Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 października 2018 r. w sprawie sposobu dokumentowania kontroli operacyjnej prowadzonej przez Służbę Ochrony Państwa¹⁾

W trzech egzemplarzach sporządza się:

W dwóch egzemplarzach sporządza się:

Sąd Okręgowy w Warszawie przechowuje pierwsze egzemplarze wydanych postanowień, pisemnych zgód prokuratora, wniosków o zarządzenie i przedłużenie kontroli oraz zarządzeń kontroli Komendanta Służby Ochrony Państwa, a także zażaleń Komendanta Służby Ochrony Państwa i Prokuratora Generalnego.

Prokurator Generalny przechowuje drugie egzemplarze postanowień Sądu Okręgowego w Warszawie, pisemnych zgód, wniosków o zarządzenie lub przedłużenie kontroli, zarządzeń kontroli Komendanta Służby Ochrony Państwa, zażaleń Prokuratora Generalnego, a także pierwsze egzemplarze notatek urzędowych, o których mowa w ust. 1 pkt 8.

Komendant Służby Ochrony Państwa przechowuje w odrębnych dla każdej sprawy zbiorach dokumentów:

Komórka organizacyjna wykonująca zarządzenia Komendanta Służby Ochrony Państwa w sprawie kontroli przechowuje:

Przekazywanie wniosków i postanowień, o których mowa w § 3 pkt 1 i 2, odbywa się za pośrednictwem funkcjonariusza Służby Ochrony Państwa upoważnionego pisemnie przez Komendanta Służby Ochrony Państwa.

Upoważniony funkcjonariusz Służby Ochrony Państwa osobiście dostarcza wniosek o zarządzenie lub przedłużenie kontroli lub zarządzenie kontroli wydane przez Komendanta Służby Ochrony Państwa w przypadkach niecierpiących zwłoki, wraz z materiałami uzasadniającymi potrzebę zastosowania kontroli, bezpośrednio do Prokuratora Generalnego oraz Sądu Okręgowego w Warszawie, a także osobiście odbiera od tych podmiotów dokumenty po podjęciu przez nie stosownej decyzji.

W przypadku kontroli w sprawach, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa, zwanej dalej „ustawą”, kopia dokumentacji, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 1-7, jest przekazywana do wiadomości Inspektora Nadzoru Wewnętrznego w terminie 7 dni od dnia otrzymania postanowienia, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 3 i 7, a w przypadku braku zgody, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 i 5 - od dnia otrzymania pisemnej informacji o braku tej zgody.

Wzór rejestru postanowień, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 3 i 7, w formie zwizualizowanej jest określony w załączniku nr 6 do rozporządzenia.

Wzór rejestru zgód dotyczących kontroli, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 i 5, w formie zwizualizowanej jest określony w załączniku nr 7 do rozporządzenia.

Wzór rejestru wniosków i zarządzeń, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 1, 4 i 6, a także ust. 2 pkt 3, w formie zwizualizowanej jest określony w załączniku nr 8 do rozporządzenia.

W przypadku kontroli polegającej na stosowaniu środków technicznych umożliwiających uzyskiwanie informacji i dowodów w sposób niejawny oraz ich utrwalanie, w szczególności obrazu, treści rozmów telefonicznych i innych informacji przekazywanych za pomocą sieci telekomunikacyjnej, informacje i dowody dokumentuje się w formie komunikatów, obejmujących treści zarejestrowane, z uwzględnieniem cech identyfikacyjnych adresata i nadawcy.

Informacje i dowody, o których mowa w ust. 1, pozwalające na wszczęcie postępowania karnego lub mające znaczenie dla toczącego się postępowania karnego dokumentuje się w sposób odzwierciedlający zarejestrowaną treść, w formie dosłownego, pisemnego przekładu zapisu dźwięku utrwalonego na nośniku informacji.

Informacje i dowody, o których mowa w ust. 1, niepozwalające na wszczęcie postępowania karnego lub niemające znaczenia dla toczącego się postępowania karnego można dokumentować w formie streszczenia.

Streszczenie, o którym mowa w ust. 3, stanowi pisemną informację o treści utrwalonego na nośniku zapisu, ograniczoną do danych istotnych ze względu na cel kontroli, i powinno umożliwiać przeprowadzenie analizy uzyskanych informacji.

W przypadku zarejestrowania informacji i dowodów, o których mowa w ust. 1, w języku obcym dokumentuje się je, niezależnie od trybu określonego w ust. 2-4, w języku polskim jako tłumaczenie z języka obcego.

W przypadku zarejestrowania informacji, o których mowa w art. 178 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1987), nie sporządza się komunikatów i streszczeń, o których mowa w ust. 1 i 3. O zarejestrowaniu tych informacji zawiadamia się niezwłocznie Komendanta Służby Ochrony Państwa w celu zarządzenia ich komisyjnego i protokolarnego zniszczenia.

Protokolarnego zniszczenia materiałów niezawierających dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub niemających znaczenia dla toczącego się postępowania karnego albo zgromadzonych w toku kontroli zarządzonej w przypadku niecierpiącym zwłoki, na której kontynuację Sąd Okręgowy w Warszawie nie wyraził zgody, a także materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu karnym jest niedopuszczalne, dokonują funkcjonariusze komórki organizacyjnej Służby Ochrony Państwa prowadzącej sprawę oraz funkcjonariusze komórki organizacyjnej wykonującej zarządzenie Komendanta Służby Ochrony Państwa w sprawie kontroli. Zniszczenie przeprowadza się przez:

W przypadku gdy usunięcie z nośników utrwalonych na nich zapisów informacji nie jest możliwe, nośniki te uszkadza się w sposób uniemożliwiający odczytanie zapisów albo dokonuje się ich fizycznego zniszczenia.

Usunięcia zapisów informacji utrwalonych na nośnikach oraz fizycznego zniszczenia dokumentów, komunikatów i streszczeń, sporządzonych na podstawie informacji utrwalonych na nośnikach, dokonuje się: