Ustawa z dnia 18 grudnia 1986 r. o zmianie niektórych ustaw określających funkcjonowanie gospodarki uspołecznionej.

w art. 11 w ust. 2 po wyrazach „polityki społeczno-gospodarczej” dodaje się wyrazy „i ustaleń”;

w art. 23 w ust. 4 po wyrazie „wariantu” dodaje się wyraz „koncepcji”;

w art. 24 w ust. 2 wyraz „wariantowe” skreśla się;

w art. 29 w ust. 2:

w art. 31:

tytuł rozdziału 8 otrzymuje brzmienie: „Przepisy szczególne, przejściowe i końcowe.”; w rozdziale tym na początku dodaje się art. 32a, 32b i 32c w brzmieniu:

„ Art. 32a. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia: 1) określa zasady wartościowania pracy służące ustalaniu siatek i tabel płac, 2) określa zasady wynagradzania dyrektora przedsiębiorstwa państwowego i tymczasowego kierownika przedsiębiorstwa, uwzględniające w szczególności uzyskiwane przez przedsiębiorstwo wyniki ekonomiczne. Art. 32b. 1. Minister Gospodarki Materiałowej i Paliwowej: 1) ustala normatywy zużycia surowców i materiałów, obowiązujące jednostki gospodarcze przy projektowaniu, modernizacji i wytwarzaniu wyrobów oraz produkcji budowlano-montażowej, 2) może wprowadzać obowiązujące jednostki gospodarcze zakazy: a) stosowania niektórych materiałów i paliw do produkcji określonych wyrobów i świadczenia usług, b) produkcji określonych wyrobów nadmiernie energochłonnych i materiałochłonnych, c) stosowania nadmiernie energochłonnych i materiałochłonnych technologii wyrobów i świadczenia usług. 2. W razie nieprzestrzegania normatywów zużycia surowców i materiałów (ust. 1 pkt 1) oraz zakazów (ust. 1 pkt 2) jednostki gospodarcze, które zostały zobowiązane do ich stosowania, są obowiązane wnosić na rzecz centralnego funduszu oszczędnościowego paliw, energii, surowców i materiałów opłaty. 3. Opłaty, o których mowa w ust. 2, stanowią straty nadzwyczajne jednostek gospodarki uspołecznionej. 4. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa wysokość opłat, tryb ich wnoszenia oraz organy powołane do orzekania w tych sprawach. Art. 32c. Rada Ministrów, w celu przeciwdziałania niekorzystnym zjawiskom społeczno-gospodarczym, uwzględniając założenia polityki pieniężno-dochodowej i inwestycyjnej określone w narodowym planie społeczno-gospodarczym, w drodze rozporządzenia, może: 1) wprowadzić obowiązek wpłacania przez jednostki gospodarki uspołecznionej podejmujące inwestycje polegające na budownictwie obejmującym budynki, z funduszu, z którego ma być finansowana inwestycja, kaucji pieniężnych na nie oprocentowany rachunek bankowy, ustalając jednocześnie: a) okresy odpowiadające okresom objętym narodowymi planami społeczno-gospodarczymi, w których obowiązuje wpłacanie kaucji, b) wysokość stawek kaucji w stosunku do wartości kosztorysowej budynku, uwzględniającą rodzaj i położenie inwestycji, oraz szczegółowy tryb i zasady jej ustalania i wpłacania, c) zasady zwrotu kaucji, d) wysokość odsetek na rzecz budżetu centralnego w wypadku nieterminowego wpłacenia kaucji, e) rodzaje inwestycji, od których nie pobiera się kaucji, oraz wypadki, w których może nastąpić cofnięcie zwolnienia z obowiązku wpłacania kaucji, 2) wprowadzić zakaz podwyższania wynagrodzeń za pracę na okres odpowiadający zamrożeniu cen, wprowadzonemu na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o cenach (Dz. U. z 1985 r. Nr 49, poz. 261). ” ;

w art. 33 w ust. 2:

w art. 4:

w art. 7 w ust. 3 wyrazy „i Ministrem do Spraw Cen” skreśla się;

w art. 8 w ust. 1 i 3 wyrazy „Minister do Spraw Cen” zastępuje się wyrazami „Minister Finansów”;

w art. 10 w ust. 2 wyrazy „Minister do Spraw Cen” zastępuje się wyrazami „Minister Finansów”;

w art. 12 w ust. 2 wyrazy „Minister do Spraw Cen, w porozumieniu z Ministrem Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych” zastępuje się wyrazami „Minister Budownictwa, Gospodarki Przestrzennej i Komunalnej, w porozumieniu z Ministrem Finansów”;

w art. 13:

po art. 13 dodaje się art. 13a w brzmieniu:

„ Art. 13a. 1. Minister Finansów może upoważnić do stosowania dopłat do cen urzędowych i regulowanych przysługujących sprzedawcy lub opustów od tych cen przysługujących odbiorcy z tytułu zawarcia długoterminowych umów sprzedaży i dostawy, zwłaszcza elementów kooperacyjnych, określając równocześnie górną lub dolną wysokość dopłat i opustów. 2. Wojewódzkie rady narodowe mogą wprowadzić, w wypadkach uzasadnionych ważnymi potrzebami społecznymi, obowiązek stosowania dopłat do cen za usługi turystyczne i wypoczynkowe, z wyjątkiem usług świadczonych na rzecz obozów, kolonii i innych placówek wypoczynku dzieci i młodzieży, oraz niektóre towary bezpośrednio związane z obsługą ruchu turystycznego. Dopłaty te mogą być wprowadzone na obszarze całego województwa lub jego części. Wysokość dopłat nie może przekroczyć 10% ceny usług lub towarów. Wpływy z dopłat zasilają wojewódzkie fundusze turystyki i wypoczynku lub regionalne fundusze rewaloryzacji zabytków. ” ;

w art. 14 w ust. 6 wyrazy „Minister do Spraw Cen” zastępuje się wyrazami „Minister Finansów”;

w art. 15:

w art. 16 w ust. 3 wyrazy „Ministrem do Spraw Cen” zastępuje się wyrazami „Ministrem Finansów”;

w art. 17:

w art. 18 w ust. 1 wyrazy „Minister do Spraw Cen lub okręgowe urzędy cen” zastępuje się wyrazami „Minister Finansów lub izby skarbowe”;

w art. 19:

w art. 22 wyrazy „Ministra do Spraw Cen” zastępuje się wyrazami „Ministra Finansów”.

w art. 28:

w art. 39 w ust. 1 na końcu dodaje się zdanie w brzmieniu:

„ W razie przystąpienia do zrzeszenia obligatoryjnego przedsiębiorstwa do tego nie zobowiązanego, wydatki na utrzymanie tego zrzeszenia przedsiębiorstwo pokrywa z zysku do podziału. ” ;

w art. 45 ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„ 7. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może wprowadzić dla przedsiębiorstw, o których mowa w ust. 1 pkt 1, ulgi polegające na całkowitym zwolnieniu albo na zmniejszaniu procentu odpisów amortyzacyjnych podlegających przekazaniu do budżetu centralnego. Dla przedsiębiorstw, o których mowa w ust. 1 pkt 2, ulgi polegające na całkowitym zwolnieniu lub zmniejszeniu procentu odpisów amortyzacyjnych, podlegających przekazaniu na scentralizowany rachunek, mogą być przyznawane w drodze uchwały wojewódzkiej rady narodowej. ”

w art. 3 w ust. 3 po wyrazach „podatku dochodowego” dodaje się wyrazy „oraz podatku od ponadnormatywnych wypłat wynagrodzeń”;

w art. 15 w ust. 3 dodaje się zdanie w brzmieniu: „Obniżenie stawek podatkowych do wysokości wynikającej z ust. 2 nie wymaga zasięgania opinii właściwej komisji sejmowej.”;

w art. 22:

w art. 23 w ust. 1 wyrazy „zgodnie z przepisami w sprawie zapewnienia warunków do dalszego rozwoju spółdzielni inwalidów” zastępuje się wyrazami „określonego odrębnymi przepisami”;

w art. 30:

w art. 32:

w art. 35 w ust. 1 po wyrazach „wolnej od podatku” dodaje się wyrazy „o której mowa w art. 31 i 32 pkt 2 lit. b)”;

dodaje się art. 35a w brzmieniu:

„ Art. 35a. Jednostkom gospodarczym, w których procentowy wzrost wynagrodzeń wypłaconych w ciężar kosztów w stosunku do roku poprzedzającego rok podatkowy, pomniejszony o ulgi z tytułu wyłączeń, o których mowa w art. 30 ust. 2b pkt 2, jest wyższy od wskaźnika przyrostu wynagrodzeń określonego w centralnym planie rocznym albo powstało zobowiązanie z tytułu podatku od ponadnormatywnych wypłat wynagrodzeń przekraczającego kwotę stanowiącą 25% zysku do podziału lub nadwyżki bilansowej, nie przysługują: 1) ulgi w podatku dochodowym, określone przez Radę Ministrów na podstawie niniejszej ustawy oraz przepisów odrębnych, 2) dotacje z budżetu w wysokości odpowiadającej kwocie należnego podatku od ponadnormatywnych wypłat wynagrodzeń; nie dotyczy to jednostek gospodarczych pobierających dotacje przedmiotowe w formie różnicy cen oraz w których udział wartości sprzedaży produkcji dotowanej w wartości produkcji sprzedanej ogółem nie przekracza 25%. ” ;

w art. 36 w ust. 1 w pkt 2 po wyrazie „mieszkaniowe” dodaje się wyrazy „oraz państwowe przedsiębiorstwa (zakłady) gospodarki mieszkaniowej”;

w art. 44 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„ 2. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa, jakie środki pracy i inne przedmioty długotrwałego użytkowania uznaje się za trwałe, zasady aktualizacji ich wyceny oraz zasady amortyzacji środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, a także wysokość stawek amortyzacyjnych. ”

w art. 11 ust. 1 i 3 otrzymują brzmienie:

„ 1. Naczelnymi organami administracji państwowej są w sprawach: 1) planu krajowego i planów regionalnych - Komisja Planowania przy Radzie Ministrów, 2) planów miejscowych - Minister Budownictwa, Gospodarki Przestrzennej i Komunalnej. ”

„ 3. Zasady sporządzania projektów założeń do planów, projektów planów oraz kontroli ich realizacji ustalają: 1) w zakresie planów regionalnych - Przewodniczący Komisji Planowania przy Radzie Ministrów, 2) w zakresie planów miejscowych - Minister Budownictwa, Gospodarki Przestrzennej i Komunalnej. ” ;

w art. 12 w ust. 1 wyrazy „regionalnych i” skreśla się;

w art. 15 w ust. 2 wyrazy „Minister Administracji i Gospodarki Przestrzennej” zastępuje się wyrazami „Przewodniczący Komisji Planowania przy Radzie Ministrów” oraz skreśla się zdanie drugie;

w art. 41 w ust. 2 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu: „Wojewódzka rada narodowa może upoważnić prezydium tej rady do wyrażania zgody na wydawanie decyzji o lokalizacji inwestycji, po uprzednim zasięgnięciu opinii prezydium właściwej miejscowo rady narodowej stopnia podstawowego.”,

użyte w ustawie w różnych przypadkach wyrazy „Minister Administracji i Gospodarki Przestrzennej” zastępuje się użytymi w tych samych przypadkach wyrazami „Minister Budownictwa, Gospodarki Przestrzennej i Komunalnej”

w art. 1 w ust. 1 po wyrazach „zagospodarowania przestrzennego kraju” dodaje się wyrazy „i planów regionalnych”;

w art. 2:

w art. 8 w pkt 1:

w art. 2:

w art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1. Centralny Fundusz Wspomagania Wdrożeń przeznacza się na dofinansowanie przedsięwzięć wdrożeniowych o istotnym znaczeniu dla gospodarki narodowej. ” ;

art. 6 otrzymuje brzmienie:

„ Art. 6 Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa: 1) szczegółowe zasady tworzenia Funduszu oraz gospodarowania środkami funduszów, o których mowa w art. 3 ust. 1, 2) zasady przyznawania i finansowania nagród i stypendiów, o których mowa w art. 4 ust. 2, jak również uprawnienia i obowiązki osób pobierających stypendia, zasady cofania stypendiów oraz sprawowania koordynacji i nadzoru nad zapewnieniem warunków i przebiegiem realizacji zadań w ramach stypendiów, 3) zasady udzielania przez macierzyste zakłady pracy osobom pobierającym stypendia urlopów bezpłatnych na czas pobierania stypendium, warunki zaliczania okresu urlopu bezpłatnego do okresu zatrudnienia, od którego zależą uprawnienia pracownicze, a także zakres uprawnień pracowniczych przysługujących tym osobom w okresie pobierania stypendium. 3) zasady udzielania przez macierzyste zakłady pracy osobom pobierającym stypendia urlopów bezpłatnych na czas pobierania stypendium, warunki zaliczania okresu urlopu bezpłatnego do okresu zatrudnienia, od którego zależą uprawnienia pracownicze, a także zakres uprawnień pracowniczych przysługujących tym osobom w okresie pobierania stypendium. ”