalności kosmicznej; 2) Krajowy Rejestr Obiektów Kosmicznych, o którym mowa w art. 44 ust. 1 tej ustawy, i dokonuje wpisów do tego rejestru oraz występuje z wnioskiem do ministra spraw zagranicznych o przekazanie Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych informacji o obiektach kosmicznych wpisanych do tego rejestru na zasadach określonych w Konwencji o rejestracji obiektów wypuszczonych w przestrzeń kosmiczną, otwartej do podpisania w Nowym Jorku dnia 14 stycznia 1975 r. (Dz. U. z 1979 r. poz. 22).”,
informowanie właściwych organów lub podmiotów o stwierdzonych przez Agencję zagrożeniach związanych z naruszeniem warunków zezwolenia na wykonywanie działalności kosmicznej lub ustawy z dnia 13 lutego 2026 r. o działalności kosmicznej oraz o zagrożeniach w przestrzeni kosmicznej, w tym mogących mieć wpływ na infrastrukturę kosmiczną lub naziemną, terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz ludzi.”,
W przypadku odwołania Prezesa Agencji albo jego śmierci, minister właściwy do spraw gospodarki powierza wiceprezesowi albo innej osobie spełniającej kryteria określone w art. 15 ust. 1 pełnienie obowiązków Prezesa Agencji na okres niedłuższy niż 3 miesiące, z możliwością jednorazowego przedłużenia tego okresu o kolejne 3 miesiące.
W przypadku niepowołania Prezesa Agencji w terminie 6 miesięcy od dnia odwołania dotychczasowego Prezesa Agencji albo jego śmierci, minister właściwy do spraw gospodarki powierza kolejnemu wiceprezesowi albo innej osobie spełniającej kryteria określone w art. 15 ust. 1 pełnienie obowiązków Prezesa Agencji na okres niedłuższy niż 3 miesiące, z możliwością jednorazowego przedłużenia tego okresu o kolejne 3 miesiące.”;
użyte w art. 13 w ust. 1 w pkt 3 i 5 i w art. 16 w ust. 3 dwukrotnie, w różnej liczbie i różnym przypadku, wyrazy „plan działania” zastępuje się użytymi w odpowiedniej liczbie i odpowiednim przypadku wyrazami „plan działalności”;
w art. 14:
w ust. 1 wyrazy „przedstawiciele administracji rządowej powołani zgodnie z ust. 2” zastępuje się wyrazami „osoby wskazane przez organy, o których mowa w ust. 2,”,
w ust. 2: – wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Minister właściwy do spraw gospodarki powołuje do członkostwa w Radzie Agencji jedną osobę oraz po jednej osobie wskazanej przez:”, – część wspólna otrzymuje brzmienie: „– posiadających wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości Agencji.”, 6) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2024 r. poz. 834, 1222, 1473, 1572 i 1907 oraz z 2025 r. poz. 1795.
w ust. 2a wyrazy „jednego przedstawiciela” zastępuje się wyrazami „jedną osobę”,
Minister właściwy do spraw zagranicznych informuje Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych o utworzeniu Rejestru w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
Prezes Agencji po raz pierwszy opracuje wykaz, o którym mowa w art. 9 ust. 2, i podaje go do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Agencji w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie ustawy.
Przepisów ustawy nie stosuje się do obiektów kosmicznych wyniesionych w przestrzeń kosmiczną przed dniem wejścia w życie ustawy, z wyjątkiem przepisów art. 48 i art. 51 oraz rozdziału 7, przy czym ilekroć w tych przepisach jest mowa o operatorze należy przez to rozumieć właściciela obiektu kosmicznego wyniesionego w przestrzeń kosmiczną przed dniem wejścia w życie ustawy.
W terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy Prezes Agencji z urzędu wpisuje do Rejestru dane dotyczące obiektów kosmicznych wyniesionych przed dniem wejścia w życie ustawy na orbitę okołoziemską lub poza nią i pozostających w przestrzeni kosmicznej w dniu wejścia w życie ustawy.
W celu realizacji zadania, o którym mowa w ust. 1, Prezes Agencji w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy wzywa na piśmie utrwalonym w postaci papierowej lub elektronicznej podmioty, które wyniosły:
obiekt kosmiczny, o którego wyniesieniu Rzeczpospolita Polska poinformowała Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych na podstawie i w zakresie określonym w art. IV Konwencji o rejestracji obiektów wyniesionych w przestrzeń kosmiczną, otwartej do podpisania w Nowym Jorku dnia 14 stycznia 1975 r., do potwierdzenia aktualności danych i informacji notyfikowanych Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych albo do ich aktualizacji,
inny niż określony w pkt 1 obiekt kosmiczny, do zgłoszenia danych i informacji, o których mowa w art. 45 ust. 1
– w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania wezwania.
Do członków Rady Agencji, których kadencje trwają w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy art. 14 ust. 9 ustawy zmienianej w art. 67 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
W latach 2026‒2036 maksymalny limit wydatków budżetu państwa przeznaczonych na realizację zadań wynikających z niniejszej ustawy wynosi 28 150 000,00 zł, w tym w:
2026 r. – 3 210 000,00 zł;
2027 r. – 2 220 000,00 zł;
2028 r. ‒ 2 300 000,00 zł;
2029 r. ‒ 2 350 000,00 zł;
2030 r. ‒ 2 410 000,00 zł;
2031 r. ‒ 2 460 000,00 zł;
2032 r. ‒ 2 520 000,00 zł;
2033 r. ‒ 2 580 000,00 zł;
2034 r. ‒ 2 640 000,00 zł;
2035 r. ‒ 2 700 000,00 zł;
2036 r. – 2 760 000,00 zł.
Minister właściwy do spraw gospodarki monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, oraz dokonuje oceny wykorzystania tego limitu według stanu na koniec każdego roku.
W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczeniem przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego limitu wydatków określonego w ust. 1 stosuje się mechanizm korygujący polegający na zmniejszeniu wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym niniejszej ustawy, związanych z:
funkcjonowaniem Komisji;
prowadzeniem Rejestru.
Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 3, jest minister właściwy do spraw gospodarki.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: K. Nawrocki