Struktura tej części nie została zweryfikowana.
do uchwały nr 133
Rady Ministrów
z dnia 15 czerwca 2022 r.
(poz. )
Plan działań dotyczący priorytetowych dróg przenoszenia
inwazyjnych gatunków obcych stwarzających zagrożenie dla Unii
lub inwazyjnych gatunków obcych stwarzających zagrożenie dla
Polski pn.: „Ucieczka gatunków roślin ozdobnych
z niekomercyjnych upraw ogrodniczych” oraz „Ucieczka
gatunków zwierząt domowych, gatunków akwarystycznych
i terrarystycznych”
1. Indeks skrótów i pojęć stosowanych w planie działań:
a. IGO – inwazyjny gatunek obcy,
b. plan działań – plan działań dotyczący priorytetowych dróg przenoszenia IGO
stwarzających zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzających zagrożenie dla Polski pn.:
„Ucieczka gatunków roślin ozdobnych z niekomercyjnych upraw ogrodniczych” oraz
„Ucieczka gatunków zwierząt domowych, gatunków akwarystycznych i terrarystycznych”,
c. drogi priorytetowe – priorytetowe drogi przenoszenia IGO stwarzających zagrożenie
dla Unii lub IGO stwarzających zagrożenie dla Polski pn.: „Ucieczka gatunków roślin
ozdobnych z niekomercyjnych upraw ogrodniczych” oraz „Ucieczka gatunków
zwierząt domowych, gatunków akwarystycznych i terrarystycznych”,
d. rozporządzenie nr 1143/2014 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 1143/2014 z dnia 22 października 2014 r. w sprawie działań zapobiegawczych
i zaradczych w odniesieniu do wprowadzania i rozprzestrzeniania inwazyjnych
gatunków obcych (Dz. Urz. UE L 317 z 04.11.2014, str. 35, z późn. zm.1)
).
2. Zakres planu działań
Niniejszy plan działań obejmuje prezentację sposobu wyboru dróg priorytetowych,
tj. dróg przenoszenia, które wymagają działań priorytetowych ze względu na liczebność
gatunków lub szkody, które mogłyby wyrządzić te gatunki w wypadku przedostania się nimi
do środowiska, a także charakterystykę dróg priorytetowych. Plan określa cel nadrzędny i cele
strategiczne wraz ze wskazaniem działań, które pozwolą na osiągnięcie zakładanych celów.
Każde działanie składa się z szeregu zadań, dla których określono ramy czasowe, podmioty
odpowiedzialne za ich realizację, a także wskaźniki, które posłużą do monitorowania poziomu
wykonania poszczególnych zadań.
1)
Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 317 z 23.11.2016, str. 4.
2
3. Sposób wyboru dróg priorytetowych
Drogi priorytetowe zostały wybrane po przeprowadzeniu analizy dróg niezamierzonego
wprowadzenia do środowiska lub rozprzestrzeniania się IGO stwarzających zagrożenie dla
Unii (zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o gatunkach obcych
(Dz. U. poz. 1718) i art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 1143/2014) lub IGO stwarzających
zagrożenie dla Polski.
Zidentyfikowano 36 dróg niezamierzonego wprowadzania lub rozprzestrzeniania się
IGO stwarzających zagrożenie dla Unii lub IGO stwarzających zagrożenie dla Polski. Jako
grupę bazową przyjęto 82 gatunki z rozporządzenia Komisji (UE) nr 2016/1141 z dnia
13 lipca 2016 r. przyjmującego wykaz inwazyjnych gatunków obcych uznanych za
stwarzające zagrożenie dla Unii zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) nr 1143/2014 (Dz. Urz. UE L 189 z 14.07.2016, str. 4, z późn. zm.2)
), rozporządzenia
wykonawczego Komisji (UE) nr 2017/1263 z dnia 12 lipca 2017 r. aktualizującego wykaz
inwazyjnych gatunków obcych uznanych za stwarzające zagrożenie dla Unii ustanowiony
w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2016/1141 na podstawie rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1143/2014 (Dz. Urz. UE L 182 z 13.07.2017,
str. 37) i rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 9 września 2011 r. w sprawie listy roślin
i zwierząt gatunków obcych, które w przypadku uwolnienia do środowiska przyrodniczego
mogą zagrozić gatunkom rodzimym lub siedliskom przyrodniczym (Dz. U. poz. 1260).
Identyfikacja poszczególnych dróg niezamierzonego wprowadzania lub rozprzestrzeniania się
IGO w zdecydowanej większości jest możliwa dzięki dotychczasowej wiedzy i obserwacjom
IGO w środowisku przyrodniczym. Odnośnie do gatunków nieuprawianych w ogrodach lub
niehodowanych w Polsce i niewystępujących w naszym środowisku jest to pewna hipoteza.
Opisy dróg są jednak na tyle uniwersalne, że znając biologię poszczególnych IGO, możliwa
jest ocena, czy dana droga przy odpowiednich warunkach klimatycznych może stanowić
realne źródło przedostawania się gatunków do środowiska czy też nie. Tym samym dokonano
także analizy w zakresie gatunków wymienionych w rozporządzeniu Komisji (UE) 2019/1262
z dnia 25 lipca 2019 r. zmieniającym rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/1141 w celu
aktualizacji wykazu inwazyjnych gatunków obcych stwarzających zagrożenie dla Unii
(Dz. Urz. UE L 199 z 26.08.2019, str. 1).
Co więcej, zidentyfikowanymi drogami mogą być przenoszone także inne IGO, w tym
te, które zostaną wymienione w kolejnych aktualizacjach wykazu IGO stwarzających
zagrożenie dla Unii oraz umieszczone na liście IGO stwarzających zagrożenie dla Polski.
Za drogi priorytetowe uznano te drogi, którymi przedostaje się lub może się
przedostawać największa liczba analizowanych gatunków, stanowią największe zagrożenie
i dla których znane są skuteczne sposoby zarządzania. Ponadto zidentyfikowane drogi
związane z największym ryzykiem dla środowiska przyrodniczego, gospodarki, zdrowia
człowieka i usług ekosystemowych zostały następnie poddane bilansowi kosztów i korzyści.
W wyniku przeprowadzonej analizy drogi „Ucieczka gatunków roślin ozdobnych
z niekomercyjnych upraw ogrodniczych” oraz „Ucieczka gatunków zwierząt domowych,
gatunków akwarystycznych i terrarystycznych” zostały zakwalifikowane jako drogi
priorytetowe.
2)
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 182 z 13.07.2017, str. 37 oraz Dz. Urz. UE L 199
z 26.07.2019, str. 1.
3
4. Charakterystyka dróg priorytetowych
a. „Ucieczka gatunków roślin ozdobnych z niekomercyjnych upraw ogrodniczych”
Droga ta obejmuje ucieczki roślin ozdobnych z uprawy w zamknięciu lub w warunkach
kontrolowanych, gdzie zostały wprowadzone ze względów dekoracyjnych. Droga ta nie
dotyczy ucieczek roślin z upraw prowadzonych w ramach ogrodnictwa komercyjnego
(np. szkółek ogrodniczych).
Handel gatunkami roślin, które charakteryzują się efektownym pokrojem i barwą lub
posiadają inne cechy pozwalające na ich wykorzystanie w kształtowaniu krajobrazu,
doprowadził do przemieszczania gatunków tego typu na całym świecie w celu rozwoju
i poprawy walorów obszarów zurbanizowanych (miejskich i wiejskich) w tzw. zieleni
urządzonej, jak parki, skwery, zieleń przyuliczna, a także prywatnych ogrodów
przydomowych lub działkowych. Droga ta dotyczy także gatunków znajdujących się
w prywatnych kolekcjach hobbystycznych lub gatunków wykorzystywanych w kształtowaniu
krajobrazu, np. do celów dekoracyjnych lub estetycznych, które mogą przypadkowo
przedostać się do środowiska przyrodniczego.
Omawiana droga obejmuje więc dwa rodzaje przedostawania się gatunków roślin,
utrzymywanych w uprawie jako ozdobne, do środowiska przyrodniczego:
1) ucieczki osobników z miejsc przetrzymywania;
2) niezamierzone wprowadzanie do środowiska przyrodniczego.
Pierwsza ww. grupa obejmuje wszelkiego rodzaju „ucieczki” roślin z miejsc
przetrzymywania, rozumiane jako „niekontrolowane rozprzestrzenianie się IGO z miejsc
przetrzymywania lub uprawy”, wynikające z cech biologicznych tych gatunków
(np. wytwarzanie nasion zaopatrzonych w aparaty lotne, co ułatwia ich roznoszenie przez
wiatr) i lokalnych warunków środowiskowych (np. obecność terenów z żyznym i wilgotnym
podłożem sprzyjającym kiełkowaniu nasion, sąsiedztwo obszarów pozbawionych roślinności,
a przez to konkurencji ze strony innych gatunków roślin).
Natomiast druga grupa obejmuje przypadki niezamierzonego wprowadzenia do
środowiska przyrodniczego, w tym niewłaściwe zagospodarowanie odpadów ogrodowych
zawierających całe rośliny lub ich diaspory (tj. nasiona lub fragmenty pędów, rozłogi lub
kłącza), mogące rozwinąć się w nowego osobnika. Wprowadzanie IGO tą drogą może
następować m.in. przez:
pozbywanie się nadmiaru biomasy (np. zbyt rozrośniętych roślin zagłuszających inne
gatunki czy wpływających negatywnie na kompozycję krajobrazowo-przestrzenną
ogrodu lub terenu zieleni urządzonej); w tym przypadku największe znaczenie ma
wyrzucanie takich części roślin, które zawierają już wykształcone żywotne nasiona
(lub kłącza czy też rozłogi), nielegalnie, w sposób określany często jako „za płot”, „do
lasu”, „nad rzekę” itp., lub przez poddanie ich niewłaściwemu kompostowaniu – tzn.
np. bez przykrycia biomasy warstwą ziemi zabezpieczającą przed roznoszeniem
nasion przez wiatr lub zwierzęta,
likwidację uprawy (np. gdy uprawa stała się nieopłacalna z ekonomicznego punktu
widzenia lub gdy podjęto decyzję o nowej formie urządzenia terenu zieleni
z wykorzystaniem w doborze roślin innych lub nowych gatunków); w tym przypadku
uwolnienie do środowiska przyrodniczego może również polegać na pozbyciu się
całych roślin lub ich żywotnych części na dzikich wysypiskach śmieci lub przez
4
niewłaściwe kompostowanie, a także przez pozostawienie poletek czy całych ogrodów
bez zabezpieczenia (np. przycinania) osobników należących do IGO przed
roznoszeniem ich nasion przez wiatr, wodę czy zwierzęta,
pozbycie się roślin, które zaczęły stanowić problem dla dotychczasowego właściciela
(np. rośliny, które mogą powodować alergie lub podrażnienia skóry u dzieci) –
niewłaściwe zagospodarowanie okazów takich roślin w sposób jak ww. może również
prowadzić do przypadkowego uwolnienia IGO do środowiska przyrodniczego.
Według danych Polskiego Związku Działkowców (Rocznik GUS 2021) w 2020 r.
liczba ogrodów działkowych w Polsce wynosiła 4601, a samych działek – prawie 906 000,
natomiast ich łączna powierzchnia wynosiła ponad 40 tys. ha. Biorąc pod uwagę liczbę
i powierzchnie innych ww. obiektów – np. parków spacerowo-wypoczynkowych – ponad
2900 (powierzchnia prawie 24 tys. ha), zieleńców – ponad 19 900 obiektów (12,5 tys. ha) czy
też samej zieleni ulicznej – 16,8 tys. ha, czy osiedlowej – ponad 25,5 tys. ha, można
stwierdzić, że sposób zagospodarowania tych obiektów (o łącznej powierzchni stanowiącej
ok. 0,32% powierzchni kraju), a przede wszystkim gatunki roślin wprowadzanych na ich
terenie mają ogromne znaczenie jako potencjalna droga wprowadzania nowych lub
rozprzestrzeniania już zadomowionych w Polsce IGO.
Uprawa roślin ozdobnych w niekomercyjnych uprawach ogrodniczych (np. w ogrodach
przydomowych i działkowych, parkach) ma w Polsce długą tradycję. W przypadku właścicieli
domów jednorodzinnych wiąże się z zakładaniem ogrodów przydomowych (zarówno
w obrębie wsi, jak i niektórych części miast, w tym głównie na przedmieściach),
a w przypadku mieszkańców domów wielorodzinnych – z posiadaniem rodzinnych ogrodów
działkowych. Oprócz celu typowo użytkowego, jak uprawa warzyw czy krzewów lub drzew
owocowych, ogrody tego typu pełniły i pełnią nadal ważną funkcję rekreacyjną. W ostatnim
czasie zmianie ulega ich dominująca funkcja – obecnie przedstawiciele młodszego pokolenia
coraz częściej nie zakładają w ogrodach przydomowych lub działkowych części
wykorzystywanej jako tzw. warzywniak, a ich powierzchnie zagospodarowują na trawniki
i klomby w celach wypoczynkowych lub ozdobnych. W ostatnich dekadach coraz częściej
integralną częścią ogrodów o dużej powierzchni stają się też oczka wodne. Zagospodarowanie
takich części (zarówno lądowej, jak też wodnej) odbywa się przez pozyskiwanie materiału
roślinnego od rodziny i znajomych, a także przez zakup sadzonek lub nasion w sieciach
handlowych czy też bezpośrednio w szkółkach drzew i krzewów oraz roślin ozdobnych.
Rośnie także rola sprzedaży (jak też wymiany) internetowej w pozyskiwaniu nasion
i sadzonek roślin ozdobnych, w tym należących do gatunków obcego pochodzenia.
Podobnie jak w innych dziedzinach życia społecznego wprowadzanie nowości także
w dziedzinie hobbystycznej uprawy roślin, jak też zagospodarowania zieleńców i skwerów
cieszy się dużą popularnością. Wiąże się to zarówno z wyszukiwaniem ciągle nowych
i ciekawych roślin o oryginalnym pokroju, a w przypadku zieleni urządzonej także
z wyszukiwaniem gatunków odpornych na specyficzne warunki, w których są zakładane
skwery czy pasy przyuliczne. W miejscach tych często panują trudne warunki dla roślin
wiążące się z dużym nasłonecznieniem, zasoleniem podłoża, zanieczyszczeniem powietrza
przez spaliny samochodów czy też z sąsiedztwem dużych powierzchni pokrytych betonem,
asfaltem lub kostką brukową, co wiąże się z ograniczeniem możliwości przesiąkania wody do
podłoża. Specyfika tych siedlisk może skłaniać do wprowadzania na takich miejscach roślin
odpornych na takie warunki, w tym także gatunków obcego pochodzenia. Jednocześnie
5
gatunki, które są w stanie przetrwać w warunkach obszarów zurbanizowanych, w przypadku
ucieczki poza ich obszar mogą również wygrywać w konkurencji z gatunkami rodzimymi
w lepszych warunkach siedliskowych i stopniowo zwiększać wielkość swojej populacji oraz
zajmowany obszar, a w konsekwencji mieć niekorzystny wpływ na bioróżnorodność
niektórych siedlisk przyrodniczych. Poszukiwanie nowych, ciekawych gatunków przez
właścicieli ogrodów przydomowych czy działkowych, a także zarządzających skwerami
i zieleńcami stwarza okazję do nieświadomego wprowadzania także potencjalnie inwazyjnych
gatunków. Do takich sytuacji dochodzi także w związku ze wzrastającym ruchem
turystycznym obejmującym coraz dalsze kraje i przywożeniem stamtąd roślin ozdobnych
(zarówno sadzonek, jak i nasion) bez odpowiedniej kontroli. Może się to wiązać także
z nieświadomym przywożeniem patogenów roślin. Niniejsza droga przyczynia się do
przedostawania się do środowiska przyrodniczego IGO, dla których zidentyfikowano
negatywne wpływy na takie sfery jak środowisko przyrodnicze, usługi ekosystemowe,
gospodarkę lub zdrowie człowieka. Omawianą drogą przedostaje się co najmniej 36 gatunków
spośród gatunków wymienionych w wykazie IGO uznanych za stwarzające zagrożenie dla
Unii oraz gatunków wymienionych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 9 września
2011 r. w sprawie listy roślin i zwierząt gatunków obcych, które w przypadku uwolnienia do
środowiska przyrodniczego mogą zagrozić gatunkom rodzimym lub siedliskom
przyrodniczym. Drogą tą mogą być przenoszone także inne ozdobne gatunki roślin należące
do IGO, w tym wymienione w kolejnych aktualizacjach wykazu IGO stwarzających
zagrożenie dla Unii oraz umieszczone na liście IGO stwarzających zagrożenie dla Polski.
b. „Ucieczka gatunków zwierząt domowych, gatunków akwarystycznych
i terrarystycznych”
Droga ta obejmuje przedostawanie się gatunków z wszelkiego rodzaju miejsc, gdzie
były przetrzymywane przez prywatnych kolekcjonerów lub hobbystów w celu rekreacji,
rozrywki i towarzystwa. Kategoria ta odnosi się nie tylko do typowych gatunków zwierząt
kręgowych, ale do wszystkich gatunków zwierząt utrzymywanych w prywatnych zbiorach,
np. przez prywatnych kolekcjonerów lub hobbystów. Obejmuje ona również wszelkie gatunki
utrzymywane jako żywy pokarm dla zwierząt domowych i towarzyszących (np. larwy
mącznika, szarańcza, świerszcze, karaczany, muszki owocowe). Obejmuje ona także gatunki
utrzymywane i hodowane przez prywatnych kolekcjonerów lub hobbystów w celu sprzedaży
lub handlu. Ponadto kategoria ta obejmuje florę akwariową i terrariów, a także inne grupy
organizmów (w tym glony, grzyby itp.), w szczególności utrzymywane w związku z handlem
w akwarystyce i terrarystyce.
Droga ta obejmuje trzy rodzaje przedostawania się gatunków do środowiska:
1) ucieczki z miejsc przetrzymywania;
2) niezamierzone wprowadzanie do środowiska przetrzymywanych osobników;
3) nieodpowiedzialne uwalnianie osobników przez właścicieli.
Pierwsza grupa obejmuje wszelkiego rodzaju ucieczki osobników z miejsc
przetrzymywania, w tym sytuacje, w których zwierzęta są przetrzymywane w niewłaściwie
zabezpieczonych obiektach, które nie zapobiegają ucieczkom.
Druga grupa obejmuje przypadki niezamierzonego wprowadzenia okazów do środowiska
przyrodniczego, np. podczas niewłaściwego usuwania odpadów, z powodu uszkodzenia
akwariów i innych obiektów oraz podczas czyszczenia (wylewanie wody z akwariów
bezpośrednio do cieków i zbiorników wodnych lub pośrednio – do kanalizacji itp.).
6
Trzecia grupa obejmuje uwolnienia osobników przez nieodpowiedzialnych właścicieli.
Wypuszczanie niechcianych zwierząt do środowiska przyrodniczego przez właściciela jest
szczególnie powszechnym problemem w przypadku gatunków egzotycznych lub wodnych,
które osiągają duże rozmiary lub mają specjalne wymagania, którym właściciele lub
kolekcjonerzy nie są w stanie sprostać, a z których nie zdają sobie sprawy podczas zakupu
zwierząt, sprzedawanych zazwyczaj jako osobniki młodociane (np. żółwie, pytony i inne duże
dusiciele). Do tego typu przypadków należą również uwolnienia przetrzymywanych zwierząt
w celu pozbycia się nadmiaru osobników w hodowlach (np. nadmierne rozmnożenie
hodowanych okazów egzotycznych ryb) lub z powodu likwidacji hodowli (np. uwolnienie do
środowiska przyrodniczego wszystkich osobników w przypadku, gdy hodowla stała się
nieopłacalna z ekonomicznego punktu widzenia).
Niniejsza droga przyczynia się do przedostawania się do środowiska przyrodniczego
IGO, dla których zidentyfikowano negatywne wpływy na takie sfery jak środowisko
przyrodnicze, usługi ekosystemowe, gospodarkę lub zdrowie człowieka. Omawianą drogą
przedostaje się co najmniej 40 gatunków spośród gatunków wymienionych w wykazie IGO
uznanych za stwarzające zagrożenie dla Unii oraz gatunków wymienionych w rozporządzeniu
Ministra Środowiska z dnia 9 września 2011 r. w sprawie listy roślin i zwierząt gatunków
obcych, które w przypadku uwolnienia do środowiska przyrodniczego mogą zagrozić
gatunkom rodzimym lub siedliskom przyrodniczym. Drogą tą mogą być przenoszone także
inne gatunki zwierząt domowych, gatunki akwarystyczne i terrarystyczne należące do IGO,
w tym wymienione w kolejnych aktualizacjach wykazu IGO stwarzających zagrożenie dla
Unii oraz umieszczone na liście IGO stwarzających zagrożenie dla Polski.
5. Cele i działania
I. Cele planu działań
Cel nadrzędny
Poprawa stanu różnorodności biologicznej przez zapobieganie niepożądanemu oddziaływaniu
na różnorodność biologiczną, niezamierzonego wprowadzania i rozprzestrzeniania się IGO
oraz minimalizowanie i łagodzenie tego oddziaływania.
Cele strategiczne
Cel strategiczny 1:
Ograniczenie przedostawania się z niekomercyjnych upraw ogrodniczych do środowiska
roślin ozdobnych należących do IGO stwarzających zagrożenie dla Unii lub IGO
stwarzających zagrożenie dla Polski.
Cel strategiczny 2:
Ograniczenie przedostawania się do środowiska zwierząt przetrzymywanych jako zwierzęta
domowe, gatunki akwarystyczne lub terrarystyczne należące do IGO stwarzające zagrożenie
dla Unii lub IGO stwarzające zagrożenie dla Polski.
7
II. Działania służące realizacji założonych celów
A. Podniesienie świadomości o zagrożeniach ze strony IGO i o sposobach jego ograniczania,
B. Zbieranie, gromadzenie i wymiana informacji o IGO,
C. Zapobieganie nowym introdukcjom,
D. Rozwój współpracy międzynarodowej.
6. Plan działań wraz z harmonogramem ich realizacji
Nr Działanie
A
Podniesienie świadomości o zagrożeniach ze strony IGO i o sposobach jego ograniczania
Poprawa stanu wiedzy społeczeństwa na temat zagrożeń, jakie mogą stanowić IGO dla środowiska
przyrodniczego, a także o obowiązujących przepisach prawnych w tym zakresie jest kluczowe dla
zmniejszenia skali ich naruszania, a w konsekwencji – zmniejszenia zagrożeń związanych
z wprowadzeniem na terytorium Polski i Unii Europejskiej nowych okazów gatunków roślin
wprowadzanych jako ozdobne i wykorzystywanych w ogrodach przydomowych i działkowych oraz
w zieleni urządzonej, a także zwierząt domowych, gatunków akwarystycznych i terrarystycznych,
które są objęte ograniczeniami na poziomie krajowym i unijnym, a także ich niekontrolowanego
rozprzestrzeniania, ucieczek lub uwalniania do środowiska przyrodniczego.
Wdrożenie rozwiązań służących zarządzaniu drogami priorytetowymi przy jednoczesnym
niedostatecznym stanie wiedzy społeczeństwa w tym zakresie stanowiłoby podstawowy czynnik
obniżający efektywność stosowanych rozwiązań. Wiązałoby się to bowiem z dużą skalą naruszeń
przepisów wskutek ich nieznajomości, a także mogłoby to negatywnie wpłynąć na społeczny odbiór
zasadności rozwiązań wprowadzanych w celu ograniczania zagrożenia wynikającego z obu
priorytetowych dróg. Aby zminimalizować to ryzyko, jest konieczne prowadzenie kampanii
informacyjnych i konsultowanie ze społeczeństwem lub zainteresowanymi podmiotami
podejmowanych działań.
Jednocześnie upowszechnianie informacji dotyczącej przepisów związanych z uwalnianiem czy
ucieczkami obcych gatunków roślin i zwierząt do środowiska przyrodniczego oraz sposobów radzenia
sobie z tymi problemami powinno zarówno wpłynąć na zmianę zachowań właścicieli ogrodów, osób
zajmujących się kształtowaniem i pielęgnacją terenów zieleni i właścicieli zwierząt.
Nr Zadanie Termin
Instytucja
odpowiedzialna
Wskaźnik
A.1.
Produkcja filmów
skierowanych do
terrarystów, akwarystów,
hodowców zwierząt
egzotycznych i wędkarzy
oraz do ogrodników. Filmy
będą informować o drogach
wprowadzania inwazyjnych
gatunków roślin lub zwierząt
do środowiska w Polsce,
2022–2025
Generalna
Dyrekcja
Ochrony
Środowiska
Liczba filmów
wyprodukowanych
i wyemitowanych
w ogólnodostępnej stacji
telewizyjnej lub na ogólnie
dostępnych stronach
internetowych i mediach
społecznościowych urzędu
8
konsekwencjach uwalniania
lub ucieczek osobników tych
gatunków do środowiska
przyrodniczego oraz
o przepisach prawnych
obowiązujących w tym
zakresie
A.2.
Przygotowanie
i opublikowanie artykułów
tematycznych w prasie, na
stronie internetowej lub
w serwisach
społecznościowych
dotyczących przepisów
prawnych odnoszących się
do wprowadzania do
środowiska inwazyjnych
gatunków roślin i zwierząt
oraz opisujących sposoby
zapobiegania ucieczkom
obcych gatunków roślin
ozdobnych z upraw oraz
obcych gatunków zwierząt
domowych i gatunków
utrzymywanych
w akwariach i terrariach
2022–2030
Generalna
Dyrekcja
Ochrony
Środowiska
regionalne
dyrekcje
ochrony
środowiska
Ministerstwo
Klimatu
i Środowiska
Ministerstwo
Rolnictwa
i Rozwoju Wsi –
instytucja
współdziałająca
Liczba opublikowanych
artykułów
A.3.
Adaptacja europejskich
kodeksów dobrych praktyk
w zakresie IGO do
warunków polskich
2022–2030
Generalna
Dyrekcja
Ochrony
Środowiska
Liczba kodeksów
zaadaptowanych do warunków
polskich
A.4.
Promocja kodeksu dobrych
praktyk „Ogrodnictwo
wobec roślin inwazyjnych
obcego pochodzenia” i jego
bieżąca aktualizacja
2022–2030
Generalna
Dyrekcja
Ochrony
Środowiska
Liczba akcji promocyjnych
Liczba aktualizacji
A.5.
Przeprowadzenie kampanii
edukacyjnych promujących
zagadnienia związane
z problemem
przedostawania się do
środowiska przyrodniczego
inwazyjnych: gatunków
roślin ozdobnych
2022–2030
Ministerstwo
Klimatu
i Środowiska
Generalna
Dyrekcja
Ochrony
Środowiska
Liczba przeprowadzonych
kampanii edukacyjnych, w tym
organizacja spotkań, udział
w targach, wystawach czy innych
wydarzeniach społecznych
9
w niekomercyjnych
uprawach ogrodniczych oraz
zwierząt domowych,
gatunków
wykorzystywanych
w akwarystyce i terrarystyce,
a także zagadnienia
związane z azylami dla
zwierząt
regionalne
dyrekcje
ochrony
środowiska
Ministerstwo
Spraw
Wewnętrznych
i Administracji
Ministerstwo
Rolnictwa
i Rozwoju Wsi –
instytucja
współdziałająca
A.6.
Przygotowanie materiałów
edukacyjnych dla studentów
architektury krajobrazu,
ogrodnictwa, leśnictwa,
ochrony środowiska lub
kierunków pokrewnych,
a także jednostek samorządu
terytorialnego
i pracowników
przedsiębiorstw
odpowiedzialnych za
pielęgnację i dobór
gatunków do nasadzeń na
terenach zieleni urządzonej,
w celu ograniczenia
ucieczek inwazyjnych
gatunków roślin ozdobnych
z niekomercyjnych upraw
ogrodniczych
2022–2030
Generalna
Dyrekcja
Ochrony
Środowiska
Liczba podmiotów, którym
udostępniono materiały
edukacyjne
Nr Działanie
B
Zbieranie, gromadzenie i wymiana informacji o IGO
Zbieranie, gromadzenie i wymiana danych na temat IGO, a także ich ciągła aktualizacja jest
kluczowym elementem zarządzania inwazjami biologicznymi i podejmowania działań
zapobiegających przedostawaniu się IGO do środowiska przyrodniczego.
Zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o gatunkach obcych Generalna Dyrekcja
Ochrony Środowiska prowadzi Centralny Rejestr Danych o IGO. Stworzenie Centralnego Rejestru
Danych o IGO wynika z potrzeby wypełnienia obowiązku wynikającego z art. 14 rozporządzenia
nr 1143/2014, dotyczącego ustanowienia systemu nadzoru obejmującego IGO stwarzające
10
zagrożenie dla Unii. W Centralnym Rejestrze Danych o IGO będą gromadzone i rejestrowane dane
dotyczące występowania w środowisku IGO stwarzających zagrożenie dla Unii oraz IGO
stwarzających zagrożenie dla Polski, podjętych wobec nich działaniach zaradczych i ich
skuteczności oraz wydanych zezwoleniach, co będzie stanowiło element systemu nadzoru nad IGO.
Utworzony przez Generalną Dyrekcję Ochronę Środowiska Centralny Rejestr Danych o IGO
wymaga jego rozbudowy i dostosowania do wymogów obowiązujących przepisów prawnych.
Ponadto, w związku z regularnym włączaniem kolejnych gatunków do wykazu IGO stwarzających
zagrożenie dla Unii, jak również potrzebą analizy nowych stwierdzeń IGO, które mogą zostać
uznane jako stwarzające zagrożenie dla Unii lub dla Polski, jest konieczne ciągle aktualizowanie
i gromadzenie wiedzy na temat IGO, w tym opracowywanie kart informacyjnych, przeprowadzanie
oceny stopnia inwazyjności gatunków oraz analizy dróg ich przedostawania się. Także drogi
priorytetowe powinny podlegać przeglądowi przynajmniej co sześć lat zgodnie z rozporządzeniem
nr 1143/2014.
Nr Zadanie Termin
Instytucja
odpowiedzialna
Wskaźnik
B.1.
Rozbudowa Centralnego
Rejestru Danych o IGO
o elementy istotne dla
zarządzania drogami
priorytetowymi oraz
utrzymanie tej bazy danych
2022–2030
Generalna
Dyrekcja
Ochrony
Środowiska
Dostosowanie Centralnego
Rejestru Danych o IGO do
wymogów ustawy z dnia
11 sierpnia 2021 r. o gatunkach
obcych
B.2.
Przeprowadzenie oceny
stopnia inwazyjności,
analizy dróg
przedostawania się
i wykonanie kart
informacyjnych dla
inwazyjnych: gatunków
roślin ozdobnych
w niekomercyjnych
uprawach ogrodniczych oraz
gatunków zwierząt
domowych, gatunków
wykorzystywanych
w akwarystyce i terrarystyce
2022–2030
Generalna
Dyrekcja
Ochrony
Środowiska
Liczba gatunków, dla których
przeprowadzono ocenę
B.3. Przegląd planu działań 2025–2027
Generalna
Dyrekcja
Ochrony
Środowiska
Przeprowadzenie przeglądu
planu działań
11
Nr Działanie
C
Zapobieganie nowym introdukcjom
Dla uszczelnienia systemu zapobiegania nowym introdukcjom zwierząt jest konieczne
umożliwienie bezpiecznego przetrzymywania IGO w specjalnie do tego celu utworzonych
obiektach, wzmocnienie systemu egzekwowania obowiązujących przepisów, wzmocnienie
i przystosowanie systemu przetwarzania odpadów do przyjmowania i zagospodarowania materiału
roślinnego IGO, a także zapewnienie wysokiego poziomu przeszkolenia służb odpowiedzialnych za
przeprowadzanie kontroli granicznych w zakresie identyfikacji IGO.
Istotnym elementem będzie powstanie azyli dla zwierząt, w których w warunkach izolowanych
mogłyby być przetrzymywane IGO odłowione ze środowiska lub zatrzymane przez służby
odpowiedzialne za przeprowadzanie kontroli. Ważne jest, aby przynajmniej jeden azyl był
jednostką budżetową finansowaną z budżetu państwa. Sieć powinna być jednak uzupełniona siecią
azyli utworzonych przez podmioty prywatne. Jednostki te mogą ubiegać się o dofinansowanie
działalności ze środków regionalnego dyrektora ochrony środowiska, Narodowego Funduszu
Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz wojewódzkich funduszy ochrony środowiska
i gospodarki wodnej.
Konieczne jest zapobieganie nielegalnemu obrotowi IGO na portalach ogłoszeniowych,
w sklepach internetowych, sklepach stacjonarnych czy giełdach. Powinny być podejmowane
działania uniemożliwiające nielegalny obrót IGO, jak prowadzenie współpracy z portalami
ogłoszeniowymi przez informowanie o obowiązujących przepisach prawa, a z drugiej strony
działania te powinny być uzupełnione o czynności podejmowane przez organy ścigania.
Funkcjonujący w Polsce system gospodarowania odpadami tylko w niewielkim stopniu obejmuje
szczątki roślinne, zwłaszcza w przypadku terenów wiejskich. Obecnie system unieszkodliwiania
odpadów organicznych, w tym szczątków roślinnych pochodzących z ogrodów, nie jest jednolity
w całym kraju. W różnym stopniu realizują go poszczególne gminy. Tymczasem trwałość populacji
niektórych IGO roślin o stosunkowo krótkotrwałym banku nasion jest bezpośrednio zależna od
okresowego dopływu nasion pochodzących z nielegalnego wyrzucania lub przypadkowego
przedostawania się szczątków roślin uprawianych w ogrodach dla celów dekoracyjnych poza tereny
upraw. W związku z powyższym jest konieczne wzmocnienie i przystosowanie systemu
przetwarzania odpadów do przyjmowania i unieszkodliwiania materiału roślinnego IGO
pochodzącego z ogrodów przez opracowanie wytycznych w tym zakresie i przeprowadzenie
nowelizacji obowiązujących przepisów.
Nr Zadanie Termin
Instytucja
odpowiedzialna
Wskaźnik
C.1.
Współpraca z portalami
ogłoszeniowymi, na których
są oferowane do sprzedaży
gatunki roślin ozdobnych
wykorzystywane
w niekomercyjnych
uprawach ogrodniczych oraz
zwierzęta domowe, gatunki
wykorzystywane
w akwarystyce i terrarystyce
2022–2030
Generalna
Dyrekcja
Ochrony
Środowiska
Liczba pism skierowanych do
portali ogłoszeniowych
Liczba portali ogłoszeniowych,
z którymi nawiązano
współpracę
12
C.2.
Utworzenie Centralnego
Azylu dla Zwierząt,
w którym będzie możliwe
czasowe przetrzymywanie
m.in. zwierząt należących do
IGO
2022–2030
Ministerstwo
Klimatu
i Środowiska
Uchwalenie przepisów
dotyczących utworzenia
Centralnego Azylu dla Zwierząt
C.3.
Utworzenie instrumentów
umożliwiających uzyskanie
dofinansowania na
działalność azyli dla
zwierząt
2022–2030
regionalne
dyrekcje
ochrony
środowiska
Narodowy
Fundusz
Ochrony
Środowiska
i Gospodarki
Wodnej
wojewódzkie
fundusze
ochrony
środowiska
i gospodarki
wodnej
Liczba instrumentów
umożliwiających uzyskanie
dofinansowanych azyli dla
zwierząt
C.4.
Prowadzenie kontroli obrotu
w Internecie inwazyjnymi:
gatunkami roślin ozdobnych
wykorzystywanymi
w niekomercyjnych
uprawach ogrodniczych oraz
gatunkami zwierząt
domowych, gatunkami
wykorzystywanymi
w akwarystyce i terrarystyce
2022–2030
Ministerstwo
Spraw
Wewnętrznych
i Administracji
Liczba wykrytych przypadków
łamania przepisów
odnoszących się do obrotu IGO
w Internecie
C.5.
Prowadzenie kontroli obrotu
inwazyjnymi gatunkami
roślin ozdobnych w centrach
i sklepach ogrodniczych
oraz na giełdach
ogrodniczych, a także
inwazyjnymi gatunkami
zwierząt domowych
i gatunków
wykorzystywanych
w akwarystyce i terrarystyce
w sklepach i na giełdach
zoologicznych
2022–2030
Ministerstwo
Spraw
Wewnętrznych
i Administracji
Liczba wykrytych przypadków
łamania przepisów
odnoszących się do obrotu IGO
w sklepach i na giełdach
13
C.6.
Wzmocnienie
i przystosowanie systemu
przetwarzania odpadów do
przyjmowania
i unieszkodliwiania
materiału roślinnego IGO
pochodzącego z ogrodów
w sposób bezpieczny dla
środowiska i ludzi
2022–2030
Ministerstwo
Klimatu
i Środowiska
Liczba opracowanych
wytycznych i zmian
legislacyjnych w zakresie
przetwarzania
i unieszkodliwiania materiału
roślinnego IGO
C.7.
Przeprowadzenie szkolenia
dla służb odpowiedzialnych
za kontrole graniczne
w zakresie identyfikacji
IGO, w tym w szczególności
gatunków roślin ozdobnych
wykorzystywanych
w niekomercyjnych
uprawach ogrodniczych oraz
zwierząt domowych, gatunków
wykorzystywanych
w akwarystyce i terrarystyce
2022–2030
Generalna
Dyrekcja
Ochrony
Środowiska
Liczba przeszkolonych osób
Nr Działanie
D
Rozwój współpracy międzynarodowej
Skuteczność działań wdrażanych w celu rozwiązywania problemu inwazji biologicznych w wielu
przypadkach zależy od ścisłej współpracy całego regionu. Dotyczy to działań zarówno
zapobiegawczych, jak i zaradczych. Skuteczność rozwiązań w skali regionalnej może być obniżona
wskutek zróżnicowanego podejścia państw do sposobów zarządzania drogami niezamierzonego
przenoszenia IGO, w tym szybkiej eliminacji gatunków, które przedostają się do środowiska
przyrodniczego wskutek ucieczek z upraw czy hodowli. Rozwijanie współpracy międzynarodowej,
w tym z państwami ościennymi, przyczyni się do ograniczenia ryzyka ze strony ucieczek
i uwolnień IGO roślin i zwierząt.
Nawiązanie bezpośrednich kontaktów w trakcie międzynarodowych spotkań może skutkować
długoterminową efektywną współpracą przy wdrażaniu działań związanych z IGO. Podejmowanie
współpracy regionalnej w tym zakresie wynika ponadto z przepisów art. 22 rozporządzenia
nr 1143/2014.
14
Nr Zadanie Termin
Instytucja
odpowiedzialna
Wskaźnik
D.1.
Prowadzenie współpracy
międzynarodowej
z państwami członkowskimi
Unii Europejskiej
i państwami trzecimi, w celu
koordynacji działań
w zakresie zarządzania IGO,
drogami ich przenoszenia,
w tym ucieczkami
inwazyjnych: gatunków
roślin wykorzystywanych
w uprawach
niekomercyjnych oraz
gatunków zwierząt
domowych, gatunków
wykorzystywanych w celach
akwarystycznych
i terrarystycznych
2022–2030
Ministerstwo
Klimatu
i Środowiska
Generalna
Dyrekcja
Ochrony
Środowiska
regionalne
dyrekcje
ochrony
środowiska
Ministerstwo
Spraw
Wewnętrznych
i Administracji –
instytucja
współdziałająca
Ministerstwo
Rolnictwa
i Rozwoju Wsi –
instytucja
współdziałająca
Liczba spotkań
międzynarodowych, w których
wzięli udział przedstawiciele
Polski